Geraniaceae
Robertskruid: Bodembedekker
Geranium robertianum
De plant redt zichzelf: zon of halfschaduw, vrijwel elke grondsoort, droog of vochtig. Hij zaait zichzelf rijkelijk uit, dus als je hem niet overal wilt hebben, trek de planten dan uit voordat de zaaddozen rijpen. Door de ondiepe wortels is hij gemakkelijk te verwijderen.
Elke 7 dagen
Halfschaduw
° - °C
40% - 80%
Categorieën
Wat is Robertskruid?
Robertskruid (Geranium robertianum) is een plant met makkelijk verzorging uit de familie Geraniaceae. Robertskruid (Geranium robertianum) is een kleine wilde ooievaarsbek, meestal een- of tweejarig, die tot 40 cm hoog wordt. De behaarde bladeren zijn diep ingesneden in drie tot vijf lobben, en de bladeren en stengels verkleuren rood op droge, zonnige plekken en in de herfst. Van het voorjaar tot de...
Robertskruid groeit tot 40cm, spreiding van 40 cm, watergeven elke 7 dagen, 40–80% luchtvochtigheid. Het is niet geschikt voor binnenomgevingen en veilig voor huisdieren.
In tegenstelling tot veel tropische planten verdraagt Robertskruid gietfouten. Ideaal voor beginners. In tegenstelling tot veel populaire soorten is Robertskruid veilig voor huisdieren.
Hoe verzorg je Robertskruid?
TLDR: Robertskruid heeft Halfschaduw nodig, water elke 7 dagen, en temperaturen tussen 15-30°C met 40-80% luchtvochtigheid.
Hoe vaak moet je Robertskruid water geven?
In de volle grond is water geven meestal niet nodig. In potten of tijdens lange droge periodes ongeveer één keer per week water geven.
Hoeveel licht heeft Robertskruid nodig?
Halfschaduw tot zon. Hij groeit het best in gefilterd licht aan de rand van bomen.
Wat is de beste grond voor Robertskruid?
Elke matig vruchtbare grond, van zand tot klei. Hij groeit zelfs in spleten van muren.
Welke pot gebruik je voor Robertskruid?
Wordt zelden in potten gekweekt. Als je dit toch wilt, volstaat elke kleine pot met een drainagegat.
Wat is Robertskruid en waar komt het vandaan?
Robertskruid (Geranium robertianum) is een kleine wilde ooievaarsbek, meestal een- of tweejarig, die tot 40 cm hoog wordt. De behaarde bladeren zijn diep ingesneden in drie tot vijf lobben, en de bladeren en stengels verkleuren rood op droge, zonnige plekken en in de herfst. Van het voorjaar tot de late herfst heeft de plant roze, soms witte, vijfbladige bloemen van 1 tot 1,5 cm breed, gevolgd door roodachtige snavelvormige zaaddozen die kleverige zaden wegschieten. Fijngewreven bladeren hebben een sterke, onaangename geur. De plant is inheems in Europa, Noord-Afrika en gematigd Azië, waar hij groeit in heggen, bosranden, muren en op braakliggend terrein. In Noord-Amerika heeft de plant zich wijd verspreid en in de staat Washington staat hij geregistreerd als een schadelijk onkruid.
Hoe stek je Robertskruid?
Zaaien
De plant zaait zichzelf gemakkelijk uit. Zaden blijven zes jaar of langer levensvatbaar in de bodem, waardoor de plant jarenlang kan terugkeren nadat je de planten hebt verwijderd.
- 1 Strooi het zaad in het voorjaar op de plek waar je het wilt laten groeien
- 2 Hark het lichtjes in
- 3 Houd de grond vochtig totdat de zaailingen verschijnen
Benodigde materialen:
Hoe groot wordt Robertskruid?
TLDR: Robertskruid kan tot 40cm hoog worden met een Snel groeisnelheid.
Maximale hoogte
40cm
Spreiding
40cm
Groeisnelheid
Snel
Toepassingen
Medicinaal
Medicinale eigenschappen
Bodembedekker
Bodembedekking
Medicinale toepassingen
- Traditioneel kruidengeneesmiddel (adstringerend) bij bloedingen en diarree
- Gebruikt in de volksgeneeskunde als kompres op kneuzingen en pijnlijke gewrichten
- Verse bladeren over de huid gewreven als muggenwerend middel
Culinaire toepassingen
- Verse bladeren worden soms toegevoegd aan salades en bladeren en bloemen werden vroeger gebruikt voor thee; identificeer de plant met zekerheid voordat je deze consumeert
Welke ziekten komen het meest voor bij Robertskruid?
TLDR: Robertskruid is gevoelig voor 3 bekende ziekten. Controleer regelmatig voor vroege detectie.
Roest
Roest is een veelvoorkomende schimmelziekte veroorzaakt door schimmels in de orde Pucciniales die een groot aantal plantensoorten aantast. De ziekte dankt haar naam aan de kenmerkende oranje, gele of roodbruine pustels die op bladeren verschijnen en doen denken aan metaalroest. Deze obligate schimmelparasiet heeft levende planten nodig om te overleven en kan aanzienlijke economische schade veroorzaken aan landbouwgewassen.
Valse Meeldauw
Valse meeldauw is een schimmelachtige ziekte veroorzaakt door oömyceten (waterschimmels) die gedijt onder koele, natte omstandigheden. Het treft een breed scala aan planten en veroorzaakt vergeling van bladeren met een donzig wit-grijs uitgroeisel aan de onderkant, wat leidt tot bladval en verminderde opbrengst als het onbehandeld blijft.
Echte meeldauw
Echte meeldauw is een veelvoorkomende schimmelziekte veroorzaakt door verschillende schimmelsoorten, waaronder Erysiphe, Podosphaera, Oïdium en Leveillula. De ziekte treft wereldwijd meer dan 10.000 plantensoorten. De ziekte gedijt goed in warme, droge klimaten met een hoge luchtvochtigheid en manifesteert zich als een kenmerkende witte, poederachtige laag op plantoppervlakken.
Vergelijk met vergelijkbare planten
| Eigenschap | Moeilijkheidsgraad | Licht | Watergeven | Veilig voor huisdieren |
|---|---|---|---|---|
| Spaanse aak | Makkelijk | Helder indirect | 14d | ✓ |
| Huislook | Makkelijk | Directe zon | 14d | ✓ |
| Ruwe berk | Makkelijk | Directe zon | 14d | ✓ |
| Kokardebloem | Makkelijk | Directe zon | 10d | ✓ |
