Complete plantengids

Kerstvaren

Polystichum acrostichoides

Polystichum acrostichoides, algemeen bekend als de Kerstvaren, is een robuuste, groenblijvende varen die van nature voorkomt in het oosten van Noord-Amerika. De leerachtige, lancetvormige varenbladeren blijven de hele winter groen, waardoor de plant opvalt tijdens het winterseizoen. Hij gedijt goed in beschaduwde bosomgevingen en wordt gewaardeerd om zijn geringe onderhoudsbehoefte en het aantrekkelijke uiterlijk het hele jaar door.

Westerse Zwaardvaren

Polystichum munitum

Polystichum munitum, algemeen bekend als de Westerse Zwaardvaren, is een grote groenblijvende varen die inheems is in de gematigde regenwouden van het Pacific Northwest van Noord-Amerika. De glanzende, donkergroene bladveren welven boogvormig naar buiten vanuit een dichte centrale kroon en kunnen een lengte van wel 180 cm bereiken. Het is een van de meest voorkomende en veerkrachtige varens in de bossen van het Pacific Northwest, zeer gewaardeerd in schaduwtuinen en natuurlijke landschapsinrichting.

Gewoon haarmos

Polytrichum commune

Het gewoon haarmos (Polytrichum commune) is een bladmos uit de haarmosfamilie (Polytrichaceae) en is de grootste mossoort van Europa. De rechte, zelden vertakte stengels worden 10 tot 40 cm hoog en vormen donkergroene tot blauwgroene, dichte en diepe kussens. De 8–12 mm lange, smalle lancetvormige bladeren staan spiraalsgewijs op de stengel: bij droogte liggen ze tegen de stengel aan, bij vocht staan ze uitgespreid, met sterk getande randen. Op het bladoppervlak lopen kleine lamellen die helpen bij het vasthouden van water. Het is een tweehuizige soort; op de scheuten ontwikkelt zich in de zomer een vierkante, gele of roodbruine sporenkapsel op een steel van 12–20 cm. Het kapsel is bedekt met een huif van glanzende, goudgele haren, waaraan de plant zijn naam dankt. Het komt voor op alle continenten behalve Antarctica, tot op 2000 m hoogte. Het groeit in vochtige naaldwouden met zure grond, in venen, op vochtige heidevelden en langs beekoevers. In de middeleeuwen werden van de sterke stengels touwen gevlochten.

Verankerde waterhyacint

Pontederia azurea

De verankerde waterhyacint (Pontederia azurea, syn. Eichhornia azurea) is een overblijvende waterplant uit de familie Pontederiaceae, inheems in Midden- en Zuid-Amerika, waaronder Brazilië. In tegenstelling tot de gewone drijvende waterhyacint wortelt deze soort in de modder op de bodem en vormt stengels die naar het oppervlak groeien. De plant heeft ronde, glanzende groene bladeren van ongeveer 10 cm en opvallende blauw-paarse bloemen met gele vlekken. Hij groeit krachtig in stilstaand of langzaam stromend water.

Populier

Populus

Populus is een groot geslacht met 25 tot 57 soorten bladverliezende bomen uit de wilgenfamilie (Salicaceae), bekend als populieren en abelen. Deze snelgroeiende bomen, inheems in het noordelijk halfrond in Noord-Amerika, Europa en Azië, kunnen tussen de 15 en 50 m hoog worden. Ze staan bekend om hun ritselende bladeren, door de wind bestoven katjes in het vroege voorjaar en de katoenachtige verspreiding van zaden. Ze gedijen in de volle zon op vochtige, goed doorlatende bodems en worden gewaardeerd om hun hout, fytoremediatie, windschermen en als sierbeplanting.

Canadese populier

Populus × canadensis

De Canadese populier (Populus × canadensis, ook wel Populus × euramericana genoemd) is een hybride tussen de Europese zwarte populier (Populus nigra) en de Amerikaanse zwarte populier (Populus deltoides). Deze ontstond kort na 1700 in Frankrijk toen beide soorten naast elkaar werden geplant. Sindsdien is het een van de meest aangeplante bomen voor herbebossing en langs wegen en rivieren in Europa en Noord-Amerika. Het is een zeer snelgroeiende bladverliezende boom met een zuilvormige of ovale kroon die een hoogte van 35-45 m bereikt. De bladeren zijn driehoekig, 8 tot 14 cm groot, glanzend groen en hebben een gezaagde rand. In het vroege voorjaar verschijnen de katjes: rood bij de mannelijke bomen en groen bij de vrouwelijke, die later zaden verspreiden omgeven door wit, katoenachtig pluis. Er bestaan veel klonen, zoals 'Serotina', 'Robusta', 'Eugenei' en de goudkleurige 'Serotina Aurea'. Het hout is relatief zwak en de boom is niet bijzonder langlevend.

Grauwe abeel

Populus × canescens

Populus × canescens, de grauwe abeel, is een natuurlijke, vruchtbare hybride tussen de witte abeel (Populus alba) and de ratelpopulier (Populus tremula), behorend tot de wilgenfamilie (Salicaceae). Hij groeit in het wild waar de ouderplanten elkaar ontmoeten, van Noordwest-Europa tot de vlakten van de Oeral, en gedijt het best in de laaglanden van West-Europa, vaak bij vijvers, moerassen en rivieroevers. De boom vertoont een sterke hybride groeikracht: meestal wordt hij 20-25 meter hoog, maar op de beste locaties kan hij de 30 tot 40 meter bereiken, met een stamomtrek van meer dan 1,5 meter, groter dan beide ouders. De schors is licht grijsgroen tot bijna wit, getekend met horizontale banden. De bladeren zijn driehoekig tot eivormig, 5-12 cm lang, glanzend donkergroen aan de bovenzijde en bedekt met een dun grijs vilt aan de onderzijde, met golvende, grof getande randen die veel minder gelobd zijn dan die van de witte abeel. In het vroege voorjaar, nog voor de bladeren verschijnen, dragen mannelijke bomen rode katjes; vrouwelijke bomen zijn veel zeldzamer en dragen groene katjes. De meeste bomen in cultuur zijn mannelijk.

Balsempopulier

Populus balsamifera

De balsempopulier (Populus balsamifera) is een snelgroeiende loofboom die van nature voorkomt in het noorden van Noord-Amerika. De boom is herkenbaar aan zijn geurige, harsachtige knoppen vroeg in het voorjaar en kan tot 30 meter hoog worden. De balsempopulier wordt veel gebruikt bij oeverrestauratie, als windscherm en als schaduwboom. Hij gedijt uitstekend in koude klimaten en behoort tot de meest noordelijk voorkomende loofbomen in Noord-Amerika.

Zwarte Populier

Populus nigra

Populus nigra, algemeen bekend als Zwarte Populier, is een grote loofboom die inheems is in Europa en West-Azië. Het is een van de meest iconische bomen van het Europese landschap, bekend om zijn snelle groei, donkere gegroefte schors en sierlijke driehoekige bladeren die in de wind blinken en bewegen. De Lombardijse Populier (P. nigra 'Italica') is een bekende zuilvormige cultivar die veel wordt gebruikt als windscherm en voor de afbakening van landschappen.

Ratelpopulier

Populus tremula

De ratelpopulier (Populus tremula) is een snelgroeiende bladverliezende boom, inheems in Europa en delen van Azië, bekend om zijn ronde, zilvergroene bladeren die trillen en ritselen bij het minste briesje dankzij de afgeplatte bladstelen. Hij kan tot 25 meter hoog worden, met een gladde grijsgroene schors die met de jaren donkerder wordt en barst. In het voorjaar, voordat de bladeren uitlopen, verschijnen er lange grijzige katjes, en in de herfst kleurt het gebladerte goudgeel. De boom verspreidt zich gemakkelijk via wortelopslag, waardoor vaak dichte klonale bossen ontstaan, en vormt een belangrijk habitat voor insecten, vogels en korstmossen.

Amerikaanse ratelpopulier

Populus tremuloides

Populus tremuloides, algemeen bekend als de Amerikaanse ratelpopulier, is een snelgroeiende loofboom die inheems is in Noord-Amerika. De boom is beroemd om zijn gladde witgrijze schors en hartvormige bladeren die glinsteren en 'ratelen' bij het minste briesje dankzij hun afgeplatte bladstelen. De soort vormt uitgestrekte klonale kolonies die verbonden zijn door één enkel wortelstelsel, waarbij sommige kolonies tot de oudste en grootste levende organismen op aarde behoren. In de herfst kleurt het gebladerte schitterend goudgeel.

Papalo

Porophyllum ruderale

Mosroos

Portulaca

Portulaca is een geslacht van succulente bloeiende planten uit de familie Portulacaceae, oorspronkelijk afkomstig uit Zuid-Amerika. Bekend om hun levendige, juweelkleurige bloemen en uitzonderlijke droogtetolerantie, gedijen ze uitstekend in hete, zonnige omstandigheden waar veel andere planten het moeilijk hebben. Het geslacht omvat de sierlijke P. grandiflora (mosroos) en de eetbare P. oleracea (gewone postelein), beide wijdverbreid gekweekt in tropische en subtropische tuinen over de hele wereld.

Postelein

Portulaca gilliesii

De Portulaca gilliesii is een vetplant afkomstig uit Zuid-Amerika, met vlezige, gladde en vaak roodachtige, kruipende stengels die ongeveer 30 cm lang worden. In de zomer produceert de plant kleine paarsrode bloemen. De plant is uitzonderlijk droogtetolerant en ideaal voor onderhoudsarme tuinen. Bevat calciumoxalaat en is licht giftig bij inname.

Mosroos

Portulaca grandiflora

Portulaca grandiflora, algemeen bekend als Mosroos of Rozenmos, is een populaire eenjarige vetplant afkomstig uit Zuid-Amerika (Argentinië, Brazilië en Uruguay). De plant produceert schitterende, roosachtige bloemen in tinten rood, roze, oranje, geel, wit en paars, die alleen opengaan bij direct zonlicht. Deze droogtetolerante, onderhoudsarme plant gedijt goed in hete, zonnige omstandigheden en op schrale bodems.

Gewone Postelein

Portulaca oleracea

Gewone Postelein (Portulaca oleracea) is een eetbare, succulente bodembedekker die over de hele wereld voorkomt. De plant heeft roodachtige, vlezige stengels, dikke succulente bladeren en kleine gele bloemetjes die alleen op zonnige ochtenden opengaan. Hij is uiterst robuust en droogtebestendig, en gedijt goed op arme gronden en in warme klimaten.

Kus-me-snel

Portulaca pilosa

Portulaca pilosa, algemeen bekend als kus-me-snel of harige postelein, is een laagblijvende sierplant en succulent, afkomstig uit het tropische en subtropische Amerika. Ze produceert vrolijke bloemen in tinten roze, paars, wit, rood, geel en oranje, die opengaan in vol zonlicht en sluiten bij schemering. Uitzonderlijk goed bestand tegen hitte en droogte, gedijt ze op arme, zandige bodems waar de meeste planten moeite hebben om te overleven.

Vleugelpeurveldknopje

Portulaca umbraticola

Portulaca umbraticola, algemeen bekend als vleugelpeurveldknopje of sierpostelein, is een snelgroeiende, hangende vetplant. De bladeren zijn vlezig en spatelvorming, en de levendige bloemen hebben de unieke eigenschap dat ze volledig opengaan in helder zonlicht en sluiten bij nacht of op bewolkte dagen. Het is een uiterst veerkrachtige plant, ideaal voor tuinen met weinig onderhoud, borders en hangmanden.

Spekboom

Portulacaria

Portulacaria is een klein geslacht van semi-houtachtige succulente struiken afkomstig uit Zuid-Afrika, bijna volledig vertegenwoordigd door zijn populaire soort, algemeen bekend als spekboom of olifantenstruik. Gewaardeerd om zijn dikke, glanzende jade-groene bladeren en roodbruine stengels, vormt het een compacte, onderhoudsarme struik die gedijt in fel licht en lange droge periodes verdraagt. Populair als kamerplant, bonsai-onderwerp en droogtetolerante landschapskeuze, wordt spekboom in zijn thuisland ook geprezen om zijn opmerkelijke vermogen om koolstof uit de atmosfeer vast te leggen.

Olifantsstruik

Portulacaria afra

Portulacaria afra, algemeen bekend als Olifantsstruik of Spekboom, is een vetplantstruik afkomstig uit Zuid-Afrika. De plant heeft kleine, vlezige, smaragdgroene blaadjes aan aantrekkelijke roodbruine stengels. In zijn natuurlijke leefomgeving kan hij uitgroeien tot een grote struik of kleine boom, maar hij wordt vaak gebruikt als bonsai of kamerplant. Hij staat bekend om zijn uitzonderlijke vermogen om koolstofdioxide uit de atmosfeer op te nemen, wat hem een ecologisch waardevolle soort maakt.

Spekboom

Portulacaria afra 'Variegata'

Portulacaria afra 'Variegata' is een opvallende succulente struik die gewaardeerd wordt om zijn crème-groen gemarmerde bladeren, een bonte variant van de Zuid-Afrikaanse olifantsstruik. Deze compacte, makkelijke en langzaam groeiende plant vormt een dichte, jade-achtige struik met dikke roodbruine stengels bezet met kleine ronde blaadjes die bij fel licht roze verkleuren. Hij is populair als kamerplant, bonsai of droogtebestendige haag, en is tevens favoriet bij verzamelaars van vetplanten vanwege het regenboogkleurige loof.

Drijvend Fonteinkruid

Potamogeton natans

Potamogeton natans, ook bekend als drijvend fonteinkruid, is een vaste aquatische plant die ovale, leerachtige, olijfgroene drijvende bladeren vormt. De ondergedompelde bladeren zijn smal en doorschijnend en verdwijnen vaak naarmate de plant volwassen wordt. Het is een fundamentele soort voor zoetwaterecosystemen, die schuilplaats biedt aan vissen en het water van zuurstof voorziet.

Ganzerik

Potentilla

Potentilla is een geslacht van meer dan 500 soorten in de rozenfamilie, voornamelijk kruidachtige vaste planten afkomstig uit koele en koude streken van het Noordelijk Halfrond. Ze lijken op aardbeiplanten: bladeren meestal verdeeld in vijf blaadjes (soms drie, of veel in een veervormig patroon) en bloemen met vijf bloemblaadjes, meestal geel maar ook wit, roze of rood, van de lente tot de zomer. De vruchten zijn droog en oneetbaar. Tuinvormen zoals Potentilla nepalensis en P. atrosanguinea vormen pollen van 30 cm tot 1 m hoog; andere, zoals P. reptans, kruipen over de grond. De struikachtige ganzerik behoort nu tot het geslacht Dasiphora.

geelbloemige schijnaardbeiplant

Potentilla indica

Potentilla indica, in de volksmond bekend als schijnaardbeiplant of Indische aardbei, is een overblijvend kruidachtig gewas dat sterk lijkt op echte aardbeien. De plant valt op door haar vijfbladige gele bloemen en rode, bobbelige vruchten die omhoog wijzen. Hoewel de vruchten eetbaar zijn, worden ze doorgaans als smaakloos of waterig beschouwd. De plant verspreidt zich agressief via uitlopers (stolonen), waardoor ze een zeer effectige, zij het soms invasieve, bodembedekker is.

Mooi Ganzerik

Potentilla pulcherrima

Potentilla pulcherrima, bekend als Mooi Ganzerik, is een overblijvende plant die inheems is in Noord-Amerika en behoort tot de rozenfamilie (Rosaceae). De plant produceert van het voorjaar tot de herfst vrolijke gele bloemen met vijf bloemblaadjes en heeft kenmerkende zilverkleurige onderzijden aan de bladeren. Ze is zeer goed bestand tegen kou en droogte na vestiging en gedijt goed in rotsachtige weiden, alpiene hellingen en open bossen in Canada en het westen van de Verenigde Staten.

Vijfvingerkruid

Potentilla reptans

Vijfvingerkruid (Potentilla reptans) is een kruipende, overblijvende plant uit de rozenfamilie, inheems in Europa, West-Azië en Noord-Afrika. De uitlopers wortelen op elke knoop en vormen dichte tapijten van handvormige bladeren met vijf deelblaadjes en gele bloemen met vijf kroonbladen tussen juni en september. Het dient zowel als decoratieve bodembedekker als een hardnekkig onkruid in gazons.

Drakenklimop

Pothos

Drakenklimop is een van de meest populaire en makkelijke kamerplanten ter wereld, geprezen om zijn hangende ranken en hartvormige, vaak bonte bladeren. In het dagelijks gebruik verwijst de naam "pothos" bijna altijd naar de Epipremnum aureum, een snelgroeiende tropische klimplant die oorspronkelijk uit de Salomonseilanden komt. De naam is blijven hangen door een oude classificatie: de plant werd in 1880 voor het eerst beschreven als Pothos aureus, en zelfs nadat botanici de plant in 1964 naar het geslacht Epipremnum verplaatsten, bleef de populaire naam bestaan. De plant verdraagt weinig licht, onregelmatig water geven en algemene verwaarlozing beter dan bijna elke andere kamerplant, waardoor het een favoriet is voor zowel beginners als kantoren.

Abiu

Pouteria caimito

De abiu (Pouteria caimito) is een groenblijvende tropische fruitboom uit de Sapotaceae-familie, inheems in het Amazonebekken van Peru en Brazilië. In cultuur bereikt de boom een hoogte van 4 tot 10 meter, met een dichte kroon en donkergroene bladeren. Tussen december en januari produceert hij geurige witgele bloemen, gevolgd door gladde, ovale vruchten die goudgeel rijpen. Het vruchtvlees is doorschijnend met een puddingachtige consistentie en een zoete smaak die aan karamel doet denken; de onrijpe vrucht bevat een irriterend latex dat verdwijnt naarmate de vrucht rijpt.

Premna

Premna

Premna is een geslacht van tropische struiken en kleine bomen uit de familie Lamiaceae, inheems in Azië, Afrika en Oceanië. In Azië — met name P. microphylla en P. serratifolia — wordt het zeer gewaardeerd als bonsaisubject en hageplantsoen, vanwege het dichte bladerdek en de snelle groei.

Sleutelbloem

Primula

Primula is een geslacht van ongeveer 500 soorten bloeiende vaste planten uit de familie Primulaceae. Bekend om hun vroege voorjaarsbloei, vormen ze rozetten van basale bladeren en produceren ze opvallende bloemen in tinten geel, rood, paars, wit en roze. Ze gedijen goed in koele, gedeeltelijk beschaduwde omgevingen en zijn geliefd in boerentuin- en kamerarrangementen.

Slanke sleutelbloem

Primula elatior

De Primula elatior is een wilde sleutelbloem uit Europa, die voorkomt van Groot-Brittannië en Zuid-Zweden tot aan het Altaj-gebergte in Azië. In de natuur groeit hij in bossen en vochtige weiden, op kalkrijke en voedselarme bodems. De plant vormt een rozet van rimpelige bladeren van 5 tot 15 cm en produceert in het voorjaar stengels van 10 tot 30 cm met 10 tot 30 lichtgele bloemen, die allemaal naar één kant hangen. De gehele plant wordt ongeveer 30 cm hoog en 25 cm breed. Hij lijkt op de Primula veris (Gulden sleutelbloem), maar de bloemen zijn groter, lichter van kleur en staan verder open. De naam elatior betekent "hoger".

Sleutelbloem

Primula malacoides

De etageprimula (Primula malacoides) is een delicate groenblijvende vaste plant uit de Himalaya, Assam, Myanmar en China. De plant vormt een pol van lichtgroene, behaarde bladeren met daarboven slanke stengels die in het vroege voorjaar etages van kleine paarse, roze, rode of witte bloemen dragen. Het is een populaire bloeiende potplant en zeer geschikt voor koele kassen.

Gifprimulaatje

Primula obconica

Primula obconica, algemeen bekend als het Gifprimulaatje of de Duitse Primula, is een charmante bloeiende kamerplant afkomstig uit China. Ze produceert trossen van fijne bloemen in tinten roze, rood, paars, blauw en wit, doorgaans in de lente. Ondanks haar schoonheid bevat de plant primine — een natuurlijk allergeen dat bij aanraking huidirritatie kan veroorzaken, wat haar de bijnaam Gifprimulaatje heeft opgeleverd. De plant gedijt goed bij koele, heldere omstandigheden met indirect licht, waardoor ze een uitstekende vensterplant is tijdens de koelere maanden.

Sleutelbloem

Primula veris

Primula veris is een wilde sleutelbloem uit Europa en West-Azië, veelvoorkomend in weiden, graslanden, duinen en kliffen. Het vormt een rozet van gerimpelde bladeren van 5 tot 15 cm en produceert in het voorjaar stengels met 10 tot 30 heldergele, klokvormige, hangende en geurige bloemen met oranje vlekjes aan de binnenkant. De plant wordt ongeveer 25 cm hoog en breed. Het lijkt op Primula elatior, maar de bloemen zijn kleiner, donkerder en meer gesloten. De naam veris betekent "van de lente".

Sleutelbloem

Primula vulgaris

Primula vulgaris, de gewone sleutelbloem, is een laagblijvende kruidachtige vaste plant afkomstig uit West- en Zuid-Europa. Het vormt een basale rozet van gerimpelde, donkergroene bladeren en produceert solitaire, lichtgele bloemen met een dieper geel hart, behorend tot de vroegste bloeiers van de late winter en het vroege voorjaar.

Veelbloemige Sleutelbloem

Primula x polyantha

Primula x polyantha, algemeen bekend als de Veelbloemige Sleutelbloem, is een charmante Europese hybride die is ontstaan uit kruisingen tussen Primula veris (gulden sleutelbloem) en Primula vulgaris (stengelloze sleutelbloem). De plant produceert trossen levendig gekleurde bloemen in het voorjaar en is daardoor een favoriet voor tuinranden, potten en koele binnendisplays. Al eeuwenlang in cultuur gebracht, is zij gekweekt in een buitengewoon breed kleurenpalet, waaronder rood, oranje, roze, wit, crème, geel en paars.