Malvaceae
Wilde watercacao: Eetbare plant
Pachira insignis
Een snelgroeiende tropische boom, geschikt voor grote oppervlakten en een warm klimaat. Houdt van volle zon of halfschaduw en een vruchtbare, vochtige bodem; in de natuur groeit hij langs oevers die overstromen. Hij verdraagt slechts korte koudeperiodes nabij de 0 °C. Wanneer hij uit zaad wordt opgekweekt, groeit hij snel en biedt hij goede schaduw.
Elke 3 dagen
Helder indirect
0° - °C
% - %
Categorieën
Wat is Wilde watercacao?
Wilde watercacao (Pachira insignis) is een plant met makkelijk verzorging uit de familie Malvaceae. De Pachira insignis is een boom uit het Amazonegebied, de Guyana's en de Antillen, verwant aan de watercacao (Pachira aquatica) en de baobab. De boom heeft een dichte, ronde kroon en bereikt meestal een hoogte tussen de 10 en 18 meter, hoewel hij in het wild meer dan 25 meter hoog kan worden. De bla...
Wilde watercacao groeit tot 30.0m, watergeven elke 3 dagen. Het is niet geschikt voor binnenomgevingen en veilig voor huisdieren.
In tegenstelling tot veel tropische planten verdraagt Wilde watercacao gietfouten. Ideaal voor beginners. In tegenstelling tot veel populaire soorten is Wilde watercacao veilig voor huisdieren.
Hoe verzorg je Wilde watercacao?
TLDR: Wilde watercacao heeft Helder indirect nodig, water elke 3 dagen, en temperaturen tussen 0-30°C met 40-70% luchtvochtigheid.
Hoe vaak moet je Wilde watercacao water geven?
Houd de grond altijd vochtig, vooral bij zaailingen en jonge bomen: geef elke 3 dagen water tijdens droge periodes. Hij tolereert tijdelijke waterverzadiging beter dan droogte.
Hoeveel licht heeft Wilde watercacao nodig?
Volle zon of halfschaduw. Jonge zaailingen doen het goed met een beetje schaduw.
Wat is de beste grond voor Wilde watercacao?
Vruchtbare, diepe bodem, rijk aan organisch materiaal en goed vochthoudend. Geschikt voor lage, vochtige terreinen.
Welke pot gebruik je voor Wilde watercacao?
Alleen geschikt voor potten zolang het een zaailing is. Gebruik een diepe pot met drainagegaten en verplant hem tijdig naar de volle grond, aangezien het een grote boom wordt.
Wat is Wilde watercacao en waar komt het vandaan?
De Pachira insignis is een boom uit het Amazonegebied, de Guyana's en de Antillen, verwant aan de watercacao (Pachira aquatica) en de baobab. De boom heeft een dichte, ronde kroon en bereikt meestal een hoogte tussen de 10 en 18 meter, hoewel hij in het wild meer dan 25 meter hoog kan worden. De bladeren zijn handvormig samengesteld met 5 tot 9 deelblaadjes. De bloemen behoren tot de grootste van alle bomen: roodachtige bloembladen tot 34 cm lang die naar achteren krullen en honderden lange meeldraden onthullen, paars aan de basis en wit aan de top. De vrucht is een grote bruine capsule van 14 tot 36 cm met zaden die rauw of geroosterd gegeten kunnen worden. Hij bloeit en draagt het hele jaar door vruchten.
Hoe stek je Wilde watercacao?
Zaaien
Het zaad verliest snel zijn kiemkracht: plant het direct na het oogsten. De zaailingen groeien zeer snel.
- 1 Gebruik verse zaden, zodra de vrucht openspringt
- 2 Plant één zaadje per kweekzak of pot in vochtig substraat
- 3 Plaats in de halfschaduw en houd vochtig
- 4 Verplant naar de definitieve plek zodra de zaailing stevig genoeg is
Benodigde materialen:
Marteren (Luchtafleggen)
Houd het mos altijd vochtig. Stekken is ook mogelijk.
- 1 Kies een gezonde tak van ongeveer 2 cm dik
- 2 Verwijder een ring van schors van 2-3 cm
- 3 Omwikkel met vochtig mos en dek af met plastic
- 4 Zodra er wortels verschijnen, snijd de tak eronder af en plant in een pot
Benodigde materialen:
Hoe groot wordt Wilde watercacao?
TLDR: Wilde watercacao kan tot 30.0m hoog worden met een Snel groeisnelheid.
Maximale hoogte
30.0m
Groeisnelheid
Snel
Bladwerk
Groenblijvend
Toepassingen
Sierlijk
Geweldig voor decoratie
Eetbaar
Kan worden geconsumeerd
Culinaire toepassingen
- Zaden worden rauw, gekookt of geroosterd gegeten
- Jonge bladeren en bloemen worden gekookt gegeten
Welke ziekten komen het meest voor bij Wilde watercacao?
TLDR: Wilde watercacao is gevoelig voor 3 bekende ziekten. Controleer regelmatig voor vroege detectie.
Schildluizen
Schildluizen zijn kleine sapzuigende plaaginsecten die zich manifesteren als bruine, schelpachtige bultjes op plantenstengels en -bladeren. Er zijn meer dan 25 soorten, onderverdeeld in gepantserde (harde) en ongepantserde (zachte) schildluizen. Ze voeden zich door plantenweefsel te doorboren en sap te onttrekken, wat de plant verzwakt en kan leiden tot vergeling, groeiremming en zelfs afsterven als de aantasting onbehandeld blijft. Ze scheiden ook honingdauw uit, wat mieren aantrekt en de groei van roetdauw bevordert.
Echte meeldauw
Echte meeldauw is een veelvoorkomende schimmelziekte veroorzaakt door verschillende schimmelsoorten, waaronder Erysiphe, Podosphaera, Oïdium en Leveillula. De ziekte treft wereldwijd meer dan 10.000 plantensoorten. De ziekte gedijt goed in warme, droge klimaten met een hoge luchtvochtigheid en manifesteert zich als een kenmerkende witte, poederachtige laag op plantoppervlakken.
Phytophthora-wortelrot
Het geslacht Phytophthora bevat in de bodem levende plantpathogenen die lijken op schimmels en voornamelijk bomen en houtige planten infecteren. Het verspreidt zich meestal via de plantenwortels en leidt tot verzwakking en het afsterven van de plant.
Vergelijk met vergelijkbare planten
| Eigenschap | Moeilijkheidsgraad | Licht | Watergeven | Veilig voor huisdieren |
|---|---|---|---|---|
| Spaanse aak | Makkelijk | Helder indirect | 14d | ✓ |
| Huislook | Makkelijk | Directe zon | 14d | ✓ |
| Ruwe berk | Makkelijk | Directe zon | 14d | ✓ |
| Kokardebloem | Makkelijk | Directe zon | 10d | ✓ |
