Grauwe schimmel: Schimmelziekte | Behandelingsgids

Roestschimmels (Pucciniales) zijn schimmelziekten die op bladeren, stengels of vruchten roestkleurige, meestal oranje tot bruine puistjes met poederachtig sporenstof vormen. Kenmerkend zijn kleine vlekken die uitgroeien tot kussentjes of ringen; bladeren vergelen, krullen om en vallen vroegtijdig af. De schimmels verspreiden zich vooral bij vochtig weer en een dicht bladerdek. Veel sier- en nuttige planten worden aangetast, vaak zoals rozen, malva's (stokrozen), peren (peer-jeneverbesroest) en aalbessen. Sommige roestschimmels hebben twee waardplanten nodig voor hun levenscyclus, zoals de peer en bepaalde jeneverbessoorten.

Taphrina wiesneri is een schimmelziekte bij kersen (Prunus-soorten, waaronder zoete, zure en sierkersen). De schimmel overwintert in knoppen en schors en infecteert jonge bladeren en scheuten tijdens koel, nat lenteweer. Vroege bladeren worden dik, rimpelig en gekruld, vaak met roodachtige of gele vlekken en een fijne witachtige waas op het oppervlak. Ernstig aangetaste bladeren kunnen vroegtijdig afvallen. Kleine twijgen kunnen dichte clusters van zwakke, misvormde scheuten vormen (heksenbezems).

Echte meeldauw is een veelvoorkomende schimmelziekte veroorzaakt door verschillende schimmelsoorten, waaronder Erysiphe, Podosphaera, Oïdium en Leveillula. De ziekte treft wereldwijd meer dan 10.000 plantensoorten. De ziekte gedijt goed in warme, droge klimaten met een hoge luchtvochtigheid en manifesteert zich als een kenmerkende witte, poederachtige laag op plantoppervlakken.

Wortelrot is een ernstige schimmelziekte die het wortelstelsel van planten aantast, waardoor de wortels verrotten en de plant afsterft. De ziekte wordt voornamelijk veroorzaakt door overmatig water geven, slechte drainage of bodemgebonden schimmels zoals Pythium, Phytophthora, Rhizoctonia en Fusarium. De ziekte gedijt goed in waterloze omstandigheden waarbij wortels zuurstofgebrek krijgen, waardoor ze gevoelig worden voor schimmelinfectie.