Orchidaceae
Bulbofylum długokwiatowe: bezpieczna dla zwierząt
Bulbophyllum longiflorum
Wdzięczny storczyk dla hodowców obeznanych z uprawą epifitów. Wymaga jasnego, rozproszonego światła, wysokiej wilgotności powietrza oraz podłoża, które zatrzymuje wilgoć, ale jednocześnie szybko wysycha, aby korzenie nigdy nie stały w wodzie. Silna i stała cyrkulacja powietrza jest niezbędna, aby zapobiec problemom grzybiczym przy wymaganej wysokiej wilgotności.
Co 3 dni
Półcień
15° - 32°C
60% - 80%
Kategorie
Czym jest Bulbofylum długokwiatowe?
Bulbofylum długokwiatowe (Bulbophyllum longiflorum) to roślina o średni pielęgnacji z rodziny Orchidaceae. Bulbofylum długokwiatowe (Bulbophyllum longiflorum) to szeroko rozpowszechniony storczyk epifityczny lub litofityczny, występujący naturalnie w lasach deszczowych i górskich Afryki, Madagaskaru, Maskarenów, Seszeli, Azji Południowo-Wschodniej, Nowej Gwinei, Nowej Kaledonii, Fidżi oraz północnej Aust...
Bulbofylum długokwiatowe wyrasta do 20cm, podlewanie co 3 dni, 15°C – 32°C, 60–80% wilgotności. Jest odpowiedni do środowisk domowych i bezpieczny dla zwierząt domowych.
W przeciwieństwie do wielu popularnych gatunków, Bulbofylum długokwiatowe jest bezpieczna do trzymania w pobliżu zwierząt domowych. Bez odpowiedniego drenażu, zgnilizna korzeni może rozwinąć się w ciągu 7 dni.
Jak pielęgnować Bulbofylum długokwiatowe?
TLDR: Bulbofylum długokwiatowe potrzebuje Półcień, podlewania co 3 dni i temperatury między 15-32°C przy wilgotności 60-80%.
Jak często podlewać Bulbofylum długokwiatowe?
Podlewaj obficie w okresie aktywnego wzrostu (od wiosny do jesieni), pozwalając korzeniom szybko wyschnąć – rośliny w doniczkach kilka razy w tygodniu, rośliny na podkładkach niemal codziennie. Ogranicz podlewanie jesienią, gdy nowe przyrosty dojrzeją, ale nigdy nie dopuszczaj do całkowitego wyschnięcia podłoża na dłuższy czas.
Ile światła potrzebuje Bulbofylum długokwiatowe?
Zapewnij jasne, pośrednie lub rozproszone światło (około 12 000–25 000 luksów). Unikaj bezpośredniego popołudniowego słońca, które przypala liście; zbyt mała ilość światła zahamuje wzrost i uniemożliwi kwitnienie.
Jakie podłoże jest najlepsze dla Bulbofylum długokwiatowe?
Sadź w szybko przepuszczalnej mieszance dla storczyków złożonej z drobnej kory, włókna paproci drzewiastej lub mchu torfowca, albo montuj na podkładkach z korka lub paproci drzewiastej – celem jest szybkie przesychanie korzeni bez zastojów wody.
Jakiej doniczki użyć dla Bulbofylum długokwiatowe?
Montaż na podkładce z korka lub paproci drzewiastej, albo płytki koszyk lub doniczka z mieszanką kory do storczyków
Harmonogram pielęgnacji
Nawożenie
Co 14 dni
Zraszanie
Co 3 dni
Obracanie
Co 7 dni
Przesadzanie
Co 730 dni
Czym jest Bulbofylum długokwiatowe i skąd pochodzi?
Bulbofylum długokwiatowe (Bulbophyllum longiflorum) to szeroko rozpowszechniony storczyk epifityczny lub litofityczny, występujący naturalnie w lasach deszczowych i górskich Afryki, Madagaskaru, Maskarenów, Seszeli, Azji Południowo-Wschodniej, Nowej Gwinei, Nowej Kaledonii, Fidżi oraz północnej Australii. Roślina wyrasta z płożącego się kłącza, na którym osadzone są szeroko rozstawione, ciemnozielone pseudobulwy, z których każda zwieńczona jest pojedynczym, mięsistym liściem. Jej najbardziej charakterystyczną cechą jest kwiatostan przypominający parasol: półkolisty baldach złożony z małych, kremowozielonych lub żółtawych kwiatów nakrapianych purpurą, osadzonych na łukowato wygiętej łodydze ponad liśćmi.
Jak rozmnażać Bulbofylum długokwiatowe?
Podział kłącza
Zawsze używaj sterylnych narzędzi, aby uniknąć przenoszenia infekcji bakteryjnych lub grzybiczych między sadzonkami. Nie podlewaj nadmiernie świeżo podzielonych roślin, dopóki nie pojawią się nowe korzenie.
- 1 Poczekaj, aż kępa będzie miała co najmniej 4-5 zdrowych pseudobulw
- 2 Używając sterylnego ostrza, przetnij płożące się kłącze, pozostawiając co najmniej 3 pseudobulwy na każdą sadzonkę
- 3 Pozwól powierzchniom cięcia zaschnąć przez kilka godzin przed zamontowaniem na podkładce lub posadzeniem
- 4 Zamontuj sadzonkę na korku/paproci lub posadź w świeżej, szybko przepuszczalnej mieszance do storczyków
- 5 Utrzymuj wysoką wilgotność i podlewaj oszczędnie, aż do zakorzenienia się nowej rośliny
Potrzebne materiały:
Jak duże może być Bulbofylum długokwiatowe?
TLDR: Bulbofylum długokwiatowe może osiągnąć wysokość do 20cm przy Średni tempie wzrostu.
Maksymalna wysokość
20cm
Ulistnienie
Wiecznie zielona
Zastosowania rośliny
Ozdobna
Świetna do dekoracji
Czy Twoja roślina wykazuje objawy?
Kliknij na objaw, aby odkryć możliwe przyczyny:
Na jakie choroby jest narażona Bulbofylum długokwiatowe?
TLDR: Bulbofylum długokwiatowe jest podatna na 6 znanych chorób. Regularnie monitoruj roślinę, aby wcześnie wykryć problemy.
Mszyce
Mszyce to małe owady o miękkim ciele i gruszkowatym kształcie (1,5 do 3 mm długości), które żywią się wysysając bogaty w składniki odżywcze sok z roślin. Rozmnażają się szybko i mogą gwałtownie osłabić rośliny, powodując zniekształcenia wzrostu oraz przenosząc wirusy roślinne. Mszyce występują w różnych kolorach, w tym zielonym, czarnym, czerwonym, żółtym, brązowym i szarym. Wydzielają spadź — lepką substancję, która przyciąga mrówki i sprzyja rozwojowi grzybów sadzakowych.
Wełnowce
Wełnowce to małe owady o miękkim ciele pokryte białą, woskową, watowatą substancją. Są częstymi szkodnikami roślin doniczkowych oraz roślin uprawianych na zewnątrz w łagodnym klimacie. Te ssące owady żywią się tkankami roślin, powodując uszkodzenia, zahamowanie wzrostu, a nieleczone mogą doprowadzić do obumarcia rośliny. Wytwarzają lepką spadź, która przyciąga grzyby sadzakowe.
Przędziorki
Przędziorki to maleńkie pajęczaki (mniej niż 1,3 mm długości) spokrewnione z pająkami i kleszczami, które żywią się sokiem roślinnym. Najlepiej rozwijają się w gorących i suchych warunkach i mogą powodować znaczne szkody w roślinach ozdobnych i warzywnych. Podczas silnych inwazji straty w uprawach mogą sięgać 14% lub więcej, ponieważ szkodniki te zakłócają kluczowe procesy roślinne, w tym fotosyntezę, pobieranie dwutlenku węgla i transpirację.
Czerwce
Czerwce to małe szkodniki ssące soki, które pojawiają się jako brązowe, przypominające muszle guzki na łodygach i liściach roślin. Istnieje ponad 25 gatunków, podzielonych na czerwce pancerzowe (twarde) i miseczniki (miękkie). Żywią się przebijając tkankę roślinną i wysysając sok, co osłabia roślinę i może prowadzić do żółknięcia, zahamowania wzrostu, a nawet śmierci, jeśli nie zostanie podjęte leczenie. Wydzielają również spadź, która przyciąga mrówki i sprzyja rozwojowi grzyba sadzakowego.
Porównaj z podobnymi roślinami
| Cecha | Trudność | Światło | Podlewanie | Bezpieczna dla zwierząt |
|---|---|---|---|---|
| Polówka ciemna | Średni | Słabe światło | 2d | ⚠️ |
| Azalia | Średni | Półcień | 3d | ⚠️ |
| Fargesia lśniąca | Średni | Półcień | 3d | ✓ |
| Bugenwilla | Średni | Bezpośrednie słońce | 7d | ⚠️ |