Piperaceae
Wilde betel: Bodembedekker
Piper sarmentosum
Een plant voor schaduw of halfschaduw die houdt van warmte (18-30 °C), een hoge luchtvochtigheid (70-90%) en een rijke, vochtige maar goed doorlatende bodem met een pH van lichtzuur tot neutraal (5-7). Laat het substraat nooit volledig uitdrogen, maar voorkom dat het kletsnat blijft. De plant is gevoelig voor vorst en droge wind, en vatbaar voor wortelrot bij een teveel aan water.
Elke 3 dagen
Weinig licht
18° - 30°C
70% - 90%
Categorieën
Wat is Wilde betel?
Wilde betel (Piper sarmentosum) is een plant met makkelijk verzorging uit de familie Piperaceae. De wilde betel (Piper sarmentosum) is een groenblijvende, overblijvende plant uit de Piperaceae-familie, afkomstig uit Zuidoost-Azië. De kruipende stengels wortelen op de knopen en vormen een dicht tapijt, met rechtopstaande scheuten van ongeveer 50 cm. De hartvormige, glanzend groene bladeren met e...
Wilde betel groeit tot 50cm, watergeven elke 3 dagen, 18°C – 30°C, 70–90% luchtvochtigheid. Het is geschikt voor binnenomgevingen en veilig voor huisdieren.
In tegenstelling tot veel tropische planten verdraagt Wilde betel gietfouten. Ideaal voor beginners. In tegenstelling tot veel populaire soorten is Wilde betel veilig voor huisdieren. Zonder voldoende drainage kan wortelrot zich binnen 7 dagen ontwikkelen.
Hoe verzorg je Wilde betel?
TLDR: Wilde betel heeft Weinig licht nodig, water elke 3 dagen, en temperaturen tussen 18-30°C met 70-90% luchtvochtigheid.
Hoe vaak moet je Wilde betel water geven?
Houd de grond constant vochtig maar nooit drassig: geef water zodra het oppervlak begint uit te drogen en zorg voor een goede afwatering.
Hoeveel licht heeft Wilde betel nodig?
Geeft de voorkeur aan lichte schaduw tot halfschaduw en helder indirect licht; vermijd direct zonlicht, omdat dit de bladeren verbrandt.
Wat is de beste grond voor Wilde betel?
Potgrond rijk aan organisch materiaal, vochtig, licht en goed doorlatend, met een pH tussen 5 en 7.
Welke pot gebruik je voor Wilde betel?
Een brede, ondiepe pot met drainagegaten, of een plantenbak, zodat de kruipende stengels de ruimte hebben om zich te verspreiden.
Wat is Wilde betel en waar komt het vandaan?
De wilde betel (Piper sarmentosum) is een groenblijvende, overblijvende plant uit de Piperaceae-familie, afkomstig uit Zuidoost-Azië. De kruipende stengels wortelen op de knopen en vormen een dicht tapijt, met rechtopstaande scheuten van ongeveer 50 cm. De hartvormige, glanzend groene bladeren met een peperachtige smaak worden veel gebruikt in de keuken (la lot-bladeren, mieng kham) en in de traditionele geneeskunde.
Hoe stek je Wilde betel?
Stengelstekken
- Knopen die de grond raken wortelen vanzelf, wat ook vermeerdering door deling mogelijk maakt.
- 1 Selectie van de stengel
Neem tijdens het groeiseizoen een gezonde, halfverhoute stengel met ten minste 2 tot 3 knopen.
- 2 Voorbereiding
Verwijder de onderste bladeren en plant de stek in een vochtig substraat.
- 3 Worteling
Houd de stek warm, bij een hoge luchtvochtigheid en in de halfschaduw totdat er wortels ontstaan.
Benodigde materialen:
Hoe groot wordt Wilde betel?
TLDR: Wilde betel kan tot 50cm hoog worden met een Gemiddeld groeisnelheid.
Maximale hoogte
50cm
Groeisnelheid
Gemiddeld
Bladwerk
Groenblijvend
Toepassingen
Eetbaar
Kan worden geconsumeerd
Medicinaal
Medicinale eigenschappen
Bodembedekker
Bodembedekking
Sierlijk
Geweldig voor decoratie
Medicinale toepassingen
- Traditioneel gebruik tegen hoest
- Traditionele verlichting van kiespijn
- Traditionele ontstekingsremmende eigenschappen
- Traditionele ondersteuning van de spijsvertering
- Traditioneel gebruik tegen reuma
Culinaire toepassingen
- Rauwe bladeren in salades
- Gekookte bladeren in curry's
- Bladeren als wikkel voor vullingen (mieng kham)
- Roergebakken bladgroente
Welke ziekten komen het meest voor bij Wilde betel?
TLDR: Wilde betel is gevoelig voor 9 bekende ziekten. Controleer regelmatig voor vroege detectie.
Wortelrot
Wortelrot is een ernstige schimmelziekte die het wortelstelsel van planten aantast, waardoor de wortels verrotten en de plant afsterft. De ziekte wordt voornamelijk veroorzaakt door overmatig water geven, slechte drainage of bodemgebonden schimmels zoals Pythium, Phytophthora, Rhizoctonia en Fusarium. De ziekte gedijt goed in waterloze omstandigheden waarbij wortels zuurstofgebrek krijgen, waardoor ze gevoelig worden voor schimmelinfectie.
Pythium Wortelrot
Pythium wortelrot is een ernstige schimmelziekte veroorzaakt door verschillende Pythium-soorten, waaronder P. aphanidermatum, P. ultimum en P. irregulare. Deze waterschimmels zijn aanwezig in vrijwel alle gecultiveerde gronden en tasten plantwortels aan onder natte omstandigheden, waarbij ze een snelle natte rot veroorzaken die zich kan uitbreiden naar de stengel. De ziekte wordt bevorderd door slechte drainage, overmatig watergeven en bepaalde temperaturen afhankelijk van de soort.
Phytophthora Wortelrot
Ziekte veroorzaakt door schimmelachtige organismen (oömyceten) die in de bodem leven en jarenlang kunnen overleven. Het tast wortels, stengel en kroon van planten aan, met name ernstig in waterlogged of slecht gedraineerde bodems. Het is de op één na meest voorkomende oorzaak van wortelrot bij bomen en struiken.
Echte meeldauw
Echte meeldauw is een veelvoorkomende schimmelziekte veroorzaakt door verschillende schimmelsoorten, waaronder Erysiphe, Podosphaera, Oïdium en Leveillula. De ziekte treft wereldwijd meer dan 10.000 plantensoorten. De ziekte gedijt goed in warme, droge klimaten met een hoge luchtvochtigheid en manifesteert zich als een kenmerkende witte, poederachtige laag op plantoppervlakken.
Vergelijk met vergelijkbare planten
| Eigenschap | Moeilijkheidsgraad | Licht | Watergeven | Veilig voor huisdieren |
|---|---|---|---|---|
| Spaanse aak | Makkelijk | Helder indirect | 14d | ✓ |
| Ruwe berk | Makkelijk | Directe zon | 14d | ✓ |
| Kokardebloem | Makkelijk | Directe zon | 10d | ✓ |
| Zilverstruikje | Makkelijk | Directe zon | 14d | ✓ |
