Complete plantengids

Slangenkruid

Echium vulgare

Slangenkruid (Echium vulgare) is een tweejarige tot overblijvende kruidachtige plant uit de ruwbladigenfamilie (Boraginaceae), die van nature groeit in weilanden, bermen, op dijken en droge standplaatsen in heel Europa, inclusief Nederland en België. Het vormt een wortelrozet van harige bladeren, waaruit in het tweede jaar een rechtopstaande, dicht borstelig behaarde stengel van 30–90 cm hoog groeit. Van mei tot september bloeit de plant met kleine trechtervormige bloemen die roze openen en geleidelijk blauw worden – een typisch kenmerk van het geslacht Echium. De bloemen zijn zeer geliefd bij bijen en hommels, waardoor de plant gewaardeerd wordt als een belangrijke drachtplant. De plant verdraagt droogte, arme zand- en steenachtige grond en is onderhoudsarm, maar de hele plant bevat pyrrolizidine-alkaloïden en de borstelige haren kunnen de huid irriteren.

Eclipta prostrata

Eclipta prostrata

Eclipta prostrata, wereldwijd bekend als Bhringraj of Valse madelief, is een kruipende kruidachtige plant van groot belang in de Ayurvedische geneeskunde. Het wordt gekenmerkt door zijn kleine, solitaire witte bloemen en stengels die roodachtig kunnen zijn. Het is een extreem veerkrachtige plant die de voorkeur geeft aan vochtige omgevingen en vaak wordt gevonden in de buurt van rivieren en moerassen in tropische gebieden.

Perzisch Tapijtbloem

Edithcolea grandis

Edithcolea grandis, bekend als de Perzisch Tapijtbloem, is een buitengewone kruipende vetplant afkomstig uit de droge streken van Oost-Afrika. De stengels zijn vertakt, stekelig en variëren in kleur van grijsgroen tot bruin. Het hoogtepunt van deze soort zijn haar prachtige bloemen, die een diameter van wel 13 cm kunnen bereiken en complexe geometrische patronen en levendige kleuren vertonen die doen denken aan het weefsel van een Perzisch tapijt. Het is een zeer gewilde plant voor verzamelaars, maar vereist nauwkeurige verzorging vanwege de gevoeligheid voor overmatige bewatering.

Waterpest

Egeria densa

Egeria densa, algemeen bekend als grote waterpest, is een ondergedoken waterplant die oorspronkelijk afkomstig is uit de rivieren en meren van zuidoostelijk Zuid-Amerika (Brazilië, Argentinië, Uruguay, Chili). De plant behoort tot de familie Hydrocharitaceae en is een van de meest populaire aquariumplanten ter wereld dankzij de zeer snelle groei, het kweekgemak en het uitstekende vermogen om water te zuurstofrijken en nitraten en fosfaten op te nemen, wat helpt bij het bestrijden van algenbloei. De plant heeft dunne, vertakte stengels die meer dan een meter lang kunnen worden, bedekt met kransen van heldergroene, lintvormige blaadjes; onder gunstige omstandigheden produceert hij kleine witte bloempjes met drie bloemblaadjes die op het wateroppervlak drijven. Vanwege zijn groeikracht wordt hij buiten het gecontroleerde aquarium of de vijver in veel regio's ter wereld als een invasieve soort beschouwd, waar hij dichte onderwatermatten vormt die aquatische ecosystemen kunnen verstoren: hij moet daarom met zorg worden beheerd, waarbij verspreiding van stengelfragmenten in natuurlijke waterwegen moet worden voorkomen.

Fukienthee

Ehretia microphylla

De Fukienthee (Ehretia microphylla, synoniem Carmona retusa) is een groenblijvende struik uit de ruwbladigenfamilie (Boraginaceae), die inheems is in Zuid- en Zuidoost-Azië, van India via China en Japan tot in het noorden van Australië. De kleine, glanzende, donkergroene bladeren voelen ruw aan en zijn 1,5-4 cm lang; de plant produceert het hele jaar door kleine, stervormige witte bloemen, gevolgd door roodoranje bessen ter grootte van een erwt. In de natuur kan hij tot 4 meter hoog worden, maar door zijn vertakte stam die na verloop van tijd dikker wordt, is hij in de westerse bonsaicultuur uitgegroeid tot een van de populairste kamerbonsai-soorten - de naam verwijst naar de Chinese provincie Fujian (voorheen Fukien), vanwaaruit de handel in bonsai begon. In de Filipijnen werd een aftreksel van de bladeren traditioneel gebruikt voor de behandeling van hoest, diarree en maagklachten.

Waterhyacint

Eichhornia crassipes

Waterhyacint (Eichhornia crassipes) is een vrijdrijvende waterplant afkomstig uit het Amazonebekken in Zuid-Amerika. De plant staat bekend om zijn glanzende, hartvormige bladeren en delicate lavendelpaarse, orchideeachtige bloemen, en behoort tot de snelstgroeiende planten ter wereld. Hoewel de waterhyacint visueel prachtig is als sierplant in vijvers, kan hij sterk invasief worden in natuurlijke watergebieden.

Olijfwilg

Elaeagnus

Elaeagnus is een geslacht van sterke struiken en kleine bomen, gewaardeerd om hun zilverachtige, schubachtige loof en hun kleine geurige bloemen in de herfst, gevolgd door eetbare steenvruchten. Oorspronkelijk afkomstig uit gematigd Azië, Europa en Noord-Amerika, omvat het geslacht zowel groenblijvende soorten (zoals E. pungens) als bladverliezende soorten (zoals E. umbellata en E. commutata), die allemaal een robuust en aanpasbaar karakter hebben.

Olijfwilg

Elaeagnus × submacrophylla

De Olijfwilg (Elaeagnus × submacrophylla) is een snelgroeiende, wintergroene hybride struik, ontstaan uit een kruising tussen E. macrophylla en E. pungens. Deze plant wordt veelvuldig gebruikt als haag of windscherm in gematigde tuinen en valt op door zijn zilverachtige blad en geurige herfstbloemen.

Russische Olijf

Elaeagnus angustifolia

Elaeagnus angustifolia, algemeen bekend als Russische Olijf of Oleaster, is een bladverliezende boom of grote struik die van nature voorkomt in West-Azië en Zuidoost-Europa. De plant wordt gewaardeerd om zijn opvallend zilvergrijs blad, geurige crèmegele bloemen en kleine eetbare olijfachtige vruchten. Hij is uitzonderlijk winterhard en verdraagt extreme kou, droogte, arme bodems en zoute omstandigheden. Hij wordt veel gebruikt in windsingels, beschuttingsgordels en sierplantsoenen. Let op: de soort wordt in veel regio's als invasief beschouwd, met name in het westen van de Verenigde Staten.

Doornige Olijf

Elaeagnus pungens

Elaeagnus pungens, algemeen bekend als Doornige Olijf of Zilverstruik, is een groenblijvende heester afkomstig uit Oost-Azië, met name Japan en China. De leerachtige bladeren hebben groene bovenkanten en zilverachtig-bruine onderkanten, wat een opvallend tweekleurig effect geeft. In de herfst produceert hij kleine, intens geurige buisvormige witte bloemen. Bekend om zijn robuustheid gedijt hij goed op arme bodems, verdraagt droogte en harde wind, en wordt veel gebruikt als haag, windscherm en sierstuk.

Oliepalm

Elaeis guineensis

De oliepalm (Elaeis guineensis) is een palm uit de familie Arecaceae, oorspronkelijk afkomstig uit de tropische laaglanden van West-Afrika, met name langs de Golf van Guinee. In het wild bereikt hij een hoogte van 20 tot 25 meter, maar in cultuur wordt hij zelden hoger dan 15 meter. De enkelvoudige stam, gekenmerkt door de littekens van oude bladeren, draagt een kroon van lange geveerde bladeren van 5 tot 7 meter lang. De afzonderlijke mannelijke en vrouwelijke bloeiwijzen produceren trossen eivormige roodoranje vruchten waarvan het vruchtvlees en de pit respectievelijk palmolie en palmpitolie leveren, waardoor deze soort de belangrijkste bron van plantaardig vet ter wereld is.

Eumundi quandong

Elaeocarpus eumundi

Elaeocarpus eumundi, bekend als de Eumundi quandong of gladbladige quandong, is een groenblijvende boom uit de familie Elaeocarpaceae, inheems in de regenwouden van Noordoost-Australië – van het schiereiland Cape York via Centraal-Oost-Queensland tot het noorden van New South Wales, waar hij groeit tot een hoogte van ongeveer 1000 m. In zijn natuurlijke omgeving bereikt hij een hoogte van 12–25 m, maar in cultuur als tuin- of straatboom wordt hij gewoonlijk 8–15 m hoog met een smalle, opgaande kroon van 3–5 m breed. De leerachtige, glanzende donkergroene bladeren zijn geconcentreerd aan de uiteinden van de takken en worden geel in plaats van rood naarmate ze ouder worden, terwijl de nieuwe uitloop een bronsroze tint heeft. In de periode november-december (in het gebied van herkomst) verschijnen er trossen crèmewitte, gefranjerde bloemen, gevolgd door blauwe, ovale steenvruchten met zuur maar eetbaar vruchtvlees dat wordt gebruikt voor jam en gelei. Dankzij de dichte, robuuste groei wordt de boom vaak geplant als scherm- of straatboom en trekt hij vogels aan die zich voeden met nectar en zaden.

Achtestamig Waterruit

Elatine hydropiper

Elatine hydropiper, in het Nederlands bekend als Achtestamig Waterruit, is een klein aquatisch tapijtvormend plantje dat van nature voorkomt in Europa en gematigd Azië. Het vormt een dicht, weelderig groen tapijt in aquaria, waardoor het een gewaardeerde voorgrondplant is in aquascaping. Vergelijkbaar in visuele aantrekkingskracht met Hemianthus callitrichoides 'Cuba', staat het bekend om zijn veeleisende verzorgingseisen — het heeft veel licht, CO2-injectie en stabiele waterparameters nodig.

Waterbies

Eleocharis

Eleocharis (waterbies) is een omvangrijk geslacht van overblijvende moeras- en waterplanten uit de cypergrassenfamilie (Cyperaceae), met meer dan 200 soorten verspreid over de hele wereld. De planten kenmerken zich door hun bladloze, buisvormige, lichtgroene stengels die in dichte pollen groeien en op gras lijken. In de aquariumwereld is de soort Eleocharis acicularis – 'naaldwaterbies' of 'dwergnaaldgras' – het meest populair vanwege het vermogen om een dicht groen tapijt op de bodem van het aquarium te vormen. De soort Eleocharis palustris (gewone waterbies) wordt veelvuldig aangeplant in tuinvijvers en moerasbiotopen. De plant verspreidt zich op natuurlijke wijze via ondergrondse wortelstokken en uitlopers (stolonen); aan de toppen van de stengels verschijnen kleine, bruingroene aarvormige bloempjes.

Indische vingergras

Eleusine indica

Een klein eenjarig gras dat verspreid is over warme regio's in de wereld tot ongeveer 50 graden breedtegraad. Het kenmerkt zich door een snelle groei en vormt dichte pollen van 15-90 cm hoog. De bladschijven zijn lijn-lancetvormig, 5-30 cm lang, voornamelijk kaal en gekield, met een zeer kenmerkende witte of zilverachtige basis. Het ontwikkelt een diep en vezelig wortelstelsel dat extreem bestand is tegen uittrekken. De zaden zijn klein, zwart tot bruin, en worden in grote hoeveelheden geproduceerd: tot 120.000 per plant, waardoor ze gemakkelijk door wind en water worden verspreid. Het vereist direct zonlicht en verdraagt geen schaduw, met een voorkeur voor goed doorlatende grond. Het maakt gebruik van C4-fotosynthese, waardoor het in warme klimaten kan groeien. Het bloeit van juli tot augustus met geelgroene bloemen; de zaden rijpen van augustus tot oktober.

Amerikaanse uienlelie

Eleutherine bulbosa

De Amerikaanse uienlelie (Eleutherine bulbosa, syn. Eleutherine plicata) is een stengelloos, bolvormig en wortelstokachtig kruid, inheems in het Amazonegebied en wijdverspreid van Zuid-Mexico tot tropisch Zuid-Amerika. De plant vormt pollen van 20 tot 30 cm hoog, met bollen bestaande uit roodachtige schubben die lijken op die van een rode ui. De bladeren zijn enkelvoudig, lancetvormig en in de lengte geplooid. De witte of roze stervormige bloemen openen zich in de vroege avond. Het is een van de meest traditionele medicinale planten van de inheemse volkeren in de Amazone, met bollen die rijk zijn aan naftochinonen, antrachinonen en flavonoïden.

Kweekgras

Elymus

Elymus is een geslacht van ongeveer 150 tot 170 meerjarige grassen uit de familie Poaceae, nauwe verwanten van tarwe, rogge en gerst, die op alle continenten voorkomen. Ze staan bekend als wild roggegras, tarwegras of kweekgras. Sommige vormen pollen, zoals Elymus canadensis, die tot 1,5 m hoog wordt en wordt gebruikt voor het herstel van weiden en het tegengaan van erosie; andere verspreiden zich via wortelstokken, zoals het noordelijke kweekgras (Elymus repens), een moeilijk te bestrijden onkruid. Voor de tuin is de bekendste Elymus magellanicus uit Patagonië, met lage pollen van intens blauwe bladeren. De bloemen zijn kleine aren in de lente en zomer.

Kweek

Elymus repens

Kweek (Elymus repens) is een overblijvend, wortelstokvormend gras dat wijdverspreid is in Europa, Azië en Noord-Amerika, waar het wordt beschouwd als een van de meest hardnekkige en moeilijk te bestrijden onkruiden. Het verspreidt zich snel via dunne, scherpe ondergrondse wortelstokken die in staat zijn om uit elk klein fragment een nieuwe plant te laten groeien. Het vormt dichte, verstikkende matten en tolereert vrijwel elk type bodem, lichtinval en vochtigheid, waardoor het spontaan groeit in tuinen, akkers, heggen en wegbermen. Ondanks zijn status als onkruid, kent het een lange traditie als medicinale plant en is het gedeeltelijk eetbaar.

rode ereprijs

Emilia fosbergii

De rode ereprijs is een rechtopstaande eenjarige plant, inheems in tropische en subtropische regio's van Amerika, die zich nu als ruderaalplant over verschillende continenten heeft verspreid. Hij wordt ongeveer 1 meter hoog, met een cilindrische stengel en afwisselende, getande bladeren die variëren van eivormig aan de basis tot lancetvormig aan de top. De buisvormige bloemen, in tinten rood, roze of paars, zijn gegroepeerd in kleine hoofdjes die lijken op een kwast en verschijnen vrijwel het hele jaar door. Het is gebruikelijk om hem spontaan te zien ontkiemen langs wegen, braakliggende terreinen, tuinen en gecultiveerde gebieden.

Emilia

Emilia sonchifolia

De Emilia (Emilia sonchifolia) is een eenjarige kruidachtige plant uit de familie Asteraceae, oorspronkelijk afkomstig uit tropisch Azië en tegenwoordig genaturaliseerd in bijna heel Brazilië, voornamelijk in de kustvlaktes van het Noorden, Noordoosten en Zuidoosten. Ze groeit rechtop, met een cilindrische, zachte en weinig vertakte stengel, en bereikt een hoogte van 30 tot 70 cm. De basale bladeren vormen een rozet, terwijl die aan de stengel spiraalvormig gerangschikt zijn; de buisvormige bloemen, lila tot roze van kleur, zijn gegroepeerd in kleine terminale hoofdjes die lijken op een kwast - vandaar de populaire namen 'studentenkwast' en 'kwastbloem'. Het is een spontane en robuuste plant, die wordt gevonden langs wegen, op braakliggende terreinen, in tuinen en op landbouwgronden, waar ze zich gedraagt als een veelvoorkomend onkruid.

Broodboom

Encephalartos

Schelporchidee

Encyclia fragrans

De schelporchidee (Encyclia fragrans, syn. Prosthechea fragrans) is een sympodiale epifytische orchidee die inheems is in de tropische regenwouden en nevelwouden van Mexico, Midden-Amerika, het Caribisch gebied (Jamaica, Puerto Rico) en het noorden van Zuid-Amerika (Brazilië, Ecuador, Costa Rica). De plant vormt compacte, ovale pseudobulben met elk een enkel leerachtig, rechtopstaand blad. De bloemstengels dragen geurige bloemen in tinten van groenwit tot crème, met een witte lip die voorzien is van paarse strepen. De bloemen verspreiden een zoet aroma dat doet denken aan honing en vanille, wat 's nachts het meest intens is.

Florida-vlinderorchidee

Encyclia tampensis

Encyclia tampensis is een epifytische orchidee die inheems is in Florida en de Bahama's, met een variëteit in Cuba. In het wild hecht de plant zich aan zuidelijke eiken, vijgenbomen, mangroven, moerascipressen, dennen en palmen. De pseudobulben zijn klein, ongeveer 7 cm, en groeien in trossen, waarbij elke bulb twee smalle, stijve bladeren van maximaal 16 cm lang draagt. Van het late voorjaar tot de zomer vormt de plant een dunne, soms vertakte stengel met verschillende bloemen van 2,5-4 cm: groen- tot bronskleurige bloembladen rond een witte lip met een paarse vlek. De bloemen geuren naar honing. De Nederlandse naam is afgeleid van de manier waarop ze in de bries fladderen als vlinders.

Englers Valse Aronkelk

Englerarum hypnosum

Englerarum hypnosum is een zeldzame monotypische tropische aronskelkachtige, afkomstig uit de kalkstenen karstbossen van Zuidwest-China, Laos en Thailand. Voorheen ingedeeld bij Alocasia, werd de soort op basis van moleculair-fylogenetisch onderzoek in een eigen geslacht, Englerarum, ondergebracht. De plant groeit als lithofyt op vochtige kalkstenen richels op een hoogte van 800–1000 m en breidt zich via rizomen uit tot kolonies. De grote, donkergroene bladeren met zilvergroene tekening maken haar tot een opvallende sierplant voor binnen.

Abessijnse banaan

Ensete ventricosum

De Abessijnse banaan (Ensete ventricosum) is een imposante tropische plant uit de Musaceae-familie, inheems in de bergachtige streken van Oost-Afrika en Ethiopië. Met gigantische bladeren tot 6 meter lang en een roodachtige hoofdnerf, wordt hij al meer dan 10.000 jaar gekweekt als basisvoedsel voor ongeveer 20 miljoen Ethiopiërs. Hoewel hij op een bananenboom lijkt, zijn de vruchten oneetbaar — het zijn de schijnstam, de wortel en de bloeiwijze die zetmeelrijk gefermenteerd voedsel leveren, genaamd kocho.

Oorboom

Enterolobium contortisiliquum

De oorboom is een boom afkomstig uit het Braziliaanse Atlantische Woud en de Cerrado, behorend tot de Fabaceae-familie, die 20 tot 35 meter hoog kan worden met een stamdiameter tot 1,6 m. Hij is beroemd om zijn brede, parapluvormige kruin en zijn houtachtige, gebogen en holle vruchten, die lijken op een menselijk of apenoor (en een kleine trommel, de oorsprong van de naam "tamboril" in het Portugees). Het is een snelgroeiende, bladverliezende pioniersoort die tussen de winter en de zomer kleine bolvormige witte bloemen produceert en veel wordt gebruikt bij herbebossing, stedelijke beplanting en landschapsarchitectuur van grote gebieden.

Zijdeachtige rozezwam

Entoloma sericeum

De Entoloma sericeum, in het Nederlands bekend als de zijdeachtige rozezwam, is een kleine paddenstoelensoort die voornamelijk voorkomt in graslanden, weilanden en tuinen. De hoed is donkerbruin tot grijsbruin, heeft een zijdeachtige glans en is hygrofaan, wat betekent dat de kleur verandert afhankelijk van de vochtigheid. De lamellen zijn aanvankelijk grijs-wit en krijgen een roze tint naarmate de sporen rijpen. Het is belangrijk op te merken dat deze soort, hoewel niet dodelijk giftig, maag-darmklachten kan veroorzaken en daarom ongeschikt is voor consumptie.

Wallaba

Eperua falcata

Eperua falcata is een regenwoudboom uit de vlinderbloemenfamilie (Fabaceae), inheems in het noorden van Zuid-Amerika, voornamelijk in de Guyana's (Frans-Guyana, Suriname, Guyana) en het noorden van Brazilië (Amapá). De boom kan tot 35 meter hoog worden en heeft een grijsbruine schors en geveerde bladeren bestaande uit 2-4 paar eivormige deelblaadjes van ongeveer 18 cm lang. De klokvormige bloemen met rode bloembladen groeien in hangende trossen en zijn zeer decoratief. De rijpe, zwaardvormige, mauve-roze peulen springen open en kunnen hun zaden tot wel 30 meter ver wegschieten. De boom vormt vaak zuivere opstanden op wit kwartszand, in rivier- en moerasbossen tot op een hoogte van 700 meter boven zeeniveau. Het roodbruine kernhout is uiterst duurzaam en wordt vanwege de natuurlijke schimmelbestendigheid gebruikt voor palen, dakspanen en telegraafpalen.

Kruisbeeldorchidee

Epidendrum

Epidendrum is een van de grootste orchideeëngeslachten, met ongeveer 1.500 soorten die van nature voorkomen in de neotropische gebieden van Midden- en Zuid-Amerika. Algemeen bekend als de kruisbeeldorchidee (met name E. radicans), produceert zij trossen van kleine, stervormige bloemen in levendige tinten rood, oranje, geel, roze en wit. Zij is uitzonderlijk veerkrachtig en eenvoudig te kweken, waardoor zij ideaal is voor beginnende orchideeënliefhebbers.

Wimperorchidee

Epidendrum ciliare

Epidendrum ciliare, algemeen bekend als de Wimperorchidee, is een prachtige epifytische orchidee die inheems is in Mexico, Centraal-Amerika, het Caribisch gebied en het noorden van Zuid-Amerika. Hij groeit op bomen en rotspartijen in vochtige bossen op hoogtes van 500–1000 meter. De plant produceert langwerpige cilindrische pseudobulben van 10–20 cm lang, bekroond met 1–2 glanzende, langwerpige bladeren. De stervormige bloemen staan bekend om hun fijn gefranjerde witte labellum en elegante groengele kelk- en kroonbladeren, en bloeien meestal in de winter. Deze reeds lang gecultiveerde soort is favoriet bij orchideeënliefhebbers vanwege de dramatische, geurige bloei en het relatieve gemak in de verzorging.

Crucifix-orchidee

Epidendrum fulgens

Epidendrum fulgens is een terrestrische crucifix-orchidee die inheems is in de restinga (kuststruweel) van Zuid- en Zuidoost-Brazilië, van Rio de Janeiro tot Rio Grande do Sul. De plant vormt robuuste pollen van rietachtige pseudobulben en produceert rechtopstaande bloemstengels met tientallen schitterende oranjegele, niet-resupinate bloemen met rode vlekken op de lip. De soort is opmerkelijk tolerant voor volle zon, sterke kustwind en zoute nevel.

Jamiesons epidendrum

Epidendrum jamiesonis

Epidendrum jamiesonis is een grote, rietstengel-orchidee (reed-stem), variërend van terrestrisch tot epifytisch, afkomstig uit de koele nevelwouden van Colombia en Ecuador. Hier groeit de plant op bomen en hellingen tussen de 1.700 en 3.500 meter hoogte. De robuuste, rechtopstaande stengels dragen groenblijvende bladeren en eindigen in opvallende terminale bloeiwijzen met talrijke kleine, stervormige bloemen van ongeveer 2,5 cm in diameter. In tegenstelling tot veel orchideeën met een enkele bloeiperiode, kan deze soort bijna het hele jaar door bloeien mits er constante vochtigheid en intens licht aanwezig is. De soort werd in 1856 beschreven door Reichenbach en vernoemd naar de Schotse botanicus William Jamieson, die uitgebreid planten verzamelde in Ecuador. Tegenwoordig wordt de soort in het wild als kwetsbaar beschouwd vanwege habitatverlies.

Nachtorchidee

Epidendrum nocturnum

Epidendrum nocturnum, algemeen bekend als de nachtorchidee, is een epifytische orchidee die inheems is in Florida, de Bahama's, West-Indië en Centraal-Amerika tot aan het noorden van Brazilië en de Guyana's. De plant ontwikkelt lange, bebladerde rietachtige stengels tot ongeveer een meter hoog, bekroond met trossen groen tot geelbruine bloemen met een brede witte lip. De bloemen openen met een subtiele geur overdag, maar verspreiden na zonsondergang een krachtig, zoet aroma — vaak vergeleken met eucalyptus of anijs — waaraan de soort zijn naam te danken heeft.

Rietstengel Epidendrum

Epidendrum radicans

Epidendrum radicans, algemeen bekend als de Rietstengel Epidendrum of Kruisbeeldorchidee, is een terrestrische orchidee afkomstig uit Mexico en Midden-Amerika. De plant produceert levendige trossen rode, oranje en gele bloemen bovenop hoge, rietachtige stengels, die een kruisvorm vormen — wat haar de naam 'kruisbeeldorchidee' heeft opgeleverd. Het is een van de meest aanpasbare en beginnersvriendelijke orchideeën die verkrijgbaar zijn.

Kruisfix Orchidee

Epidendrum secundum

Epidendrum secundum, in de volksmond bekend als de Kruisfix Orchidee, is een terrestrische en lithofytische orchidee afkomstig uit de Andesregio's en Brazilië. De kleine, levendige bloemen bloeien in dichte trossen bovenop rechtopstaande stengels, in kleuren variërend van roze en rood tot oranje, geel en wit. Het is een van de meest robuuste en aanpasbare orchideeën van het geslacht, die onder ideale omstandigheden vrijwel het hele jaar door kan bloeien.

Wilgeroosje / Vuurkruid (geslacht)

Epilobium

Epilobium is een geslacht van bloeiende planten uit de familie Onagraceae, voorkomend in gematigde en subalpiene gebieden wereldwijd. De soorten variëren van de hoge, koloniserende vuurkruiden tot fijne wilgeroosjes langs wateroevers, die karakteristieke roze tot paarse bloemen dragen in de zomer en het najaar.