1559 Łatwe Bezpieczne dla zwierząt | Przewodnik 2026 - Strona 34
Znajdź 1559 łatwy bezpieczne dla zwierząt. Kompletny przewodnik do Twojego ogrodu.
1559 Bezpieczne dla zwierząt o poziomie łatwy
Wyświetlanie 1189-1224 z 1559
Pięciornik rozłogowy
Potentilla reptans
Pięciornik rozłogowy (Potentilla reptans) to płożąca się bylina z rodziny różowatych, występująca naturalnie w Europie, zachodniej Azji i północnej Afryki. Jego pędy rozłogowe zakorzeniają się w każdym węźle, tworząc gęste dywany dłoniastych liści złożonych z pięciu listków oraz żółtych kwiatów o pięciu płatkach, pojawiających się od czerwca do września. Sprawdza się zarówno jako ozdobna roślina okrywowa, jak i pojawia się spontanicznie na trawnikach.
Pierwiosnek bezłodygowy
Primula vulgaris
Primula vulgaris, czyli pierwiosnek bezłodygowy, to niska, zielna bylina pochodząca z zachodniej i południowej Europy. Tworzy rozetę pomarszczonych, ciemnozielonych liści i wytwarza pojedyncze, jasnożółte kwiaty z głębszym żółtym środkiem, należące do najwcześniejszych kwitnących roślin późnej zimy i wczesnej wiosny.
Pelionia
Procris repens
Pelionia (Procris repens, wcześniej klasyfikowana jako Pellionia repens lub Elatostema repens) to niewielkie, zielne pnącze z rodziny pokrzywowatych, pochodzące z lasów tropikalnych od południowych Chin po Azję Południowo-Wschodnią. Rośnie nisko przy ziemi, osiągając około 15 cm wysokości i rozrastając się do 60 cm szerokości, charakteryzując się zygzakowatymi, czerwonawymi łodygami. Jej asymetryczne i pofalowane liście przypominają skórkę arbuza, z odcieniami szarozielonymi, srebrnymi oraz brzegami od brązu po fioletowy brąz, które ciemnieją wraz z wiekiem rośliny. Jest powszechnie uprawiana jako roślina doniczkowa, w terrariach, wiszących doniczkach i ogrodach wertykalnych.
Prosopis glandulosa
Prosopis glandulosa
Prosopis glandulosa (znany również jako mesquite miododajne) to drzewo lub krzew liściasty z rodziny bobowatych (Fabaceae), pochodzący z suchych i półpustynnych obszarów południowo-zachodnich Stanów Zjednoczonych i północnego Meksyku. Osiąga od 4 do 9 metrów wysokości, charakteryzuje się szeroką, rozłożystą koroną, krótkim pniem i gałęziami uzbrojonymi w ciernie. Wiosną i latem wytwarza gęste grona bardzo pachnących, żółto-zielonych kwiatów, po których pojawiają się wydłużone, płaskie strąki dojrzewające pod koniec lata. Dzięki korzeniowi palowemu, zdolnemu sięgać dziesiątki metrów w głąb ziemi w poszukiwaniu wody, oraz zdolności do wiązania azotu atmosferycznego, jest gatunkiem niezwykle odpornym na suszę i kluczowym dla ekosystemów pustynnych.
Głowienka pospolita
Prunella vulgaris
Prunella vulgaris, powszechnie znana jako głowienka pospolita, to niska bylina z rodziny jasnotowatych (Lamiaceae), występująca naturalnie w Europie, Azji i Ameryce Północnej. Od późnej wiosny do jesieni wytwarza gęste kłosy małych, rurkowatych kwiatów w odcieniach fioletu, różu i bieli, które przyciągają pszczoły i motyle. Roślina tworzy rozłożyste dywany półzimozielonych liści za pomocą rozłogów i jest ceniona w wielu kulturach za swoje szerokie właściwości lecznicze i jadalne.
Gipsówka murowa
Psammophiliella muralis
Gipsówka murowa (Psammophiliella muralis), wcześniej klasyfikowana jako Gypsophila muralis, to jednoroczna roślina z rodziny goździkowatych (Caryophyllaceae). Gatunek ten został opisany już w 1753 roku przez Karola Linneusza, a nazwa muralis („murująca”) odnosi się do jej upodobania do suchych, otwartych stanowisk, takich jak żwirowe ścieżki, kamienne murki i piaszczyste tereny. Roślina tworzy gęstą, krzaczastą kępę cienkich, rozgałęzionych łodyg z wąskimi, liniowymi liśćmi i zazwyczaj osiąga wysokość 30-40 cm. Od pełnego lata do jesieni kępa pokrywa się chmurą drobnych, pięciopłatkowych kwiatów w odcieniach różu, rzadziej białych. Gatunek ten jest niemal całkowicie wolny od poważnych szkodników, jednak w wilgotnej, słabo zdrenowanej glebie może być narażony na gnicie korzeni i szarą pleśń.
Chaber białonogi
Psephellus dealbatus
Psephellus dealbatus (chaber białonogi) to wyjątkowo mrozoodporna bylina pochodząca z górzystych terenów Kaukazu, którą można uprawiać w strefach USDA 3–9b. Charakteryzuje się głęboko powcinanymi, szarozielonymi liśćmi, których spód jest srebrzyście owłosiony – nadaje to roślinie dekoracyjny wygląd również zimą. Na początku lata wytwarza efektowne kwiaty o postrzępionych płatkach w odcieniach różu i lawendy, które doskonale przyciągają pszczoły i motyle. Najlepiej rośnie w ubogiej, dobrze przepuszczalnej glebie; na podłożu żyznym i wilgotnym ma tendencję do pokładania się i jest podatny na gnicie szyjki korzeniowej.
Kokorycz żółta
Pseudofumaria lutea
Pseudofumaria lutea, znana jako kokorycz żółta, to kępiasta, zwarta bylina z rodziny makowatych (Papaveraceae). Pochodzi z zacienionych szczelin wapiennych w Alpach Włoch i Szwajcarii, ale zadomowiła się w starych murach, na chodnikach i w ogrodach skalnych w całej Europie i Ameryce Północnej. Jej ażurowe, niebiesko-zielone ulistnienie tworzy gęste kępy zwieńczone gronami złocistożółtych kwiatów z krótką ostrogą, które kwitną niemal bez przerwy od późnej wiosny do pierwszych silnych przymrozków.
Bambus strzałowaty
Pseudosasa japonica
Bambus strzałowaty (Pseudosasa japonica) to gatunek bambusa strefy umiarkowanej pochodzący z Japonii i Korei. Tworzy gęste kępy wzniesionych, eleganckich pędów pokrytych długimi, błyszczącymi, ciemnozielonymi liśćmi, które mogą osiągać do 30 cm długości. Jest to jeden z najczęściej uprawianych gatunków bambusa w ogrodach strefy umiarkowanej na całym świecie.
Gujawa i arazá
Psidium
Psidium to rodzaj obejmujący gujawę oraz owoce typu arazá, liczący około 70 gatunków wiecznie zielonych krzewów i drzew, pochodzących z Ameryki, od Meksyku i Karaibów po Argentynę. Brazylia jest domem dla większości z nich, w tym wielu endemitów Cerrado i Lasu Atlantyckiego. Liście są naprzeciwległe i aromatyczne po rozgnieceniu, pień zazwyczaj ma gładką korę łuszczącą się płatami, a białe kwiaty posiadają charakterystyczny pęk pręcików. Owocami są jagody z licznymi nasionami, niemal zawsze jadalne: gujawa, arazá żółte, arazá fioletowe czy arazá polne. Gujawa właściwa (Psidium guajava) i arazá (Psidium cattleyanum) posiadają własne, osobne opisy.
Guawa truskawkowa
Psidium cattleyanum
Guawa truskawkowa (Psidium cattleyanum) to owocujący krzew lub małe drzewo pochodzące z Brazylii, należące do rodziny Myrtaceae. Wydaje małe owoce o smaku truskawki, które mogą być czerwone lub żółte. Znana ze swojej wytrzymałości i zdolności adaptacji, dobrze rośnie w klimacie tropikalnym i subtropikalnym, ceniona zarówno za jadalne owoce, jak i walory ozdobne.
Drzewo Guawy
Psidium guajava
Drzewo guawy (Psidium guajava) to tropikalne drzewo owocowe z rodziny Myrtaceae, pochodzące z obu Ameryk. Jest szeroko uprawiane ze względu na słodkie i aromatyczne owoce, zwane guawami. Drzewo charakteryzuje się gładką korą, eliptycznymi liśćmi i delikatnymi białymi kwiatami. Jest to roślina silna i szybko rosnąca, mogąca osiągać kilka metrów wysokości, ceniona zarówno za plony owocowe, jak i właściwości lecznicze.
Orliczka
Pteris
Pteris to rodzaj paproci z rodziny orliczkowatych (Pteridaceae), obejmujący około 300 gatunków występujących w regionach tropikalnych i subtropikalnych na całym świecie. Znane powszechnie jako orliczki, są to eleganckie rośliny o długich, łukowatych liściach (frondach), często o pstrokatym ubarwieniu z białymi lub srebrzystymi pasami. Przystosowane do cienistych i wilgotnych środowisk, paprocie te są cenione zarówno jako rośliny doniczkowe, jak i ogrodowe w łagodnym klimacie. Nie wytwarzają kwiatów — rozmnażają się przez zarodniki umieszczone na brzegach listków. Są uważane za nietoksyczne dla ludzi, kotów i psów, co czyni je bezpiecznym wyborem dla domów ze zwierzętami.
Pteris wielodzielna
Pteris multifida
Pteris wielodzielna (Pteris multifida) to niewielka, zimozielona paproć pochodząca z Chin, Korei, Japonii, Tajwanu i Wietnamu. W naturze rośnie w szczelinach zacienionych starych murów i konstrukcji kamiennych, towarzysząc człowiekowi w miastach i na cmentarzach w wielu częściach świata. Jej kępiaste liście osiągają 10-60 cm długości i dzielą się na 3-7 par wąskich, wstęgowatych listków o drobno ząbkowanych brzegach, co nadaje roślinie luźny, „pająkowaty” wygląd. Listki zarodnionośne są jeszcze węższe od pozostałych. Roślina pozostaje zielona przez całą zimę i jest łatwa w uprawie zarówno w doniczce, jak i w zacienionym zakątku ogrodu.
Paproć chińska
Pteris vittata
Pteris vittata, powszechnie znana jako paproć chińska, to odporna paproć pochodząca z tropikalnych i subtropikalnych regionów Azji, Afryki i Europy. Wytwarza eleganckie, łukowato wyginające się liście z wąskimi listkami ułożonymi wzdłuż głównego nerwu na kształt drabiny. Ta paproć posiada niezwykłe wyróżnienie w świecie roślin: jest pierwszym naturalnie odkrytym hiperakumulatorem arsenu, zdolnym do pobierania nawet 22 630 mg arsenu na kilogram suchej masy pędów z zanieczyszczonej gleby — co czyni ją cenionym narzędziem w projektach fitoremediacyjnych na całym świecie.
Ptychosperma Macarthura
Ptychosperma macarthurii
Ptychosperma Macarthura (Ptychosperma macarthurii) to wielopniowa palma kępowa, pochodząca z północnej Australii i Nowej Gwinei. Wytwarza smukłe, pierścieniowate kłodziny zwieńczone pierzastymi, łukowato wygiętymi liśćmi o ciemnozielonej barwie, tworząc gęstą i elegancką kępę. Jest ceniona za swoją zdolność adaptacji, tolerowanie różnych rodzajów gleby oraz dobry wzrost zarówno w ogrodach tropikalnych, jak i w jasnych wnętrzach. Ponadto wykazuje znaczną odporność na szkodniki, choroby, a nawet na śmiertelne żółknięcie (lethal yellowing) – przypadłość dotykającą wiele innych gatunków palm.
Miodunka pstra
Pulmonaria saccharata
Miodunka pstra (Pulmonaria saccharata) to niska, półzimozielona bylina pochodząca z lasów Francji i Włoch. Jej ciemnozielone, lancetowate liście pokryte są srebrzystymi plamami, tworząc dekoracyjną okrywę gruntową o ciekawej teksturze nawet poza okresem kwitnienia. Wczesną wiosną rozwijają się lejkowate kwiaty zebrane w grona, które początkowo są różowe, a z czasem stają się intensywnie niebieskie, co daje efekt dwubarwności na tej samej łodydze. Rozprzestrzenia się powoli za pomocą płożących kłączy i najlepiej rośnie w chłodnym, wilgotnym cieniu ogrodów leśnych i zacienionych zakątków.
Puszkinia cebulicowata
Puschkinia scilloides
Puschkinia scilloides to niewielka roślina cebulowa z rodziny szparagowatych, pochodząca z Kaukazu, Turcji, północnego Iranu i Libanu, gdzie rośnie na górskich łąkach i kamienistych zboczach do wysokości 3000 m n.p.m. Pod koniec zimy lub wczesną wiosną z każdej cebuli wyrastają dwa zielone, rzemieniowate liście oraz pęd o wysokości od 10 do 20 cm z luźnym gronem gwieździstych, pachnących, biało-niebieskich kwiatów. Każdy płatek ozdobiony jest niebieskim paskiem pośrodku (istnieją również formy całkowicie białe). Po kwitnieniu liście żółkną, a roślina przechodzi w stan spoczynku pod ziemią na okres lata. Z czasem rozprzestrzenia się poprzez cebulki przybyszowe oraz nasiona, tworząc gęste dywany. Nazwa rodzaju upamiętnia rosyjskiego botanika Apolla Mussina-Puszkina.
Puya
Puya
Puya to rodzaj obejmujący około 200-225 gatunków naziemnych bromelii, pochodzących z chłodnych, suchych zboczy Andów w Chile, Peru, Boliwii i Argentynie. W przeciwieństwie do większości bromelii, gatunki Puya rosną zakorzenione w ziemi, a nie jako epifity, tworząc twarde, kolczaste rozety srebrzysto-zielonych liści. Wiele z nich jest monokarpicznych, wypuszczając raz w życiu spektakularny pęd kwiatowy – czasem kilkumetrowej wysokości – zanim rozeta obumrze, pozostawiając po sobie odrosty.
Kraspedia
Pycnosorus globosus
Kraspedia (Pycnosorus globosus) to wieloletnia roślina zielna z rodziny astrowatych, pochodząca z prerii i okresowo wilgotnych obszarów południowo-wschodniej Australii (Nowa Południowa Walia, Queensland, Australia Południowa, Wiktoria). Charakteryzuje się kulistymi, zwartymi kwiatostanami o intensywnie złotożółtej barwie, osadzonymi na długich, sztywnych pędach osiągających od 90 do 120 cm wysokości, wyrastających ponad kępę srebrzystoszarych, zimozielonych liści. Ceniona w bukieciarstwie jako kwiat cięty i suszony, łatwo regeneruje się z nasion, szczególnie po pożarach w swoim naturalnym środowisku.
Jastrzębiec pomarańczowy
Pylosella aurantiaca
Jastrzębiec pomarańczowy (Pilosella aurantiaca, syn. Hieracium aurantiacum) to niska bylina z rodziny astrowatych, pochodząca z górskich łąk środkowej, wschodniej i północnej Europy. Tworzy przyziemną rozetę podłużnych, lekko owłosionych, szarozielonych liści, a wiosną i latem wypuszcza jedną lub kilka owłosionych łodyg z kwiatostanami o uderzająco ognistopomarańczowej lub ceglastoczerwonej barwie. Roślina rozprzestrzenia się za pomocą nadziemnych rozłogów oraz pełzających kłączy, dzięki czemu szybko tworzy gęste dywany – w Ameryce Północnej i wielu miejscach poza naturalnym zasięgiem jest uważana za agresywny gatunek inwazyjny, który wypiera rodzimą roślinność na łąkach i pastwiskach.
Rzodkiewka
Raphanus sativus
Raphanus sativus, powszechnie znany jako rzodkiewka, to szybko rosnące jednoroczne lub dwuletnie warzywo z rodziny Brassicaceae. Roślina pochodzi z Azji i jest uprawiana od ponad 2000 lat na całym świecie ze względu na chrupiące, jadalne korzenie. Tworzy rozetę pierzastych liści i wytwarza białe do fioletowych czteroplatowe kwiaty. Odmiany wahają się od małych, okrągłych, czerwonych typów po długie, białe rzodkwie daikon. Jest to roślina chłodolubna, ceniona przez ogrodników za szybkie zbiory i łatwość uprawy.
Kaktus Rebutia
Rebutia
Rebutia to rodzaj małych, kulistych kaktusów pochodzących z Boliwii i północnej Argentyny, gdzie rosną na zboczach gór do wysokości 3600 m n.p.m. Tworzą zwarte kępy okrągłych główek bez wyraźnych żeber, pokrytych małymi brodawkami i drobnymi cierniami. Kwiaty są ich główną atrakcją: duże jak na rozmiar rośliny, w kolorach czerwonym, pomarańczowym, żółtym, różowym, fioletowym lub białym, otwierają się wokół podstawy łodygi niczym korona. Najczęściej uprawiane są R. minuscula, R. fabrisii oraz dawne gatunki Aylostera, a także wiele hybryd.
Rebucja
Rebutia canigueralii
Rebutia canigueralii to niewielki kaktus kulisty pochodzący z górzystych regionów Boliwii, gdzie rośnie wśród skał i na kamienistych glebach na dużych wysokościach. Tworzy zwarte kolonie kulistych pędów, które rzadko przekraczają 10 cm wysokości, pokrytych cienkimi, białawymi cierniami bocznymi. Wiosną wytwarza liczne, efektowne kwiaty w odcieniach pomarańczu, różu lub czerwieni z kontrastującym środkiem, które otwierają się wokół podstawy pędu. Jest to gatunek wolno rosnący, bardzo ceniony przez kolekcjonerów ze względu na niewielkie rozmiary, obfite kwitnienie i dużą odporność.
Kaktus Czerwona Korona
Rebutia minuscula
Rebutia minuscula, powszechnie znana jako Kaktus Czerwona Korona, to mały kulisty kaktus pochodzący z górskich regionów Argentyny. Mimo że osiąga zaledwie 8 cm wysokości, wiosną i latem tworzy imponujące skupiska czerwonych, różowych i pomarańczowych kwiatów lejkowatych wyrastających u podstawy rośliny. Jest powszechnie uważana za jeden z najłatwiejszych kaktusów do uprawy i kwitnienia w warunkach domowych.
Rezeda biała
Reseda alba
Rezeda biała (Reseda alba), powszechnie znana jako rezeda biała, to jednoroczna lub krótkowieczna bylina z rodziny rezedowatych, pochodząca z regionu Morza Śródziemnego, zachodniej Azji i Afryki Północnej. Dorasta do metra wysokości, posiada głęboko powcinane, wąskie liście oraz gęste, kędzierzawe kłosy małych, białych kwiatów, które kwitną od lata do jesieni. Choć jest mniej pachnąca niż jej krewniaczka rezeda wonna (Reseda odorata), jest ceniona za swój lekki, wzniesiony pokrój, długi okres kwitnienia oraz atrakcyjność dla zapylaczy w ogrodach wiejskich i naturalistycznych.
Rdestowiec
Reynoutria
Reynoutria to rodzaj dużych, silnie rosnących, wieloletnich bylin z rodziny rdestowatych (Polygonaceae), pochodzących z Azji Wschodniej (Japonia, Chiny, Korea, Tajwan). Rodzaj ten jest najbardziej znany z rdestowca japońskiego (Reynoutria japonica), jednej z najbardziej agresywnych roślin inwazyjnych na świecie. Rośliny wytwarzają grube, puste w środku łodygi przypominające bambus, które mogą osiągać 2–4 metry wysokości, szerokie liście w kształcie serca oraz gęste grona drobnych, kremowobiałych kwiatów późnym latem i jesienią. Kłącza są niezwykle trwałe, wytrzymują temperatury do -35°C i są w stanie przebić się przez fundamenty betonowe, ściany i systemy drenażowe. W swoim naturalnym zasięgu rodzaj ten jest ceniony w medycynie — szczególnie jako Hu Zhang (tygrysi kij) w tradycyjnej medycynie chińskiej — a młode pędy są spożywane jako warzywo.
Rdestowiec ostrokończysty
Reynoutria japonica
Reynoutria japonica, powszechnie znana jako rdestowiec ostrokończysty, to wysoce inwazyjna bylina zielna pochodząca z Azji Wschodniej. Uznana przez IUCN za jeden z najgroźniejszych gatunków inwazyjnych na świecie, tworzy gęste zarośla osiągające 3 metry wysokości, które wypierają rodzimą roślinność i powodują poważne uszkodzenia budynków, dróg i systemów odwadniających poprzez agresywną sieć kłączy.
Rdestowiec sachaliński
Reynoutria sachalinensis
Rdestowiec sachaliński (Reynoutria sachalinensis) to jedna z najbardziej agresywnych roślin inwazyjnych na świecie, pochodząca z wyspy Sachalin, Japonii i Azji Wschodniej. Wytwarza puste w środku, czerwonawy łodygi, które mogą przekraczać 4 metry wysokości, z gigantycznymi liśćmi w kształcie serca osiągającymi do 40 cm szerokości. Pod koniec lata pojawiają się gęste wiechy małych, kremowobiałych kwiatów, które przyciągają zapylacze. Wprowadzony do Europy i Ameryki Północnej w XIX wieku jako roślina ozdobna i pastewna, uciekł z upraw i skolonizował brzegi rzek, pobocza dróg, nieużytki i siedliska przekształcone na ogromną skalę. Jego system kłączy wnika głęboko w glebę i może regenerować się z fragmentów o wielkości zaledwie 1 cm, co sprawia, że eradykacja jest niezwykle trudna. Wypiera rodzimą roślinność, zacieniając podłoże i uwalniając związki allelopatyczne hamujące wzrost innych roślin. Znajduje się na liście 100 najgroźniejszych gatunków inwazyjnych na świecie, stanowiąc poważne zagrożenie dla bioróżnorodności, infrastruktury i cieków wodnych.
Rafiolepis indyjski
Rhaphiolepis
Rafiolepis indyjski (Rhaphiolepis) to wiecznie zielony krzew z rodziny różowatych, pochodzący z południowych Chin i Azji Południowo-Wschodniej. Pomimo swojej nazwy, nie pochodzi z Indii. Wiosną wytwarza grona pachnących kwiatów o barwie od białej do różowej i jest szeroko uprawiany jako roślina ozdobna w żywopłotach, obwódkach oraz nasadzeniach masowych.
Miszpelnik japoński
Rhaphiolepis bibas
Miszpelnik japoński (Rhaphiolepis bibas, dawniej Eriobotrya japonica) to wiecznie zielone drzewo owocowe pochodzące z południowo-wschodnich Chin, szeroko uprawiane w regionach subtropikalnych i śródziemnomorskich na całym świecie. Osiąga od 3 do 8 metrów wysokości i wyróżnia się dużymi, skórzastymi, ciemnozielonymi liśćmi, białymi i pachnącymi kwiatami pojawiającymi się jesienią i zimą oraz pomarańczowymi lub żółtymi owocami dojrzewającymi wiosną. Jest jednym z niewielu drzew owocowych kwitnących zimą, zapewniając schronienie i pożywienie zapylaczom oraz ptakom w chłodnych miesiącach.
Rafiolepis indyjski
Rhaphiolepis indica
Rafiolepis indyjski (Rhaphiolepis indica) to zwarty, wiecznie zielony krzew pochodzący z południowych Chin, Tajwanu i Wietnamu. Jest ceniony w ogrodach na całym świecie za błyszczące, ciemnozielone liście oraz grona pachnących, białych lub różowych, pięciopłatkowych kwiatów, które kwitną wiosną i często powtarzają kwitnienie jesienią. Osiąga od 1,2 do 1,5 m wysokości i szerokości, tworząc gęstą, zaokrągloną kępę, idealną na niskie żywopłoty, nasadzenia fundamentowe lub jako dekoracyjny soliter. Po kwitnieniu pojawiają się małe, niebiesko-czarne owoce typu jabłkowatego, które przyciągają ptaki. Należy do rodziny różowatych (Rosaceae). Roślina jest odporna na upał, nadmorską bryzę i umiarkowaną suszę po zakorzenieniu, co czyni ją popularnym wyborem o niskich wymaganiach pielęgnacyjnych w krajobrazach subtropikalnych i o ciepłym klimacie umiarkowanym.
Rafiolepsis baldaszkowata
Rhaphiolepis umbellata
Rhaphiolepis umbellata, znana jako rafiolepsis baldaszkowata, to wiecznie zielony krzew pochodzący z Japonii i Korei, wysoko ceniony w ogrodach nadmorskich ze względu na niezwykłą tolerancję na sól i wiatr. Posiada owalne, skórzaste i błyszczące liście o ciemnozielonej barwie, które zimą często przybierają purpurowe odcienie. Od wiosny do wczesnego lata wytwarza gęste kwiatostany pachnących, białych lub lekko różowych kwiatów, po których pojawiają się dekoracyjne, niebiesko-czarne jagody. Jest to roślina mrozoodporna i wolno rosnąca, osiągająca zazwyczaj 1-2 metry wysokości i szerokości.
Palma Rhapis
Rhapis excelsa
Rhapis excelsa, powszechnie znana jako Palma Rhapis lub Palma Dama Szerokolistna, to elegancka palma wachlarzowa pochodząca z południowych Chin. Dzięki wolnemu wzrostowi i bujnemu, wachlarzowatemu ulistnieniu jest jedną z najlepszych palm domowych dla początkujących hodowców. Liczne smukłe łodygi pokryte brązowymi włóknami nadają jej wygląd przypominający bambus, co czyni ją znakomitym wyborem dekoracyjnym do wnętrz. Badania NASA uznały ją za jedną z najskuteczniejszych roślin oczyszczających powietrze.
Smukła Palma Dama
Rhapis humilis
Rhapis humilis, powszechnie znana jako Smukła Palma Dama lub Rhapis Trzcinowa, to kępkowa palma podszycia leśnego, pochodząca z subtropikalnych lasów południowych Chin (Junnan). Tworzy gęste skupiska smukłych, bambusopodonch łodyg zwieńczonych eleganckimi, wachlarzowatymi liśćmi o wąskich, palczastych segmentach. Rośnie wolniej niż jej krewna Rhapis excelsa i jest szeroko uprawiana zarówno jako roślina ozdobna do wnętrz, jak i ogrodowa roślina akcentująca w ciepłych klimatach.
Patyczak (Rhipsalis)
Rhipsalis
Rhipsalis (patyczak) to rodzaj epifitycznych kaktusów tropikalnych pochodzących z lasów deszczowych Ameryki Środkowej i Południowej, przy czym kilka gatunków występuje w Afryce i na Sri Lance — są to jedyne kaktusy występujące naturalnie poza obiema Amerykami. W przeciwieństwie do kaktusów pustynnych, Rhipsalis rośnie na drzewach i skałach w wilgotnych lasach tropikalnych, dobrze czując się w rozproszonym świetle, przy regularnej wilgotności podłoża i wysokiej wilgotności powietrza. Jego smukłe, zwisające, członowane pędy przypominają spaghetti lub gałązki jemioły, co dało początek jego najpopularniejszym nazwom zwyczajowym. Wytwarza małe białe lub kremowe kwiaty na przełomie zimy i wiosny, a następnie półprzezroczyste jagody przypominające perły. Jest wyjątkowo długowieczny (ponad 25 lat) i został potwierdzony przez ASPCA jako roślina nietoksyczna dla kotów, psów i ludzi.
Bezpieczne dla zwierząt o Łatwy pielęgnacji
Nasz wybór 1559 łatwy bezpieczne dla zwierząt łączy cechy tej kategorii ze zmniejszonymi potrzebami pielęgnacyjnymi. Idealne dla początkujących, którzy kochają tę kategorię.
Dlaczego wybrać Łatwy Bezpieczne dla zwierząt?
Łącząc piękno bezpieczne dla zwierząt z poziomem trudności łatwy, możesz cieszyć się tą kategorią bez nadmiernych trosk o konserwację. Każda roślina została wybrana, aby oferować najlepsze cechy kategorii na poziomie pielęgnacji, którego szukasz.