Euphorbiaceae
Wilczomlecz olbrzymi: roślina pełnego słońca
Euphorbia × lomii
Wytrzymały i niewymagający krzew sukulentowy. Należy zapewnić mu jak najwięcej bezpośredniego słońca, pozwolić podłożu całkowicie wyschnąć między podlewaniami i stosować szybkoprzepuszczalne podłoże do kaktusów. Zachowaj ostrożność: łodygi mają ostre kolce, a sok rośliny działa drażniąco.
Co 14 dni
Bezpośrednie słońce
15° - 32°C
% - %
Kategorie
Czym jest Wilczomlecz olbrzymi?
Wilczomlecz olbrzymi (Euphorbia × lomii) to roślina o łatwy pielęgnacji z rodziny Euphorbiaceae. Euphorbia × lomii to hybryda wilczomlecza lśniącego, będąca krzyżówką Euphorbia milii i Euphorbia lophogona. Jest ceniona za swoje grube, kolczaste łodygi, duże liście oraz barwne podsadki o rozmiarach większych niż przeciętne. Rośnie jako rzeźbiarski krzew sukulentowy odporny na suszę, najlepiej cz...
Wilczomlecz olbrzymi wyrasta do 1.5m, szerokość 90 cm, podlewanie co 14 dni, 15°C – 32°C. Jest odpowiedni do środowisk domowych i niebezpieczny dla zwierząt domowych.
W przeciwieństwie do wielu roślin tropikalnych, Wilczomlecz olbrzymi toleruje błędy przy podlewaniu. Najlepsza dla początkujących. Bez środków ostrożności, spożycie może powodować podrażnienie u zwierząt domowych. Trzymaj z dala od kotów i psów. Bez odpowiedniego drenażu, zgnilizna korzeni może rozwinąć się w ciągu 28 dni.
Jak pielęgnować Wilczomlecz olbrzymi?
TLDR: Wilczomlecz olbrzymi potrzebuje Bezpośrednie słońce, podlewania co 14 dni i temperatury między 15-32°C przy wilgotności 40-70%.
Jak często podlewać Wilczomlecz olbrzymi?
Podlewaj obficie, a następnie pozwól podłożu całkowicie wyschnąć przed kolejnym podlaniem; ta hybryda jest bardzo odporna na suszę, a gnicie korzeni stanowi główne zagrożenie przy nadmiernym podlewaniu.
Ile światła potrzebuje Wilczomlecz olbrzymi?
Zapewnij intensywne, bezpośrednie światło słoneczne przez co najmniej kilka godzin dziennie; niedobór światła powoduje wyciąganie się pędów i słabe kwitnienie.
Jakie podłoże jest najlepsze dla Wilczomlecz olbrzymi?
Używaj piaszczystego, szybkoprzepuszczalnego podłoża dla kaktusów i sukulentów, w doniczce z otworami drenażowymi, aby zapobiec zastojom wody.
Harmonogram pielęgnacji
Nawożenie
Co 60 dni
Przesadzanie
Co 730 dni
Czym jest Wilczomlecz olbrzymi i skąd pochodzi?
Euphorbia × lomii to hybryda wilczomlecza lśniącego, będąca krzyżówką Euphorbia milii i Euphorbia lophogona. Jest ceniona za swoje grube, kolczaste łodygi, duże liście oraz barwne podsadki o rozmiarach większych niż przeciętne. Rośnie jako rzeźbiarski krzew sukulentowy odporny na suszę, najlepiej czuje się w nasłonecznionych miejscach, odwdzięczając się za dobre oświetlenie kwitnieniem niemal przez cały rok.
Jak duże może być Wilczomlecz olbrzymi?
TLDR: Wilczomlecz olbrzymi może osiągnąć wysokość do 1.5m przy Wolny tempie wzrostu.
Maksymalna wysokość
1.5m
Rozpiętość
90cm
Tempo wzrostu
Wolny
Ulistnienie
Wiecznie zielona
Uwaga: roślina toksyczna
Ta roślina może być toksyczna po spożyciu. Trzymaj z dala od:
Zastosowania rośliny
Ozdobna
Świetna do dekoracji
Czy Twoja roślina wykazuje objawy?
Kliknij na objaw, aby odkryć możliwe przyczyny:
Na jakie choroby jest narażona Wilczomlecz olbrzymi?
TLDR: Wilczomlecz olbrzymi jest podatna na 6 znanych chorób. Regularnie monitoruj roślinę, aby wcześnie wykryć problemy.
Zgnilizna korzeni
Zgnilizna korzeni to poważna choroba grzybowa, która atakuje system korzeniowy roślin, powodując jego rozkład i obumieranie. Jest spowodowana głównie przez nadmierne podlewanie, słaby drenaż lub grzyby glebowe, takie jak Pythium, Phytophthora, Rhizoctonia i Fusarium. Choroba rozwija się w warunkach przesyconej wodą gleby, gdzie korzenie są pozbawione tlenu, co czyni je podatnymi na infekcję grzybową.
Mączniak prawdziwy
Mączniak prawdziwy to powszechna choroba grzybowa wywoływana przez różne gatunki grzybów, w tym Erysiphe, Podosphaera, Oïdium i Leveillula. Atakuje ponad 10 000 gatunków roślin na całym świecie. Choroba rozwija się w ciepłym, suchym klimacie przy wysokiej wilgotności powietrza i objawia się charakterystycznym białym, mączystym nalotem na powierzchni roślin.
Wełnowce
Wełnowce to małe owady o miękkim ciele pokryte białą, woskową, watowatą substancją. Są częstymi szkodnikami roślin doniczkowych oraz roślin uprawianych na zewnątrz w łagodnym klimacie. Te ssące owady żywią się tkankami roślin, powodując uszkodzenia, zahamowanie wzrostu, a nieleczone mogą doprowadzić do obumarcia rośliny. Wytwarzają lepką spadź, która przyciąga grzyby sadzakowe.
Czerwce
Czerwce to małe szkodniki ssące soki, które pojawiają się jako brązowe, przypominające muszle guzki na łodygach i liściach roślin. Istnieje ponad 25 gatunków, podzielonych na czerwce pancerzowe (twarde) i miseczniki (miękkie). Żywią się przebijając tkankę roślinną i wysysając sok, co osłabia roślinę i może prowadzić do żółknięcia, zahamowania wzrostu, a nawet śmierci, jeśli nie zostanie podjęte leczenie. Wydzielają również spadź, która przyciąga mrówki i sprzyja rozwojowi grzyba sadzakowego.
Znaczenie i symbolika
Kojarzona z odpornością i ochroną, nawiązująca do legendarnej korony cierniowej; symbolizuje również trwałe piękno mimo przeciwności losu.
Porównaj z podobnymi roślinami
| Cecha | Trudność | Światło | Podlewanie | Bezpieczna dla zwierząt |
|---|---|---|---|---|
| Klon polny | Łatwy | Jasne rozproszone | 14d | ✓ |
| Brzoza brodawkowata | Łatwy | Bezpośrednie słońce | 14d | ✓ |
| Gailardia nadobna | Łatwy | Bezpośrednie słońce | 10d | ✓ |
| Kalocefalus Browna | Łatwy | Bezpośrednie słońce | 14d | ✓ |