Dąb wielkoowocowy: roślina jadalna

Taphrina caerulescens to grzyb atakujący liście, głównie dębów. Uaktywnia się w chłodne, wilgotne dni, gdy wiosną rozwijają się pąki. Objawy pojawiają się początkowo jako wypukłe, pęcherzykowate plamy, które powodują marszczenie się lub zwijanie liści. Plamy często mają początkowo kolor bladozielony lub żółty, a z czasem mogą stać się czerwonawe lub brązowe. Silnie porażone liście mogą przedwcześnie opadać, jednak starsze drzewa zazwyczaj regenerują się i wypuszczają nowe pędy. Choroba ta występuje powszechnie na wielu gatunkach dębów w Ameryce Północnej i Europie. Rozprzestrzenia się za pomocą drobnych zarodników przenoszonych przez deszcz i wiatr, szczególnie podczas długich, wilgotnych wiosen.

Gąsienice to larwalne stadium ciem i motyli, które żarłocznie żywią się liśćmi roślin, łodygami, kwiatami i owocami. Powszechne gatunki to piętnówka kapustnica, sówka pomidorowa, sówki łąkowe i rolnice. Te szkodniki mogą powodować rozległe szkody, zjadając duże ilości tkanki roślinnej w krótkim czasie. Ich wielkość waha się od małych (6 mm) do dużych (12 cm), a kolory od zielonego do brązowego, często z paskami lub plamkami. Gąsienice są bardzo mobilne i mogą szybko rozprzestrzeniać się w ogrodach, co czyni je jednym z najbardziej destrukcyjnych powszechnych szkodników.

Czerwce to małe szkodniki ssące soki, które pojawiają się jako brązowe, przypominające muszle guzki na łodygach i liściach roślin. Istnieje ponad 25 gatunków, podzielonych na czerwce pancerzowe (twarde) i miseczniki (miękkie). Żywią się przebijając tkankę roślinną i wysysając sok, co osłabia roślinę i może prowadzić do żółknięcia, zahamowania wzrostu, a nawet śmierci, jeśli nie zostanie podjęte leczenie. Wydzielają również spadź, która przyciąga mrówki i sprzyja rozwojowi grzyba sadzakowego.

Stadia larwalne owadów minujących żerują na tkance liściowej roślin, tworząc charakterystyczne korytarze (miny) pod powierzchnią liścia.