Petunia: Volle zonplant

Bacteriële verwelking is een fatale vaatziekte veroorzaakt door bacteriën (Erwinia tracheiphila, Ralstonia solanacearum, Xanthomonas spp.) die het watergeleidend weefsel van planten infecteren. De bacteriën vermenigvuldigen zich en blokkeren de water- en nutriëntentoevoer, wat leidt tot snelle verwelking en plantensterfte binnen 1-2 weken.

Grijze schimmel, veroorzaakt door de schimmel Botrytis cinerea, is een van de meest voorkomende schimmelziekten bij planten. De ziekte treft meer dan 200 plantensoorten, waaronder sierplanten, groenten, fruit en kamerplanten. De ziekte gedijt goed bij koele, vochtige omstandigheden met slechte luchtcirculatie en veroorzaakt grijsachtige vlekken en natrot op aangetast weefsel.

Zuidelijke verwelkingsziekte is een verwoestende bodemgebonden schimmelziekte veroorzaakt door Athelia rolfsii (voorheen Sclerotium rolfsii), die meer dan 500 plantensoorten aantast, waaronder groenten, sierplanten en fruitgewassen. De schimmel overleeft in de bodem via ruststructuren genaamd sclerotiën die op mosterdzaadjes lijken en jaren kiemkrachtig kunnen blijven.

Echte meeldauw is een veelvoorkomende schimmelziekte veroorzaakt door verschillende schimmelsoorten, waaronder Erysiphe, Podosphaera, Oïdium en Leveillula. De ziekte treft wereldwijd meer dan 10.000 plantensoorten. De ziekte gedijt goed in warme, droge klimaten met een hoge luchtvochtigheid en manifesteert zich als een kenmerkende witte, poederachtige laag op plantoppervlakken.

Valse meeldauw is een schimmelachtige ziekte veroorzaakt door oömyceten (waterschimmels) die gedijt onder koele, natte omstandigheden. Het treft een breed scala aan planten en veroorzaakt vergeling van bladeren met een donzig wit-grijs uitgroeisel aan de onderkant, wat leidt tot bladval en verminderde opbrengst als het onbehandeld blijft.

Bladluizen zijn kleine, zachtlijvige, peervormige insecten (1,5 tot 3 mm lang) die zich voeden door voedselrijke sap uit planten te zuigen. Ze planten zich snel voort en kunnen planten snel verzwakken, wat leidt tot vervormde groei en de overdracht van plantvirussen. Bladluizen komen voor in verschillende kleuren, waaronder groen, zwart, rood, geel, bruin en grijs. Ze scheiden honingdauw af, een kleverige stof die mieren aantrekt en de groei van roetdauw bevordert.

Spintmijten zijn kleine arachniden (minder dan 1,25 mm lang) die verwant zijn aan spinnen en teken en zich voeden met plantensap. Ze gedijen goed in warme, droge omstandigheden en kunnen aanzienlijke schade veroorzaken aan sier- en groentegewassen. Bij ernstige aantastingen kunnen gewasverliezen oplopen tot 14% of meer, doordat deze plaagorganismen vitale plantenprocessen verstoren, waaronder fotosynthese, koolstofdioxide-opname en transpiratie.

Tripsen zijn kleine sigaarvormige insecten (circa 1 mm lang) die planten beschadigen door plantensap op te zuigen en vruchten, bloemen en bladeren te raspen. Met meer dan 6.000 soorten en een snelle voortplanting (levenscyclus zo kort als 14 dagen) kunnen ze planten snel infecteren en virussen zoals het tomatenbronsvlekkenvirus overbrengen.

Witte vliegen zijn kleine, weeklichamige, gevleugelde insecten die nauw verwant zijn aan bladluizen en wolluizen. Ze lijken op kleine motjes, zijn ongeveer 1,5 mm lang, driehoekig van vorm en grijswit van kleur. Deze sapzuigende plaaginsecten voeden zich met plantweefsel en veroorzaken vergeling, groeiremming en verwelking. Ze scheiden ook honingdauw uit, wat mieren aantrekt en de groei van roetdauw bevordert. Witte vliegen kunnen ernstige plantvirussen overbrengen.

Aardvlooien zijn kleine, springende insecten die zich voeden met de bladeren van veel groentegewassen. Ze vreten talloze kleine, ronde gaatjes, wat een karakteristiek 'hagelschot'-patroon veroorzaakt. Hoewel volwassen planten de schade vaak kunnen verdragen, zijn jonge zaailingen zeer vatbaar en kunnen ze in hun groei worden belemmerd of afsterven bij een ernstige plaag.

Slakken en naaktslakken zijn weekdieren die plantenweefsel eten en onregelmatige gaten in bladeren veroorzaken, evenals schade aan jonge zaailingen. Ze zijn het meest actief 's nachts en bij vochtige omstandigheden, en laten karakteristieke zilverachtige slijmsporen achter. Deze plaagdieren kunnen tuinen snel verwoesten, vooral tijdens natte seizoenen.

Bladmineerders zijn de larven van verschillende insecten, waaronder vliegen, motten, bladwespen en kevers, die gangen boren tussen de bladoppervlakken en daarbij kenmerkende slingerende sporen of onregelmatige vlekken achterlaten. Hoewel voornamelijk cosmetisch van aard, kunnen ernstige aantastingen planten verzwakken door de fotosynthesecapaciteit te verminderen en ze vatbaar te maken voor secundaire infecties.

Rupsen zijn het larvale stadium van motten en vlinders die vraatzuchtig bladeren, stengels, bloemen en vruchten van planten aanvreten. Veelvoorkomende soorten zijn de koolmotduizendpoot (kooluil), de tomatenhoutworm, legerworm en aardrupsen. Deze plagen kunnen uitgebreide schade veroorzaken door in korte tijd grote hoeveelheden plantweefsel te verteren. Ze variëren in grootte van klein (0,6 cm) tot groot (12,5 cm), met kleuren variërend van groen tot bruin, vaak met strepen of vlekken. Rupsen zijn zeer beweeglijk en kunnen zich snel door tuinen verspreiden, waardoor ze een van de meest destructieve veelvoorkomende plagen zijn.