2254 Łatwe rośliny | Przewodnik 2026 - Strona 6
Odkryj 2254 łatwe rośliny do swojego ogrodu. Kompletny przewodnik pielęgnacyjny.
2254 Łatwe rośliny
Wyświetlanie 181-216 z 2254
Pięciornik gęsi
Argentina anserina
Pięciornik gęsi (Argentina anserina) to wieloletnia roślina zielna z rodziny różowatych. Rośnie nisko przy ziemi, tworząc rozległe dywany dzięki pełzającym, czerwonym rozłogom o długości do 80 cm. Pierzaste liście o długości 10–20 cm są pokryte gęstym, srebrzystym kutnerem, co nadaje roślinie charakterystyczny lśniący wygląd. Latem wytwarza jaskrawożółte, pięciopłatkowe kwiaty o średnicy około 2 cm na wzniesionych szypułkach o wysokości 5–15 cm. Szybko rozprzestrzenia się na wilgotnych, piaszczystych lub gliniastych glebach, często kolonizując łąki, pobocza dróg i obszary przybrzeżne.
Złocień krzewiasty
Argyranthemum frutescens
Złocień krzewiasty (Argyranthemum frutescens) to bylina krzewinkowa pochodząca z Wysp Kanaryjskich w Hiszpanii. Ceniona za radosne kwiaty przypominające stokrotki – z białymi, żółtymi lub różowymi płatkami otaczającymi jasnożółte środki – ta roślina ozdobna wprowadza bujny koloryt do ogrodów, balkonów i donic przez całą wiosnę, lato i jesień.
Arisarum pospolite
Arisarum vulgare
Arisarum pospolite (Arisarum vulgare) to niskopienna, kłączowa bylina z rodziny obrazkowatych (Araceae), pochodząca z basenu Morza Śródziemnego – południowej Europy, Afryki Północnej i części Kaukazu. Rzadko przekracza 30 cm wysokości i tworzy kępy błyszczących, sercowatych lub strzałkowatych liści odziomkowych, które czasem posiadają delikatne, srebrzyste oznaczenia. Jej najbardziej charakterystyczną cechą jest kwiat: purpurowo-brązowa, pasiasta pochwa wygina się do przodu, tworząc kaptur przypominający habit mnicha, i otacza mięsistą kolbę z drobnymi purpurowymi kwiatami. Kwitnie od jesieni do wiosny i łatwo rozprzestrzenia się za pomocą podziemnych kłączy, co czyni ją użyteczną rośliną okrywową w miejscach zacienionych.
Aloes Koronkowy
Aristaloe aristata
Aristaloe aristata, powszechnie znana jako Aloes Koronkowy lub Roślina Pochodni, to zwarta sukulentna roślina pochodząca z Południowej Afryki i Lesotho. Jej ciemnozielone, trójkątne liście ozdobione są białymi guzkami i rzęskowatymi brzegami, tworząc gęste, eleganckie rozety. Latem i jesienią roślina wytwarza rurkowate, pomarańczowo-czerwone kwiaty, które są bardzo atrakcyjne dla kolibrów.
Maqui
Aristotelia chilensis
Wiecznie zielony krzew lub małe drzewo pochodzące z południowego Chile i Argentyny. Wytwarza ciemne, niemal czarne jagody o smaku zbliżonym do borówki, bardzo bogate w przeciwutleniacze. Lud Mapucze tradycyjnie wykorzystuje tę roślinę w medycynie, żywieniu oraz do produkcji napojów fermentowanych.
Zawciąg nadmorski
Armeria maritima
Zawciąg nadmorski (Armeria maritima) to zwarta, zimozielona bylina pochodząca z nadmorskich klifów i łąk Europy i Ameryki Północnej. Tworzy gęste, trawiaste kępy ciemnozielonych liści, zwieńczone okrągłymi, papierowymi, różowymi do białych skupiskami kwiatów, osadzonymi na smukłych łodygach. Wysoce tolerancyjny na słoną mgłę, ubogą glebę i suszę, jest ulubieńcem ogrodów skalnych i nasadzeń nadmorskich.
Zawciąg szerokolistny
Armeria pseudarmeria
Armeria pseudarmeria (zawciąg szerokolistny) to zimozielona roślina kępiasta z rodziny zawciągowatych, pochodząca z nadmorskich klifów zachodniej Portugalii i Hiszpanii. Posiada szerokie, mieczowate liście oraz kuliste kwiatostany na cienkich łodygach, w kolorach od białego do ciemnoróżowego, które pojawiają się późną wiosną i latem. Wytrzymała i długowieczna, dobrze rośnie w ubogiej, dobrze zdrenowanej glebie, w której wiele innych roślin sobie nie radzi.
chrzan pospolity
Armoracia rusticana
Armoracia rusticana, powszechnie znana jako chrzan pospolity, to wytrzymała bylina z rodziny Brassicaceae. Uprawiana jest przede wszystkim ze względu na grubą, ostro smakującą, białą korzeniową bazę. Roślina tworzy duże, szmaragdowozielone liście przypominające szczaw oraz wytwarza grona drobnych białych kwiatów na wysokich łodygach w czasie lata. Jest to roślina silnie rosnąca, która przy braku odpowiedniej kontroli może stać się inwazyjna.
Aronia czarnoowocowa
Aronia melanocarpa
Aronia czarnoowocowa (Aronia melanocarpa) to liściasty krzew z rodziny różowatych (Rosaceae), pochodzący ze wschodniej części Ameryki Północnej. Dorasta do około 1–3 m wysokości i podobnej szerokości, tworząc gęste, silnie rozgałęzione kępy. Wiosną wytwarza drobne, białe lub różowawe kwiaty zebrane w baldachogrona, a jesienią zdobią go błyszczące, ciemnofioletowe do czarnych owoce oraz liście przebarwiające się na intensywny czerwony kolor. Owoce są jadalne, choć na surowo dość cierpkie, i słyną z wysokiej zawartości przeciwutleniaczy (antocyjanów).
Bylica pospolita
Artemisia
Artemisia to duży rodzaj aromatycznych ziół i półkrzewów z rodziny astrowatych (Asteraceae), obejmujący ponad 500 gatunków występujących głównie na umiarkowanej półkuli północnej. Rodzaj ten obejmuje dobrze znane rośliny, takie jak piołun (Artemisia absinthium), bylica pospolita (Artemisia vulgaris) i estragon (Artemisia dracunculus). Liście są zazwyczaj srebrzysto-szare do zielonych, drobno podzielone i silnie aromatyczne, natomiast kwiaty są małe, niepozorne, żółtawe lub białawe, zebrane w grona późnym latem i jesienią. Gatunki Artemisia to wytrzymałe, łatwe w utrzymaniu rośliny, tradycyjnie cenione za właściwości lecznicze, aromatyczne i ozdobne.
Bylica polna
Artemisia campestris
Artemisia campestris, powszechnie znana jako bylica polna, to wytrzymała bylina z rodziny astrowatych (Asteraceae). Pochodzi z Europy, Azji i Ameryki Północnej, tworząc niskie kępy drobno podzielonych, srebrzystozielonych i aromatycznych liści, nad którymi późnym latem pojawiają się drobne, żółtawo-zielone koszyczki kwiatowe. Ceniona za odporność na suszę i zdolność do przetrwania na ubogich, piaszczystych glebach, naturalnie występuje na otwartych łąkach, wydmach i terenach skalistych.
Estragon
Artemisia dracunculus
Estragon (Artemisia dracunculus) to wieloletnie aromatyczne zioło z rodziny astrowatych (Asteraceae), pochodzące z Azji Środkowej i Europy Wschodniej. Ceniony w kuchni europejskiej — zwłaszcza francuskiej — wyróżnia się charakterystycznym anyżowym aromatem. Tworzy zwarte kępy wąskich, szarozielonych liści i przechodzi w stan spoczynku zimą, by każdej wiosny bujnie odrastać.
Bylica Stellera
Artemisia stelleriana
Artemisia stelleriana to srebrzysto-liściasta bylinowa roślina zielna, pochodząca z północno-wschodniej Azji, naturalnie zasiedlająca nadmorskie wydmy i piaszczyste siedliska. Gęsto pokryte białymi włoskami liście nadają jej charakterystyczny srebrzysto-szary wygląd, dzięki czemu jest chętnie uprawiana jako ozdobna roślina okrywowa w nasłonecznionych, suchych ogrodach.
Bylica pospolita
Artemisia vulgaris
Artemisia vulgaris to wysoka, aromatyczna bylina z rodziny astrowatych (Asteraceae), pochodząca z Europy i Azji, a obecnie naturalizowana w wielu częściach świata. Tworzy kępy głęboko powcinanych liści, ciemnozielonych z wierzchu i srebrzystych, filcowatych od spodu, z wiechami małych, żółtozielonych do czerwonobrązowych kwiatów od połowy lata do jesieni. Rozprzestrzenia się agresywnie przez kłącza i w wielu regionach jest uważana za roślinę inwazyjną, dlatego zaleca się jej uprawę w doniczkach lub na ograniczonych rabatach.
Lilia skalna
Arthropodium cirratum
Arthropodium cirratum, powszechnie znana jako lilia skalna lub rengarenga, to zimozielona, kłączowa bylina endemiczna dla nowozelandzkich klifów przybrzeżnych i skalistych przylądków. Tworzy kępy błyszczących, paskowatych liści, zwieńczonych wczesnym latem rozgałęzionymi łodygami małych, białych, sześciopłatkowych kwiatów z purpurowo-żółtymi pręcikami. Tradycyjnie ważna roślina spożywcza i lecznicza dla Maorysów, jej mięsiste kłącza były gotowane i spożywane, a liście i korzenie używane do leczenia ran i dolegliwości skórnych. Dziś jest popularną, łatwą w utrzymaniu rośliną ozdobną do ogrodów przybrzeżnych i zacienionych na całym świecie.
Sztuczna trawa
Artificial plant
Realistyczne sztuczne rośliny i trawy stanowią doskonałą alternatywę dla pomieszczeń, w których warunki oświetleniowe lub środowiskowe nie sprzyjają uprawie żywych roślin. Wykonane z wysokiej jakości polimerów i jedwabiu, do złudzenia przypominają prawdziwe rośliny, nie wykazując przy tym żadnych potrzeb biologicznych.
Aron / Obrazki plamiste (rodzaj)
Arum
Aron (Arum) to rodzaj bulwiastych roślin wieloletnich z rodziny obrazkowatych (Araceae), pochodzących z Europy, basenu Morza Śródziemnego i Bliskiego Wschodu. Rośliny te tworzą liście w kształcie strzały oraz ozdobne pochwy kwiatostanowe (spathe), po których pojawiają się jaskrawoczerwone jagody. Wszystkie części rośliny są silnie toksyczne ze względu na obecność rafidesów szczawianu wapnia.
Obrazki włoskie
Arum italicum
Obrazki włoskie (Arum italicum) to bulwiasta bylina z rodziny obrazkowatych (Araceae), pochodząca z Europy, Afryki Północnej i Azji Zachodniej. Wyróżnia się strzałkowatymi, ciemnozielonymi liśćmi, często z białym marmurkowym wzorem wzdłuż nerwów, które pojawiają się jesienią i utrzymują przez całą zimę. Wiosną roślina wytwarza żółto-zieloną pochwę kwiatostanową otaczającą kolbę, a latem efektowne, pomarańczowoczerwone jagody, które są jednak silnie trujące. Jest to roślina cieniolubna lub półcieniolubna, łatwa w uprawie w wilgotnej, żyznej glebie, a w łagodnym klimacie może stać się ekspansywna.
Obrazki plamiste
Arum maculatum
Cieniolubna bylina leśna z rodziny obrazkowatych, występująca naturalnie w większości Europy, we wschodniej Turcji i na Kaukazie. Jej błyszczące, strzałkowate liście pojawiają się pod koniec zimy, często pokryte ciemnofioletowymi plamami. Późną wiosną wyrasta bladozielona lub fioletowo nabiegła pochwa (spatha) otaczająca ciemnofioletową kolbę (spadix). Do połowy lata liście i kwiaty całkowicie zamierają, pozostawiając nagą łodygę zwieńczoną gęstym gronem jaskrawych, pomarańczowoczerwonych jagód, które utrzymują się do jesieni. Każda część rośliny – liście, łodyga, bulwa i owoce – jest silnie toksyczna, pełna igiełkowatych kryształów szczawianu wapnia oraz innych związków drażniących, które powodują intensywne pieczenie jamy ustnej i gardła w przypadku żucia lub połknięcia.
Parzydło leśne
Aruncus dioicus
Aruncus dioicus, znany powszechnie jako parzydło leśne, to okazała i pełna wdzięku bylina, pochodząca z wilgotnych lasów półkuli północnej. Pod koniec wiosny i na początku lata wytwarza spektakularne, kremowobiałe wiechy kwiatów, które górują nad delikatnym, pierzastym ulistnieniem przypominającym paprocie. Jest to gatunek dwupienny – rośliny męskie wytwarzają bardziej bujne i wzniesione kwiatostany, podczas gdy rośliny żeńskie mają bardziej zwisające grona, które przekształcają się w eleganckie owocostany. Ta długowieczna i niewymagająca bylina najlepiej rośnie w półcieniu lub cieniu, na stale wilgotnych glebach bogatych w materię organiczną, co czyni ją doskonałym wyborem do ogrodów leśnych, cienistych rabat, nad brzegi strumieni oraz do ogrodów deszczowych.
Orchidea Bambusowa
Arundina graminifolia
Orchidea bambusowa (Arundina graminifolia) to naziemna orchidea pochodząca z Azji Południowo-Wschodniej, charakteryzująca się smukłymi łodygami przypominającymi bambus, które mogą osiągać nawet 2,5 metra wysokości. Przez cały rok wydaje przepiękne kwiaty w odcieniach bieli, różu i lila, co czyni ją jedną z najbardziej wdzięcznych orchidei do ogrodów tropikalnych i subtropikalnych.
Arundinaria tecta
Arundinaria tecta
Arundinaria tecta to niski, smukły rodzimy bambus z rodziny wiechlinowatych (Poaceae), występujący na równinach przybrzeżnych i pogórzach południowo-wschodnich Stanów Zjednoczonych, od Wirginii po Florydę. Zazwyczaj dorasta do 0,6–1,8 metra wysokości, sporadycznie osiągając do 3,5 metra. Charakteryzuje się cienkimi, sztywnymi, okrągłymi zielonymi łodygami, które z czasem brązowieją i rozgałęziają się w górnej części. Gatunek ten rozprzestrzenia się energicznie za pomocą podziemnych kłączy i historycznie tworzył gęste, niemal nieprzebyte zarośla zwane „canebrakes” w podszycie lasów podmokłych. Rozległe zarośla tego typu są obecnie uważane za krytycznie zagrożony ekosystem ze względu na utratę siedlisk od czasu kolonizacji europejskiej.
Trojeść kurasawska
Asclepias curassavica
Trojeść kurasawska (Asclepias curassavica) to wieloletnia roślina zielna z rodziny toinowatych, pochodząca z tropikalnych obszarów Ameryki Południowej. Znana z efektownych kwiatów w odcieniach pomarańczu i żółci, jest jedną z głównych roślin żywicielskich dla gąsienic motyla monarcha. Rośnie szybko w pełnym słońcu i jest odporna na suszę, jednak WSZYSTKIE części rośliny zawierają glikozydy nasercowe i są toksyczne w przypadku spożycia.
Roślina balonowa
Asclepias physocarpa
Asclepias physocarpa, powszechnie znana jako roślina balonowa lub roślina łabędzia, to szybko rosnący wieloletni krzew pochodzący z Afryki Południowej. Ceniona jest za charakterystyczne nadmuchane, szczeciniaste torebki nasienne przypominające balony lub głowy łabędzi, a także za drobne, pachnące białe kwiaty kwitnące latem. Jako kluczowa roślina żywicielska dla motyla monarchy, jest ukochana zarówno przez ogrodników, jak i przyrodników.
Trojeść pospolita
Asclepias syriaca
Trojeść pospolita (Asclepias syriaca) to wieloletni dziki kwiat rodzimy dla wschodniej Ameryki Północnej, słynący przede wszystkim z roli głównej rośliny żywicielskiej larw motyla monarchy. Latem wytwarza pachnące, różowofioletowe, kopulaste baldachy kwiatowe oraz charakterystyczne, duże strąki nasienne wypełnione jedwabistymi włóknami. Łodygi i liście wydzielają mlecznobiały sok lateksowy zawierający glikozydy nasercowe, co czyni roślinę toksyczną w przypadku spożycia. Jest fundamentalnym elementem rodzimych ogrodów dla owadów zapylających.
Trojeść bulwiasta
Asclepias tuberosa
Asclepias tuberosa, powszechnie znana jako trojeść bulwiasta, to zachwycająca wieloletnia roślina rodzima Ameryki Północnej, ceniona za żywe skupiska jaskrawpomarańczowych kwiatów kwitnących od późnej wiosny przez całe lato. Jest kluczową rośliną żywicielską dla motyli monarchów – dostarcza pokarmu ich gąsienicom oraz nektaru niezliczonym zapylaczom. Ta odporna na suszę, głęboko ukorzeniona roślina dzika doskonale rośnie w ubogich, przepuszczalnych glebach i po ugruntowaniu się wymaga minimalnej pielęgnacji.
Szparag
Asparagus
Rodzaj Asparagus obejmuje ponad 200 gatunków pochodzących z Afryki, Europy i Azji – od jadalnego szparaga ogrodowego (A. officinalis) po delikatne odmiany ozdobne, takie jak paproć szparagowa (A. setaceus) i paproć Sprengera (A. densiflorus). Szparagi cenione są za pierzaste, igłopodobne liście (kladody), które sprawiają, że świetnie sprawdzają się w kompozycjach kwiatowych, doniczkach wiszących oraz jako eleganckie rośliny pokojowe.
Szparag Sprengera
Asparagus aethiopicus
Szparag Sprengera (Asparagus aethiopicus) to wiecznie zielona bylina pochodząca z Południowej Afryki, ceniona za pierzaste, jasnozielone, puszyste ulistnienie. Szeroko stosowany w kompozycjach kwiatowych, koszach wiszących oraz jako roślina okrywowa – odporny i łatwy w uprawie zarówno w domu, jak i w ogrodzie.
Paproć szparagowa
Asparagus densiflorus
Asparagus densiflorus to elegancka, delikatna roślina doniczkowa pochodząca z Południowej Afryki. Mimo swojej potocznej nazwy nie jest prawdziwą paprocią, lecz należy do rodziny szparagowatych (Asparagaceae). Znana z łukowato wygiętych, wąskich kladodów na cienkich pędach, tworzy bujne, kaskadowe kompozycje idealne do koszy wiszących i półek. Wiosną i latem wytwarza drobne białe lub różowe kwiaty, po których pojawiają się dekoracyjne czerwone jagody.
Paproć Ming
Asparagus macowanii
Asparagus macowanii, powszechnie znany jako paproć Ming lub paproć kucykowa, to wieloletnia roślina ozdobna pochodząca z Afryki Południowej. Pierzaste, igłopodobne, jasnozielone listowie tworzy lekką, elegancką sylwetkę, doskonale sprawdzającą się zarówno w pomieszczeniach, jak i na zewnątrz. Roślina jest szeroko stosowana w aranżacjach kwiatowych oraz jako dekoracyjna roślina doniczkowa.
Szparag lekarski
Asparagus officinalis
Szparag lekarski (Asparagus officinalis) to bylina zielna pochodząca z rejonu Morza Śródziemnego i Azji Mniejszej, uprawiana od ponad 2000 lat jako cenna roślina jadalna. Wiosną wytwarza jadalne pędy, a latem dekoracyjne, pierzaste łodyżki przypominające paprocie. OSTRZEŻENIE: Dojrzałe czerwone jagody są toksyczne dla ludzi, kotów i psów.
Paproć Koronkowa
Asparagus setaceus
Asparagus setaceus to elegancka, pierzasta roślina pnąca pochodząca z Afryki Południowej. Wbrew potocznej nazwie nie jest prawdziwą paprocią, lecz należy do rodziny szparagowatych (Asparagaceae). Jej delikatne, igiełkowate kladody tworzą miękki, obłoczkowaty wygląd, dzięki czemu jest jedną z najpopularniejszych ozdobnych roślin doniczkowych na świecie. Jest powszechnie stosowana w kompozycjach kwiatowych ze względu na swoje zwiewne, zwisające ulistnienie.
Asfodelus fistulasty
Asphodelus fistulosus
Asphodelus fistulosus to smukła, śródziemnomorska bylina pochodząca z basenu Morza Śródziemnego i Azji Południowo-Zachodniej. Wytwarza puste w środku, sitowate łodygi z gwiazdkowatymi kwiatami w kolorze białym do bladoróżowego z różowymi żyłkami, kwitnącymi wiosną i latem. Wyjątkowo odporna na suszę, najlepiej rośnie w ubogich, piaszczystych, przepuszczalnych glebach i pełnym słońcu. Uwaga: w USA jest wpisana na federalną listę chwastów inwazyjnych i jest gatunkiem inwazyjnym w kilku krajach, m.in. w Australii i Nowej Zelandii.
Żeliwiec japński
Aspidistra elatior
Żeliwiec japoński to klasyczna, mało wymagająca roślina doniczkowa, pochodząca z zacienionych leśnych runi Japonii. Słynie z ciemnozielonych, błyszczących liści, które mogą osiągać do 60 cm długości. Ta wyjątkowo odporna roślina zawdzięcza swoją nazwę zdolności do znoszenia zaniedbań, słabego oświetlenia i wahań temperatury. Była popularną rośliną salonów wiktoriańskich i nadal pozostaje doskonałym wyborem dla początkujących hodowców lub w trudnych warunkach uprawy.
Aspidistra wyniosła
Aspidistra lurida
Aspidistra lurida, powszechnie znana jako żelazny liść, to wolno rosnąca, wiecznie zielona bylina pochodząca z runa leśnego Azji Wschodniej. Charakteryzuje się wzniesionymi, skórzastymi, lancetowatymi liśćmi o ciemnozielonej barwie, które mogą osiągać do 1 metra wysokości. Słynie z niezwykłej wytrzymałości – doskonale radzi sobie w głębokim cieniu, toleruje wahania temperatury, nieregularne podlewanie i niską wilgotność powietrza, czyli warunki, które zabiłyby większość roślin doniczkowych. Jest to jedna z najbardziej wyrozumiałych i długowiecznych roślin domowych, zdolna przetrwać dziesięciolecia przy minimalnej pielęgnacji.
Zanokcica
Asplenium
Asplenium to rodzaj obejmujący około 700 gatunków paproci występujących w tropikalnych i subtropikalnych regionach całego świata. Najpopularniejszym gatunkiem uprawianym w pomieszczeniach jest Asplenium nidus, zwana paprością gniazdo ptaka, rozpoznawalną dzięki długim, błyszczącym, jasnozielonym liściom wyrastającym promieniście z centralnej rozety. Naturalnie przystosowana do słabo oświetlonych leśnych runi i pni drzew, zanokcica stanowi doskonałą roślinę doniczkową do pomieszczeń o ograniczonym dostępie światła naturalnego.
Czym są Łatwe rośliny?
Łatwe rośliny są idealne dla początkujących lub osób z niewielką ilością czasu na pielęgnację. Te gatunki tolerują błędy przy podlewaniu, zmiany oświetlenia i nie wymagają stałej uwagi. Idealne dla tych, którzy dopiero zaczynają przygodę z roślinami.
Wskazówki dotyczące uprawy Łatwe rośliny
Aby odnieść sukces z łatwe rośliny, pamiętaj: mniej znaczy więcej. Unikaj nadmiernego podlewania, wybierz miejsce z odpowiednim oświetleniem i pozwól glebie wyschnąć między podlewaniami. Większość tych roślin woli być czasem 'zapomniana'.