323 Makkelijke Succulenten | Gids 2026 - Pagina 9
Vind 323 makkelijk succulenten. Complete gids voor jouw tuin.
323 Succulenten met makkelijk niveau
289-323 van 323 weergeven
Draadvetplantje
Sedum sarmentosum
Sedum sarmentosum is een snel uitbreidende, kruipende vetplant afkomstig uit China, Korea en Japan. Het vormt dichte matten van vlezige geelgroene blaadjes en produceert vrolijke stervormige gele bloemen in de late lente tot zomer. Veelvuldig gebruikt als bodembedekker in rotstuinen en op hellingen.
Zesrijige vetmuur
Sedum sexangulare
Sedum sexangulare, bekend als zesrijige vetmuur, is een kruipende, vaste succulent, inheems in Europa en West-Azië, die een dicht en compact tapijt vormt. De cilindrische bladeren zijn spiraalvormig gerangschikt rond de stengel in zes duidelijk gemarkeerde rijen, vandaar het epitheton "sexangulare" (zeshoekig). In tegenstelling tot de verwante soort Sedum acre, hebben de bladeren geen pittige smaak, waaraan het zijn Engelse naam "tasteless stonecrop" ontleent. Van juni tot augustus produceert het overvloedige stervormige gele bloemen die bijen en andere bestuivers aantrekken. Extreem winterhard (USDA zones 3-9) en droogtetolerant, vormt het een dicht en snelgroeiend tapijt, veel gebruikt in rotstuinen, groene daken en voor erosiebestrijding.
Oktober Dafne
Sedum sieboldii
Sedum sieboldii, algemeen bekend als Oktober Dafne, is een charmant hangende succulent afkomstig uit Japan. De plant heeft kransen van drie blauwgroene, muntvormigeblaadjes met rozerode randjes die sierlijk over rotsen en pottenranden hangen. In de herfst vormt hij trossen kleine, stervormige roze bloemetjes die bestuivers aantrekken. De plant sterft in de winter terug tot aan zijn wortelstok en komt elke lente opnieuw op, wat hem tot een heerlijke verrassing in de tuin maakt.
Pacifisch Vetkruid
Sedum spathulifolium
Sedum spathulifolium, algemeen bekend als Pacifisch Vetkruid, is een laagblijvende, groenblijvende vetplant die van nature voorkomt aan de westkust van Noord-Amerika, van Brits-Columbia tot Californië. Het vormt dichte, matachtige kolonies van lepelvormige, vlezige rozetten in zilverachtige blauwgroene of paarse tinten. In het voorjaar en de zomer vormt het trossen van heldere, gele stervormige bloemen die bij bestuivers zeer geliefd zijn.
Pronkvetkruid
Sedum spectabile
Sedum spectabile, in de volksmond bekend als Pronkvetkruid of IJsplant, is een winterharde, vlezig-bladige vaste plant afkomstig uit China en Korea. Van late zomer tot herfst vormt hij dichte trossen stervormige bloemen in tinten van roze tot rood, waardoor hij tot de meest sierlijke vetkruiden behoort. De vlezige blauwgroene bladeren slaan water op, zodat de plant droogteperioden moeiteloos doorstaat. De plant wordt bijzonder gewaardeerd als stuifmeelmagneet: hij trekt vlinders, bijen en andere nuttige insecten aan op een moment dat weinig andere planten nog in bloei staan.
Roze vetkruid
Sedum spurium
Sedum spurium (tegenwoordig geaccepteerd als Phedimus spurius), in de volksmond bekend als roze vetkruid, is een kruipende en bodembedekkende overblijvende succulent uit de Crassulaceae-familie, inheems in de subalpiene rotsen van de Kaukasus (Georgië, Noord-Iran en Noordoost-Turkije). Het vormt dichte matten van kruipende stengels die wortelen zodra ze de grond raken, met vlezige bladeren die in tegenovergestelde paren staan, groen met rode randen die in de koude maanden bordeauxrode tinten aannemen. In de zomer produceert de plant stervormige bloemen, variërend van wit tot karmozijnrood. Het is een extreem winterharde en droogtetolerante plant die veel wordt gebruikt als bodembedekker in rotstuinen.
Chinese sedum
Sedum tetractinum
Sedum tetractinum is een kruipende, tapijtvormende vetplant, inheems in Zuidoost-China, veel gebruikt als bodembedekker vanwege zijn ronde, vlezige, blauwgroene bladeren, die onder fel zonlicht koperroze tinten krijgen. Kleine witte tot lichtroze stervormige bloemen verschijnen in de zomer boven het dichte blad.
Zilveren vetkruid
Sedum treleasei
Sedum treleasei, ook wel bekend als zilveren vetkruid of blauw vetkruid, is een overblijvende succulent uit de Crassulaceae-familie, afkomstig uit de regio Puebla in Mexico. De plant vormt compacte rozetten van vlezige, dikke, grijsblauwe bladeren die bedekt zijn met een dunne waslaag. Deze laag geeft de plant zijn karakteristieke zilverachtige uiterlijk en helpt bij het reflecteren van intens zonlicht. Na verloop van tijd ontwikkelt de plant korte, vertakte stengels die kleine compacte struikjes vormen, ideaal voor rotstuinen, potten en succulentencomposities.
Koningin van de nacht
Selenicereus
Selenicereus is een geslacht van epifytische en klimmende cactussen die inheems zijn in Mexico, Centraal-Amerika, het Caribisch gebied en het noorden van Zuid-Amerika. De afgeplatte of hoekige stengels klimmen tegen bomen en rotsen met behulp van luchtwortels en produceren enorme, intens geurende bloemen die slechts één nacht bloeien voordat ze bij het ochtendgloren verwelken. Verschillende soorten in dit geslacht produceren de vrucht die bekend staat als pitaya of drakenvrucht.
Zaagcactus
Selenicereus anthonyanus
De zaagcactus (Selenicereus anthonyanus) is een epifytische junglecactus, inheems in de tropische bossen van Chiapas, Mexico. Zijn afgeplatte en diep gelobde stengels vormen een zigzagpatroon dat lijkt op een visgraat, vandaar de naam visgraatcactus. In tegenstelling tot woestijncactussen geeft hij de voorkeur aan vochtige en schaduwrijke omgevingen, waarbij hij grote, geurige bloemen produceert die slechts één nacht openen.
Driehoekige cactus
Selenicereus triangularis
De Selenicereus triangularis is een klimmende cactus afkomstig uit het Caribisch gebied, met driehoekige stengels die tot 10 meter lang kunnen worden. De enorme witte bloemen bloeien alleen 's nachts tijdens de zomer en herfst en blijven slechts enkele uren open. De eetbare rode vruchten van 2 tot 5 cm lang zijn zoet en rijk aan vitaminen, vergelijkbaar met de pitaya.
Draaksvrucht
Selenicereus undatus
Selenicereus undatus, algemeen bekend als Witte Pitaya of Draaksvrucht, is een snelgroeiende epifytische cactus die van nature voorkomt in Midden- en Zuid-Amerika. De plant wordt gekenmerkt door zijn driehoekige, sappige stengels die in bomen of tegen steunconstructies klimmen. De bloemen zijn spectaculair, groot en wit, en openen zich uitsluitend 's nachts, wat de plant de naam 'Koningin van de Nacht' heeft opgeleverd. De vrucht is ovaal, met een levendig roze schil en groene schubben, en bevat een zoet wit vruchtvlees bezaaid met kleine, eetbare zwarte zaden.
Huislook
Sempervivum
Sempervivum is een geslacht van ongeveer 40 soorten winterharde alpiene vetplanten uit de familie Crassulaceae, inheems in de bergen van Europa en delen van Azië. Ze vormen compacte, vlezig rozetten die voortdurend uitlopers ('kuikens') aanmaken rondom de moederplant ('hen'), waardoor dichte, uitbreidende matten ontstaan. Ze zijn uitzonderlijk vorstbestendig, verdragen temperaturen tot -34°C en overleven in rotsachtige, voedselarme bodems.
Spinnenwebhuislook
Sempervivum arachnoideum
Sempervivum arachnoideum, de spinnenwebhuislook, is een compacte alpiene succulent waarvan de strakke rozetten zijn doorweven met fijne witte draden, wat elk cluster een spinnenwebachtig uiterlijk geeft. Deze plant komt oorspronkelijk uit de Europese bergen, is opmerkelijk winterhard en verspreidt zich via uitlopers ('kuikens') tot dichte matten.
Huislook
Sempervivum calcareum
Sempervivum calcareum is een vaste, alpine vetplant, zeer winterhard. Het vormt compacte rozetten van vlezige bladeren, vaak met roodachtige punten. Afkomstig uit de kalkrijke streken van Zuid-Europa, is het extreem droogtetolerant en gedijt het goed in arme, goed doorlatende grond. De intense kleuren vallen op in rotstuinen en droge landschappen. Het is een uitstekende keuze voor beginners.
Kaukasische Huislook
Sempervivum caucasicum
Sempervivum caucasicum is een rozetvormige alpiene vetplant afkomstig uit de Kaukasusgebergte van Georgië, Armenië en Rusland. Hij vormt dichte clusters van vlezige, spitse bladeren in strakke rozetten en verspreidt zich via uitlopers tot lage tapijten. Uitzonderlijk vorstbestendig, overleeft hij temperaturen tot -34°C en gedijt hij in rotsachtige, goed doorlatende bodems met minimale verzorging.
Kogelhouseleek
Sempervivum globiferum
Sempervivum globiferum, algemeen bekend als Kogelhouseleek of Rollende Hen en Kuikens, is een charmante alpiene vetplant afkomstig uit de bergen van Midden- en Oost-Europa. Hij vormt strakke, bolvormige rozetten van vlezige groene bladeren die onder stress vaak roodachtig kleuren. Anders dan de meeste sempervivums lossen de uitlopers zich vanzelf los en rollen weg om onafhankelijk te wortelen — wat de treffende volksnaam 'Rollers' verklaart. De plant is monokarpe: elke rozet sterft na de bloei af, maar wordt snel vervangen door de vele kuikentjes.
Russisch huislook
Sempervivum ruthenicum
Sempervivum ruthenicum, bekend als Russisch huislook, is een zeer winterharde overblijvende succulent uit de Crassulaceae-familie, oorspronkelijk afkomstig uit de rotsachtige bergen en steenachtige terreinen van Oost-Europa en de Kaukasus. Het vormt lage, compacte rozetten van vlezige, licht behaarde bladeren die bleekgroen zijn met roze punten, en produceert in de zomer ongebruikelijke gele bloemaren. Deze plant is extreem tolerant voor droogte en kou en gedijt met zeer weinig verzorging in rotstuinen, alpiene bakken en ondiepe potten.
Huislook
Sempervivum tectorum
Sempervivum tectorum is een winterharde, groenblijvende vetplant die aantrekkelijke rozetten vormt van vlezige, blauwgroene bladeren met roodpaarse punten. Deze veerkrachtige plant is inheems in Europese berggebieden, waaronder de Alpen en de Pyreneeën, en wordt al eeuwenlang gekweekt. De naam "Sempervivum" betekent "leef voor altijd" in het Latijn, verwijzend naar het vermogen van de plant om talloze uitlopers te produceren. De soortsnaam "tectorum" betekent "van daken", omdat Romeinen de plant traditioneel op daken plantten in de overtuiging dat deze gebouwen beschermde tegen blikseminslag.
Huislook
Sempervivum vicentei
Sempervivum vicentei is een kleine, bodembedekkende huislook uit de Crassulaceae-familie, inheems in de bergen van Spanje en Portugal, waar hij groeit tussen rotsen op 600-2.300 m hoogte in het Cantabrisch Gebergte en het Centraal Systeem. Het vormt dichte kussens van stengelloze rozetten tot 9 cm in diameter, met vlezige, lancetvormige bladeren, groen met een paarse punt, bedekt met fijne klierharen en met een franje van zichtbare haren aan de randen. In de zomer produceert een rozet een rechtopstaande, bebladerde stengel van ongeveer 34 cm, bekroond met een tros stervormige, roze tot paarse bloemen van ongeveer 2,5 cm. Na de bloei sterft die rozet af, maar wordt vervangen door de jonge rozetten die hij heeft gevormd aan korte zijdelingse uitlopers. Er worden drie ondersoorten erkend: vicentei, paui en cantabricum.
Chinese jade
Sinocrassula yunnanensis
Sinocrassula yunnanensis, ook wel Chinese jade genoemd, is een kleine rozetvormende succulent die inheems is in de bergachtige provincie Yunnan in China. De spoelvormige bladeren zijn dicht bedekt met fijne, zachte haartjes en verkleuren van donkergroen in de zomer naar diepe chocoladebruine of rode tinten in de koelere maanden. De plant vermenigvuldigt zich gemakkelijk via uitlopers, waardoor er uiteindelijk dichte pollen ontstaan. Op lange stelen verschijnen crème- tot witgekleurde bloemen; de bloeiende rozet sterft na de bloei af.
Argentijnse Witte Fakkelcactus
Soehrensia candicans
De Argentijnse Witte Fakkelcactus (Soehrensia candicans) is een zuilvormige cactus afkomstig uit het noorden van Argentinië, bekend om zijn spectaculaire grote witte geurige bloemen die 's nachts bloeien. Hij vormt brede, uitgespreide polletjes tot 3 m breed, met afzonderlijke stengels die 60 cm hoog worden. Robuust, droogtebestendig en vorstbestendig tot -6°C, gedijt hij goed in xeriscape-tuinen en rotstuinen.
Hersencactus
Stenocactus phyllacanthus
Stenocactus phyllacanthus is een kleine, solitaire, bolvormige tot kort-cilindrische cactus die inheems is in de hooggelegen woestijngebieden van centraal en noordelijk Mexico (Aguascalientes, Guanajuato, Hidalgo, Jalisco, Nuevo León, Querétaro, San Luis Potosí en Zacatecas), meestal te vinden op een hoogte tussen 1.700 en 2.800 meter. Hij wordt zelden hoger dan 15 cm en breder dan 10 cm en is geliefd bij verzamelaars vanwege zijn opvallende golvende, papierdunne ribben die bekroond worden met dichte plukjes fijne doorns. In het voorjaar en de zomer draagt hij trechtervormige, geelwitte bloemen met bruinrode kelken nabij de kruin. Deze langzaam groeiende en veeleisende soort is een van de makkelijkste Stenocactus-soorten om in cultuur tot bloei te brengen.
Orgelpijpcactus
Stenocereus
Stenocereus is een geslacht van grote zuilvormige, struikachtige of boomachtige cactussen, inheems in de woestijnen van Mexico en het zuidwesten van de Verenigde Staten. De bekendste soort, Stenocereus thurberi (orgelpijpcactus), vormt clusters van slanke, rechtopstaande stengels die uit een korte stam groeien en doen denken aan de pijpen van een kerkorgel. De geribbelde en doornige stengels kunnen tot 8 m hoog en 3,5 m breed worden, en produceren witte nachtbloemen gevolgd door zoete, eetbare vruchten bedekt met doorns.
Grijze spookcactus
Stenocereus pruinosus
Een langzaam tot matig groeiende Mexicaanse zuilcactus met grijsgroene stengels bedekt met gele stekels en een lichte waslaag die hem zijn "spookachtige" uiterlijk geeft. Afkomstig uit droge gebieden van Mexico, produceert hij 's zomers trechtervormige witte nachtbloemen en eetbare, zoete vruchten (pitaya's), die lokaal zeer gewaardeerd worden.
Tandenstoker-cactus
Stetsonia coryne
Stetsonia coryne is een grote, boomachtige zuilcactus die inheems is in de hooggelegen aride gebieden van Noordwest-Argentinië, Bolivia, Paraguay en Brazilië. In zijn natuurlijke habitat ontwikkelt hij een dikke stam met daarop vele blauwgroene takken met acht tot negen ribben, gewapend met stijve zwarte of geelbruine doorns die met de jaren wit worden — de bron van zijn Nederlandse naam. Grote, trechtervormige witte bloemen openen 's nachts op volwassen planten, gevolgd door vlezige, eetbare vruchten.
Roze Paddencactus
Tacinga
Tacinga is een geslacht van cactussen dat inheems is in het Caatinga-bioom van noordoostelijk Brazilië en behoort tot de familie Cactaceae (onderfamilie Opuntioideae). Nauw verwant aan Opuntia omvat het soorten als T. inamoena en T. funalis, perfect aangepast aan semi-aride omstandigheden. De plant produceert kleurrijke bloemen en eetbare vruchten en is een iconisch symbool van de endemische flora van Brazilië.
Papierdoorncactus
Tephrocactus articulatus var. papyracanthus
Tephrocactus articulatus var. papyracanthus is een kleine, polvormende cactus uit de droge uitlopers van de Andes in West-Argentinië, voorkomend in provincies zoals Catamarca, La Rioja, Mendoza, Salta en San Luis. De plant vormt korte, rechtopstaande ketens van grijsgroene, dennenappelvormige segmenten van enkele centimeters lang en wordt meestal zo'n 30 cm hoog. Het meest opvallende kenmerk zijn de doorns: lang, plat, flexibel en papierachtig, als stroken perkament, wat de plant een ruig, bijna warrig uiterlijk geeft. De areolen bevatten ook minuscule glochiden met weerhaken die in de huid blijven steken, dus hanteer de plant met handschoenen. De segmenten laten bij de minste aanraking los en wortelen waar ze vallen, wat de manier is waarop de plant zich in het wild verspreidt. Volwassen planten kunnen in de late lente tot vroege zomer witte, klokvormige bloemen met gele hartjes krijgen, gevolgd door bruine vruchten, maar bloei is zeldzaam in cultuur. Botanici beschouwen deze vorm tegenwoordig als onderdeel van Tephrocactus articulatus, hoewel kwekers hem nog steeds onder de variëteitsnaam verkopen.
Verschaffelt's Tephrocactus
Tephrocactus verschaffeltii
Tephrocactus verschaffeltii is een fascinerende gesegmenteerde cactus die oorspronkelijk uit de droge gebieden van Argentinië en Bolivia komt. De ovale segmenten vertonen een kleur die varieert van muntgroen tot pruimpaars, versierd met witte, pluizige areolen die hem een uniek uiterlijk geven. In de lente en zomer produceert hij intens roodoranje bloemen, wat hem een gewild exemplaar maakt voor verzamelaars. Hij groeit langzaam en is zeer droogtetolerant.
Thelocactus
Thelocactus
Thelocactus is een geslacht van ongeveer 13 soorten bolvormige tot kort cilindrische cactussen die in het wild groeien in de droge gebieden van centraal en noordelijk Mexico en in de Big Bend-regio van Texas. De planten kenmerken zich door opvallende, vaak spiraalvormige ribben bezet met duidelijke tepels (tubercula) en stervormige doornengroepen in kleuren variërend van wit en goud tot roodbruin. In het voorjaar en de zomer verschijnen er grote, trechtervormige bloemen uit de kruin van de plant in tinten wit, geel, roze en paars – vaak bijna even breed als de plant zelf.
Macrogonus cactus
Trichocereus macrogonus
Trichocereus macrogonus is een zuilvormige cactus uit de hoge valleien van Peru en mogelijk het noordwesten van Bolivia. De rechtopstaande stengels bereiken een hoogte van 2,5 tot 5 meter en vertakken vanaf de basis. De takken zijn dik, 6 tot 20 cm in diameter, met 6 tot 8 brede ribben en een blauwgroene huid, soms bedekt met een blauwachtige poederlaag. De areolen, grijs of donkerbruin, staan meer dan 2,5 cm uit elkaar en dragen tot 20 doornen, waarvan 3 of 4 centrale doornen tot 5 cm lang zijn. De bloemen openen 's nachts, dicht bij de top van de stengels: ze zijn groot, ongeveer 21 cm, wit van binnen en met geelachtige of groenachtige buitenste bloemblaadjes. Het is nauw verwant aan de San Pedro (Trichocereus pachanoi) en de Peruaanse toortscactus (T. peruvianus); sommige botanici beschouwen de drie als één soort.
San Pedro-cactus
Trichocereus pachanoi
Trichocereus pachanoi, bekend als de San Pedro-cactus, is een snelgroeiende zuilcactus die oorspronkelijk uit de Andes in Ecuador en Peru komt, waar hij groeit op hoogtes van 2000–3000 m boven zeeniveau. Hij vormt rechtopstaande, blauwgroene stengels met 6–8 ribben die in de natuur een hoogte van 3–6 m (bij uitzondering zelfs meer) bereiken. 's Nachts bloeit hij met grote, sterk geurende witte bloemen die slechts ongeveer twee dagen meegaan. Al meer dan 2000 jaar maakt hij deel uit van de traditionele Andes-geneeskunde en sjamanistische rituelen vanwege het gehalte aan de alkaloïde mescaline.
Peruaanse toortscactus
Trichocereus peruvianus
De Trichocereus peruvianus (synoniem Echinopsis peruviana) is een grote zuilcactus, inheems in de Andes van Peru en omliggende regio's. Hij vormt rechtopstaande en vertakte stengels met een blauwgroene kleur, voorzien van enkele goed gemarkeerde ribben en doorns die variëren afhankelijk van de lichtintensiteit. Volwassen planten kunnen enkele meters hoog worden. De bloemen zijn groot, wit en bloeien 's nachts; ze verschijnen nabij de top van de stengels in de late lente en zomer. Het is een sculpturale plant die veel wordt gebruikt in rotstuinen en cactuscollecties, en hij is zeer droogtebestendig wanneer hij in de volle zon en in goed doorlatend substraat wordt gekweekt.
Muurnavel
Umbilicus rupestris
Muurnavel (Umbilicus rupestris) is een vlezige, overblijvende succulent uit de vetplantenfamilie, inheems in Zuid- en West-Europa, waar hij in het wild groeit in schaduwrijke muurspleten en vochtige rotsachtige oevers. De ronde, wasachtige bladeren hebben een kenmerkende navelachtige centrale inkeping, waaraan de plant zowel zijn Nederlandse als wetenschappelijke naam ontleent. In de late lente en zomer vormt hij lange aren met kleine, klokvormige groenroze bloemen.
Pachyveria 'Glauca'
x Pachyveria glauca
De x Pachyveria 'Glauca' (Kleine Diamant) is een hybride vetplant uit de familie Crassulaceae, het resultaat van een kruising tussen de geslachten Pachyphytum en Echeveria. Het vormt een compacte, stekelige rozet van dikke, vlezige en cilindrische bladeren, met een stoffige blauwgrijze kleur en punten die onder intense zon rood- en violettinten krijgen. Het is een plant van uitsluitend tuinbouwkundige oorsprong (komt niet voor in de natuur), erg populair in rotstuinen, composities in ondiepe potten en vetplantencollecties vanwege zijn robuustheid en discrete schoonheid. In de winter en het vroege voorjaar kan het kleine bloemen produceren in roze- en perziktinten.
Makkelijk verzorging Succulenten
Onze selectie van 323 makkelijk succulenten combineert de kenmerken van deze categorie met verminderde verzorgingsbehoeften. Perfect voor beginners die van deze categorie houden.
Waarom Makkelijk Succulenten kiezen?
Door de schoonheid van succulenten te combineren met het moeilijkheidsniveau makkelijk kun je van deze categorie genieten zonder overmatige onderhoudszorgen. Elke plant werd geselecteerd om de beste kenmerken van de categorie te bieden op het verzorgingsniveau dat je zoekt.