2320 Łatwe rośliny | Przewodnik 2026 - Strona 12
Odkryj 2320 łatwe rośliny do swojego ogrodu. Kompletny przewodnik pielęgnacyjny.
2320 Łatwe rośliny
Wyświetlanie 397-432 z 2320
Oleander żółty
Cascabela thevetia
Oleander żółty (Cascabela thevetia, syn. Thevetia peruviana) to wiecznie zielony tropikalny krzew lub małe drzewo pochodzące z Meksyku i Ameryki Środkowej. Obecnie uprawiany jest na całym świecie jako roślina ozdobna ze względu na błyszczące, przypominające wierzbę liście oraz pachnące, lejkowate kwiaty w kolorze od żółtego do morelowego, które kwitną od lata do jesieni. UWAGA: każda część tej rośliny — liście, kwiaty, łodygi, sok, a zwłaszcza nasiona — zawiera silne glikozydy nasercowe (tewetyna A i B, peruwozyd, neryfolina) i jest SILNIE TOKSYCZNA dla ludzi, kotów i psów w przypadku spożycia, co może prowadzić do zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca. Należy trzymać ją z dala od dzieci i zwierząt domowych oraz zawsze nosić rękawice podczas kontaktu z rośliną — sok może również podrażniać skórę.
Strączyniec cewiasty
Cassia fistula
Strączyniec cewiasty (Cassia fistula) to drzewo liściaste z rodziny bobowatych, pochodzące z Azji Południowej. Osiąga wysokość od 10 do 15 m i słynie z widowiskowych, zwisających gron złocistożółtych kwiatów, które pojawiają się wiosną i latem. Po kwitnieniu wytwarza długie, cylindryczne strąki o ciemnobrązowej barwie. Jest narodowym drzewem Tajlandii i jedną z najbardziej cenionych tropikalnych roślin ozdobnych na świecie.
Kazuaryna skrzypolistna
Casuarina equisetifolia
Casuarina equisetifolia to szybkorosnące drzewo pochodzące z Australii, Azji Południowo-Wschodniej i wysp Pacyfiku, obecnie szeroko znaturalizowane w tropikalnych i subtropikalnych regionach przybrzeżnych na całym świecie. Pomimo wyglądu przypominającego iglak, jest to roślina okrytonasienna: jej cienkie, członowane gałązki, przypominające skrzyp, zastępują właściwe liście (zredukowane do łusek) i przeprowadzają fotosyntezę, drastycznie ograniczając utratę wody przez ewapotranspirację. Może osiągać od 15 do 40 metrów wysokości, z prostym pniem i szarą do brązowawej, szorstką i spękaną korą. Jej korzenie wchodzą w symbiozę z bakteriami z rodzaju Frankia, wiążąc azot atmosferyczny i poprawiając jakość ubogich gleb. Jest niezwykle tolerancyjna na zasolenie, silny wiatr i piaszczyste podłoża, będąc jednym z najczęściej wykorzystywanych gatunków na świecie do stabilizacji wydm i kontroli erozji wybrzeża.
Katalpa bignoniowa
Catalpa bignonioides
Katalpa bignoniowa (Catalpa bignonioides), powszechnie znana jako surmia bignoniowa lub drzewo fasolowe, to szybko rosnące drzewo liściaste pochodzące z południowo-wschodnich Stanów Zjednoczonych, zwłaszcza z regionu doliny rzeki Missisipi w Alabamie, Missisipi, Georgii i na Florydzie. Ceniona za swoje spektakularne walory ozdobne, wytwarza ogromne liście w kształcie serca o szerokości do 30 cm oraz efektowne grona trąbkowatych białych kwiatów z żółtymi i fioletowymi znaczeniami, kwitnące od późnej wiosny do wczesnego lata. Drzewo osiąga dojrzałą wysokość 12–18 metrów z szeroką, nieregularną koroną o rozpiętości 10–12 metrów, co czyni je imponującym drzewem cieniującym do dużych ogrodów i parków. Jego najbardziej charakterystyczną cechą — oprócz efektownych kwiatów — jest wytwarzanie długich, smukłych strąków nasiennych przypominających cygara lub fasolę, które wiszą na gałęziach aż do zimy i są źródłem kilku jego popularnych nazw. Katalpa bignoniowa jest szeroko uprawiana w Europie i Ameryce Północnej od XVIII wieku. Dobrze rośnie w pełnym słońcu do półcienia i toleruje szeroki zakres warunków glebowych, w tym gleby gliniaste i okresowo podmokłe. Gatunek ten jest szczególnie odporny na suszę po ukorzenieniu się i mrozoodporny w strefach USDA 5–9, co czyni go adaptowalnym do wielu umiarkowanych klimatów.
Surmia wielkokwiatowa
Catalpa speciosa
Surmia wielkokwiatowa (Catalpa speciosa) to duże drzewo liściaste pochodzące ze środkowo-wschodnich Stanów Zjednoczonych. Wyróżnia się ozdobnymi, białymi kwiatami w kształcie dzwonków z fioletowymi i żółtymi plamkami oraz długimi strąkami przypominającymi cygara, które utrzymują się zimą. Jest bardzo ceniona jako drzewo cieniodajne w parkach, ogrodach miejskich i alejach, dzięki szybkiemu wzrostowi i wysokiej tolerancji na niekorzystne warunki.
Katananka błękitna
Catananche caerulea
Catananche caerulea, znana jako katananka błękitna (lub strzała Amora), to krótkowieczna bylina ozdobna z rodziny astrowatych (Asteraceae), pochodząca z zachodniej części basenu Morza Śródziemnego, południowej Europy (Hiszpania, Portugalia, Francja, Włochy) oraz Afryki Północnej (Maroko, Algieria, Tunezja). Jej szarozielone, wąskie liście tworzące rozetę przyziemną są pokryte delikatnym, meszkowatym kutnerem. Na końcach rozgałęzionych pędów o wysokości 30–60 cm rozwijają się papierowe, niebiesko-fioletowe (rzadziej białe) koszyczki kwiatowe z ciemnym środkiem, które zdobią ogród od wczesnego lata do późnej jesieni i przyciągają motyle. Kwiaty zachowują dekoracyjność nawet po zasuszeniu, dlatego są cenione we florystyce jako suchotniki.
Wstężyca sztywna
Catapodium rigidum
Wstężyca sztywna (Catapodium rigidum) to mała i elegancka trawa jednoroczna, pochodząca z regionu Morza Śródziemnego i Europy Zachodniej. Jej pędy są sztywne i rozgałęzione, co nadaje jej geometryczny wygląd przypominający małe liście paproci. Jest to roślina pionierska, która doskonale radzi sobie na ubogich glebach, w szczelinach skalnych i na wydmach nadmorskich, wykazując wyjątkową odporność na suszę i upał.
Barwinek madagaskarski
Catharanthus roseus
Catharanthus roseus, powszechnie znany jako barwinek madagaskarski, to wytrzymały wiecznie zielony półkrzew. Cechuje się błyszczącymi, owalnymi, ciemnozielonymi liśćmi z jaśniejszym nerwem środkowym i obficie wydaje pięciopłatkowe kwiaty. Choć pochodzi z Madagaskaru, stał się stałym elementem ogrodów tropikalnych i subtropikalnych na całym świecie dzięki swojej odporności na upały i ciągłemu kwitnieniu.
Ceanotos zielny
Ceanothus herbaceus
Ceanotos zielny (Ceanothus herbaceus) to zwarty, liściasty krzew rodzimy dla prerii, skalistych polan i piaszczystych wzgórz w środkowej i wschodniej Ameryce Północnej. Osiąga 60–90 cm wysokości i wiosną oraz na początku lata tworzy gęste grona drobnych białych kwiatów, przywabiając motyle i rodzime zapylacze. Wyjątkowo odporny na suszę po ukorzebieniu, doskonale rośnie w ubogich, przepuszczalnych glebach i wymaga minimalnej pielęgnacji, co czyni go idealnym wyborem do ogrodów z roślinami rodzimymi i krajobrazów o niskich wymaganiach pielęgnacyjnych.
Cecropia Glaziou
Cecropia glaziovii
Cecropia glaziovii, powszechnie znana jako Cecropia Glaziou lub Czerwona Embauba, to szybko rosnące drzewo pionierskie pochodzące z brazylijskiego Lasu Atlantyckiego. Charakteryzuje się dużymi, klapowanymi liśćmi, które są zielone od góry i srebrzysto-białe od spodu, oraz czerwonawymi młodymi przyrostami, od których pochodzi jej portugalska nazwa zwyczajowa. W ciągu dekady może osiągnąć nawet 16 metrów wysokości, co czyni ją jednym z najszybciej rosnących drzew w Lesie Atlantyckim.
Cekropia
Cecropia pachystachya
Cekropia (Cecropia pachystachya) to pionierskie drzewo pochodzące z Ameryki Południowej, należące do rodziny pokrzywowatych (Urticaceae). Charakteryzuje się szybkim wzrostem i koroną w kształcie parasola, osiągając od 6 do 15 metrów wysokości. Jej duże, dłoniasto-klapowane liście, ciemnozielone z wierzchu i srebrzyste od spodu, należą do jej najbardziej charakterystycznych cech. Łodyga jest pusta i węzłowata, zamieszkiwana przez mrówki z rodzaju Azteca w relacji mutualistycznej: drzewo zapewnia schronienie i pożywienie (ciałka Mullera), a mrówki bronią roślinę przed roślinożercami. Szybko kolonizuje polany, obrzeża lasów i obszary zdegradowane, będąc kluczowym elementem projektów rekultywacji środowiska, a jej liście są historycznie stosowane w medycynie ludowej.
Jedwabnik wspaniały
Ceiba speciosa
Jedwabnik wspaniały (Ceiba speciosa) to majestatyczne, liściaste drzewo pochodzące z Ameryki Południowej, cenione za butelkowaty, zielony pień pokryty stożkowatymi kolcami, efektowne różowe kwiaty oraz strąki nasienne wypełnione jedwabistym włóknem kapokowym. Powszechnie sadzone jako drzewo ozdobne w parkach, alejach i ogrodach publicznych w Brazylii, Argentynie i innych krajach.
Dławisz okrągłolistny
Celastrus orbiculatus
Celastrus orbiculatus, powszechnie znany jako dławisz okrągłolistny lub dławisz azjatycki, to liściasta liana drzewiasta pochodząca z Azji Wschodniej. Rośnie bardzo energicznie, osiągając do 18 metrów długości, owijając spiralnie swoje pędy wokół rodzimych drzew i wrzynając się w ich tkanki. Jego ozdobne żółto-pomarańczowe torebki z jaskrawoczerwonymi nasionami są bardzo atrakcyjne jesienią, jednak są toksyczne dla ludzi, psów i kotów. Roślina ta jest uznawana za wysoce inwazyjny gatunek w Ameryce Północnej i innych regionach poza jej rodzimym zasięgiem.
Celozja grzebieniasta
Celosia
Celozja to rodzaj tropikalnych roślin jednorocznych i wieloletnich z rodziny szarłatowatych (Amaranthaceae), znany z efektownych kwiatostanów przypominających grzebień koguta, pierzaste pióropusze lub kłosy pszenicy. Pochodzi z tropikalnej Afryki, Azji i obu Ameryk, a w ogrodach, rabatach i pojemnikach uprawiana jest powszechnie jako roślina ozdobna.
Celozja srebrzysta
Celosia argentea
Celozja srebrzysta (Celosia argentea) to tropikalna roślina ozdobna pochodząca z tropikalnej Afryki i Azji, ceniona za efektowne kwiatostany w odcieniach czerwieni, pomarańczu, złota, różu, fioletu i kremowej bieli. Należy do rodziny Amaranthaceae i występuje w trzech głównych formach: cristata (rzeźbiona, czubata), plumosa (aksamitnie pierzaste pióropusze) oraz spicata (eleganckie stożkowate kłosy). W klimacie umiarkowanym uprawiana jest jako roślina jednoroczna, natomiast w strefach tropikalnych może żyć jako krótkotrwała bylina. Poza wartością ozdobną jej młode liście są jadalne i smakiem przypominają szpinak.
Celozja grzebieniasta
Celosia argentea var. cristata
Celosia argentea var. cristata (celozja grzebieniasta) to jednoroczna lub krótkowieczna bylina ozdobna z rodziny szarłatowatych (Amaranthaceae), prawdopodobnie pochodząca z Indii, tropikalnej Azji i Afryki. Charakteryzuje się aksamitnymi w dotyku, pofalowanymi kwiatostanami przypominającymi grzebień koguta lub mózg, które mogą występować w odcieniach czerwieni, żółci, pomarańczy, różu i bordo. W tradycyjnych ogrodach Indii, Birmy i Chin była uprawiana jako roślina święta w pobliżu świątyń, co przyczyniło się do jej przetrwania. Roślina dorasta do 30-60 cm wysokości, szybko się rozwija, a kwiaty zachowują swój kształt i kolor przez długi czas, nawet po wysuszeniu.
Celozja pióropuszowa
Celosia argentea var. plumosa
Celosia argentea var. plumosa, powszechnie znana jako celozja pióropuszowa, to żywiołowa roślina jednoroczna wyróżniająca się kwiatostanami w kształcie pióropusza lub płomienia. Intensywne barwy i aksamitna faktura sprawiają, że jest ulubieńcem letnich ogrodów i rabat. Choć traktowana głównie jako roślina ozdobna, jest odporna i obficie kwitnie w pełnym słońcu.
Celozja grzebieniasta
Celosia cristata
Celosia cristata, powszechnie znana jako celozja grzebieniasta, to tropikalna jednoroczna roślina ozdobna ceniona za wyjątkowe, aksamitne kwiatostany o kształcie przypominającym mózg. Dostępna w żywych odcieniach czerwieni, różu, pomarańczy, żółci i fioletu, wnosi intensywny kolor do ogrodów, rabat i pojemników.
Celozja kłosowa
Celosia spicata
Celosia spicata, powszechnie znana jako celozja kłosowa, to tropikalna roślina jednoroczna pochodząca z Azji i Afryki. Jej smukłe, przypominające kłosy pszenicy kwiatostany w odcieniach różu, fioletu i czerwieni — często nabierające pięknego metalicznego, srebrnego połysku — czynią ją jednym z najbardziej wyrazistych kwiatów ozdobnych stosowanych w ogrodach i bukietach z ciętych kwiatów.
Wiązowiec południowy
Celtis australis
Wiązowiec południowy (Celtis australis) to duże i długowieczne drzewo liściaste, pochodzące z południowej Europy, północnej Afryki i zachodniej Azji. Ceniony za elegancką, kielichowatą koronę, szorstką szarą korę i ząbkowane, ciemnozielone liście, doskonale adaptuje się do klimatu śródziemnomorskiego i po zakorzenieniu wykazuje dużą odporność na upał, suszę, wiatr oraz zanieczyszczenia miejskie. Małe, zielonkawe kwiaty pojawiają się wiosną, a po nich następują niewielkie owoce (pestkowce), które jesienią dojrzewają, zmieniając barwę z pomarańczowej na ciemnofioletową; są one jadalne i mają słodki smak przypominający daktyle. Jest to klasyczne drzewo sadzone wzdłuż ulic i w parkach południowej Europy.
Wiązowiec zachodni
Celtis occidentalis
Wiązowiec zachodni (Celtis occidentalis) to wytrzymałe drzewo liściaste zrzucające liście na zimę, pochodzące ze środkowej i wschodniej części Ameryki Północnej, osiągające 12-18 m wysokości. Ceniony jako miejskie drzewo cieniodajne ze względu na swoją odporność, charakteryzuje się szarą, brodawkowatą i korkowatą korą, łukowato wygiętymi gałęziami oraz małymi, jadalnymi, fioletowymi pestkowcami, które są chętnie zjadane przez ptaki.
Wiązowiec chiński
Celtis sinensis
Celtis sinensis to szybko rosnące drzewo liściaste z rodziny konopiowatych, pochodzące z Azji Wschodniej (Chiny, Japonia i Korea). Zazwyczaj osiąga od 12 do 20 m wysokości przy podobnej rozpiętości, tworząc szeroką, zaokrągloną koronę z błyszczącymi, ząbkowanymi liśćmi, które jesienią przebarwiają się na żółtobrązowo. Wiosną w kątach liści pojawiają się drobne, zielonkawe kwiaty, a po nich małe, pomarańczowe do czerwonobrązowych pestkowce, które są jadalne i chętnie zjadane przez ptaki. Gatunek ten toleruje suszę, wiatr, warunki miejskie oraz słabe gleby, przez co jest powszechnie sadzony jako drzewo dające cień, w parkach oraz jako bonsai. Służy również jako roślina żywicielska dla gąsienic motyli z rodzaju Libythea.
Cenchrus
Cenchrus
Cenchrus to rodzaj traw z rodziny wiechlinowatych (Poaceae), znany powszechnie jako wyżpin lub cenchrus. Obejmuje gatunki ozdobne, takie jak rozplenica szczecinkowata (Cenchrus setaceus), oraz rośliny pastewne, jak Cenchrus ciliaris, szeroko wykorzystywany na pastwiskach w regionach suchych i półpustynnych. Charakteryzuje się gęstymi kępami wąskich liści i pierzastymi kwiatostanami, a także nasionami z kolcami, które łatwo przyczepiają się do sierści zwierząt i ubrań.
Kikuju
Cenchrus clandestinus
Kikuju (Cenchrus clandestinus) to silna, szybko rosnąca trawa wieloletnia pochodząca z wyżynnych regionów Afryki Wschodniej. Jest szeroko stosowana jako trawa trawnikowa, pastwiskowa i okrywowa w klimatach tropikalnych, subtropikalnych i ciepłych umiarkowanych na całym świecie, w tym w Australii, Nowej Zelandii, RPA i Kalifornii. Roślina rozprzestrzenia się agresywnie poprzez rozbudowaną sieć kłączy i rozłogów, tworząc gęste, wytrzymałe darnie, które szybko regenerują się po koszeniu, wypasie i deptaniu. Jej odporność na suszę, zdolność adaptacji do różnych typów gleb i szybkie zadomowienie sprawiają, że jest jedną z najpopularniejszych traw darniowych na świecie.
Trawa słoniowa
Cenchrus purpureus
Trawa słoniowa (Cenchrus purpureus, dawniej Pennisetum purpureum) to olbrzymia wieloletnia trawa pochodząca z tropikalnej Afryki. Jedna z najbardziej wydajnych traw na świecie – może osiągać do 7 metrów wysokości, tworząc gęste, przypominające bambus kępy. Szeroko uprawiana jako roślina pastewna, źródło biomasy oraz do zapobiegania erozji gleby w strefach tropikalnych i subtropikalnych.
Chaber
Centaurea
Chaber (Centaurea) to obszerny rodzaj obejmujący ponad 700 gatunków roślin zielnych z rodziny astrowatych (Asteraceae), pochodzących głównie z basenu Morza Śródziemnego, Bliskiego Wschodu i umiarkowanej Eurazji. Rodzaj ten obejmuje rośliny jednoroczne, dwuletnie i byliny: od popularnego chabra bławatka (C. cyanus) o charakterystycznych niebieskich kwiatach, po wytrzymałe byliny łąkowe. Kwiaty posiadają zewnętrzny pierścień rurkowatych płatków wokół gęstego dysku centralnego, w odcieniach niebieskiego, fioletu, różu, bieli, żółci i czerwieni. Są to rośliny odporne, tolerujące suszę i niewymagające, bardzo cenione w ogrodach rustykalnych, na łąkach kwietnych i rabatach bylinowych.
Chaber bławatek
Centaurea cyanus
Centaurea cyanus, powszechnie znana jako chaber bławatek, to ikoniczny jednoroczny dziki kwiat rodzimy dla Europy. Słynący z intensywnie niebieskich kwiatostanów, od dawna jest nieodłącznym elementem ogrodów wiejskich i łąk kwiatowych. Niegdyś powszechny widok na polach zbożowych w całej Europie, jest de facto narodowym kwiatem Niemiec, symbolizującym odporność i jedność. Jadalne płatki czynią go popularną ozdobą w zastosowaniach kulinarnych.
chaber górski
Centaurea montana
Centaurea montana, powszechnie znana jako chaber górski lub trwały chaber bławatek, to okazała, kępkowa bylina. Wyróżnia się charakterystycznymi, postrzępionymi, pająkowatymi koszyczkami kwiatowymi, najczęściej w głębokim fioletowo-niebieskim kolorze, choć istnieją odmiany białe i różowe. Lancetowate liście pokryte są w młodości delikatnymi, srebrzystymi włoskami, nadającymi ulistnieniu miękki, szarozielony wygląd. Roślina jest bardzo ceniona w ogrodach w stylu wiejskim ze względu na swoją odporność i zdolność do przyciągania zapylaczy.
Chaber czarniawy
Centaurea nigra
Chaber czarniawy (Centaurea nigra) to wytrzymała bylina zielna pochodząca z Europy, ceniona za fioletowe kwiaty przypominające osty oraz dużą wartość dla zapylaczy, takich jak pszczoły i motyle. Dorasta do około 1 m wysokości, kwitnąc od czerwca do września na łąkach i w ogrodach naturalistycznych.
Chaber czarniawy
Centaurea nigrescens
Centaurea nigrescens to wytrzymała bylina z rodziny astrowatych (Asteraceae), pochodząca z górskich łąk Europy Środkowej i Południowo-Wschodniej. Jej wzniesione i rozgałęzione łodygi wytwarzają od lata do jesieni różowo-fioletowe koszyczki kwiatowe przypominające osty, z charakterystycznymi ciemnymi i frędzlowatymi podsadkami. Choć jest ceniona w ogrodach naturalistycznych za swoją odporność, zdziczała również poza swoim naturalnym zasięgiem i w niektórych częściach Ameryki Północnej jest uważana za roślinę inwazyjną; przed posadzeniem warto sprawdzić lokalne przepisy.
Wąkrota azjatycka
Centella asiatica
Wąkrota azjatycka to płożąca się bylina z rodziny selerowatych, pochodząca z wilgotnych obszarów południowej i południowo-wschodniej Azji. Wytwarza długie rozłogi (stolony), które zakorzeniają się w węzłach i szybko pokrywają wilgotną glebę. Liście mają kształt nerkowaty lub monetowaty z karbowanym brzegiem, a latem roślina wydaje drobne, białawe lub różowawe kwiaty. W tradycyjnej medycynie ajurwedyjskiej i chińskiej należy do najważniejszych ziół leczniczych.
Ostrogowiec czerwony
Centranthus ruber
Ostrogowiec czerwony (Centranthus ruber) to wieloletnia bylina z rodziny przewiertniowatych (Caprifoliaceae), pochodząca z regionu Morza Śródziemnego. Dzięki swoim jaskrawoczerwonym, różowym lub białym wiechom kwiatostanów i wzniesionemu, krzaczastemu pokrojowi, osiągającemu do 90 cm wysokości, stanowi prawdziwą ozdobę każdego ogrodu. Roślina jest niezwykle wytrzymała, odporna na suszę i szczególnie dobrze rośnie na słonecznych, wapiennych stanowiskach. Długi okres kwitnienia od wiosny do jesieni oraz jej atrakcyjność dla motyli i pszczół sprawiają, że jest cennym dodatkiem do ogrodu naturalnego. Po zadomowieniu jest niemal bezobsługowa i bez problemu zimuje w umiarkowanych strefach klimatycznych.
Guzikowiec zachodni
Cephalanthus occidentalis
Guzikowiec zachodni (Cephalanthus occidentalis) to liściasty krzew bagienny pochodzący ze wschodniej części Ameryki Północnej, gdzie naturalnie rośnie wzdłuż brzegów jezior, na bagnach i nad strumieniami. Od czerwca do sierpnia wytwarza charakterystyczne, kuliste kwiatostany złożone z małych, białych lub kremowych, pachnących kwiatów rurkowatych, które przypominają poduszeczki do igieł i przyciągają motyle oraz pszczoły. Krzew zazwyczaj osiąga 1,5-2,5 metra wysokości i podobną szerokość, charakteryzując się błyszczącymi, ciemnozielonymi liśćmi ułożonymi naprzeciwlegle. Ponieważ doskonale znosi zalewanie i stojącą wodę, idealnie nadaje się do ogrodów deszczowych, na obrzeża oczek wodnych i wilgotne obniżenia terenu.
Kaktus starzec
Cephalocereus senilis
Cephalocereus senilis, czyli Kaktus starzec, to wolno rosnący kaktus kolumnowy pochodzący z gór północno-wschodniego Meksyku. Słynie z długiej, kudłatej warstwy białych, włosopodobnych kolców, które pokrywają jego łodygę, chroniąc roślinę przed intensywnym słońcem i zimnem. W naturze może osiągnąć wiele metrów wysokości w ciągu stulecia lub więcej, ale jako roślina doniczkowa pozostaje kompaktową, rzeźbiarską i niezwykle łatwą w utrzymaniu rośliną domową.
Rogownica pospolita
Cerastium fontanum
Cerastium fontanum, powszechnie znana jako rogownica pospolita, to nisko rosnące, tworzące darń wieloletnie zioło. Łatwo ją rozpoznać po małych, owłosionych, owalnych listkach oraz drobnych białych kwiatach z pięcioma płatkami, tak głęboko wciętymi, że sprawiają wrażenie dziesięciu. Jest to gatunek odporny, często spotykany na trawnikach, łąkach i glebach naruszonych w strefach umiarkowanych.
Szakłak pospolity
Ceratonia siliqua
Szakłak pospolity (Ceratonia siliqua) to wiecznie zielone drzewo śródziemnomorskie z rodziny bobowatych, cenione za słodkie i jadalne strąki (karob), stosowane jako zamiennik czekolady. Jest bardzo odporne na suszę i długowieczne, zdolne osiągnąć do 15 m wysokości nawet na ubogich i skalistych glebach.
Czym są Łatwe rośliny?
Łatwe rośliny są idealne dla początkujących lub osób z niewielką ilością czasu na pielęgnację. Te gatunki tolerują błędy przy podlewaniu, zmiany oświetlenia i nie wymagają stałej uwagi. Idealne dla tych, którzy dopiero zaczynają przygodę z roślinami.
Wskazówki dotyczące uprawy Łatwe rośliny
Aby odnieść sukces z łatwe rośliny, pamiętaj: mniej znaczy więcej. Unikaj nadmiernego podlewania, wybierz miejsce z odpowiednim oświetleniem i pozwól glebie wyschnąć między podlewaniami. Większość tych roślin woli być czasem 'zapomniana'.