Apiaceae
Waterscheerling: Geavanceerde verzorgingsgids
Cicuta
Dit is geen plant voor opzettelijke teelt. Waterscheerling overleeft alleen waar de bodem het grootste deel van het jaar verzadigd of drassig blijft, zoals langs vijverranden, sloten en moerassen. Er is geen bemestingsschema, potadvies of snoeiwijze omdat de plant nooit als tuin- of kamerplant wordt gekweekt. Wie deze plant in de natuur tegenkomt, moet elk contact met wortels en sap vermijden, kinderen en huisdieren uit de buurt houden en de plant nooit verwarren met eetbare waterschermbloemigen.
Elke 1 dagen
Helder indirect
10° - 30°C
60% - 95%
Categorieën
Wat is Waterscheerling?
Waterscheerling (Cicuta) is een plant met moeilijk verzorging uit de familie Apiaceae. Cicuta is een klein geslacht met ongeveer vier soorten overblijvende (soms tweejarige) kruidachtige planten uit de schermbloemenfamilie (Apiaceae, dezelfde familie als de wortel), inheems in moerassen, beekoevers, sloten en waterrijke gebieden in de gematigde streken van Noord-Amerika en Europa. Ze...
Waterscheerling groeit tot 2.5m, spreiding van 90 cm, watergeven elke 1 dagen, 10°C – 30°C, 60–95% luchtvochtigheid. Het is niet geschikt voor binnenomgevingen en niet veilig voor huisdieren.
In tegenstelling tot makkelijk te verzorgen planten vereist Waterscheerling constante aandacht voor luchtvochtigheid en licht. Niet aanbevolen voor beginners. Zonder voorzorgsmaatregelen kan inname irritatie veroorzaken bij huisdieren. Houd buiten bereik van katten en honden.
Hoe verzorg je Waterscheerling?
TLDR: Waterscheerling heeft Helder indirect nodig, water elke 1 dagen, en temperaturen tussen 10-30°C met 60-95% luchtvochtigheid.
Hoe vaak moet je Waterscheerling water geven?
In de natuur groeit waterscheerling in permanent verzadigde grond of stilstaand water; de plant verdraagt geen uitdroging. Er is geen bewateringsschema voor cultuur, aangezien deze plant niet opzettelijk gekweekt dient te worden.
Hoeveel licht heeft Waterscheerling nodig?
Verdraagt volle zon tot halfschaduw; gedijt het best in open, zonnige moerassen en beekoevers, maar kan overleven in de lichte schaduw van een bladerdak.
Wat is de beste grond voor Waterscheerling?
Geeft de voorkeur aan drassige, organisch rijke, venige of klei-leemachtige bodems met een zure tot neutrale pH; stilstaand water en een slechte afwatering zijn ideaal, in tegenstelling tot de meeste tuinplanten.
Wat is Waterscheerling en waar komt het vandaan?
Cicuta is een klein geslacht met ongeveer vier soorten overblijvende (soms tweejarige) kruidachtige planten uit de schermbloemenfamilie (Apiaceae, dezelfde familie als de wortel), inheems in moerassen, beekoevers, sloten en waterrijke gebieden in de gematigde streken van Noord-Amerika en Europa. Ze vormen holle, robuuste en vertakte stengels tot 2,5 m hoog, met schermen van kleine witte bloemen in de zomer. De knolvormige, gekamerde wortel scheidt bij het doorsnijden een geelachtig olieachtig sap af met een geur die lijkt op die van rauwe pastinaak. Waterscheerling wordt beschouwd als een van de meest acuut giftige planten die inheems zijn in Noord-Amerika en Europa: alle delen bevatten cicutoxine, een heftig convulsivum dat in het vroege voorjaar het meest geconcentreerd is in de wortels. Dit geslacht is een wilde soort uit waterrijke gebieden, geen gekweekte sierplant of kamerplant, en is hier uitsluitend opgenomen voor identificatie- en veiligheidsdoeleinden.
Hoe stek je Waterscheerling?
Zaad
Deze plant is extreem giftig; het verzamelen en hanteren van zaden wordt niet aanbevolen buiten gecontroleerde wetenschappelijke of conserveringscontexten. Draag altijd handschoenen en vermijd contact met het sap.
- 1 Zaden rijpen in de late zomer/herfst in de schermen
- 2 Ze hebben meestal een periode van koude en vochtige stratificatie nodig tijdens de winter
- 3 Ontkieming vindt plaats in het volgende voorjaar in verzadigde grond
Benodigde materialen:
Wortelstokvermeerdering
De wortelknollen zijn het meest giftige deel van de hele plant en kunnen zelfs in kleine hoeveelheden dodelijk zijn bij inname; deze methode wordt alleen ter botanische referentie beschreven en wordt niet aanbevolen voor amateurvermeerdering.
- 1 Nieuwe gekamerde wortelstokken vormen zich in de herfst aan de basis van de moederplant
- 2 De wortelstokken laten in het volgende voorjaar natuurlijk los
- 3 Losgeraakte wortelstokken kunnen wortelen en nieuwe planten vormen in verzadigde grond
Benodigde materialen:
Hoe groot wordt Waterscheerling?
TLDR: Waterscheerling kan tot 2.5m hoog worden met een Gemiddeld groeisnelheid.
Maximale hoogte
2.5m
Spreiding
90cm
Groeisnelheid
Gemiddeld
Bladwerk
Loofverliezend
Waarschuwing: Giftige plant
Deze plant kan giftig zijn bij inslikken. Houd buiten bereik van:
Vertoont je plant symptomen?
Klik op het symptoom om mogelijke oorzaken te ontdekken:
Welke ziekten komen het meest voor bij Waterscheerling?
TLDR: Waterscheerling is gevoelig voor 4 bekende ziekten. Controleer regelmatig voor vroege detectie.
Bladluizen
Bladluizen zijn kleine, zachtlijvige, peervormige insecten (1,5 tot 3 mm lang) die zich voeden door voedselrijke sap uit planten te zuigen. Ze planten zich snel voort en kunnen planten snel verzwakken, wat leidt tot vervormde groei en de overdracht van plantvirussen. Bladluizen komen voor in verschillende kleuren, waaronder groen, zwart, rood, geel, bruin en grijs. Ze scheiden honingdauw af, een kleverige stof die mieren aantrekt en de groei van roetdauw bevordert.
Bladvlekkenziekte
Bladvlekkenziekte is een veelvoorkomende schimmelziekte veroorzaakt door verschillende pathogenen, waaronder Alternaria, Ascochyta, Colletotrichum, Septoria en Venturia. De ziekte tast voornamelijk bladeren aan en veroorzaakt verkleurde vlekken die bij gebrek aan behandeling kunnen leiden tot vroegtijdige bladval.
Echte meeldauw
Echte meeldauw is een veelvoorkomende schimmelziekte veroorzaakt door verschillende schimmelsoorten, waaronder Erysiphe, Podosphaera, Oïdium en Leveillula. De ziekte treft wereldwijd meer dan 10.000 plantensoorten. De ziekte gedijt goed in warme, droge klimaten met een hoge luchtvochtigheid en manifesteert zich als een kenmerkende witte, poederachtige laag op plantoppervlakken.
Bladmineerders
Bladmineerders zijn de larven van verschillende insecten, waaronder vliegen, motten, bladwespen en kevers, die gangen boren tussen de bladoppervlakken en daarbij kenmerkende slingerende sporen of onregelmatige vlekken achterlaten. Hoewel voornamelijk cosmetisch van aard, kunnen ernstige aantastingen planten verzwakken door de fotosynthesecapaciteit te verminderen en ze vatbaar te maken voor secundaire infecties.
Vergelijk met vergelijkbare planten
| Eigenschap | Moeilijkheidsgraad | Licht | Watergeven | Veilig voor huisdieren |
|---|---|---|---|---|
| Kleverige asfodel | Moeilijk | Helder indirect | 1d | ✓ |
| Groot Sterrenscherm | Gemiddeld | Halfschaduw | 3d | ✓ |
| Fioringras | Moeilijk | Directe zon | 3d | ✓ |
| Knolkervel | Gemiddeld | Halfschaduw | 3d | ⚠️ |
