Jak rozmnożyć różę z pędu: którą gałązkę uciąć i w jakim miesiącu

Aby rozmnożyć różę, odetnij pęd o długości 15 do 20 cm, który właśnie przekwitł i jest już sztywny u podstawy. Usuń liście z dolnej połowy i wykonaj cięcie podstawy tuż pod węzłem, czyli tym zgrubieniem, z którego wyrastają liście. Zagłęb 5 cm tego pędu w wilgotnym, grubym piasku lub perlicie, bez żadnego nawozu, przykryj doniczkę i postaw w jasnym miejscu, z dala od bezpośredniego słońca. Korzenie tego kawałka pędu, zwanego sadzonką, potrzebują od 6 do 8 tygodni.

O powodzeniu decydują dwie rzeczy: stan pędu i miesiąc. Zielony i miękki pęd więdnie, zanim zdąży się ukorzenić. Stary i twardy pęd nie wypuszcza korzeni. W Brazylii istnieją dwa okna w roku, ponieważ chodzi o dwa różne rodzaje sadzonek.

Szybkie podsumowanie:

• Odpowiedni pęd wygina się w łuk bez pękania i nie zachowuje się jak guma. Wizualną wskazówką jest przekwitły kwiat lub owoc zaczynający formować się na czubku.

• Najważniejsze cięcie to cięcie u podstawy, tuż pod węzłem. Kąt ostrza to tylko szczegół, węzeł nim nie jest.

• Podłoże do ukorzeniania, czyli materiał wypełniający doniczkę z sadzonką, nie zawiera nawozu, próchnicy ani obornika. Gruby piasek, perlit lub zwęglone łuski ryżowe.

• Sadzonka, która czernieje od dołu ku górze w kilka dni, nie uschła z pragnienia: to grzyb i należy ją natychmiast wyrzucić z doniczki.

Który pęd róży odciąć

Pęd, który się ukorzenia, to pęd półzdrewniały: taki, który urósł w tym sezonie, już przestał rosnąć i znajduje się w połowie drogi między młodym, miękkim pędem a twardą, szarą łodygą.

Ośrodek doradztwa przy Uniwersytecie Stanowym w Iowa opisuje ten moment za pomocą trzech cech: materiał musi być jędrny, z liśćmi o ostatecznym rozmiarze i świeżo zdrewniały. Z kolei Ośrodek Doradztwa Uniwersytetu Stanowego Karoliny Północnej podaje wskazówkę, którą widać z drugiego końca ogrodu: odpowiedni pęd ma zazwyczaj zwiędły kwiat lub zawiązujący się owoc na wierzchołku.

Pęd, który właśnie przekwitł, jest pędem na sadzonkę. Młody przyrost, który dopiero zakwitnie, oraz dwuletnia łodyga z samego dołu się nie nadają.

Przetestuj ręką, bez żadnych przyrządów. Zegnij pęd w łuk:

• Jeśli wygina się i wraca jak guma, a paznokieć bez trudu zostawia ślad na korze, to wciąż miękki pęd. Uniwersytet Georgii używa tego testu paznokcia do odróżnienia pędu zielnego od półzdrewniałego. Miękki pęd traci wodę szybciej, niż jest w stanie ją uzupełniać, i więdnie, zanim wypuści korzenie.

• Jeśli trzeszczy, pęka lub w ogóle się nie zgina, jest to stare drewno. Kora jest już gruba, a komórki tworzące korzenie znajdują się zbyt głęboko pod powierzchnią.

• Jeśli tworzy sztywny łuk i wraca cały, to właśnie właściwa sadzonka.

Grubość ołówka to dobry punkt odniesienia dla róży ogrodowej. W przypadku róży drobnokwiatowej odpowiedni pęd jest cieńszy, ale test łuku nadal obowiązuje.

Istnieją brazylijskie badania dotyczące tego, z której części rośliny pobierać materiał. Zanão wraz ze współpracownikami porównali sadzonki wierzchołkowe z sadzonkami ze środkowej części pędu u róży doniczkowej odmiany Yellow Terrazza, stosując trzy rodzaje podłoża i dziesięć powtórzeń, a wyniki opublikowali w czasopiśmie Ornamental Horticulture (t. 22, nr 1, 2016). Sadzonka wierzchołkowa dała sadzonki lepszej jakości niż ta ze środkowej części pędu. Dlatego w obrębie tego samego pędu wybieraj wierzchołek.

Jak zrobić sadzonkę róży krok po kroku

Tnij wcześnie rano, zanim słońce zacznie operować na roślinie. To zalecenie z Karoliny Północnej i ma swoje uzasadnienie: pęd ma wtedy największy zapas wody w ciągu dnia, a sadzonka spędzi kolejne tygodnie bez korzeni, którymi mogłaby uzupełnić straty wody.

Przygotuj wcześniej sekator, doniczkę z otworami, podłoże i przezroczysty worek foliowy. Sadzonka leżąca i wysychająca na blacie przed włożeniem do doniczki już na starcie traci wodę.

• Załóż rękawice. Kolce róży, które botanicznie są kolcami kory, łatwo rozrywają skórę, a zraniona dłoń utrudnia wszystkie kolejne czynności.

• Odetnij pęd tuż nad węzłem. To cięcie wykonuje się ze względu na roślinę mateczną, a nie sadzonkę: tnąc równo przy węźle, nie zostawiasz obumarłego kikuta.

• Dotnij podstawę sadzonki tuż pod węzłem, trzymając ostrze pod kątem. Ukośne cięcie zwiększa powierzchnię wchłaniania wody. Węzeł jest obowiązkowy, ponieważ to z niego wyrastają korzenie.

• Pozostaw sadzonkę o długości 15 do 20 cm i usuń przekwitły kwiat aż do pierwszej pary liści.

• Usuń liście z dolnej połowy i zostaw jeden lub dwa liście na samej górze. Pozostawione liście są źródłem hormonów inicjujących korzenie; liście, które trafią do podłoża, po prostu zgniją.

• Zeskrob 1 do 2 cm podstawy po stronie przeciwnej do ostatniego węzła, zdejmując wyłącznie zewnętrzną skórkę. Warstwa, która odsłania się pod spodem, tworzy korzenie.

• Zastosuj ukorzeniacz na podstawę sadzonki. Jeśli produkt jest w proszku, zanurz w nim bazę i strzep nadmiar; jeśli jest płynny, zanurz na kilka sekund. W przypadku sadzonek półzdrewniałych Georgia zaleca auksynę, hormon stymulujący tworzenie korzeni, w stężeniu od 1000 do 3000 ppm, maksymalnie do 5000 ppm. To zakres typowy dla ogrodniczych preparatów w proszku. Brazylijskie szkółki róż ciętych rutynowo stosują auksynę w talku na sadzonkach.

• Zagłęb 5 cm w uprzednio zwilżonym i odsączonym podłożu, dociskając je wokół podstawy.

Ta sama logika cięcia dotyczy innych roślin o pędach półzdrewniałych. U hoi punktem cięcia również jest węzeł, a ukorzeniacz wpływa na czas, nie na sam rezultat.

Jedna sadzonka w małej doniczce zapobiega przenoszeniu problemów na sąsiednie pędy. Jeśli używasz większej doniczki, zachowaj między nimi odstęp, aby zapewnić cyrkulację powietrza.

Jaki jest najlepszy czas na rozmnażanie róży w Brazylii

W roku występują dwa okna czasowe i każde z nich wymaga innego rodzaju pędu. Cała literatura na ten temat pochodzi z półkuli północnej, więc poniższe miesiące zostały już przeliczone na kalendarz brazylijski.

Sadzonka półzdrewniała to najprostszy sposób dla osób przygotowujących sadzonki w domu, według Iowa State University Extension. Tamtejsze źródło pobiera te pędy od połowy lipca do początku jesieni, co w Brazylii odpowiada okresowi od połowy stycznia do kwietnia.

Sadzonkę zdrewniałą pobiera się z przyrostu z poprzedniego roku, gdy roślina znajduje się w stanie spoczynku. Karolina Północna stawia sprawę najbardziej wprost: w przypadku róż sadzonki można pobierać o każdej porze, ale najlepsze rezultaty dają sadzonki pobrane tam od listopada do lutego, co w Brazylii przypada na okres od maja do sierpnia.

Miejsce zamieszkania wpływa na zalecenia:

• Południe i górzysty południowy wschód: sprawdzają się oba terminy. Krzew róży traci liście i rzeczywiście przechodzi w stan spoczynku zimą, dlatego sadzonka zdrewniała pobierana w czerwcu i lipcu jest realną opcją.

• Region Północno-Wschodni i Północny: prawdziwy okres spoczynku nie występuje, a róża nigdy nie traci liści z powodu zimna. Trzymaj się okna dla sadzonek półzdrewniałych. Unikaj szczytu opadów deszczu z powodu opisanego w sekcji o czernieniu sadzonek.

Data w kalendarzu to tylko ułatwienie. Ostatecznie decyduje stan pędu na roślinie dzisiaj: jeśli jest na etapie sprężystego łuku, odpowiedni moment jest właśnie teraz. Oczekiwanie na zakończenie kwitnienia przed cięciem sprawdza się też u innych roślin doniczkowych: w przypadku kalanchoe sadzonki pobiera się z pędów po przekwitnięciu, a nie z pędów z kwiatami.

Podłoże: sadzonka potrzebuje drenażu, a nie pożywienia

Podłoże do ukorzeniania to najuboższy materiał, jakiego kiedykolwiek użyjesz.

Uniwersytet Georgii mówi wprost: podłoże do rozmnażania musi być sterylne, o drobnej strukturze, wolne od nasion chwastów i bez nawozu, ponieważ nawóz odwadnia tkankę rośliny. Sadzonka nie ma korzeni: nie ma tam niczego, co mogłoby pobierać nawóz, a sól z nawozu wyciąga wodę z łodygi w przeciwnym kierunku.

Co się nadaje według instytucji doradztwa rolniczego: gruby piasek, perlit i wermikulit. W brazylijskich materiałach zwęglona łuska ryżowa jest zaleceniem Embrapa Agroindústria Tropical jako zamiennik pyłu kokosowego przy rozmnażaniu róż ze względu na podejrzenie, że pył kokosowy przenosi grzyby.

Ziemia ogrodowa zadziała, ale to najgorszy wybór z listy: jest ciężka, trzyma zbyt dużo wody i zwykle zawiera patogeny. Biohumus i obornik odpadają.

Druga strona medalu została zbadana w Brazylii. W badaniu Zanão i współpracowników, spośród trzech testowanych podłoży, mieszanka gleby gliniastej z podłożem komercyjnym w proporcji 1 do 1 dała najlepsze sadzonki. Tyle że tamto doświadczenie przeprowadzono w tunelu z cieniówką i na odmianie doniczkowej, przy kontrolowanym nawadnianiu. Na balkonie, bez zamgławiania, ryzyko przelania przewyższa zysk ze składników odżywczych, dlatego ten poradnik stawia na podłoże obojętne, które dobrze odprowadza wodę.

Dwie zasady z karty pielęgnacji róż nie obowiązują na tym etapie: podlewanie co 7 dni i nawożenie co 30 dni dotyczą rośliny ukorzenionej, w docelowej doniczce. Sadzonki nie podlewa się według kalendarza – nawadniasz ją, gdy podłoże zaczyna przesychać na powierzchni, i nie dostaje ona żadnego nawozu aż do ukorzenienia.

Butelka PET jednocześnie pomaga i przeszkadza

Przykrycie sadzonki jest obowiązkowe. Bez korzeni nadal traci ona wodę przez liście i nie ma czym jej uzupełnić. Karolina Północna mówi wprost: jeśli sadzonka wyschnie podczas ukorzeniania, umiera i nie da się jej uratować.

Nada się odcięta butelka PET, przezroczysty worek foliowy oparty na patyczkach wbitych przy krawędzi doniczki lub przezroczysty plastikowy pojemnik z pokrywką. Zadaniem osłony jest zatrzymanie wilgoci w powietrzu wokół liści.

Problem w tym, że ta sama osłona na słońcu zamienia się w gorącą szklarnię. A ciepło połączone z wysoką wilgotnością to idealne warunki dla grzybów atakujących sadzonki.

Dlatego reguła oświetlenia we wszystkich trzech źródłach jest identyczna: jasne miejsce bez bezpośredniego słońca. Bardzo jasny balkon, na który nie padają bezpośrednie promienie słoneczne. Nie głęboki cień i nie pełne słońce.

Kupiona przez ciebie róża jest prawdopodobnie szczepiona

W Brazylii szkółka ukorzenia sadzonkę pędową odpornej podkładki, czyli wytrzymałej róży, takiej jak Rosa canina, Rosa chinensis lub Rosa indica, a następnie wykonuje okulizację w literę T: umieszcza pąk ozdobnej odmiany uprawnej na tej już ukorzenionej podkładce. Właśnie tak opisują to materiały dotyczące uprawy róż ciętych przygotowane przez UNESP.

Róża w twojej doniczce może składać się z dwóch roślin: korzenie jednego gatunku, a kwiaty innego.

Gdzie znajduje się zrost. Poszukaj u podstawy łodygi zgrubienia lub pierścieniowatej blizny, prawie zawsze tuż nad podłożem. Inny sposób na zlokalizowanie: dzikie pędy, czyli odrosty wybijające poniżej tego miejsca, o innym wyglądzie liści i drobnych lub mało efektownych kwiatach. Pochodzą one z podkładki. Szkółki rutynowo je usuwają, ponieważ mogą zagłuszyć odmianę szlachetną.

Wniosek praktyczny: zawsze odcinaj sadzonkę powyżej miejsca szczepienia. Pęd pobrany poniżej rozmnoży podkładkę, a ty przez dwa lata będziesz dbać o różę, która nie jest tą wymarzoną.

Roślina, która wyrośnie z twojej sadzonki, to róża na własnym korzeniu. Jest genetycznie identyczna z górną częścią rośliny matecznej i nie ma już systemu korzeniowego podkładki, czyli dokładnie tego, na czym zależało szkółce. Utrata odporności podkładki nie przekreśla jednak nowej rośliny: w badaniu przeprowadzonym w Andradas, w stanie Minas Gerais, w którym przez rok obserwowano odmiany Tineke i Versilia na dziewięciu różnych podkładkach, Pizetta i Pivetta doszli do wniosku, że można sadzić rośliny uzyskane z sadzonek pędowych w przypadku obu tych odmian. Sadzonkowanie to techniczna nazwa rozmnażania z sadzonek pędowych, którego uczy ten poradnik.

A jeśli róża rośnie u kogoś w ogrodzie, bez etykiety i bez znanej historii, jej gatunek wyznacza docelowy rozmiar i porę kwitnienia, jakich należy się spodziewać. Zdjęcie w aplikacji Bloom pomoże w identyfikacji gatunku, a aplikacja jest dostępna tylko na iPhone.

Pobieranie sadzonek bez szkody dla rośliny matecznej

Pobranie trzech lub czterech sadzonek z dojrzałej, zdrowej róży jej nie zaszkodzi. Szkodzi natomiast nieprawidłowy sposób cięcia.

• Tnij krótko, tuż nad węzłem. Odcinek łodygi między miejscem cięcia a węzłem usycha, czernieje i staje się wrotami dla infekcji.

• Pobieraj sadzonki wyłącznie ze zdrowych roślin. Embrapa stawia sprawę jasno: sadzonki muszą pochodzić tylko z roślin bezsprzecznie zdrowych. Pęd z plamami, uschniętym wierzchołkiem lub opadającymi liśćmi przeniesie ten problem na nową roślinę.

• Umyj sekator. Embrapa zaleca dezynfekcję narzędzi tnących w 2% roztworze podchlorynu sodu, czyli substancji czynnej wybielacza. W przypadku doniczek i tacek używanych ponownie Georgia wskazuje roztwór 1 części wybielacza na 9 części wody, z późniejszym płukaniem.

• Nie tnij podczas deszczu ani wtedy, gdy roślina jest mokra.

Rana na łodydze to droga wniknięcia dla bakterii wywołujących guzowatość korzeni, jedną z chorób róż, tworzącą narośla u podstawy łodygi. Dezynfekcja sekatora zamyka tę drogę.

Sadzonka zrobiła się czarna w tydzień: co się stało

Jeśli wetkniesz gałązki róż w ziemię i wszystkie ściemnieją oraz zwiędną w kilka dni, to nie był błąd w podlewaniu. To sprawka grzybów.

Embrapa Agroindústria Tropical udokumentowała zgnilizny sadzonek róż i róż miniaturowych w szkółkach w stanie Ceará w publikacji Comunicado Técnico 129. Wyróżniono tam trzy przypadki, a objaw, który widzisz, jest ten sam:

• Gnicie sadzonek, wywoływane przez grzyb Lasiodiplodia theobromae. Zostało tam opisane jako najczęstsza i najbardziej niszczycielska infekcja, rozpowszechniona wśród wszystkich producentów roślin ozdobnych w tym stanie.

• Rizoktonioza, wywoływana przez Rhizoctonia solani. Dokument dokładnie opisuje warunki jej gwałtownego rozwoju: temperatura od 24 °C do 30 °C przy wilgotności od 60% do 80%. W tym zakresie grzyb zabija dziesiątki sadzonek w kilka dni, pędy błyskawicznie czernieją, a liście więdną i obumierają.

• Cylindrokladioza, która według tego samego dokumentu pojawia się głównie w porze deszczowej.

Zakres optymalny dla rizoktoniozy, czyli od 24 °C do 30 °C przy 60% do 80% wilgotności, to dokładnie to, co zamknięta butelka PET wytwarza w ciepłym otoczeniu. Osłona, która chroni sadzonkę przed wysychaniem, może ją jednocześnie ugotować razem z grzybem. Dlatego doniczka powinna trafić w jasne i chłodne miejsce, nigdy na słońce.

Co zrobić, gdy pęd czernieje: natychmiast wyjmij sadzonkę z doniczki. Zgodnie z wytycznymi Embrapa każda sadzonka wykazująca objawy czernienia musi być niezwłocznie usunięta, aby nie stała się źródłem zakażenia dla pozostałych. Wyrzuć ją z dala od ogrodu i nie używaj ponownie tego podłoża.

Jak sprawdzić, czy pozostałe żyją, bez wyrywania wszystkich. Po 4 do 5 tygodniach ostrożnie wyjmij z podłoża dwie lub trzy sadzonki i obejrzyj ich podstawę. Jeśli jeszcze nie ma korzeni, umieść je z powrotem: dopóki łodyga i liście pozostają zielone, sadzonka wciąż rokuje i być może potrzebuje po prostu więcej czasu. Czarna lub miękka, brązowa łodyga oznacza, że nic z niej nie będzie.

Gdy sadzonka gnije, zanim pojawią się jakiekolwiek korzenie, schemat powtarza się również u innych gatunków, a diagnoza peperomii służy za dobry punkt odniesienia. Kiedy problem leży po stronie rośliny matecznej, a nie samej sadzonki, warto odkryć przyczynę w 3 pytaniach przed wykonaniem jakichkolwiek cięć.

Sadzonka róży w wodzie i sadzonka róży w ziemniaku

Obie metody pojawiają się obok siebie, ale dają zupełnie inne rezultaty.

W wodzie. Niektóre rośliny ukorzeniają się w samej wodzie, a wskazówka od Georgii dla tych, którzy chcą spróbować, to czyste naczynie, woda o temperaturze pokojowej i wymiana co 3 do 5 dni. Problem z różą polega na tym, że ma zdrewniałą łodygę, a wszystko, czego źródła doradcze wymagają od podłoża do ukorzeniania, stanowi przeciwieństwo stojącej wody: środowisko musi być przepuszczalne, i dlatego na liście znajdują się gruby piasek, perlit czy wermikulit. Jeśli chcesz poeksperymentować, zrób to na dodatkowej sadzonce, nie ruszając tych, które już trafiły do podłoża. Dokładniejsze porównanie wody i podłoża opisano przy rozmnażaniu krotona, który ukorzenia się w obu.

W ziemniaku. Nikt tego nie zmierzył. Nie znalazłem opisu tej metody w materiałach żadnego uniwersyteckiego ośrodka doradztwa rolniczego, w żadnej brazylijskiej publikacji florystycznej ani w recenzowanych badaniach naukowych dotyczących rozmnażania róż. Brak pomiarów potwierdzających lub zaprzeczających oznacza, że ten poradnik nie twierdzi, iż ziemniak działa, ani że zawodzi.

Można natomiast wskazać dwa wymagania, jakie źródła stawiają środowisku stykającemu się z podstawą sadzonki: musi odprowadzać wodę i być wolne od patogenów. Surowa, wilgotna bulwa pełna skrobi, przylegająca bezpośrednio do świeżej rany sadzonki, nie zapewnia drenażu i nie ma gwarancji, że jest sterylna.

Ziemniak również zaczyna kiełkować. Jeśli zamierzasz to przetestować, zrób to w doniczce odizolowanej od pozostałych.

Od sadzonki do doniczki docelowej

Gdy pojawią się korzenie, młoda roślina przechodzi jeszcze dwa etapy przed wysadzeniem na rabatę.

Hartowanie. Kiedy korzenie są już wykształcone, przez kilka dni stopniowo uchylaj osłonę, nie dopuszczając do zwiędnięcia sadzonki, po czym zdejmij ją na stałe. Roślina trzymana w wysokiej wilgotności gwałtownie zwiędnie, jeśli od razu wystawisz ją na suche powietrze.

Przesadzanie do doniczek. Przełóż każdą sadzonkę do osobnej doniczki ze standardowym podłożem do uprawy. W tym momencie po raz pierwszy pojawia się nawóz, ponieważ roślina ma już korzenie zdolne do jego pobierania.

Docelowe sadzenie. Iowa Extension sadzi młode rośliny w gruncie na początku jesieni i sugeruje uprawianie ich przez 1 do 2 lat przed przeniesieniem na stałe miejsce. W przypadku sadzonki pobranej pod koniec brazylijskiego lata oznacza to sadzenie w okolicach kwietnia i maja, a przesadzenie na docelową rabatę w drugim roku.

Róża potrzebuje pełnego słońca, dlatego docelowe stanowisko wymaga co najmniej 6 godzin bezpośredniego nasłonecznienia dziennie, na rabacie lub w dużej donicy. W mieszkaniu rosnąć nie będzie.

Pierwsze kwitnienie sadzonki następuje zazwyczaj po wykształceniu odpowiedniej struktury, a nie w pierwszym miesiącu. Róża na własnych korzeniach zaczyna od rozmiaru samej gałązki, podczas gdy szczepiona roślina ze sklepu opuszcza szkółkę już z dobrze rozwiniętym pokrojem.

Często zadawane pytania

Ile czasu zajmuje ukorzenienie gałązki róży? Od 6 do 8 tygodni to czas podawany przez Iowa Extension dla większości krzewów liściastych z sadzonek półzdrewniałych. Skontroluj dwie lub trzy sadzonki między czwartym a piątym tygodniem. Dopóki łodyga i liście są zielone, sadzonka wciąż zachowuje żywotność, nawet jeśli korzenie nie są jeszcze widoczne.

Jak zrobić sadzonkę z róży z bukietu? Szansa jest niewielka. Pęd z bukietu ścięto wiele dni wcześniej, pochodzi z odmiany wyhodowanej na kwiat cięty i trafia do wazonu całkowicie pozbawiony liści. Źródła wymagają świeżo dojrzałego pędu, ze zdrowym liściem na wierzchołku, który nie zdążył przeschnąć, a róża z bukietu nie spełnia żadnego z tych warunków. Jeśli chcesz spróbować, wybierz najsztywniejszy pęd i potraktuj go jak zwykłą sadzonkę.

Czy da się posadzić różę bez korzeni? Właśnie na tym polega sadzonkowanie: sadzisz fragment łodygi bez korzeni, a ten wytwarza własne. Nie da się natomiast posadzić samego kwiatu. Korzenie wyrastają z węzła łodygi, więc sadzonka musi mieć co najmniej jeden węzeł zagłębiony w podłożu.

Jak przycinać róże na sadzonki? Wykonuje się dwa cięcia o różnym przeznaczeniu. Pierwsze cięcie robisz tuż nad węzłem ze względu na roślinę mateczną: zapobiega powstaniu martwego kikuta. Drugie cięcie wykonujesz u podstawy sadzonki, tuż pod węzłem, prowadząc ostrze pod kątem. Używaj czystego sekatora, tnij wcześnie rano i zawsze w rękawicach.

Czy ukorzeniacz jest konieczny? Nie jest obowiązkowy, ale zwiększa odsetek przyjętych sadzonek i skraca czas oczekiwania. Dla sadzonek półzdrewniałych zalecany zakres to od 1000 do 3000 ppm auksyny. Tyle oferują ogrodnicze preparaty w proszku i jest to rutynowa praktyka w brazylijskich szkółkach róż.

Od czego zacząć

Podejdź do krzewu róży i poszukaj gałązki z przekwitłym kwiatem lub zawiązującym się owocem. Zegnij ją w łuk. Jeśli sprężyście powróci do pionu, nie trzaśnie i nie wygnie się jak guma, odetnij fragment 15 do 20 cm, usuń dolne liście, wyrównaj cięcie podstawy tuż pod węzłem i zagłęb 5 cm w wilgotnym, grubym piasku. Przykryj osłoną, postaw w jasnym miejscu bez bezpośredniego słońca i nie zaglądaj do niej przed upływem czwartego tygodnia.

Jeśli nie wiesz, jaką różę masz u siebie, albo roślina, którą chcesz rozmnożyć, wyrosła sama w ogrodzie, możesz rozpoznać gatunek, robiąc zdjęcie liścia i kwiatu za pomocą aplikacji Bloom, dostępnej na iPhone.

Źródła

• Iowa State University Extension, How to Propagate Roses, zaktualizowano w lutym 2025 r.

• Iowa State University Extension, Propagation of Deciduous Trees and Shrubs from Semi-Hardwood Cuttings, zrewidowane w październiku 2022 r.

• NC State Extension, Beaufort County, Gene Fox, How Do I Propagate Roses From Clippings?, 11 stycznia 2024.

• University of Georgia Extension, Biuletyn 1553, Bodie V. Pennisi, Sheri Dorn i Sarah Sawyer, Starting Plants From Cuttings for the Home Gardener.

• Freire, F. C. O. i Viana, F. M. P. Podridões em Estacas de Roseira, Minirrosa e Mussaendra no Estado do Ceará. Embrapa Agroindústria Tropical, Comunicado Técnico 129, Fortaleza, październik 2007.

• Zanão, M. P. C., Zanão Júnior, L. A., Grossi, J. A. S., Vanzella, E. i Villa, F. Região de retirada da estaca e substrato na propagação vegetativa de roseira de vaso. Ornamental Horticulture, t. 22, nr 1, s. 58-62, 2016.

• Pizetta, P. U. C. i Pivetta, K. F. L. Produtividade de cultivares de roseira sobre diferentes porta-enxertos ou provenientes de estaquia. Revista Brasileira de Horticultura Ornamental, t. 11, nr 1, 2005.

• Galeriani, T. M. Uprawa róż ciętych. Revista Agronomia Brasileira, UNESP/FCAV.