Fabaceae
Desmanthus illinoensis: roślina jadalna
Desmanthus illinoensis
Wytrzymała i łatwa w utrzymaniu roślina, idealna do ogrodów skalnych, naturalizowanych prerii i rabat niewymagających intensywnej pielęgnacji. Wymaga pełnego słońca i dobrze przepuszczalnej gleby; po zadomowieniu dobrze znosi suszę i nie wymaga regularnego nawożenia dzięki zdolności do wiązania azotu atmosferycznego. Na żyznych glebach może rozprzestrzeniać się dość agresywnie poprzez samosiew.
Co 14 dni
Bezpośrednie słońce
-25° - 40°C
30% - 70%
Kategorie
Czym jest Desmanthus illinoensis?
Desmanthus illinoensis (Desmanthus illinoensis) to roślina o łatwy pielęgnacji z rodziny Fabaceae. Desmanthus illinoensis, znany w języku angielskim jako „Illinois bundleflower”, to wieloletnia roślina zielna z rodziny bobowatych, pochodząca z prerii środkowej i południowej Ameryki Północnej. Charakteryzuje się podwójnie pierzastymi liśćmi, przypominającymi paprocie, które zamykają się w nocy i w...
Desmanthus illinoensis wyrasta do 1.2m, szerokość 90 cm, podlewanie co 14 dni, -25°C – 40°C, 30–70% wilgotności. Jest nieodpowiedni do środowisk domowych i bezpieczny dla zwierząt domowych.
W przeciwieństwie do wielu roślin tropikalnych, Desmanthus illinoensis toleruje błędy przy podlewaniu. Najlepsza dla początkujących. W przeciwieństwie do wielu popularnych gatunków, Desmanthus illinoensis jest bezpieczna do trzymania w pobliżu zwierząt domowych.
Jak pielęgnować Desmanthus illinoensis?
TLDR: Desmanthus illinoensis potrzebuje Bezpośrednie słońce, podlewania co 14 dni i temperatury między -25-40°C przy wilgotności 30-70%.
Jak często podlewać Desmanthus illinoensis?
Podlewaj regularnie w pierwszym roku, aby wspomóc rozwój głębokiego systemu korzeniowego. Po zadomowieniu zmniejsz podlewanie i pozwól glebie prawie całkowicie wyschnąć między podlewaniami: jest to roślina odporna na suszę, która nie lubi zastojów wody.
Ile światła potrzebuje Desmanthus illinoensis?
Preferuje pełne słońce, z co najmniej 6 godzinami bezpośredniego światła dziennie. Toleruje półcień, ale kwitnie mniej obficie i ma tendencję do stania się bardziej wiotka.
Jakie podłoże jest najlepsze dla Desmanthus illinoensis?
Dostosowuje się do ubogich i kamienistych gleb, pod warunkiem, że są dobrze przepuszczalne; unikaj ciężkich glin i bardzo gruboziarnistych piasków. Idealne pH to od neutralnego do lekko zasadowego (6,5-7,5).
Jakiej doniczki użyć dla Desmanthus illinoensis?
Nie jest to gatunek odpowiedni do uprawy w doniczkach: jej głęboki i rozległy system korzeniowy wymaga otwartej gleby. Jeśli konieczna jest uprawa w pojemniku, wybierz bardzo duże i głębokie doniczki z doskonałym drenażem, pamiętając, że roślina będzie i tak mniej energiczna niż w gruncie.
Harmonogram pielęgnacji
Nawożenie
Co 365 dni
Czym jest Desmanthus illinoensis i skąd pochodzi?
Desmanthus illinoensis, znany w języku angielskim jako „Illinois bundleflower”, to wieloletnia roślina zielna z rodziny bobowatych, pochodząca z prerii środkowej i południowej Ameryki Północnej. Charakteryzuje się podwójnie pierzastymi liśćmi, przypominającymi paprocie, które zamykają się w nocy i w najgorętszych godzinach. Wytwarza małe, kuliste, białe, gwiazdkowate kwiatostany, składające się z 25-50 drobnych kwiatów, kwitnące od późnej wiosny do lata. Jako roślina wiążąca azot, naturalnie wzbogaca glebę i jest niezwykle odporna na suszę po ukorzenieniu.
Jak rozmnażać Desmanthus illinoensis?
Siew z skaryfikacją
W naturze okresowe koszenie łąk sprzyja naturalnej skaryfikacji nasion; roślina po zadomowieniu rozsiewa się spontanicznie.
- 1 Zbierz dojrzałe strąki jesienią i oddziel nasiona
- 2 Skaryfikuj nasiona (lekkie ścieranie twardej łupiny papierem ściernym lub gorącą wodą), aby przerwać spoczynek
- 3 Wysiej wiosną bezpośrednio do gruntu lub do doniczek z dobrze przepuszczalnym podłożem
- 4 Utrzymuj glebę lekko wilgotną do kiełkowania
- 5 Przerzedź siewki po rozwinięciu pierwszych prawdziwych liści
Potrzebne materiały:
Jak duże może być Desmanthus illinoensis?
TLDR: Desmanthus illinoensis może osiągnąć wysokość do 1.2m przy Szybki tempie wzrostu.
Maksymalna wysokość
1.2m
Rozpiętość
90cm
Tempo wzrostu
Szybki
Ulistnienie
Liściasta
Uwaga: roślina toksyczna
Ta roślina może być toksyczna po spożyciu. Trzymaj z dala od:
Zastosowania rośliny
Jadalna
Można spożywać
Lecznicza
Właściwości lecznicze
Ozdobna
Świetna do dekoracji
Zastosowania lecznicze
- Napar z liści tradycyjnie używany przez Pawnee jako zewnętrzne przemywanie na swędzenie skóry
- Nasiona umieszczane w oku na noc i spłukiwane rano, tradycyjna praktyka Hopi i Paiute w leczeniu jaglicy/zapalenia spojówek
- Uwaga: kora korzeniowa zawiera alkaloidy tryptaminowe (N,N-DMT, NMT) i graminę; jej użycie w preparatach etnobotanicznych (np. „prairiehuasca”) nie jest bezpiecznym ani zalecanym zastosowaniem medycznym
Zastosowania kulinarne
- Jadalne nasiona, gotowane przed spożyciem, o zawartości białka około 38%, porównywalnej do soi
- Badana przez Land Institute (Kansas, USA) jako potencjalna wieloletnia roślina zbożowa do celów spożywczych
Czy Twoja roślina wykazuje objawy?
Kliknij na objaw, aby odkryć możliwe przyczyny:
Na jakie choroby jest narażona Desmanthus illinoensis?
TLDR: Desmanthus illinoensis jest podatna na 3 znanych chorób. Regularnie monitoruj roślinę, aby wcześnie wykryć problemy.
Plamistość liści
Plamistość liści to powszechna choroba grzybowa wywoływana przez różne patogeny, w tym Alternaria, Ascochyta, Colletotrichum, Septoria i Venturia. Atakuje głównie liście, powodując odbarwione plamy, które nieleczone mogą prowadzić do przedwczesnego opadania liści.
Mszyce
Mszyce to małe owady o miękkim ciele i gruszkowatym kształcie (1,5 do 3 mm długości), które żywią się wysysając bogaty w składniki odżywcze sok z roślin. Rozmnażają się szybko i mogą gwałtownie osłabić rośliny, powodując zniekształcenia wzrostu oraz przenosząc wirusy roślinne. Mszyce występują w różnych kolorach, w tym zielonym, czarnym, czerwonym, żółtym, brązowym i szarym. Wydzielają spadź — lepką substancję, która przyciąga mrówki i sprzyja rozwojowi grzybów sadzakowych.
Przędziorki
Przędziorki to maleńkie pajęczaki (mniej niż 1,3 mm długości) spokrewnione z pająkami i kleszczami, które żywią się sokiem roślinnym. Najlepiej rozwijają się w gorących i suchych warunkach i mogą powodować znaczne szkody w roślinach ozdobnych i warzywnych. Podczas silnych inwazji straty w uprawach mogą sięgać 14% lub więcej, ponieważ szkodniki te zakłócają kluczowe procesy roślinne, w tym fotosyntezę, pobieranie dwutlenku węgla i transpirację.
Znaczenie i symbolika
Roślina symbolizująca odporność prerii północnoamerykańskich: jej zdolność do wiązania azotu i odporność na suszę czynią ją kluczowym elementem w ekologicznej odbudowie zdegradowanych gleb. Wśród rdzennych Amerykanów (Pawnee, Hopi, Paiute) była również kojarzona z tradycyjnymi środkami na skórę i oczy.
Porównaj z podobnymi roślinami
| Cecha | Trudność | Światło | Podlewanie | Bezpieczna dla zwierząt |
|---|---|---|---|---|
| Klon polny | Łatwy | Jasne rozproszone | 14d | ✓ |
| Brzoza brodawkowata | Łatwy | Bezpośrednie słońce | 14d | ✓ |
| Gailardia nadobna | Łatwy | Bezpośrednie słońce | 10d | ✓ |
| Kalocefalus Browna | Łatwy | Bezpośrednie słońce | 14d | ✓ |
