52 Średnie Sukulenty | Przewodnik 2026 - Strona 2
Znajdź 52 średni sukulenty. Kompletny przewodnik do Twojego ogrodu.
52 Sukulenty o poziomie średni
Wyświetlanie 37-52 z 52
Mammillaria microhelia
Mammillaria microhelia
Mammillaria microhelia to mały kaktus poduszkowy, endemiczny dla stanu Queretaro w środkowym Meksyku, gdzie rośnie w Sierra del Zamorano. Jego cylindryczne zielone łodygi osiągają około 15 cm wysokości i 3,5-5 cm szerokości, rosnąc pojedynczo lub w małych kępach. Każda areola posiada gęsty, gwiaździsty układ 30-50 cienkich, żółtawych cierni promieniowych i do ośmiu dłuższych, czerwonobrązowych cierni centralnych, od których pochodzi nazwa „małe słońce”. Wiosną tworzy pierścień małych, lejkowatych kwiatów o średnicy 12-16 mm, w kolorze zielonkawożółtym, kremowym, różowym lub purpurowym, po których następują małe, blade owoce. W środowisku naturalnym jest wymieniony jako gatunek zagrożony.
Kaktus pierzasty
Mammillaria plumosa
Mammillaria plumosa to mały kaktus pochodzący z północno-wschodniego Meksyku (Coahuila, Nuevo León i Tamaulipas), gdzie rośnie na wapiennych klifach w suchych zaroślach na wysokości 730-1350 m n.p.m. Tworzy niskie kępy okrągłych główek o średnicy 4-7 cm, które z czasem osiągają 12 cm wysokości i 40 cm szerokości. Bladozielone ciało jest ukryte pod około 40 białymi kolcami na areoli, tak delikatnymi i rozgałęzionymi, że wyglądają jak pióra: roślina jest miękka w dotyku i nie kłuje. Kwiaty są małe, białawo-żółte, czasem z różowym paskiem i słodko pachnące; pojawiają się późnym latem lub, w uprawie, często zimą. W środowisku naturalnym jest wymieniony jako bliski zagrożenia z powodu nielegalnego zbierania do sprzedaży. Posiada nagrodę RHS Award of Garden Merit.
Matucana madisoniorum
Matucana madisoniorum
Matucana madisoniorum to mały, rosnący samotnie, kulisty lub lekko cylindryczny kaktus pochodzący z regionu Amazonas w Peru, z doliny rzeki Marañón. Występuje na niezwykle ograniczonym obszarze na wysokości zaledwie 400–1000 metrów n.p.m. Jego szarozielony pęd składa się z 7–12 płaskich, pofalowanych żeber, a ociernienie jest bardzo zmienne: niektóre osobniki mają długie, zakrzywione, ciemnobrązowe ciernie, podczas gdy inne są całkowicie bezbronne, co sprawia, że łatwo je pomylić z pejotlem (Lophophora williamsii). Lejkowate kwiaty wyrastające z wierzchołkowych areoli mają jaskrawy pomarańczowoczerwony kolor (rzadziej biały), osiągają 8–10 cm długości i kwitną w kilku falach latem. Gatunek ten jest wpisany na listę Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody (IUCN) jako krytycznie zagrożony z powodu niszczenia siedlisk i nadmiernego pozyskiwania ze stanowisk naturalnych.
Kaktus Turecki Kaptur
Melocactus zehntneri
Melocactus zehntneri, powszechnie znany jako Kaktus Turecki Kaptur, jest kulistym kaktusem rodzimym dla biomu Caatinga w północno-wschodniej Brazylii. Jego najbardziej charakterystyczną cechą jest cephalium — cylindryczna struktura z białych szczecinek i wełny, rozwijająca się na szczycie rośliny dopiero w jej dojrzałości, z której wyrastają drobne różowe kwiaty i czerwone owoce. Jest doskonale przystosowany do surowych warunków jednego z najbardziej suchych ekosystemów Brazylii.
Micranthocereus
Micranthocereus
Micranthocereus to rodzaj kaktusów kolumnowych endemicznych dla Brazylii, obejmujący około dziesięciu gatunków występujących głównie w stanach Bahia i Minas Gerais, w środowiskach typu caatinga, campos rupestres oraz na wychodniach skalnych kwarcytu. Pędy są wzniesione, rozgałęzione u podstawy, pokryte niskimi żebrami i wełnistymi areolami, z których wyrastają białe do brązowych ciernie. Na szczycie starszych pędów tworzy się wełniste cefalium – biała, puszysta struktura, z której wyrastają kwiaty. Kwiaty są rurkowate, zazwyczaj białe, czasem żółtawe lub różowawe, otwierają się nocą i są zapylane przez nietoperze oraz ćmy, a następnie przekształcają się w kuliste, mięsiste owoce. Jest to roślina rustykalna, przystosowana do długich okresów suszy, intensywnego światła oraz ubogich, dobrze zdrenowanych gleb, ceniona przez kolekcjonerów kaktusów za swoją rzeźbiarską formę i odporność.
Kaktus wężowy
Nyctocereus serpentinus
Nyctocereus serpentinus to pnący kaktus kwitnący nocą, pochodzący z południowego Meksyku (Michoacán, Morelos, Oaxaca), należący do rodziny kaktusowatych (Cactaceae). Roślina charakteryzuje się długimi, wijącymi się i kolczastymi pędami (do 3 metrów), które początkowo rosną pionowo, ale bez wsparcia zaczynają się płożyć. Jest bardzo ceniona za spektakularne, duże, białe kwiaty o lejkowatym kształcie, osiągające do 15 cm średnicy, które otwierają się nocą, wydzielając intensywny i uwodzicielski zapach. Te nocne kwiaty przyciągają zapylacze, takie jak ćmy, nietoperze i pszczoły. Roślina wytwarza jadalne owoce, które zmieniają barwę z zielonej na jaskrawoczerwoną, dojrzewając głównie od sierpnia do października. Szeroko uprawiana w ciepłym klimacie ze względu na walory ozdobne i aromatyczne kwiaty kwitnące nocą, łączy w sobie funkcjonalne piękno z praktyczną produkcją żywności.
Opuncja wzniesiona
Opuntia stricta
Opuntia stricta to wzniesiony do rozłożystego krzew sukulentowy z rodziny kaktusowatych (Cactaceae), pochodzący z tropikalnej i subtropikalnej Ameryki, w tym z Florydy, Kuby i wschodniego Meksyku. Zazwyczaj osiąga 50-100 cm wysokości, ale może dorastać do 2 m. Roślina posiada płaskie, łopatkowate łodygi (kladody) o długości 10-35 cm, pokryte ostrymi cierniami i mikroskopijnymi, haczykowatymi glochidiami. Wiosną i latem wytwarza jaskrawożółte kwiaty, po których następują jadalne czerwone lub fioletowe owoce. Obecnie klasyfikowana jako jeden ze 100 najgorszych gatunków inwazyjnych na świecie, rozprzestrzeniła się w Afryce, Australii, regionach śródziemnomorskich i Azji.
Parodia scopa
Parodia scopa
Parodia scopa, popularnie znana jako kaktus srebrna kula, to gatunek kaktusa o kulistym do cylindrycznego kształcie, pochodzący z wyżyn południowej Brazylii i Urugwaju. Jego kuliste ciało pokryte jest gęstą warstwą białych i srebrzystych cierni, które nadają mu charakterystyczny, satynowy połysk. Późną wiosną i latem wytwarza jasne, błyszczące, żółte kwiaty na szczycie rośliny.
Pseudorypsalis
Pseudorhipsalis ramulosa
Pseudorhipsalis ramulosa, znany jako kaktus jemiołowy lub pseudorypsalis, to kaktus epifityczny pochodzący z wilgotnych lasów deszczowych Ameryki Środkowej i Południowej, gdzie rośnie przytwierdzony do pni drzew i skał. Jego płaskie, przypominające wstążki pędy zwisają kaskadowo i mogą osiągać kilka metrów długości, przybierając odcienie od intensywnej zieleni po rubinową czerwień pod wpływem silniejszego światła. Latem wytwarza małe, biało-zielonkawe kwiaty, po których pojawiają się białe lub czerwonawe jagody, co czyni go cenioną rośliną ozdobną do wiszących pojemników.
Kaktus Wielkanocny
Rhipsalidopsis gaertneri
Kaktus Wielkanocny (Rhipsalidopsis gaertneri) to epifityczny kaktus pochodzący z Lasu Atlantyckiego w Brazylii, szczególnie ze stanów Paraná i Santa Catarina. W przeciwieństwie do kaktusów pustynnych, dobrze rośnie w wilgotnych warunkach przy rozproszonym świetle, wiosną zachwycając efektownymi kwiatami w kształcie gwiazdy w odcieniach czerwieni, różu i bieli.
Królowa Nocy
Selenicereus grandiflorus
Selenicereus grandiflorus to pnący kaktus epifityczny pochodzący z Meksyku, Ameryki Środkowej i Karaibów, ceniony za ogromne, białe kwiaty o intensywnym zapachu, które otwierają się tylko na jedną noc w roku. Jego długie, żebrowane i płożące pędy wspinają się po drzewach i skałach za pomocą korzeni powietrznych, a o zmierzchu letniej nocy roślina rozwija spektakularny kwiat o szerokości do 30 cm, który więdnie o świcie.
Kaktus księżycowy
Selenicereus validus
Kaktus księżycowy (Selenicereus validus) to kaktus epifityczny pochodzący z Meksyku i Ameryki Środkowej, ceniony za swoje długie, zwisające, cylindryczne pędy oraz spektakularne, nocne kwiaty w kolorze białym i żółtym. Należy do rodziny kaktusowatych (Cactaceae) i najlepiej rośnie w lasach tropikalnych oraz subtropikalnych, wspinając się po drzewach i skalnych zboczach.
Kaktus Złota Pochodnia
Soehrensia spachiana
Soehrensia spachiana, dawniej znana jako Echinopsis spachiana, to kaktus kolumnowy, który rozgałęzia się u podstawy i może osiągać do 2 metrów wysokości. Słynie ze spektakularnych, dużych białych kwiatów kwitnących nocą. Jego łodygi są limonkowozielone, z wyraźnie zaznaczonymi żebrami i złotożółtymi kolcami, które z wiekiem szarzeją. Jest to gatunek bardzo ceniony w ogrodnictwie kserofitycznym ze względu na swoją odporność i krzewiasty pokrój.
Stenocereus szary
Stenocereus griseus
Stenocereus griseus, znany jako Stenocereus szary lub meksykański kaktus organowy, to imponujący kaktus kolumnowy pochodzący z Meksyku i Karaibów. Może osiągać do 9 metrów wysokości, charakteryzuje się białymi kwiatami kwitnącymi nocą oraz bardzo cenionymi, jadalnymi czerwonymi owocami. Jest to gatunek odporny na suszę, idealny do ogrodów sucholubnych i kolekcji sukulentów.
Kaktus pasacana
Trichocereus pasacana
Kaktus pasacana to gigantyczny kaktus andyjski, pochodzący z północnej Argentyny i Boliwii, występujący na wysokościach od 2000 do 4000 m n.p.m. Przypomina kaktusy saguaro znane z westernów: posiada gruby pień o średnicy do 80 cm z ramionami skierowanymi ku górze. Rośnie powoli, osiągając do 10 m wysokości i może żyć ponad 300 lat. Kwiaty są biało-różowe, mają od 10 do 14 cm długości, otwierają się pod koniec dnia i utrzymują od 18 do 40 godzin.
Vatricania guentheri
Vatricania guentheri
Vatricania guentheri to kaktus kolumnowy pochodzący ze wschodniej Boliwii. Obecnie oficjalnie nazywa się Espostoa guentheri; Vatricania guentheri, Cereus guentheri i Cephalocereus guentheri to starsze nazwy tego samego gatunku. W naturze rośnie wyłącznie w dolinie Río Grande (Chuquisaca i Santa Cruz), na zboczach w sezonowo suchych lasach na wysokości od 800 do 1300 m n.p.m. Jasnozielone kolumny dorastają do 2, czasem 3 m wysokości i około 10 cm grubości, z około 27 żebrami i 15 do 25 słomkowożółtymi cierniami na areolę; z wiekiem rozgałęzia się od podstawy. Najbardziej charakterystyczną cechą jest boczne cefalium: pas czerwonobrązowej wełny z włoskami i długimi cierniami, do 50 cm długości, po jednej stronie pnia. Z niego wczesnym latem wyrastają rurkowate, żółtawe do białawych kwiaty o długości około 8 cm. Okrągłe, łuskowate owoce są jadalne, ale mają mdły lub dziwny smak. Jest to inny gatunek niż Espostoa lanata, znany wełnisty 'kaktus starca' z Peru.
Sukulenty o Średni pielęgnacji
Nasz wybór 52 średni sukulenty łączy cechy tej kategorii z umiarkowanymi potrzebami pielęgnacyjnymi. Idealne dla tych z podstawowym doświadczeniem.
Dlaczego wybrać Średni Sukulenty?
Łącząc piękno sukulenty z poziomem trudności średni, możesz cieszyć się tą kategorią ze zrównoważonym zaangażowaniem pielęgnacyjnym. Każda roślina została wybrana, aby oferować najlepsze cechy kategorii na poziomie pielęgnacji, którego szukasz.