276 Moeilijke planten | Gids 2026 - Pagina 6
Ontdek 276 moeilijke planten voor jouw tuin. Complete verzorgingsgids.
276 Moeilijke planten
181-216 van 276 weergeven
Heilige lotus
Nelumbo nucifera
De Heilige lotus is een iconische overblijvende waterplant uit Azië, die in vijvers wordt gekweekt vanwege zijn grote geurige bloemen (20 tot 30 cm in diameter) die boven grote, ronde, waterafstotende bladeren uitsteken. Winterhard tot USDA-zone 4 zolang de wortelstokken onder water niet bevriezen; de plant gaat in winterrust (bladverliezend) voordat hij in het voorjaar krachtig uitloopt. Heilig in het boeddhisme en hindoeïsme, symboliseert hij het vermogen om puur tot bloei te komen ondanks een modderige omgeving.
Nieuw-Caledonische bekerplant
Nepenthes vieillardii
Nepenthes vieillardii, de Nieuw-Caledonische bekerplant, is een klimmende vleesetende struik die endemisch is op het eiland Nieuw-Caledonië in de zuidwestelijke Stille Oceaan — het meest oostelijke natuurlijke verspreidingsgebied van alle Nepenthes-soorten. Hij groeit in struikgewas, droge bossen en open terrein van de kustvlakte tot ongeveer 900 m hoogte, vaak op voedselarme ultramafische bodems. Zoals alle bekerplanten produceert hij gemodificeerde bladpunten die met vloeistof gevulde vallen vormen: de onderste bekers zijn gedrongen en eivormig met gefranjerde vleugels, terwijl de bovenste bekers slanker en trechtervormig zijn, beide variërend in kleur van geelachtig tot roodachtig. De gevangen insecten vullen de arme minerale voeding van de inheemse bodems aan. Het is een langzame groeier en wordt beschouwd als een uitdagende soort in de teelt, die een zeer goed doorlatend substraat en een constant hoge luchtvochtigheid vereist.
Koraalmos
Nertera granadensis
Het koraalmos (Nertera granadensis) is een laagblijvende, tapijtvormende vaste plant uit de sterbladigenfamilie (Rubiaceae), die oorspronkelijk uit de bergachtige, koele streken van Zuid-Amerika, Nieuw-Zeeland en het Pacifisch gebied komt. De kleine, ronde blaadjes vormen een dicht, mosachtig kussen. In het voorjaar verschijnen er bleke groenwitte bloemetjes, die tegen het einde van de zomer worden opgevolgd door opvallende, koraalkleurige, ronde bessen – waaraan de plant zijn naam ontleent.
schelpenmos
Normandina pulchella
Normandina pulchella, algemeen bekend als het schelpenmos, is een klein, schubbig korstmos dat wordt gekenmerkt door zijn kenmerkende schelp- of oorvormige lobben. Het vertoont typisch een bleke zeegroene tot blauwgrijze kleur en heeft vaak soredia (ongeslachtelijke voortplantingsstructuren) langs de randen. Het groeit epifytisch op bemoste boomstammen of rotsen in vochtige, gematigde omgevingen.
Bauers Dansende Dame Orchidee
Oncidium baueri
Oncidium baueri is een epifytische orchidee afkomstig uit Zuid-Amerika, gevierd om haar sierlijke bloemtrossen van gele en bruine dansende-dames bloemen die zachtjes in de bries bewegen. Voor het eerst beschreven door Lindley in 1833, wordt zij wereldwijd gewaardeerd in orchideeëncollecties vanwege haar betrouwbare bloei en elegante verschijning.
Bolvormige addertong
Ophioglossum crotalophoroides
Ophioglossum crotalophoroides is een minuscule, primitieve varen (2 tot 10 cm hoog), met een enkel eivormig steriel blad en een bolvormige ondergrondse basis (geen gewone cilindrische wortelstok). Het produceert een langwerpige vruchtbare aar die lijkt op de ratel van een ratelslang, vandaar de soortaanduiding "crotalophoroides". De plant is efemeer, verschijnt in het voorjaar (sporenvorming van maart tot juni op het noordelijk halfrond) en verdwijnt kort daarna. Hij komt voor in verstoorde graslanden, open velden en zandgronden in het zuidoosten van de Verenigde Staten. Zoals de hele Ophioglossaceae-familie is hij nauw afhankelijk van mycorrhiza-schimmels in de bodem om te ontkiemen en te groeien, wat het vrijwel onmogelijk maakt om hem buiten zijn natuurlijke habitat te kweken.
Vliegorchis
Ophrys insectifera
Ophrys insectifera, in het Nederlands bekend als de vliegorchis, is een Europese terrestrische soort die opvalt door haar bestuivingsstrategie. De bloemen hebben zich visueel en chemisch aangepast om de wijfjes van bepaalde wesp- en vliegensoorten na te bootsen, waardoor mannetjes worden verleid tot pseudocopulatie, hetgeen de pollenoverdraging verzekert. Het is een kleine plant met een rozet van basale bladeren en een slanke bloemstengel.
Mannetjesorchis
Orchis mascula
Orchis mascula is een knolvormige terrestrische orchidee die inheems is in Europa, Noord-Afrika en delen van Azië. In het voorjaar produceert de plant dichte bloemaren met paarse tot roze bloemen boven een rozet van bladeren die vaak donkerpaars gevlekt zijn. In tegenstelling tot tropische orchideeën die als kamerplant worden gekweekt, is dit een wilde soort uit bossen en weiden die afhankelijk is van een symbiotische bodemschimmel (mycorrhiza) om te overleven. Dit maakt de plant notoir moeilijk te kweken buiten de natuurlijke habitat. In veel Europese landen is het een beschermde wilde bloem die nooit uit de natuur mag worden verwijderd.
Soldaatje
Orchis militaris
Orchis militaris is een terrestrische orchidee die inheems is in Europa en gematigd Azië, van Engeland tot Siberië. De plant wordt 20 tot 50 cm hoog, soms tot 60 cm, met lichtgroene bladeren in een rozet aan de basis. Tussen april en juni vormt de plant een aar met 10 tot 50 roze bloemen. De bovenste bloembladen vormen samen een helmpje, waaraan de naam 'soldaatje' is ontleend. De lip van elke bloem lijkt op een klein poppetje met gespreide armen en benen, versierd met paarse stipjes. Onder de grond bevinden zich twee ronde knollen met reserves voor het volgende jaar. Na de bloei verdort de plant en verdwijnt deze tot de herfst of het voorjaar. De soort groeit in graslanden en bosranden op kalkrijke bodems en is in veel landen wettelijk beschermd.
Klimopbremraap
Orobanche hederae
De klimopbremraap (Orobanche hederae) is een volledig parasitaire plant die geen bladgroen heeft. Hij groeit uitsluitend op de wortels van klimop (Hedera spp.), waaruit hij al het benodigde water, voedingsstoffen en koolhydraten opneemt. De stengel is geelachtig tot paars van kleur, tot wel 60 cm hoog, en de bloemen zijn crèmekleurig met roodbruine nerven. De plant bloeit van de lente tot de zomer en produceert een enorme hoeveelheid kleine zaden. Hij is inheems in Midden- en Noord-Europa en delen van Azië.
Eenzijdig wintergroen
Orthilia secunda
Eenzijdig wintergroen (Orthilia secunda) is de enige soort uit zijn geslacht binnen de heidefamilie (Ericaceae) en komt wijdverspreid voor in de naald- en gemengde bossen van het noordelijk halfrond, van Europa tot Azië en Noord-Amerika. Het is een lage, groenblijvende bosplant met rozetvormige, gezaagde bladeren die het hele jaar door groen blijven. In juli en augustus produceert de plant een gebogen bloemstengel van 10–20 cm hoog, waaraan kleine groenwitte, klokvormige bloempjes eenzijdig naar beneden hangen – vandaar ook de soort- en geslachtsnaam. Eenzijdig wintergroen is een gedeeltelijke mycoheterotroof of mixotroof: het haalt een deel van zijn koolstof via een mycorrhiza-verbinding uit de wortels van bomen, waardoor het een zeer veeleisende en traaggroeiende plant is om buiten zijn natuurlijke habitat te kweken.
Rijst
Oryza sativa
Rijst (Oryza sativa) is een eenjarige grassoort uit de Poaceae-familie, afkomstig uit Azië, waar het al duizenden jaren wordt verbouwd als basisvoedsel voor meer dan de helft van de wereldbevolking. De plant vormt pollen van dunne stengels en lange, smalle bladeren en produceert pluimen met honderden kleine bloemen waaruit de korrels ontstaan. Traditioneel wordt het geteeld op ondergelopen velden (paddy's), waar de waterlaag onkruid onderdrukt en de constante vochtigheid handhaaft die de soort vereist.
Koreaanse ginseng
Panax ginseng
Panax ginseng is een overblijvende kruidachtige plant uit de Araliaceae-familie, inheems in de schaduwrijke bossen van Oost-Azië (Rusland, China, Korea). De plant bereikt een hoogte van ongeveer 80 cm, met handvormig samengestelde bladeren in kransen en kleine, witgroene bloemen die in de herfst veranderen in trossen felrode bessen. De vlezige wortel, die meestal na 6-7 jaar groei wordt geoogst, wordt al meer dan 5000 jaar gebruikt in de traditionele Aziatische geneeskunde vanwege zijn adaptogene eigenschappen.
Vanda teres
Papilionanthe teres
De Vanda teres (Papilionanthe teres) is een grote epifytische orchidee, afkomstig uit de oostelijke Himalaya, India, Myanmar, Thailand, Laos en Vietnam. De plant heeft een vertakte monopodiale stengel met langwerpige, cilindrische (terete) bladeren, een kenmerk waaraan de soort zijn naam ontleent. Hij produceert grote, geurige bloemen in roze-magenta tinten met een wit-gele lip, voornamelijk in de late lente en vroege zomer.
Slanke kromstaart
Parapholis strigosa
Parapholis strigosa (slanke kromstaart) is een eenjarig gras uit de grassenfamilie (Poaceae), inheems aan de Atlantische en Mediterrane kusten van Europa en in Libië. Het is een zouttolerante (halofytische) plant die groeit in kwelders, op gronden die beïnvloed worden door het getij, en op verstoorde, open bodems. Het is een laagblijvend gras, doorgaans 10-30 cm hoog, met polvormende stengels die in de zomer bloeien met kleine, onopvallende, groene bloeiwijzen. Buiten Europa is de soort geïntroduceerd in Californië, Brits-Columbia, Chili, Australië en Nieuw-Zeeland.
Petai
Parkia speciosa
De Parkia speciosa, of stinkboon, is een grote tropische boom uit de Fabaceae-familie, inheems in de laaggelegen regenwouden van Zuidoost-Azië. Hij kan bij volwassenheid een hoogte van 40 meter bereiken en produceert lange peulen met groene zaden die zeer gewaardeerd worden in de Maleisische, Indonesische en Thaise keuken, ondanks hun karakteristieke zwavelachtige geur.
Brazielhoutboom
Paubrasilia echinata
De Brazielhoutboom (Paubrasilia echinata) is een middelgrote tot grote boom, inheems in het Braziliaanse Atlantische Woud, behorend tot de familie Fabaceae en het monotypische geslacht Paubrasilia. Hij kan tussen de 10 en 20 meter hoog worden, met een rechte stam bedekt met stekels en een grijsachtige schors die in platen afbladdert, waardoor het roodachtige kernhout zichtbaar wordt dat de naam aan het land gaf. Zijn bladeren zijn dubbel geveerd en de brede, halfbladverliezende kroon produceert gele bloemen met een rode centrale bloemblad, zeer geurig, tussen de lente en de zomer. Het is de nationale boom van Brazilië, officieel uitgeroepen in 1978, en is tegenwoordig ernstig bedreigd met uitsterven als gevolg van de historische exploitatie van zijn hout.
Gewone krulzoom
Paxillus involutus
Paxillus involutus, bekend als de gewone krulzoom, is een paddenstoelensoort uit de familie Paxillaceae. Hij kenmerkt zich door een trechtervormige, bruine hoed met een sterk naar binnen omgekrulde rand die bij aanraking donker verkleurt. Het is een mycorrhizaschimmel die in symbiose leeft met diverse boomsoorten, zowel loof- als naaldbomen.
Bijlcactus
Pelecyphora
Pelecyphora is een geslacht van kleine, langzaam groeiende Mexicaanse cactussen uit de familie Cactaceae, die door verzamelaars wereldwijd zeer gewaardeerd worden. Kenmerkend zijn de opvallende afgeplatte tuberkels die lijken op bijlbladen of pissebedden. De bekendste soort, P. aselliformis (peyotillo), is inheems in San Luis Potosí, Mexico, en produceert violetroze bloemen in de lente en zomer. Zowel P. aselliformis als P. strobiliformis staan vermeld op CITES Bijlage I, waardoor de internationale handel streng gereguleerd is.
Groot leermos
Peltigera
Peltigera, algemeen bekend als leermos, is een geslacht van ongeveer 100 soorten bladachtige korstmossen. Ze worden gekenmerkt door grote, bladachtige thalli die vaak een pluizige of 'viltachtige' onderkant hebben. Deze korstmossen vormen een symbiotische relatie tussen een schimmel en een cyanobacterie (meestal Nostoc), waardoor ze stikstof uit de atmosfeer kunnen fixeren, wat hen essentieel maakt voor de gezondheid van bosecosystemen.
Grote stinkzwam
Phallus impudicus
De grote stinkzwam is een opvallende en merkwaardige paddenstoel, vooral bekend om zijn doordringende kadavergeur. De ontwikkeling begint met het 'duivelsei'-stadium, waaruit zeer snel, soms binnen enkele uren, de poreuze, witte steel tevoorschijn komt. De hoed is bedekt met een donkergroene, slijmerige gleba die de sporen bevat; de geur trekt vliegen aan voor de verspreiding.
Roestbruine dennenzwam
Phellinidium ferrugineofuscum
Phellinidium ferrugineofuscum is een gaatjeszwam gespecialiseerd in de afbraak van hout, voornamelijk aangetroffen in boreale en gematigde bossen. De soort kenmerkt zich door resupinate vruchtlichamen (plat op het substraat groeiend), met een fluweelachtige textuur en een diepe roestbruine kleur. Als saprofytische soort speelt hij een cruciale rol in de nutriëntencyclus van naaldboomecosystemen, waarbij hij vrijwel uitsluitend groeit op dode stammen van sparren en dennen.
Philodendron gloriosum
Philodendron gloriosum
De Philodendron gloriosum is een terrestrische plant uit de Araceae-familie, oorspronkelijk afkomstig uit de tropische regenwouden van Colombia en andere regio's in Zuid-Amerika. De plant onderscheidt zich door zijn enorme, fluweelzachte donkergroene bladeren, versierd met opvallende witte nerven in een visgraatpatroon. Zijn kruipende groeiwijze maakt hem uniek onder de verzamel-philodendrons, aangezien de wortelstok (rizoom) horizontaal over de grond groeit. Het wordt beschouwd als een van de meest gewilde kamerplanten voor verzamelaars van tropische planten wereldwijd.
Philodendron verrucosum
Philodendron verrucosum
Philodendron verrucosum is een zeldzame hemiepifytische aroid, inheems in de nevelwouden van Ecuador en Colombia, gewaardeerd om zijn fluweelzachte hartvormige bladeren met iriserende zilvergroene nerven. De roodachtige, harige bladstelen, bedekt met kleine wratjes (verrucae), gaven de soort zijn naam.
Venusschoentje (Phragmipedium)
Phragmipedium
Phragmipedium is een geslacht van ongeveer 20 soorten sympodiale venusschoentjes, afkomstig uit de nevelwouden en wetlands van Midden- en Zuid-Amerika, van Mexico tot Peru en Brazilië. In tegenstelling tot hun neven Paphiopedilum, groeien veel Phragmipediums van nature met hun wortels ondergedompeld in sijpelwater of langs beekoevers, wat hen de reputatie geeft van vochtminnende venusschoentjes. Elke waaier van riemachtige, groenblijvende bladeren stuurt een gebogen bloemstengel omhoog met één of meer buidelvormige bloemen, en bij soorten zoals Phragmipedium besseae en zijn hybriden kan de stengel maandenlang nieuwe bloemen blijven produceren. Vanwege hun ongebruikelijke constante vochtbehoefte in combinatie met de noodzaak van uitstekende beluchting rond de wortels, worden Phragmipediums beschouwd als een lonende, maar voor gevorderden geschikte orchidee om goed te kweken.
Gestaart Venusschoentje
Phragmipedium caudatum
Phragmipedium caudatum is een grote, waaiervormige terrestrische tot lithofytische orchidee die inheems is in de nevelwouden van Mexico tot Peru en Bolivia. Ze groeit daar op vochtige, bemoste hellingen en rotswanden op hoogtes tussen de 800 en 2500 meter. De plant is beroemd om zijn buitengewoon lange, spiraalvormige zijdelingse bloembladen die naar beneden hangen en bij volwassen exemplaren een lengte van 60 tot 90 centimeter (soms zelfs meer dan een meter) kunnen bereiken; dit zijn een van de langste bloemstructuren in het plantenrijk. De crème- tot geelgroene bloemen zijn geaderd met donkergroen en hebben een kastanjerode gloed langs de draaiende bloembladen, waarbij ze gedurende vele weken achtereenvolgens openen. Sinds de Victoriaanse tijd is deze soort zeer geliefd bij verzamelaars en het blijft een van de meest spectaculaire en uitdagende venusschoentjes om succesvol te kweken.
Peksteelzwam
Picipes badius
Picipes badius, voorheen bekend als Polyporus badius, is een houtbewonende schimmel die wordt gekenmerkt door zijn gladde, glanzende hoed met een kastanjebruine tot roodbruine kleur. De steel is kenmerkend zwart aan de basis en vaak excentrisch geplaatst. Hij komt voornamelijk voor op dood loofhout. Hoewel niet giftig, wordt de textuur naarmate hij ouder wordt extreem taai en leerachtig, waardoor hij oneetbaar is.
Caatinga Blauwe Pilosocereus
Pilosocereus catingicola
Pilosocereus catingicola is een zuilvormige cactus die endemisch is in het semi-aride Caatinga-bioom van het noordoosten van Brazilië. Bekend om zijn opvallende blauwgroene stengels en nachtelijke wit tot roze bloemen, kan hij in het wild tot 10 meter hoog worden. Hij is een van de meest iconische cactussen van de Braziliaanse Caatinga, uitzonderlijk aangepast aan droogte en intense zonnestraling.
Vassourão-branco
Piptocarpha angustifolia
De Vassourão-branco (Piptocarpha angustifolia) is een boom die inheems is in Brazilië en behoort tot de Asteraceae-familie. Hij komt voor in het Atlantisch Woud en de Araucaria-bossen in het zuiden en zuidoosten van het land, van Minas Gerais tot Rio Grande do Sul. Het is een pioniersoort en groenblijvende boom die een hoogte van 30 meter en een diameter van 60 cm kan bereiken op volwassen leeftijd, met een hoge, langwerpige kroon van zeer kenmerkend grijsgroen gebladerte dat van een afstand zichtbaar is. De stam groeit vrijwel recht, met een gladde en witachtige schors als hij jong is, die met de jaren grijsachtig, ruw en netvormig wordt. De bladeren zijn smal en lancetvormig, en de crèmekleurige bloemen, verzameld in kleine bloemhoofdjes, bloeien van augustus tot februari, afhankelijk van de regio, en vormen een belangrijke bron van nectar voor inheemse bijen. Hij groeit snel in open plekken, secundaire bossen en gedegradeerde gebieden, en wordt veel gebruikt in ecologische herstelprojecten en de herbebossing van verstoorde bodems.
Zwart kalkkorstmos
Placynthium nigrum
Placynthium nigrum is een korstvormig korstmos dat groeit op kalkhoudende substraten. Het wordt gekenmerkt door een korrelig thallus van zwarte of donkerbruine kleur, dat vaak rozetten of uitgebreide vlekken vormt op rotspartijen.
Bergnachtorchis
Platanthera chlorantha
De bergnachtorchis (Platanthera chlorantha) is een knolvormende orchidee die voorkomt in Europese bossen, op kalkrijke graslanden en in moerassige gebieden. De plant wordt 30 tot 60 cm hoog en heeft twee glanzende, ellipsvormige bladeren in een wortelrozet en kleinere, langwerpige stengelbladeren. De groenwitte, naar vanille geurende bloemen vormen een ijle tros en hebben een lange spoor die is aangepast aan bestuiving door nachtvlinders (zoals uilen en pijlstaarten). De stuifmeelklompjes (pollinia) hechten zich tussen de ogen van de bestuiver, in tegenstelling tot de aanhechting aan de roltong bij de nauw verwante welriekende nachtorchis (Platanthera bifolia). De plant is aangepast aan kalkrijke en neutrale bodems en heeft voor de ontkieming en groei een mycorrhiza-schimmel nodig.
Grote ronde orchis
Platanthera orbiculata
Een inheemse Noord-Amerikaanse terrestrische orchidee die voorkomt in vochtige naald- en loofbossen van Canada tot het oosten en noorden van de Verenigde Staten. Gemakkelijk herkenbaar aan het paar grote, glanzende, ronde wortelbladeren die plat op de bosbodem liggen en een lange aar met tot wel 30 groenwitte bloemen met lange sporen, die voornamelijk door uilen (nachtvlinders) worden bestoven.
Reuzenhertsvaren
Platycerium superbum
Platycerium superbum, de Reuzenhertsvaren, is een majestueuze epifytische varen afkomstig uit het subtropische en tropische oosten van Australië. Hij groeit bevestigd aan boomstammen en rotsen en produceert spectaculaire geweivormige vruchtbare frondes tot 2 meter lang en ronde schildfrondes met een diameter van wel 1 meter. Het is een van de grootste en indrukwekkendste varens ter wereld.
Gestreepte hertenzwam
Pluteus longistriatus
Pluteus longistriatus, algemeen bekend als de Gestreepte hertenzwam, is een kleine, delicate paddenstoel die wordt gekenmerkt door de diepe radiale strepen op de hoed. De hoed is doorgaans bruinachtig tot grijsbruin, vaak met een donkerder centrum. Het is een saprobe schimmel, wat betekent dat hij voedingsstoffen haalt uit rottend hout, met name loofhoutstammen en afval in bosecosystemen.
Himalayappel
Podophyllum hexandrum
De Himalayappel (Podophyllum hexandrum, synoniem Sinopodophyllum hexandrum) is een overblijvende kruidachtige plant uit de berberisfamilie (Berberidaceae). De plant groeit van nature in het Himalayagebergte op hoogtes tussen 2400 en 4500 meter in China, Afghanistan, Bhutan, India, Kasjmir, Nepal en Pakistan. In het voorjaar verschijnen er twee diep ingesneden bladeren en een enkele witte tot roze bloem, gevolgd door een rode, besachtige vrucht. De plant is uiterst giftig - de wortels en wortelstokken bevatten podofyllotoxine, dat wordt gebruikt voor de productie van antikankermedicijnen (zoals etoposide). Daarom moet er zeer voorzichtig mee worden omgegaan en moet de plant buiten bereik van kinderen en huisdieren worden gehouden.
Balfour Aralia
Polyscias balfouriana
Polyscias balfouriana is een elegante tropische groenblijvende struik uit de familie Araliaceae, inheems in Nieuw-Caledonië en de Pacifische eilanden. Bekend om zijn glanzende, ronde bladeren met gekartelde randen die op dinerborden lijken, is het een opvallende kamerplant. Met zijn trage, rechtopstaande groeiwijze en kronkelige stengels gespikkeld in grijs, brengt de Balfour Aralia een verfijnde tropische uitstraling naar elk interieur.
Wat zijn Moeilijke planten?
Moeilijke planten zijn uitdagend en belonen ervaren tuiniers. Ze vereisen specifieke licht-, vochtigheids- en temperatuuromstandigheden, plus constante aandacht. Perfect voor enthousiastelingen die een uitdaging zoeken.
Tips voor het kweken van Moeilijke planten
Voor moeilijke planten zit het succes in de details. Monitor de luchtvochtigheid, gebruik indien nodig gefilterd water, handhaaf een stabiele temperatuur en wees klaar om de verzorging aan te passen.