2350 Łatwe Łatwa pielęgnacja | Przewodnik 2026 - Strona 30

Kocanki

Helichrysum

Helichrysum to liczny rodzaj obejmujący około 600 gatunków z rodziny astrowatych (Asteraceae), pochodzących głównie z Afryki i Madagaskaru, a także z basenu Morza Śródziemnego, Eurazji i Australazji. Większość z nich to krzewinki lub niskie, rozgałęzione byliny o wąskich, często srebrzystych lub szarych i wełnistych liściach oraz skupiskach małych koszyczków kwiatowych otoczonych suchymi, pergaminowymi podsadkami. Zachowują one swój kształt i kolor po wyschnięciu, stąd nazwy takie jak nieśmiertelnik czy suchołuska. W ogrodach najczęściej spotyka się Helichrysum italicum (kocanki włoskie), o srebrzystym ulistnieniu pachnącym curry i musztardowo-żółtych kwiatach, Helichrysum petiolare (kocanki ogonkowe), uprawiane dla ich omszonych, zwisających liści, oraz kompaktowe gatunki skalne, takie jak H. amorginum i H. stoechas. W uprawie osiągają zazwyczaj 20-60 cm. Duża, kolorowa słomianka jednoroczna sprzedawana na suche bukiety (dawniej H. bracteatum) jest obecnie klasyfikowana jako Xerochrysum bracteatum.

Kocanki włoskie

Helichrysum italicum

Helichrysum italicum, powszechnie znany jako kocanki włoskie, to aromatyczna, odporna na suszę wieloletnia krzewinka pochodząca z regionu Morza Śródziemnego. Jej srebrzyste, wąskie liście po dotknięciu wydzielają charakterystyczny zapach przypominający curry, choć roślina ta nie jest spokrewniona z tą mieszanką przypraw. Latem pojawiają się grona małych, złocistożółtych kwiatów w kształcie guzików, co sprawia, że jest bardzo ceniona w ogrodach ziołowych, skalniakach i kompozycjach z suchych kwiatów. Jest również ceniona w tradycyjnym ziołolecznictwie za swoje właściwości przeciwzapalne i regenerujące.

Kocanki ogonkowe

Helichrysum petiolare

Helichrysum petiolare to szybko rosnący, zimozielony, płożący krzew pochodzący z Prowincji Przylądkowych RPA, gdzie lokalnie znany jest jako kooigoed lub impepho. Uprawiany jest niemal wyłącznie ze względu na miękkie, filcowate, srebrzystoszare, zaokrąglone liście, które po potarciu lub zmiażdżeniu wydzielają delikatny zapach przypominający lukrecję. Roślina silnie się rozrasta i kaskadowo zwiesza, co czyni ją ulubionym elementem kompozycji w pojemnikach, wiszących koszach i skrzynkach okiennych. Świetnie sprawdza się również jako szybkorosnąca, odporna na suszę roślina okrywowa na suchych, słonecznych rabatach. Jej małe, kremowobiałe kwiatostany pojawiają się latem, ale są uważane za mało znaczące w porównaniu z dekoracyjnym ulistnieniem.

Słoneczniczek szorstki

Heliopsis helianthoides

Heliopsis helianthoides, powszechnie znany jako słoneczniczek szorstki, to pochodząca z Ameryki Północnej bylina z rodziny astrowatych. Wytwarza liczne, jaskrawe, złotożółte kwiaty przypominające stokrotki od połowy lata do wczesnej jesieni, przyciągając zapylacze, takie jak pszczoły i motyle. Jest to wytrzymała i łatwo adaptująca się roślina, która najlepiej rośnie w pełnym słońcu i przepuszczalnej glebie, co czyni ją doskonałym wyborem do ogrodów preriowych, krajobrazów naturalistycznych oraz ogrodów przyjaznych zapylaczom.

Heliotropium indyjskie

Heliotropium indicum

Heliotropium indyjskie (Heliotropium indicum) to jednoroczna lub krótkowieczna bylina zielna, rodzima dla tropikalnej Azji, obecnie szeroko rozpowszechniona jako pospolity chwast na obszarach pantropikalnych — na terenach zdegradowanych, przydrożach i polach uprawnych. Osiąga 15–50 cm wysokości, posiada owłosione łodygi, jajowate liście oraz charakterystyczne sierpikowate kłosy z drobnymi białymi lub fioletowymi kwiatami. OSTRZEŻENIE: wszystkie części rośliny zawierają karcynogenne alkaloidy pirolizydynowe.

Ciemiernik ogrodowy

Helleborus × hybridus

Helleborus × hybridus to zimozielona bylina ceniona za kwitnienie późną zimą i wczesną wiosną, kiedy niewiele innych roślin jest w fazie rozkwitu. Tworzy zwarte kępy ciemnych, klapowanych liści, nad którymi górują zwisające kwiaty w kolorach białym, różowym, fioletowym, żółtym i zielonym, często nakrapiane lub z obwódką typu picotee.

Ciemiernik korsykański

Helleborus argutifolius

Ciemiernik korsykański (Helleborus argutifolius) to wytrzymała, zimozielona bylina z rodziny jaskrowatych (Ranunculaceae), pochodząca z Korsyki i Sardynii. Tworzy okazałe kępy o wysokości 90-120 cm, złożone ze skórzastych, kolczasto-ząbkowanych, szarozielonych liści przypominających liście ostrokrzewu. Od późnej zimy do wiosny, gdy niewiele innych roślin kwitnie, wytwarza duże grona miseczkowatych kwiatów o barwie jasnego, jabłkowego zielonego. Jest to jeden z najbardziej architektonicznych i odpornych na suszę gatunków ciemiernika.

Kostowiec wspaniały

Hellenia speciosa

Kostowiec wspaniały (Hellenia speciosa, dawniej Costus speciosus) to tropikalna bylina z rodziny kostowcowatych (Costaceae), pochodząca z Azji Południowej i Południowo-Wschodniej. Rośnie z podziemnych kłączy, tworząc wzniesione kępy o wysokości do 2 m, z błyszczącymi liśćmi ułożonymi spiralnie oraz gęstymi kłosami białych kwiatów przypominających krepę, które wyrastają z efektownych czerwonych przykwiatków po rozpoczęciu pory deszczowej.

Goryczel żmijowcowaty

Helminthotheca echioides

Goryczel żmijowcowaty (Helminthotheca echioides, syn. Picris echioides) to jednoroczna lub dwuletnia roślina zielna z rodziny astrowatych, pochodząca z obszaru śródziemnomorskiego, a obecnie rozpowszechniona jako roślina ruderalna w dużej części Europy i świata. Można go łatwo rozpoznać po wzniesionej lub płożącej, prążkowanej i zaczerwienionej łodydze, pokrytej sztywnymi, haczykowatymi włoskami, które nadają jej szorstkość w dotyku, oraz po lancetowatych liściach usianych małymi, perłowobiałymi plamkami u nasady szczecinek. Wytwarza żółte koszyczki kwiatowe przypominające małe kwiaty mniszka lekarskiego, które kwitną od maja do października. Rośnie dziko na nieużytkach, poboczach dróg, obrzeżach pól i terenach przekształconych przez człowieka, gdzie uważany jest za szybko rosnący chwast.

Liliowiec

Hemerocallis

Liliowiec (Hemerocallis) to wieloletnia roślina zielna pochodząca z Azji, ceniona za żywe, trąbkowate kwiaty — każdy z nich kwitnie zaledwie jeden dzień. Przy ponad 80 000 zarejestrowanych odmianach obejmujących barwy żółte, pomarańczowe, czerwone, różowe, fioletowe i białe, liliowce kwitną od późnej wiosny do jesieni i należą do najbardziej odpornych i wszechstronnych bylin ogrodowych na świecie.

Liliowiec rdzawy

Hemerocallis fulva

Hemerocallis fulva, powszechnie znany jako liliowiec rdzawy, to energiczna i wytrzymała bylina. Charakteryzuje się łukowatymi, mieczowatymi zielonymi liśćmi oraz dużymi, trąbkowatymi pomarańczowymi kwiatami, które zazwyczaj kwitną tylko przez jeden dzień. Pomimo krótkiego życia pojedynczych kwiatów, roślina wytwarza liczne pąki na wysokich łodygach, zapewniając długi okres kwitnienia przez całe lato. Skutecznie rozprzestrzenia się za pomocą podziemnych kłączy, co czyni go doskonałym wyborem do kontroli erozji i jako roślina okrywowa.

Liliowiec cytrynowy

Hemerocallis lilioasphodelus

Liliowiec cytrynowy (Hemerocallis lilioasphodelus) to wytrzymała, zielna bylina pochodząca z południowo-wschodniej Europy i wschodniej Azji. Wytwarza pachnące, trąbkowate żółte kwiaty, które trwają zaledwie jeden dzień – stąd nazwa „liliowiec". Jest wyjątkowo odporny i adaptacyjny, dobrze rośnie w szerokim zakresie gleb i klimatów, co czyni go popularnym wyborem do rabat i grządek ogrodowych.

Szeflera drzewiasta

Heptapleurum

Heptapleurum, powszechnie znane jako szeflera drzewiasta, to rodzaj tropikalnych roślin wiecznie zielonych z rodziny araliowatych (Araliaceae), pochodzących z tropikalnych i subtropikalnych rejonów Azji. Jej dłoniaste, złożone liście, ułożone w kształt koła lub parasola, nadają jej egzotyczny i elegancki wygląd. Jest szeroko uprawiana jako roślina doniczkowa oraz ogrodowa w cieplejszych klimatach, będąc jedną z najpopularniejszych roślin ozdobnych na świecie.

Drzewo Parasolowe

Heptapleurum actinophyllum

Drzewo Parasolowe (Heptapleurum actinophyllum), znane również pod synonimem Schefflera actinophylla, to okazałe tropikalne drzewo pochodzące z Australii i Nowej Gwinei. Jego duże, błyszczące, dłoniaste liście rozchodzą się promieniście od centralnych łodyg niczym szprychy parasola, co czyni je jednym z najbardziej rozpoznawalnych drzew uprawianych zarówno w pomieszczeniach, jak i na zewnątrz. Na wolnym powietrzu może osiągać do 12 metrów wysokości, natomiast w domu utrzymuje się na zarządzalnej wysokości 2–3 metrów. Dojrzałe rośliny wytwarzają efektowne czerwono-różowe kwiatostany w kształcie kolców latem i jesienią.

Przepuklnik nagi

Herniaria glabra

Herniaria glabra, powszechnie znana jako przepuklnik nagi lub zielony dywan, to nisko rosnąca bylina zielna z rodziny goździkowatych (Caryophyllaceae), rodzima dla Europy i Azji Zachodniej. Tworzy gęstą matę o wysokości zaledwie 1–3 cm z drobnymi, owalnymi liśćmi i niepozornymi zielonymi kwiatami pojawiającymi się latem. Ulistnienie może przybierać brązowe lub czerwone zabarwienie zimą, co dodaje roślinie sezonowego uroku.

Hesperaloe olbrzymi

Hesperaloe funifera

Hesperaloe funifera, powszechnie znany jako hesperaloe olbrzymi, to okazała sukulenta pochodząca z Pustyni Chihuahuan w północnym Meksyku i południowym Teksasie. Tworzy efektowną rozetę długich, wąskich liści osiągającą do 180 cm wysokości, z której wyrastają spektakularne pędy kwiatostanowe sięgające 3–4,5 m, obsypane kremowobiałymi kwiatami wiosną i latem.

Hesperaloe czerwona

Hesperaloe parviflora

Hesperaloe parviflora, powszechnie znana jako hesperaloe czerwona, nie jest prawdziwą juką, lecz należy do rodziny agawowatych. Tworzy gęste kępy łukowato wygiętych, skórzastych, niebieskozielonych liści. W późnej wiośnie i latem wytwarza efektowne, wysokie kłosy z rurkowatymi, bogatymi w nektar kwiatami, które są wyjątkowo atrakcyjne dla kolibów. Roślina jest niezwykle wytrzymała, odporna na upał i po zaaklimatyzowaniu wymaga bardzo mało pielęgnacji.

jutrzenka wieczorna

Hesperis matronalis

Hesperis matronalis, znana jako jutrzenka wieczorna, to pachnący dwuletnik lub krótkowieczna bylina z rodziny Brassicaceae. Tworzy skupiska czaturopłatkowych kwiatów w kolorze białym, różowym lub fioletowym. Ceniona za słodki wieczorny zapach, w niektórych regionach Ameryki Północnej uznawana jest za gatunek inwazyjny ze względu na obfite samosiewy.

Złoty aster

Heterotheca

Heterotheca to rodzaj obejmujący od 25 do 30 gatunków bylin i krzewinek pochodzących z Ameryki Północnej (od Kanady po Meksyk), należący do rodziny astrowatych (Asteraceae). Powszechnie znana jako „złoty aster” lub „ziele kamforowe” ze względu na kamforowy aromat wydzielany przez niektóre gatunki po rozgnieceniu liści. Przez większą część roku wytwarza jaskrawożółte kwiaty przypominające stokrotki oraz lancetowate liście pokryte szorstkimi włoskami. Jest to roślina pionierska, niezwykle odporna na suszę, typowa dla gleb ubogich, piaszczystych lub kamienistych.

Żurawka

Heuchera

Żurawka (Heuchera), znana powszechnie jako żurawka lub drżączka, to rodzaj ozdobnych bylin pochodzących z Ameryki Północnej. Ceniona za niezwykłą różnorodność kolorów liści — od ciemnego bordo i brązu po limonkową zieleń i srebro — wiosną i latem wytwarza delikatne pędy z drobnymi kwiatami w kształcie dzwonków. Niezwykle łatwo adaptująca się roślina, żurawka doskonale czuje się w ogrodach cienistych, na obwódkach i w donicach, będąc jedną z najbardziej wszechstronnych bylin do cienia w ogrodach i na tarasach.

Żurawka kosmata

Heuchera villosa

Heuchera villosa, powszechnie znana jako żurawka kosmata, to kępiasta bylina leśna pochodząca z regionu Appalachów we wschodnich Stanach Zjednoczonych, od Nowego Jorku na południe po Georgię i na zachód po Missouri. Tworzy niskie kępy miękko owłosionych liści przypominających liście klonu i wypuszcza zwiewne kłosy drobnych, białych lub różowych kwiatów w kształcie dzwonków od połowy lata do jesieni. Ceniona za wyjątkową tolerancję na upał i wilgoć w porównaniu do innych żurawek, doskonale sprawdza się w zacienionych ogrodach skalnych, na obrzeżach lasów oraz w pojemnikach.

Żuraweczka

Heucherella

Żuraweczka to mieszaniec międzyrodzajowy powstały ze skrzyżowania żurawki (Heuchera) i tiarella (Tiarella). Roślina tworzy zwarte rozety o dekoracyjnych liściach w odcieniach zieleni, złota, pomarańczu, czerwieni i brązu – zależnie od odmiany. Jest szczególnie popularna w ogrodach cienistych, gdzie od późnej wiosny do połowy lata wytwarza puszyste, przypominające chmury kwiatostany w kolorze białym lub różowym. Ulistnienie jest częściowo zimozielone, co zapewnia strukturę ogrodu w łagodniejszym klimacie.

Ketmia konopiowata

Hibiscus cannabinus

Hibiskus szkarłatny

Hibiscus coccineus

Hibiscus coccineus, znany jako hibiskus szkarłatny lub hibiskus gwiazda Teksasu, to duża, liściasta bylina z rodziny ślazowatych, pochodząca z bagien i mokradeł południowo-wschodnich Stanów Zjednoczonych. Wytwarza efektowne, szkarłatnoczerwone, gwiaździste kwiaty o średnicy do 15 cm na liściach przypominających klon, od późnego lata do wczesnej jesieni, osiągając wysokość od 1,8 do 2,4 m. Rośnie najlepiej w stale wilgotnej do podmokłej glebie i w pełnym słońcu, idealny do brzegów stawów, ogrodów deszczowych i nasadzeń dla zapylaczy.

Hibiskus bagienny

Hibiscus laevis

Hibiscus laevis to wytrzymała, wyprostowana, wieloletnia roślina zielna, pochodząca z brzegów mokradeł Ameryki Północnej, ceniona za trójklapowe liście w kształcie halabardy. Od lata do jesieni wytwarza duże, przypominające malwy kwiaty, od białych do różowych z bordowym gardłem, które otwierają się w dzień i zamykają w nocy.

Ketmia bagienna

Hibiscus moscheutos

Hibiscus moscheutos, powszechnie znany jako ketmia bagienna lub ketmia szkarłatnookowa, to mrozoodporna bylina rodzima dla wschodniej Ameryki Północnej. Wytwarza ogromne kwiaty przypominające talerz obiadowy — osiągające do 30 cm średnicy — w odcieniach bieli, różu, czerwieni i burgundu, często z charakterystycznym szkarłatnym oczkiem pośrodku. Pomimo tropikalnego wyglądu jest w pełni mrozoodporna do strefy 4 USDA: co roku zamiera do poziomu gruntu i odradza się na wiosnę.

Róża Konfederacka

Hibiscus mutabilis

Róża Konfederacka (Hibiscus mutabilis) to szybko rosnący liściasty krzew lub małe drzewo pochodzące z południowych Chin. Roślina słynie ze spektakularnych kwiatów, które rano otwierają się w kolorze białym lub jasnoróżowym, a do wieczora intensywnie ciemnieją do głębokiej karmazynowej czerwieni — wszystko w ciągu jednego dnia. Rośliny mogą osiągać wysokość do 4,5 metra i obficie kwitną od późnego lata przez całą jesień.

Rozela

Hibiscus sabdariffa

Hibiscus sabdariffa, powszechnie znany jako rozela, to szybko rosnący jednoroczny lub krótkowieczny krzew wieloletni pochodzący z Afryki Zachodniej. Na całym świecie ceniony jest za intensywnie czerwone kielichy używane do przyrządzania herbaty hibiskusowej, dżemów i preparatów leczniczych. Roślina wydaje efektowne bladożółte kwiaty z głębokoczerwonym środkiem i w ciepłym klimacie dorasta do 3 metrów wysokości. Jej kielichy, liście, nasiona i korzenie są jadalne oraz cenione zarówno dekoracyjnie, jak i leczniczo.

Ketmia syryjska

Hibiscus syriacus

Ketmia syryjska (Hibiscus syriacus) to krzew liściasty zrzucający liście na zimę, pochodzący z Azji Wschodniej, ceniony za efektowne kwiaty w odcieniach bieli, różu, purpury, czerwieni i lawendy. Kwitnie od połowy lata do jesieni, kiedy większość innych krzewów już przekwitła. Jest narodowym kwiatem Korei Południowej, gdzie nazywany jest Mugunghwa i symbolizuje wytrwałość oraz wieczną miłość.

Jastrzębiec

Hieracium

Jastrzębiec (Hieracium) to duży, złożony taksonomicznie rodzaj roślin kwitnących z rodziny astrowatych (Asteraceae). Nazwa rodzaju pochodzi od starogreckiego słowa „hierax” (jastrząb), co wiąże się z dawną legendą, według której jastrzębie używały mlecznego soku tej rośliny do ostrzenia wzroku. Jastrzębce to byliny zielne tworzące przyziemne rozety owłosionych, często szczeciniastych liści, z których wyrastają wzniesione pędy kwiatostanowe zwieńczone koszyczkami małych, przypominających mniszka, żółtych lub pomarańczowych kwiatów. Rozmnażanie jest nietypowe: większość gatunków rozmnaża się apomiktycznie, wytwarzając genetycznie identyczne nasiona bez zapłodnienia, co skłoniło botaników do opisania od kilkuset do kilku tysięcy mikrogatunków. Podczas gdy niektóre gatunki jastrzębca są cenione jako niewymagające rośliny dziko rosnące w ogrodach naturalistycznych i nasadzeniach dla zapylaczy, wiele innych (takich jak jastrzębiec pomarańczowy i jastrzębiec łąkowy) to agresywne rośliny pionierskie, klasyfikowane jako uciążliwe chwasty inwazyjne w Ameryce Północnej, Nowej Zelandii i części Australii, gdzie wypierają rodzimą roślinność i trawy pastwiskowe.

Jastrzębiec baldaszkowy

Hieracium umbellatum

Jastrzębiec baldaszkowy to wieloletnia bylina z rodziny astrowatych (Asteraceae), rodzima dla umiarkowanych regionów półkuli północnej (Europy, Azji i Ameryki Północnej). Tworzy kępy z wąskimi, ząbkowanymi liśćmi i wytwarza kwiatostany w formie baldachogrona z licznymi żółtymi koszyczkami przypominającymi mniszka lekarskiego, kwitnącymi od lata do jesieni. Jest to roślina wytrzymała, typowa dla poboczy dróg, otwartych pól i gleb piaszczystych.

Kaktus małpi ogon

Hildewintera colademononis

Hildewintera colademononis, klasyfikowana również jako Cleistocactus colademononis, to epifityczny kaktus o zwisającym pokroju, pochodzący ze skalistych i wilgotnych zboczy prowincji Florida w departamencie Santa Cruz w Boliwii, gdzie rośnie zwisając z klifów na wysokościach do 1500 metrów. Jego cylindryczne pędy o średnicy od 3 do 7 cm mogą osiągać do 2,5 metra długości i są pokryte dziesiątkami białych, cienkich i miękkich cierni przypominających włosy, które przywodzą na myśl owłosiony ogon małpy – stąd jego popularna nazwa. Między wiosną a latem wytwarza żywoczerwone kwiaty o długości do 8 cm, które wyrastają niemal poziomo wzdłuż pędów. Jest to gatunek o stosunkowo szybkim wzroście, idealny do wiszących donic, który otrzymał prestiżową nagrodę Award of Garden Merit od Royal Horticultural Society.

Amaryllis / Hippeastrum (rodzaj)

Hippeastrum

Hippeastrum to rodzaj dużych, bulwiastych roślin wieloletnich z rodziny Amaryllidaceae, pochodzących z tropikalnych i subtropikalnych regionów Ameryki Południowej. Powszechnie – choć nieprecyzyjnie – nazywane amaryllis, rośliny te wytwarzają spektakularne kwiaty w kształcie trąbki w odcieniach czerwieni, różu, bieli, pomarańczu i łososia, kwitnąc zazwyczaj zimą i wiosną. Rodzaj obejmuje ponad 116 gatunków i setki mieszańcowych odmian uprawnych. Wszystkie części rośliny, zwłaszcza cebula, zawierają alkaloidy likorynowe, co czyni je toksycznymi dla zwierząt domowych i ludzi.

Hippeastrum

Hippeastrum striatum

Hippeastrum striatum to cebulowa bylina kwitnąca, pochodząca ze wschodniej i południowej Brazylii, należąca do rodziny amarylkowatych (Amaryllidaceae). Wytwarza mocne łodygi kwiatowe, na których pojawiają się 2 do 4 trąbkowatych kwiatów, jaskrawoczerwonych z charakterystycznym zielonym kilem biegnącym do połowy każdego płatka. Jest popularną rośliną ozdobną cenioną za efektowne kwitnienie od późnej zimy do wczesnej wiosny.

Rokitnik zwyczajny

Hippophae rhamnoides

Rokitnik zwyczajny (Hippophae rhamnoides) to ciernisty krzew liściasty z rodziny oliwnikowatych (Elaeagnaceae), pochodzący z chłodnych i umiarkowanych regionów Eurazji – od wybrzeży Morza Bałtyckiego i Północnego aż po podnóża Himalajów. Charakteryzuje się srebrzystoszarymi, wąskimi liśćmi oraz gęsto osadzonymi na pędach jasnopomarańczowymi jagodami, które dojrzewają od późnego lata do jesieni i są wysoko cenione za zawartość witaminy C oraz innych przeciwutleniaczy. Jest to roślina dwupienna (osobne osobniki męskie i żeńskie), niezwykle odporna na mróz, suszę, wiatr oraz zasolone morskie powietrze.

Hohenbergia

Hohenbergia

Hohenbergia to rodzaj bromelii z rodziny bromeliowatych (Bromeliaceae), obejmujący około 53 gatunki pochodzące z Antyli, półwyspu Jukatan oraz północnej części Ameryki Południowej (Kolumbia, Wenezuela i Brazylia). Tworzą one rozety szerokich, sztywnych i lekko łukowatych liści, często z kolcami na brzegach, które łączą się w centrum, tworząc naturalny „zbiornik” gromadzący wodę i szczątki organiczne. Wytwarzają pojedynczy, efektowny kwiatostan w formie kłosa, który może utrzymywać się przez miesiące, z przysadkami i kwiatami w odcieniach czerwieni, łososia, różu, bieli lub fioletu.