Complete plantengids
Verken planten op moeilijkheidsgraad, seizoen en meer. Vind de perfecte plant voor jou.
Moeilijkheidsgraad
Planten per stad
🗺️ Planten per stad3464 planten gevonden
2953-2988 van 3464 weergeven
Schefflera
Schefflera
Schefflera is een geslacht van ongeveer 600 soorten groenblijvende struiken, bomen en klimplanten uit de Araliaceae-familie, zeer gewaardeerd als sterke kamerplant. De meest gekweekte soort, Schefflera arboricola (dwergschefflera), heeft glanzende, handvormig samengestelde bladeren die als de spaken van een paraplu zijn gerangschikt, wat de populaire naam verklaart. Oorspronkelijk afkomstig uit Taiwan en het eiland Hainan, is het een van de populairste onderhoudsvriendelijke bladplanten geworden vanwege de tolerantie voor grote variaties in licht en vochtigheid.
Queensland Parapluieboom
Schefflera actinophylla
Schefflera actinophylla, algemeen bekend als de Queensland Parapluieboom of Australische Parapluieboom, is een snelgroeiende tropische boom die van nature voorkomt in de regenwouden van Noord-Queensland (Australië), Nieuw-Guinea en Java. De grote, glanzende handvormige bladeren stralen vanuit een centraal punt uit als een paraplu, waardoor het een van de populairste sierplanten is voor zowel binnen- als buitentropische landschappen.
Dwergparasolboom
Schefflera arboricola
De Dwergparasolboom (Schefflera arboricola) is een veelzijdige, aantrekkelijke groenblijvende struik die van nature voorkomt in Taiwan en Hainan, China. Bekend om zijn glanzende, handvormig samengestelde bladeren met 7-9 blaadjes gerangschikt als een parasol, is deze veerkrachtige plant uitgegroeid tot een van de populairste kamerplanten ter wereld. Binnenshuis kan hij groeien als een kleine boom of struik en wordt gewaardeerd om zijn tolerantie voor wisselende lichtomstandigheden en zijn gemakkelijke verzorging.
Valse Aralia
Schefflera elegantissima
De valse aralia (Schefflera elegantissima, synoniemen Dizygotheca elegantissima en Plerandra elegantissima) is een opvallende groenblijvende struik uit de Araliaceae-familie, inheems in Nieuw-Caledonië in de Stille Oceaan. Ze wordt zeer gewaardeerd als kamerplant vanwege haar diep ingesneden, brons-koperkleurige jonge bladeren, die uitgroeien tot een glanzend donkergroen met een leerachtige textuur. Jonge planten hebben smalle, bijna kantachtige deelblaadjes die in een rozet als een parasol zijn gerangschikt, terwijl volwassen exemplaren bredere bladeren en een houtachtige stam ontwikkelen, waarbij ze binnenshuis een hoogte van 1,8-2,5 m kunnen bereiken. De valse aralia staat bekend als wat temperamentvoller dan andere Schefflera-soorten; ze reageert snel op tocht, plotselinge temperatuurschommelingen en inconsistente bewatering met bladval, waardoor ze vooral degenen beloont die een stabiele plek en een constante verzorgingsroutine bieden.
Roze peperboom
Schinus molle
De Schinus molle, in Nederland bekend als 'roze peperboom' of 'Peruaanse peperboom', is een majestueuze groenblijvende boom afkomstig uit de droge en semi-droge gebieden van Peru en de Zuid-Amerikaanse Andes. Hij kan een hoogte van 15 meter bereiken en ontwikkelt een brede, dichte en hangende kroon die hem een onmiskenbaar uiterlijk geeft, vergelijkbaar met een treurwilg. De bladeren zijn geveerd, zeer aromatisch bij aanraking, en bestaan uit talrijke lancetvormige, heldergroene blaadjes. In de lente en zomer produceert hij kleine witte of crèmekleurige bloemen, verzameld in hangende pluimen, gevolgd in de herfst door overvloedige trossen roze-rode bessen — de zogenaamde roze peperkorrels — die zeer decoratief zijn en als specerij worden gebruikt. Dankzij zijn buitengewone droogteresistentie en het vermogen zich aan te passen aan arme en stenige gronden, wordt hij veel gebruikt in mediterrane landschapsarchitectuur, als straatboom en in parken. Hij werd als heilig beschouwd door de pre-Columbiaanse Peruaanse bevolking, die hem gebruikte in religieuze rituelen en traditionele geneeskunde.
Braziliaanse Peperboom
Schinus terebinthifolius
De Braziliaanse peperboom (Schinus terebinthifolius) is een inheemse boom uit Brazilië die behoort tot de familie Anacardiaceae, verwant aan giftsumak en sumak. Hij is algemeen bekend om zijn trossen felrode aromatische bessen, commercieel bekend als roze peper, die wereldwijd worden gebruikt als gastronomisch kruid. Deze groenblijvende boom kan tot 10 meter hoog worden en wordt in warme klimaten als sierplant gekweekt, hoewel hij in delen van de Verenigde Staten als invasieve soort wordt beschouwd.
Lichtmos
Schistostega pennata
Schistostega pennata is een uniek en fascinerend mos uit de familie Schistostegaceae. Deze bryofyt is beroemd om zijn luminescerende eigenschap: bij weinig licht straalt het protonema een zachte goudgroene gloed uit. Dit komt doordat gespecialiseerde bolvormige cellen in het protonema fungeren als biologische lenzen die het zwakke licht concentreren op de chloroplasten. De plant is klein, met gametofyten van slechts 1,5 cm en tegenoverstaande bladeren met een eenvoudige structuur. Het is inheems in de gematigde streken van het noordelijk halfrond (Europa, Azië en Noord-Amerika).
Kamvaren (geslacht)
Schizaea
Schizaea is een geslacht van primitieve varens in de familie Schizaeaceae, gekenmerkt door grasachtige steriele frondes en opvallende kamvormige fertiele segmenten. Inheems in tropische en subtropische vochtige gebieden wereldwijd, worden ze zelden buiten gespecialiseerde collecties en kassen aangetroffen.
Guapuruvu
Schizolobium parahyba
De guapuruvu (Schizolobium parahyba) is een boom die inheems is in het Atlantisch Woud en behoort tot de vlinderbloemenfamilie (Fabaceae). Hij staat bekend om zijn extreem snelle groei en kan in slechts enkele jaren grote hoogten bereiken. De boom is bladverliezend; hij verliest zijn bladeren in de winter en bloeit uitbundig met felgele bloemen in het voorjaar, vlak voor of tijdens het verschijnen van de nieuwe bladeren.
Lidcactus
Schlumbergera
Schlumbergera is een epifytische cactus die oorspronkelijk uit de vochtige bossen van Zuidoost-Brazilië komt, waar hij op boomstammen en rotsen in de halfschaduw groeit. In tegenstelling tot woestijncactussen slaan de afgeplatte, gesegmenteerde stengels (cladodiën) wel wat water op, maar hebben ze vocht en indirect licht nodig om te gedijen. Wereldwijd gekweekt als kamerplant, produceert hij tijdens de herfst en winter opvallende buisvormige bloemen in tinten rood, roze, wit, oranje en paars.
Kerstcactus
Schlumbergera × buckleyi
Schlumbergera × buckleyi, de echte kerstcactus, is een hybride epifytische cactus die ontstaan is door de kruising van S. truncata en S. russelliana, van oorsprong afkomstig uit de wolkenbossen van Brazilië. In tegenstelling tot de meer gangbare Thanksgivingcactus (S. truncata) heeft hij gladde, afgeronde stengelleden en bloeit hij betrouwbaar eind december, waardoor hij behoort tot de meest geliefde winterbloeiende kamerplanten ter wereld. De buisvormige, hangende bloemen variëren van roze en rood tot wit en paars, en de plant kan bij goede verzorging tientallen jaren meegaan.
Kerstcactus
Schlumbergera buckleyi
De Kerstcactus (Schlumbergera buckleyi) is een tropische epifytische cactus die van nature voorkomt in de wolkenbossen van zuidoostelijk Brazilië. In tegenstelling tot woestijncactussen gedijt hij goed in vochtige omstandigheden met helder indirect licht, en produceert hij spectaculaire buisvormige bloemen in tinten roze, rood, wit, paars en koraal tijdens de winter. Het is een van de meest geliefde feestdagenplanten ter wereld, bekend om zijn bloei rond Kerstmis.
Kerstcactus
Schlumbergera russelliana
Schlumbergera russelliana, algemeen bekend als Kerstcactus, is een epifytische cactus afkomstig uit het Braziliaanse Atlantische Woud. Het is de vooroudersoort van de hybride tuinkerstcactussen en produceert buisvormige bloemen in tinten roze, rood en paars tijdens de winter. In de natuur groeit hij op bomen en rotsen in gefilterd licht en een matige luchtvochtigheid, typisch voor tropische regenwouden.
Thanksgivingcactus
Schlumbergera truncata
De Thanksgivingcactus is een epifytische succulente plant die van nature voorkomt in het vochtige Atlantische Woud van zuidoost-Brazilië, met name in de bergen van de staat Rio de Janeiro. De afgeplatte, hangende stengels produceren spectaculaire buisvormige bloemen in tinten roze, rood, wit, oranje en paars tijdens de herfst en winter. De plant wordt zeer gewaardeerd als sierplant vanwege haar schoonheid en gebruiksgemak.
Japanse parasolden
Sciadopitys verticillata
De Japanse parasolden (Sciadopitys verticillata) is de enige levende soort in de familie Sciadopityaceae - een waar "levend fossiel", aangezien zijn naaste verwanten alleen als fossielen bewaard zijn gebleven. De plant is endemisch in Japan en komt van nature voor in de bergachtige bossen van Shikoku, Kyushu en het Kii-schiereiland, meestal op hoogtes tussen 700 en 1400 meter op rotsachtige hellingen en in rivierkloven. Het meest kenmerkende kenmerk zijn de naaldachtige structuren (cladodiën) van 4-14 cm lang, die in kransen aan de uiteinden van de scheuten staan, waaraan de plant zijn naam ontleent. Het is een extreem langzaam groeiende, groenblijvende boom: in zijn thuisland kunnen eeuwenoude exemplaren 30-40 meter hoog worden, maar in de tuinbouw bereikt hij zelfs na decennia slechts een hoogte van enkele meters.
Oosterse sterhyacint
Scilla siberica
De Oosterse sterhyacint (Scilla siberica) is een laagblijvende, bolvormige vaste plant uit de aspergefamilie (Asparagaceae) die in het vroege voorjaar, vaak direct na het smelten van de sneeuw, begint te bloeien. In tegenstelling tot wat de naam doet vermoeden, komt hij niet uit Siberië, maar uit Zuid-Rusland, de Kaukasus en Turkije. Op de 10-15 cm hoge stelen bloeien 2-5 knikkende, stervormige, felblauwe (zelden witte) bloemen, die in enkele weken een dicht, schilderachtig tapijt vormen onder bomen en struiken. Het is een pretentieloze, winterharde plant die zich voortplant via zelfuitzaaiing en door het delen van de bollen, waardoor hij in een paar jaar tijd grote, natuurlijke plekken vormt. Het is belangrijk om te weten dat de bol en alle groene delen hartglycosiden bevatten en daarom giftig zijn en huidirritatie kunnen veroorzaken - houd ze uit de buurt van huisdieren en kinderen.
Zilveren Scilla
Scilla violacea
De Scilla violacea (Ledebouria socialis), of zilveren scilla, is een groenblijvende bolplant uit de Asparagaceae-familie, oorspronkelijk afkomstig uit de Oost-Kaap provincie in Zuid-Afrika. De vlezige, lancetvormige bladeren hebben een olijfgroene tot zilvergrijze kleur met donkergroene vlekken en een kenmerkende paarse onderkant. De kleine bollen, die deels boven de grond groeien, vermeerderen zich in de loop der seizoenen tot dichte kolonies. In het voorjaar en de zomer dragen fijne roze stengels onopvallende groen-witte bloemen met paarse meeldraden.
Satijn Pothos
Scindapsus pictus
Scindapsus pictus, algemeen bekend als Satijn Pothos, is een prachtige tropische klimplant afkomstig uit Zuidoost-Azië. De plant heeft hartvormige, matte groene bladeren versierd met zilvergrijs gevlekte vlekken en spatten die hem een satijnachtig uiterlijk geven. Deze elegante hangende plant is geliefd vanwege zijn gemakkelijke verzorging en het vermogen om in uiteenlopende binnenomstandigheden te gedijen, waardoor hij perfect is voor hangmanden of om op een steun te klimmen.
Scindapsus pictus 'Exotica'
Scindapsus pictus 'Exotica'
De Scindapsus pictus 'Exotica' is een gecultiveerde variëteit van de zilverrank, afkomstig uit de tropische regenwouden van Zuidoost-Azië. De donkergroene hartvormige bladeren zijn bedekt met onregelmatige, glanzende zilveren vlekken, die geconcentreerder zijn dan bij de typische soort. Het is een kruipende of hangende klimplant, ideaal voor hangpotten of traliewerk, en een van de meest veerkrachtige en gemakkelijk te kweken aronskelkachtigen binnenshuis.
Satijn Pothos
Scindapsus pictus argyraeus
Scindapsus pictus 'Argyraeus', algemeen bekend als Satijn Pothos of Zilveren Pothos, is een prachtige hangende klimplant afkomstig uit Zuidoost-Azië. De plant heeft hartvormige, donkergroene bladeren versierd met zilverwittige satijnachtige vlekken die glinsteren in het licht. Ondanks de naam 'pothos' behoort de plant tot het geslacht Scindapsus en de familie Araceae. Ze is bijzonder populair als kamerplant vanwege de geringe onderhoudsbehoefte en het vermogen om goed te gedijen bij matige tot lage lichtomstandigheden.
Zilveren Scindapsus
Scindapsus treubii
Scindapsus treubii, algemeen bekend als Zilveren Scindapsus of Maanlicht Scindapsus, is een prachtige tropische aroid afkomstig uit de regenwouden van Zuidoost-Azië. De plant staat bekend om zijn dikke, wasachtige bladeren met een opvallende zilvergroene glans die glinstert in het licht. Twee hoofdcultivarszijn populair onder verzamelaars: 'Moonlight', met een helderdere zilveren bontekening, en 'Dark Form', met dieper, donkerder blad. Als langzaam groeiende klimmer beloont hij geduldige tuiniers met adembenemende bladeren die steeds indrukwekkender worden naarmate de plant volwassener wordt.
Schorseneer
Scorzonera
De schorseneer (Scorzonera) is een overblijvende eetbare wortel uit de composietenfamilie (Asteraceae), oorspronkelijk afkomstig uit Zuid-Europa en Centraal-Azië. De plant produceert lange wortels met een kenmerkende zwarte schil en wit vruchtvlees met een verfijnde smaak die doet denken aan oesters. In het tweede jaar produceert de plant eetbare gele bloemen die lijken op paardenbloemen.
Vertakte leeuwentand
Scorzoneroides autumnalis
De vertakte leeuwentand (Scorzoneroides autumnalis) is een overblijvende kruidachtige plant uit de composietenfamilie die sterk op de paardenbloem lijkt, maar zich onderscheidt door zijn vertakte stengels met meerdere bloemhoofdjes. De plant vormt een plat rozet van smalle, getande bladeren aan het grondoppervlak en produceert slanke, draadachtige bloemstengels die tot 50 cm hoog kunnen worden. De lichtgele bloemhoofdjes, tot 3,5 cm breed met kenmerkende rode strepen op de buitenste lintbloemen, bloeien van de nazomer tot de herfst. Het is een belangrijke nectarbron voor bijen en vlinders in een periode waarin veel andere bloemen al zijn uitgebloeid. De plant komt algemeen voor in Europa en Azië en gedijt uitstekend in graslanden, wegbermen en natuurlijke gazons.
Waterhelmkruid
Scrophularia auriculata
Waterhelmkruid (Scrophularia auriculata) is een opgaande, polvormende kruidachtige vaste plant die inheems is in de vochtige rivieroevers, vijverranden en natte weiden van West-Europa en Noord-Afrika. De plant kan tot 1 m hoog worden en heeft kenmerkende gevleugelde, vierkante, groenpaarse stengels en ovale, gerimpelde, gekartelde bladeren die vaak geoord (met oortjes) zijn aan de basis, waaraan de soort zijn naam dankt. Van de vroege zomer tot de vroege herfst produceert de plant kleine, bolvormige, kastanjebruine bloemen met een tweelippige vorm, gedragen in vertakte tuilen boven het blad. Omdat de plant gedijt in permanent vochtige tot drassige grond, is het een populaire keuze voor moerastuinen, vijverranden en regentuinen, waar het ook dient als waardplant voor de helmkruidbladwesp.
Glidkruid
Scutellaria
Scutellaria is een divers geslacht van ongeveer 350 overblijvende kruiden uit de lipbloemenfamilie (Lamiaceae), die voorkomen in gematigde en subtropische regio's over de hele wereld. Herkenbaar aan de vierkante stengels, tegenoverstaande bladeren en bloemen met twee duidelijke lippen, danken de glidkruiden hun populaire naam aan de kleine schildvormige uitstulping op de kelk, die lijkt op een middeleeuwse helm in miniatuur. De soorten variëren van het blauw glidkruid (S. lateriflora), inheems in beboste beekjes in het oosten van Noord-Amerika, tot het Baikalglidkruid (S. baicalensis), dat zeer gewaardeerd wordt in de traditionele Oost-Aziatische geneeskunde. Alle soorten produceren elegante buisvormige bloemen, meestal in tinten blauw, paars, roze of wit, waardoor ze aantrekkelijk zijn voor bestuivers en tuiniers.
Chayote
Sechium edule
De chayote (Sechium edule) is een krachtige, kruidachtige klimplant uit de komkommerfamilie (Cucurbitaceae), inheems in Centraal-Amerika. De ranken kunnen meer dan 10 tot 15 meter lang worden wanneer ze goed worden ondersteund door hekwerken, schuttingen of pergola's. De plant produceert lichtgroene vruchten met een gladde of stekelige schil, hartvormige bladeren en kleine groenwitte bloemen. Het is een snelgroeiende, zeer productieve plant die bloeit tussen de zomer en de herfst en enkele maanden na het planten vrucht draagt. Alle delen van de plant zijn eetbaar — de vrucht, scheuten, bladeren, zaden en zelfs de knolwortel — wat het zowel een veelzijdige groente als een sierplant voor pergola's en muren maakt.
Vetkruid (geslacht)
Sedum
Sedum is een omvangrijk geslacht met meer dan 600 vetplantsoorten binnen de familie Crassulaceae, variërend van laagblijvende kruipende bodembedekkers zoals S. acre tot rechtopstaande polsvormers zoals S. spectabile en de geliefde hangende S. morganianum (Ezelstaart). Buitengewoon winterhard, droogtetolerant en aanpasbaar in USDA-zones 3–11.
Gouden Sedum
Sedum adolphi
Sedum adolphi, algemeen bekend als Gouden Sedum of Koperkleurige Vetkruid, is een overblijvende vetplant uit de familie Crassulaceae, afkomstig uit Mexico. De vlezige geelgroene bladeren veranderen in prachtige tinten oranje en koper wanneer ze aan volle zon worden blootgesteld, een verschijnsel dat bekendstaat als zonstress. Het is een onderhoudsarme, droogtetolerante plant die zowel binnen als buiten gedijt in warme klimaten.
Gouden Sedum
Sedum adolphii
Sedum adolphii is een veelzijdige vaste plant en succulent, bekend om zijn vlezige, lancetvormige bladeren die een levendige geel-oranje tint aannemen bij volledige zon. Afkomstig uit Mexico, vormt hij dichte rozetten en is ideaal voor rotstuinen of hangpotten.
Wit vetkruid
Sedum album
Sedum album, bekend als Wit vetkruid of Witte muurpeper, is een kruipende, overblijvende succulent die inheems is in Europa, Noord-Afrika en West-Azië. Het vormt dichte matten van kleine, vlezige groene bladeren die roodachtig kleuren bij intens zonlicht of tijdens droogte. In de zomer produceert het een overvloed aan kleine, witte stervormige bloemen. Het wordt veel gebruikt in rotstuinen, op groene daken en als bodembedekker.
Sedum allantoides
Sedum allantoides
Sedum allantoides is een compacte succulent uit de vetplantenfamilie (Crassulaceae), inheems in Mexico (Oaxaca). De vlezige, cilindrische bladeren zijn bedekt met een wit poederachtig laagje (pruina), wat de plant een spookachtige uitstraling geeft. In de zomer produceert hij kleine stervormige groenwitte bloemen.
Kleine Ezelsstaart
Sedum burrito
Sedum burrito, vaak verkocht als Sedum morganianum 'Burrito', is een compacte hangende vetplant die gewaardeerd wordt om zijn dichte rijen vlezige, blauwgroene, kraalachtige bladeren die over de rand van hangpotten vallen. In tegenstelling tot de moedersoort Sedum morganianum zijn de bladeren korter, ronder en vallen ze minder snel af, wat het een robuustere keuze maakt als kamerplant.
Burrostaart
Sedum burritum
De Mini Burrostaart is een compacte, hangende vetplant uit de Crassulaceae-familie, een naaste verwant van de grotere Sedum morganianum. Het vormt dichte strengen van kleine, vlezige, blauwgroene blaadjes, die als kralen langs hangende stengels overlappen, waardoor het ideaal is voor hangpotten en planken waar het blad vrij kan vallen. Oorspronkelijk afkomstig uit droge streken van Zuid-Mexico, is het extreem droogtetolerant en gedijt het met weinig zorg, waarbij het alleen intens licht en diepe, onregelmatige watergift nodig heeft. Volwassen planten kunnen in de zomer kleine, stervormige, roze tot rode bloemen produceren aan de toppen van de stengels. De bladeren zijn delicaat en vallen gemakkelijk af bij aanraking, dus het is raadzaam de plant te plaatsen waar deze niet wordt aangeraakt.
Vetkruid
Sedum dasyphyllum
Sedum dasyphyllum is een klein, matvormend, groenblijvend vetplantje met mollige, ronde blauwgrijze bladeren die vaak lavendelroze kleuren bij fel licht. In de vroege zomer draagt het kleine witte stervormige bloemen op korte stelen. Deze lage, kruipende bodembedekker is perfect voor troggen, rotstuinen, muren en de kieren tussen bestrating.
Boomvetkruid
Sedum dendroideum
Boomvetkruid (Sedum dendroideum) is een robuuste, struikachtige succulent die inheems is in de bergachtige regio's van Mexico en Guatemala, van Chiapas en Oaxaca tot Veracruz en Michoacan. Het vormt dichte, sterk vertakte pollen van dikke houtachtige stengels met daarboven rozetten van vlezige, spatelvormige groene bladeren die rood of brons kleuren bij fel zonlicht of koele temperaturen. Van de late winter tot in het voorjaar produceert het overvloedige trossen kleine, stervormige gele bloemen die bestuivers aantrekken. Het is gemakkelijk te kweken en zeer droogtebestendig, waardoor het een populaire keuze is voor rotstuinen, succulentenborders, bodembedekking en potten in warme, zonnige klimaten.
Kamtsjatka-vetkruid
Sedum kamtschaticum
Sedum kamtschaticum, algemeen bekend als Kamtsjatka-vetkruid of Russisch vetkruid, is een laagblijvende succulente bodembedekker uit de vetplantenfamilie (Crassulaceae), inheems op rotsachtige berghellingen in Japan, Korea, Noordoost-China en het Russische Verre Oosten (inclusief het schiereiland Kamtsjatka, waaraan het zijn naam ontleent). Het vormt dichte, uitgestrekte matten van glanzende, lepelvormige groene bladeren die bij koeler weer bronsrood verkleuren, bekroond van het late voorjaar tot het midden van de zomer door trossen stervormige goudgele bloemen die bijen en vlinders aantrekken. Zodra de plant gesetteld is, is hij extreem droogtetolerant; hij wordt gewaardeerd als rotsplant, muurplant of randplant die gedijt op plekken waar weinig anders groeit.
De perfecte plant vinden
Onze plantengids helpt je ideale soorten te vinden voor jouw ervaringsniveau en het seizoen.
Blader op Moeilijkheid, Seizoen en Meer
Gebruik de filters hieronder om deze catalogus te verfijnen op verzorgingsniveau, seizoen, omgeving, of zoek direct op naam. Elk filter leidt naar een lijst die is afgestemd op jouw kweekomstandigheden.