Berberidaceae
Berberys bukszpanolistny: roślina jadalna
Berberis microphylla
Krzew ogrodowy do klimatu chłodnego lub umiarkowanego: wytrzymuje mrozy do -15 °C i silny wiatr. Sadzić w pełnym słońcu lub półcieniu, w dobrze przepuszczalnej glebie, i regularnie podlewać przez pierwsze lata; później toleruje suszę. Przycinać zimą, używając rękawiczek ze względu na ciernie.
Co 7 dni
Bezpośrednie słońce
-15° - °C
% - %
Kategorie
Czym jest Berberys bukszpanolistny?
Berberys bukszpanolistny (Berberis microphylla) to roślina o łatwy pielęgnacji z rodziny Berberidaceae. Berberys drobnolistny (Berberis microphylla), znany również jako calafate, to ciernisty krzew z rodziny berberysowatych (Berberidaceae), pochodzący z południowego Chile i Argentyny, od regionu Maule po Ziemię Ognistą, rosnący od poziomu morza do około 2000 metrów. Osiąga wysokość od 1,5 do 2,5 metra...
Berberys bukszpanolistny wyrasta do 2.5m, szerokość 400 cm, podlewanie co 7 dni. Jest nieodpowiedni do środowisk domowych i bezpieczny dla zwierząt domowych.
W przeciwieństwie do wielu roślin tropikalnych, Berberys bukszpanolistny toleruje błędy przy podlewaniu. Najlepsza dla początkujących. W przeciwieństwie do wielu popularnych gatunków, Berberys bukszpanolistny jest bezpieczna do trzymania w pobliżu zwierząt domowych.
Jak pielęgnować Berberys bukszpanolistny?
TLDR: Berberys bukszpanolistny potrzebuje Bezpośrednie słońce, podlewania co 7 dni i temperatury między -15-30°C przy wilgotności 40-70%.
Jak często podlewać Berberys bukszpanolistny?
Przez pierwsze dwa lata podlewać raz w tygodniu, obficie; nawadnianie kropelkowe sprawdza się bardzo dobrze. Po ukorzenieniu dobrze znosi okresy suszy i potrzebuje wody tylko podczas długotrwałych susz. Unikać podmokłej gleby.
Ile światła potrzebuje Berberys bukszpanolistny?
Pełne słońce sprzyja obfitszemu kwitnieniu i owocowaniu. Toleruje półcień, ale w głębokim cieniu daje mało owoców.
Jakie podłoże jest najlepsze dla Berberys bukszpanolistny?
Preferuje glebę piaszczystą lub piaszczysto-gliniastą z dobrym drenażem, lekko kwaśną do neutralnej (pH 5,5 do 7). Rośnie również w glinie oraz w płytkiej i ubogiej glebie.
Jakiej doniczki użyć dla Berberys bukszpanolistny?
Najlepiej rośnie w gruncie. W doniczce użyj dużej i głębokiej, z otworami drenażowymi i przepuszczalnym podłożem, akceptując, że krzew będzie mniejszy.
Harmonogram pielęgnacji
Nawożenie
Co 365 dni
Czym jest Berberys bukszpanolistny i skąd pochodzi?
Berberys drobnolistny (Berberis microphylla), znany również jako calafate, to ciernisty krzew z rodziny berberysowatych (Berberidaceae), pochodzący z południowego Chile i Argentyny, od regionu Maule po Ziemię Ognistą, rosnący od poziomu morza do około 2000 metrów. Osiąga wysokość od 1,5 do 2,5 metra i szeroko rozrasta się na boki, z łukowatymi gałęziami pokrytymi trójdzielnymi cierniami. Liście są małe, twarde i błyszczące; w mroźne zimy krzew może częściowo je zrzucać. Wiosną wypuszcza wiele drobnych, żółto-pomarańczowych kwiatów. Następnie pojawiają się okrągłe, ciemnoniebieskie, niemal czarne jagody, słodkie i lekko kwaśne, spożywane świeże lub w dżemach, lodach, a nawet piwie. Jest również nazywany Berberis buxifolia, starą nazwą wciąż szeroko używaną.
Jak rozmnażać Berberys bukszpanolistny?
Nasiona
Świeże nasiona kiełkują szybciej. Przechowywane nasiona wymagają stratyfikacji przed kiełkowaniem.
- 1 Wyjąć nasiona z bardzo dojrzałych jagód i umyć miąższ
- 2 Wysiać od razu do chronionego rozsadnika na zewnątrz, lub przechowywać w lodówce w temperaturze 4 °C przez 3 do 4 miesiące przed wysiewem
- 3 Utrzymywać sadzonki w przewiewnym miejscu, aby zapobiec zgorzeli siewek
- 4 Przesadzić do pojedynczych doniczek i posadzić na stałe miejsce w następnym roku
Potrzebne materiały:
Sadzonki pędowe
Calafate słabo ukorzenia się z sadzonek; wykonaj ich kilka, aby zapewnić sobie kilka sadzonek. Używaj rękawiczek ze względu na ciernie.
- 1 W połowie lata odetnij półzdrewniałe wierzchołki o długości 10-15 cm
- 2 Usuń dolne liście i zanurz podstawę w ukorzeniaczu
- 3 Wsadź w wilgotne, piaszczyste podłoże, w miniszklarni lub przykrytej doniczce
- 4 Utrzymuj w półcieniu i wilgoci aż do ukorzenienia
Potrzebne materiały:
Jak duże może być Berberys bukszpanolistny?
TLDR: Berberys bukszpanolistny może osiągnąć wysokość do 2.5m przy Średni tempie wzrostu.
Maksymalna wysokość
2.5m
Rozpiętość
4.0m
Ulistnienie
Półwiecznie zielona
Uwaga: roślina toksyczna
Ta roślina może być toksyczna po spożyciu. Trzymaj z dala od:
Zastosowania rośliny
Ozdobna
Świetna do dekoracji
Jadalna
Można spożywać
Lecznicza
Właściwości lecznicze
Zastosowania lecznicze
- Tradycyjne zastosowanie korzenia i kory, które zawierają berberynę (może być szkodliwa w nadmiarze; nie stosować bez konsultacji lekarskiej)
Zastosowania kulinarne
- Świeże jagody
- Dżemy, konfitury i lody
- Piwo i likiery z calafate
Na jakie choroby jest narażona Berberys bukszpanolistny?
TLDR: Berberys bukszpanolistny jest podatna na 4 znanych chorób. Regularnie monitoruj roślinę, aby wcześnie wykryć problemy.
Mszyce
Mszyce to małe owady o miękkim ciele i gruszkowatym kształcie (1,5 do 3 mm długości), które żywią się wysysając bogaty w składniki odżywcze sok z roślin. Rozmnażają się szybko i mogą gwałtownie osłabić rośliny, powodując zniekształcenia wzrostu oraz przenosząc wirusy roślinne. Mszyce występują w różnych kolorach, w tym zielonym, czarnym, czerwonym, żółtym, brązowym i szarym. Wydzielają spadź — lepką substancję, która przyciąga mrówki i sprzyja rozwojowi grzybów sadzakowych.
Czerwce
Czerwce to małe szkodniki ssące soki, które pojawiają się jako brązowe, przypominające muszle guzki na łodygach i liściach roślin. Istnieje ponad 25 gatunków, podzielonych na czerwce pancerzowe (twarde) i miseczniki (miękkie). Żywią się przebijając tkankę roślinną i wysysając sok, co osłabia roślinę i może prowadzić do żółknięcia, zahamowania wzrostu, a nawet śmierci, jeśli nie zostanie podjęte leczenie. Wydzielają również spadź, która przyciąga mrówki i sprzyja rozwojowi grzyba sadzakowego.
Mączniak prawdziwy
Mączniak prawdziwy to powszechna choroba grzybowa wywoływana przez różne gatunki grzybów, w tym Erysiphe, Podosphaera, Oïdium i Leveillula. Atakuje ponad 10 000 gatunków roślin na całym świecie. Choroba rozwija się w ciepłym, suchym klimacie przy wysokiej wilgotności powietrza i objawia się charakterystycznym białym, mączystym nalotem na powierzchni roślin.
Zgorzel siewek
Zgorzel siewek to przenoszona przez glebę choroba grzybowa atakująca nasiona i młode siewki, powodująca gnicie tkanek łodygi i korzenia na poziomie gleby i poniżej. Wywołują ją różne grzyby, w tym Pythium, Rhizoctonia, Fusarium i Phytophthora. Choroba rozwija się w zimnych, wilgotnych warunkach przy słabej cyrkulacji powietrza.
Znaczenie i symbolika
Legenda Patagonii mówi, że ten, kto zje owoc calafate, zawsze wróci do Patagonii.
Porównaj z podobnymi roślinami
| Cecha | Trudność | Światło | Podlewanie | Bezpieczna dla zwierząt |
|---|---|---|---|---|
| Klon polny | Łatwy | Jasne rozproszone | 14d | ✓ |
| Rojnik iberyjski | Łatwy | Bezpośrednie słońce | 14d | ✓ |
| Brzoza brodawkowata | Łatwy | Bezpośrednie słońce | 14d | ✓ |
| Gailardia nadobna | Łatwy | Bezpośrednie słońce | 10d | ✓ |
