Lamiaceae
Barbula klandońska: roślina aromatyczna
Caryopteris × clandonensis
Barbula to mało wymagający, odporny na suszę krzew, którego najważniejszymi potrzebami są słoneczne stanowisko oraz dobrze przepuszczalna gleba. Podlewania wymaga jedynie podczas długotrwałych okresów suszy, nawożenie powinno być minimalne, a wiosną zaleca się silne przycięcie, ponieważ roślina kwitnie na pędach tegorocznych.
Co 10 dni
Bezpośrednie słońce
-20° - 35°C
30% - 60%
Kategorie
Czym jest Barbula klandońska?
Barbula klandońska (Caryopteris × clandonensis) to roślina o łatwy pielęgnacji z rodziny Lamiaceae. Barbula klandońska (Caryopteris × clandonensis) to niski, liściasty krzew ozdobny z rodziny jasnotowatych (Lamiaceae), który od późnego lata do jesieni pokrywa się jaskrawoniebieskimi, pachnącymi kwiatami. Ze względu na szarozielone, aromatyczne po potarciu liście oraz kompaktowy pokrój (60-120 cm),...
Barbula klandońska wyrasta do 1.2m, szerokość 120 cm, podlewanie co 10 dni, -20°C – 35°C, 30–60% wilgotności. Jest nieodpowiedni do środowisk domowych i bezpieczny dla zwierząt domowych.
W przeciwieństwie do wielu roślin tropikalnych, Barbula klandońska toleruje błędy przy podlewaniu. Najlepsza dla początkujących. W przeciwieństwie do wielu popularnych gatunków, Barbula klandońska jest bezpieczna do trzymania w pobliżu zwierząt domowych.
Jak pielęgnować Barbula klandońska?
TLDR: Barbula klandońska potrzebuje Bezpośrednie słońce, podlewania co 10 dni i temperatury między -20-35°C przy wilgotności 30-60%.
Jak często podlewać Barbula klandońska?
Podlewaj umiarkowanie: pozwól górnej warstwie gleby wyschnąć między podlewaniami i unikaj zastojów wody, które mogą prowadzić do gnicia korzeni i podstawy pędu. W letnie upały zazwyczaj wystarcza jedno obfite podlewanie tygodniowo, a w okresach deszczowych można z niego całkowicie zrezygnować.
Ile światła potrzebuje Barbula klandońska?
Wybierz stanowisko w pełnym słońcu, gdzie roślina otrzyma co najmniej 6 godzin bezpośredniego światła słonecznego dziennie – zapewnia to obfite, niebieskie kwitnienie. Poradzi sobie również w półcieniu, ale będzie kwitnąć słabiej i mieć luźniejszy pokrój.
Jakie podłoże jest najlepsze dla Barbula klandońska?
Barbula dobrze rośnie w przepuszczalnej, nawet ubogiej w składniki odżywcze glebie i toleruje odczyn od neutralnego do lekko zasadowego. Należy unikać ciężkich, gliniastych lub podmokłych gleb, ponieważ łatwo powodują one gnicie rośliny.
Jakiej doniczki użyć dla Barbula klandońska?
W przypadku uprawy w doniczce wybierz pojemnik z dobrym drenażem i warstwą żwiru lub keramzytu na dnie, ponieważ stojąca woda jest największym zagrożeniem. Rośliny w doniczkach są bardziej wrażliwe na mróz niż te w gruncie, dlatego w mroźne zimy warto przenieść je w osłonięte miejsce lub zabezpieczyć ściółką.
Harmonogram pielęgnacji
Nawożenie
Co 365 dni
Czym jest Barbula klandońska i skąd pochodzi?
Barbula klandońska (Caryopteris × clandonensis) to niski, liściasty krzew ozdobny z rodziny jasnotowatych (Lamiaceae), który od późnego lata do jesieni pokrywa się jaskrawoniebieskimi, pachnącymi kwiatami. Ze względu na szarozielone, aromatyczne po potarciu liście oraz kompaktowy pokrój (60-120 cm), jest popularnym wyborem do słonecznych ogrodów, jako roślina miododajna oraz na niskie żywopłoty.
Jak duże może być Barbula klandońska?
TLDR: Barbula klandońska może osiągnąć wysokość do 1.2m przy Średni tempie wzrostu.
Maksymalna wysokość
1.2m
Rozpiętość
1.2m
Tempo wzrostu
Średni
Ulistnienie
Liściasta
Zastosowania rośliny
Ozdobna
Świetna do dekoracji
Aromatyczna
Przyjemny zapach
Czy Twoja roślina wykazuje objawy?
Kliknij na objaw, aby odkryć możliwe przyczyny:
Na jakie choroby jest narażona Barbula klandońska?
TLDR: Barbula klandońska jest podatna na 6 znanych chorób. Regularnie monitoruj roślinę, aby wcześnie wykryć problemy.
Gnicie szyjki korzeniowej
Gnicie szyjki korzeniowej to poważna choroba grzybowa atakująca podstawę rośliny w miejscu, gdzie łodyga styka się z glebą. Wywołują ją różne patogeny grzybowe, w tym Phytophthora, Fusarium i Rhizoctonia. Choroba rozwija się w warunkach zalania wodą i może szybko rozprzestrzeniać się, prowadząc do śmierci całej rośliny, jeśli nie zostanie szybko opanowana.
Zgnilizna korzeni
Zgnilizna korzeni to poważna choroba grzybowa, która atakuje system korzeniowy roślin, powodując jego rozkład i obumieranie. Jest spowodowana głównie przez nadmierne podlewanie, słaby drenaż lub grzyby glebowe, takie jak Pythium, Phytophthora, Rhizoctonia i Fusarium. Choroba rozwija się w warunkach przesyconej wodą gleby, gdzie korzenie są pozbawione tlenu, co czyni je podatnymi na infekcję grzybową.
Mączniak prawdziwy
Mączniak prawdziwy to powszechna choroba grzybowa wywoływana przez różne gatunki grzybów, w tym Erysiphe, Podosphaera, Oïdium i Leveillula. Atakuje ponad 10 000 gatunków roślin na całym świecie. Choroba rozwija się w ciepłym, suchym klimacie przy wysokiej wilgotności powietrza i objawia się charakterystycznym białym, mączystym nalotem na powierzchni roślin.
Mszyce
Mszyce to małe owady o miękkim ciele i gruszkowatym kształcie (1,5 do 3 mm długości), które żywią się wysysając bogaty w składniki odżywcze sok z roślin. Rozmnażają się szybko i mogą gwałtownie osłabić rośliny, powodując zniekształcenia wzrostu oraz przenosząc wirusy roślinne. Mszyce występują w różnych kolorach, w tym zielonym, czarnym, czerwonym, żółtym, brązowym i szarym. Wydzielają spadź — lepką substancję, która przyciąga mrówki i sprzyja rozwojowi grzybów sadzakowych.
Porównaj z podobnymi roślinami
| Cecha | Trudność | Światło | Podlewanie | Bezpieczna dla zwierząt |
|---|---|---|---|---|
| Klon polny | Łatwy | Jasne rozproszone | 14d | ✓ |
| Brzoza brodawkowata | Łatwy | Bezpośrednie słońce | 14d | ✓ |
| Gailardia nadobna | Łatwy | Bezpośrednie słońce | 10d | ✓ |
| Kalocefalus Browna | Łatwy | Bezpośrednie słońce | 14d | ✓ |