2350 Łatwe Łatwa pielęgnacja | Przewodnik 2026 - Strona 43
Znajdź 2350 łatwy łatwa pielęgnacja. Kompletny przewodnik do Twojego ogrodu.
2350 Łatwa pielęgnacja o poziomie łatwy
Wyświetlanie 1513-1548 z 2350
Majeranek ogrodowy
Origanum majorana
Majeranek ogrodowy (Origanum majorana) to śródziemnomorskie zioło aromatyczne z rodziny jasnotowatych (Lamiaceae), cenione od ponad 4000 lat za swoje właściwości kulinarne i lecznicze. Posiada małe, owalne i aksamitne liście o szarozielonym kolorze oraz wytwarza drobne białe lub różowe kwiaty zebrane w zwarte kłosy w okresie letnim. Choć w ciepłym klimacie (strefy USDA 9–11) jest technicznie byliną, w regionach o klimacie umiarkowanym uprawia się go zazwyczaj jako roślinę jednoroczną. Ma łagodniejszy, słodszy i bardziej kwiatowy smak niż jego bliski krewny, oregano.
Oregano
Origanum vulgare
Oregano (Origanum vulgare) to aromatyczna bylina pochodząca z regionu śródziemnomorskiego, należąca do rodziny jasnotowatych (Lamiaceae). Znane z intensywnie pachnących liści, jest jednym z najszerzej stosowanych ziół kulinarnych na świecie – niezbędnym składnikiem kuchni włoskiej, greckiej i meksykańskiej. Tworzy niskie, krzaczaste kępy i latem wytwarza drobne różowe, białe lub fioletowe kwiaty.
Śnieżnik
Ornithogalum
Śnieżnik (Ornithogalum) to rodzaj obejmujący około 200 gatunków roślin cebulowych z rodziny szparagowatych (Asparagaceae), pochodzących z Europy, basenu Morza Śródziemnego, Azji Zachodniej, a przede wszystkim z południowej Afryki. Każda cebula tworzy kępę wąskich, wstążkowatych liści i łodyg z gronami lub kłosami gwiazdkowatych kwiatów, zazwyczaj białych z zielonym paskiem na grzbiecie, a u niektórych gatunków pomarańczowych lub żółtych. Najczęściej uprawiane gatunki to O. umbellatum (gwiazda betlejemska lub mleczna gwiazda, mrozoodporna cebula ogrodowa), O. thyrsoides (cudowny kwiat, doskonały kwiat cięty), O. dubium (gwiazda słońca, sprzedawana w doniczkach) i O. arabicum; wskazówki dotyczące pielęgnacji na tej stronie dotyczą wszystkich z nich.
Śniedek wątpliwy
Ornithogalum dubium
Ornithogalum dubium, znany powszechnie jako śniedek wątpliwy, to wieloletnia roślina cebulowa pochodząca z RPA, ceniona za grona gwieździstych kwiatów o barwie od żywego pomarańczu do żółci, osadzonych na wydłużonych liściach. Często wykorzystywany przez florystów oraz jako roślina doniczkowa na prezent, kwitnie od późnej zimy do wiosny, po czym przechodzi w stan spoczynku latem.
Śniedek baldaszkowaty
Ornithogalum umbellatum
Śniedek baldaszkowaty (Ornithogalum umbellatum) to mała, bulwiasta bylina wieloletnia, pochodząca z Europy, basenu Morza Śródziemnego i południowo-zachodniej Azji. Wytwarza gwiazdkowate, białe kwiaty z zielonymi paskami na zewnętrznych płatkach, kwitnące wiosną w baldachowatych gronach. Roślina przechodzi w stan spoczynku latem, po zakończeniu kwitnienia. OSTRZEŻENIE: Wszystkie części rośliny, a zwłaszcza cebule, są wysoce toksyczne dla ludzi, kotów i psów ze względu na zawartość glikozydów nasercowych.
Orostachys miękkolistny
Orostachys malacophylla
Orostachys miękkolistny to mrozoodporny, monokarpiczny sukulent z rodziny gruboszowatych (Crassulaceae), do której należą również rozchodniki. Roślina tworzy gęste rozety mięsistych, niebieskozielonych do zielonych liści o średnicy 4–15 cm i rozprzestrzenia się za pomocą rozłogów (stolonów), tworząc zwarte dywany rozet. Jesienią dojrzałe rozety wypuszczają stożkowaty kwiatostan o wysokości do ok. 20 cm z białymi lub zielonkawymi kwiatami o żółtych pręcikach – po kwitnieniu dana rozeta obumiera, podczas gdy liczne odrosty boczne zapewniają przetrwanie kolonii. Gatunek ten jest bardzo mrozoodporny (strefy USDA 3a–8b) i wytrzymuje silne mrozy; roślina nie jest uważana za toksyczną dla ludzi ani zwierząt domowych.
Oskularia
Oscularia deltoides
Oscularia deltoides to płożący sukulent z rodziny pryszczyrnicowatych (Aizoaceae), pochodzący z skalistych i suchych obszarów Prowincji Przylądkowej Zachodniej w RPA. Tworzy gęste poduszki trójkątnych (deltoidalnych) liści o barwie niebiesko-zielonej, często z różowym odcieniem, obrzeżonych drobnymi, przezroczystymi ząbkami, które nadają im wygląd pokrytych szronem. Wiosną i latem obficie kwitnie, wytwarzając kwiaty przypominające stokrotki w kolorze różowo-magentowym lub lawendowym, które delikatnie pachną i otwierają się w ciągu dnia. Dzięki wyjątkowej odporności na suszę i łatwości w uprawie, jest ceniona jako roślina okrywowa, do ogrodów skalnych oraz do uprawy w doniczkach.
Osman pachnący
Osmanthus fragrans
Osmanthus fragrans, powszechnie znany jako osman pachnący, to wiecznie zielony krzew lub małe drzewo pochodzące z Chin i innych części Azji. Roślina słynie z intensywnie pachnących, drobnych białych lub żółtych kwiatów i jest jedną z najbardziej cenionych roślin ozdobnych w kulturze chińskiej. Kwiaty służą do aromatyzowania herbat, win i perfum, a roślina ma głębokie znaczenie kulturowe w Chinach, gdzie łączona jest ze Świętem Środka Jesieni.
Osmanthus różnolistny 'Goshiki'
Osmanthus heterophyllus 'Goshiki'
Osmanthus heterophyllus 'Goshiki' to zimozielony krzew z rodziny oliwkowatych, pochodzący z Japonii i Tajwanu. Odmiana 'Goshiki' (co po japońsku oznacza dosłownie „pięć kolorów”) wyróżnia się pstrym ulistnieniem: skórzaste, ząbkowane liście przypominające ostrokrzew wyłaniają się w odcieniach brązu i różu, by z czasem stać się zielone z kremowymi, żółtymi i różowymi przebarwieniami. Jesienią wytwarza małe, białe kwiaty, które choć niepozorne, są bardzo intensywnie pachnące i często ukryte wśród liści. Roślina rośnie powoli, zachowując zwarty pokrój, dzięki czemu ceniona jest jako soliter, element nieformowanych żywopłotów lub mieszanych rabat.
Stokrotka afrykańska
Osteospermum
Osteospermum, znane jako stokrotka afrykańska lub stokrotka z Przylądka, to rodzaj obejmujący około 70 gatunków roślin o kwiatach przypominających stokrotki, pochodzących z RPA i okolicznych regionów, należący do rodziny astrowatych (Asteraceae). Uprawiana jako płożąca krzewinka lub bylina, wytwarza obfite kwiaty o średnicy około 5 cm w kolorach białym, żółtym, pomarańczowym, czerwonym, koralowym, różowym i fioletowym, często z bardzo efektownym ciemnym lub opalizującym niebieskim środkiem. W ciepłym klimacie (strefy USDA 9-11) zachowuje się jak delikatna bylina kwitnąca niemal przez cały rok; w chłodniejszych regionach uprawiana jest jako szybko rosnąca roślina jednoroczna. Ceniona za odporność na upał i suszę po zakorzenieniu, stokrotka afrykańska jest bardzo popularna jako roślina obwódkowa, roślina do wiszących doniczek oraz okrywowa w słonecznych i dobrze zdrenowanych ogrodach.
Osteospermum
Osteospermum moniliferum
Osteospermum moniliferum to szybko rosnący, wiecznie zielony krzew z rodziny astrowatych (Asteraceae), pochodzący z wybrzeży południowej Afryki – od Półwyspu Przylądkowego przez KwaZulu-Natal po Mozambik i Zimbabwe. Roślina dorasta do 2 metrów wysokości i podobnej szerokości, tworząc zwartą, zaokrągloną formę z ciemnozielonymi, lekko ząbkowanymi liśćmi. Charakterystyczne żółte koszyczki kwiatowe, o średnicy do 40 mm, kwitną głównie późną jesienią i zimą, będąc bardzo atrakcyjne dla pszczół i innych zapylaczy. Po kwitnieniu rozwijają się owocostany przypominające jagody, które dojrzewają do ciemnobrązowych lub czarnych kulek, bardzo lubianych przez ptaki. Roślina jest niezwykle odporna na suszę dzięki swojej półsukulentnej naturze i dobrze rośnie w dobrze przepuszczalnej, piaszczystej glebie w pełnym słońcu. Jest łatwa w uprawie, szybko rośnie i żyje długo, od 8 do 12 lat.
Chmielograb europejski
Ostrya carpinifolia
Chmielograb europejski (Ostrya carpinifolia) to drzewo liściaste z rodziny brzozowatych (Betulaceae), rozpowszechnione na obszarach pagórkowatych i podgórskich Europy Południowej, Bałkanów i Azji Południowo-Zachodniej. Rośnie dziko od poziomu morza do około 1300 m n.p.m., często na glebach wapiennych i suchych zboczach, gdzie zachowuje się jak gatunek pionierski, zdolny do kolonizowania ubogich i zdegradowanych gleb. Zazwyczaj osiąga 15-20 metrów wysokości, ma owalną koronę, czerwonobrązową korę łuszczącą się cienkimi płatami, jajowate, piłkowane liście podobne do grabu pospolitego, ale z wyraźniejszym unerwieniem, oraz owoce zamknięte w błoniastych przysadkach zebranych w owocostany przypominające szyszki chmielu, skąd pochodzi angielska nazwa „hop-hornbeam”.
Othonna capensis
Othonna capensis
Othonna capensis, powszechnie znana jako Naszyjnik rubinowy, to płożący i zwisający sukulent pochodzący z suchych regionów Prowincji Przylądkowej Wschodniej w RPA. Jej cylindryczne liście w kształcie palców mają szarozielony kolor i nabierają intensywnych rubinowych odcieni na końcach, gdy są wystawione na działanie silnego słońca i przy ograniczonej ilości wody. Zimą i wczesną wiosną wytwarza małe, żółte kwiaty przypominające stokrotki na cienkich, wydłużonych łodygach. Należy do rodziny astrowatych (Asteraceae) i jest często wykorzystywana w wiszących doniczkach, ogrodach skalnych oraz kompozycjach z innymi sukulentami.
Szczawik
Oxalis
Szczawik (Oxalis) to duży rodzaj obejmujący około 570 gatunków roślin zielnych z rodziny szczawikowatych (Oxalidaceae), rozpoznawalnych po trójlistkowych liściach przypominających koniczynę oraz delikatnych kwiatach w odcieniach różu, żółci i bieli. Popularne jako ozdobne rośliny doniczkowe i okrywa gruntu w ogrodach; szczególnie lubiane są O. triangularis (szczawik trójkątny) i O. articulata. Roślina zawiera kwas szczawiowy — w dużych ilościach jest lekko toksyczna dla zwierząt domowych i ludzi.
Szczawik różowy
Oxalis articulata
Oxalis articulata, powszechnie znana jako szczawik różowy lub szczawik balkonowy, to urocza bylina zielna pochodząca z Ameryki Południowej. Charakteryzuje się atrakcyjnymi liśćmi przypominającymi koniczynę, często z fioletowym odcieniem, oraz obfitymi skupiskami małych, żywych różowych kwiatów. Kwiaty te kwitną bujnie, tworząc radosną ozdobę. Jest popularnym wyborem zarówno do doniczek wewnętrznych, jak i ogrodowych rabat zewnętrznych, ceniona za stosunkowo łatwą pielęgnację i bujny wzrost.
Szczawik rozesłany
Oxalis corniculata
Oxalis corniculata, powszechnie znany jako szczawik rozesłany, to niskopienne, kosmopolityczne chwasty z rodziny szczawikowatych (Oxalidaceae). Wytwarza delikatne, pięciopłatkowe żółte kwiaty oraz trójlistkowe, sercowate liście, które zamykają się na noc. Spotykany na całym świecie w ogrodach, doniczkach i na glebach zdegradowanych, rozprzestrzenia się agresywnie za pomocą rozłogów, kłączy oraz nasion, które mogą być wyrzucane na odległość do 5 metrów. Zawiera rozpuszczalne szczawiany wapnia, co sprawia, że w dużych ilościach jest łagodnie toksyczny dla kotów i psów.
Szczawik ogrodowy różowy
Oxalis latifolia
Oxalis latifolia, powszechnie znana jako szczawik ogrodowy różowy lub szczawik szerokolistny, to bylina bulwiasta pochodząca z Meksyku i Ameryki Środkowej, obecnie zadomowiona w wielu częściach świata. Wytwarza charakterystyczne trójdzielne liście z listkami w kształcie rybiego ogona oraz delikatne kwiaty w odcieniach różu i różowoliliowym, kwitnące wiosną i latem. Choć w wielu regionach uważana jest za inwazyjny chwast, bywa również uprawiana jako roślina ozdobna w donicach i rabatach ogrodowych.
Szczawik Bermudzki
Oxalis pes-caprae
Oxalis pes-caprae, powszechnie znana jako szczawik bermudzki lub kwaśna łodyga, to bulwiasta bylina pochodząca z Afryki Południowej, która wytwarza jaskrawożółte kwiaty od jesieni do wiosny. Tworzy gęste dywany i jest uważana za jeden z najbardziej inwazyjnych chwastów w klimacie śródziemnomorskim, w Kalifornii i Australii. Trójlistkowe liście zawierają kwas szczawiowy — toksyczny dla zwierząt domowych w znacznych ilościach i potencjalnie szkodliwy dla zwierząt hodowlanych.
Szczawik trójkątny
Oxalis regnellii
Oxalis regnellii, powszechnie znany jako szczawik trójkątny lub szczęśliwa koniczynka, to wieloletnia roślina pochodząca z Ameryki Południowej — Brazylii, Boliwii, Argentyny i Paragwaju. Należy do rodziny szczawikowatych (Oxalidaceae) i wyróżnia się trójdzielnymi liśćmi w odcieniach zieleni lub intensywnego fioletu oraz delikatnymi białymi lub różowymi kwiatami, które pojawiają się od wiosny do jesieni. Ciekawym zjawiskiem jest niktinastia: liście zamykają się na noc i otwierają o świcie, reagując na zmiany światła poprzez zmiany ciśnienia turgorowego. Roślina wyrasta z bulw (cebulek) i może przechodzić w stan spoczynku po intensywnym kwitnieniu lub w wysokich temperaturach.
Szczawik żółty
Oxalis stricta
Szczawik żółty (Oxalis stricta) to wieloletnia roślina zielna z rodziny szczawikowatych, pochodząca z Ameryki Północnej i Eurazji. Znany z delikatnych żółtych kwiatów i trójlistkowych liści w kształcie serca, jest rośliną niezwykle przystosowawczą, która rośnie w szerokim zakresie siedlisk, od ogrodów i trawników po obrzeża lasów.
Szczawik Deppego
Oxalis tetraphylla
Szczawik Deppego (Oxalis tetraphylla) to wieloletnia roślina cebulowa pochodząca z centralnego Meksyku, ceniona za charakterystyczne czterodzielne liście z ciemnobordowymi plamami w centrum, które tworzą efektowny wzór krzyża żelaznego. Wiosną i latem wytwarza radosne, różowe lub różowoczerwone kwiaty, a zimą przechodzi w stan spoczynku.
Koniczyna purpurowa
Oxalis triangularis
Oxalis triangularis, powszechnie znana jako koniczyna purpurowa, to urokliwa bylina rodem z Brazylii. Wyróżnia się głęboko purpurowymi, trójkątnymi liśćmi ułożonymi w grupach po trzy, na podobieństwo koniczyny, oraz delikatnymi różowo-białymi kwiatami. Liście wykazują fotonastię – otwierają się w ciągu dnia i zamykają nocą niczym skrzydła motyla. Roślina ta może żyć ponad 100 lat, stając się często cenną pamiątką rodzinną przekazywaną z pokolenia na pokolenie.
Szczawik Cukiernicowy
Oxalis versicolor
Oxalis versicolor, powszechnie znany jako Szczawik Cukiernicowy, to urokliwa, bulwiasta bylina pochodząca z Południowej Afryki. Roślina słynie ze swoich zachwycających kwiatów o białych płatkach obrączowanych głęboką karmazyną, które po zamknięciu spiralnie zwijają się w charakterystyczny wzór cukierkowy. Osiągając zaledwie 10–15 cm wysokości, ta zwarta roślina najlepiej rośnie w nasłonecznionych miejscach i kwitnie w cyklu jesienno-zimowym. Latem wchodzi w stan spoczynku, stając się uroczą sezonową ozdobą doniczek i ogródków skalnych.
Drzewo Szczęścia
Pachira aquatica
Pachira aquatica to roślina tropikalna pochodząca z Ameryki Środkowej, znana z charakterystycznego plecionego pnia i liści w kształcie parasola. Popularna w feng shui jako symbol dobrobytu i dobrego szczęścia.
Orzech Saba
Pachira glabra
Pachira glabra, powszechnie znana jako Orzech Saba lub Drzewo Szczęścia, to tropikalne drzewo pochodzące z Lasu Atlantyckiego we wschodniej Brazylii. Jest to gatunek najczęściej sprzedawany jako plecione „drzewo szczęścia" w kwiaciarniach i sklepach ogrodniczych – różni się od Pachira aquatica, która jest większa i rzeczywiście rośnie w środowiskach wodnych. P. glabra ma bardziej elastyczne młode pędy, co czyni ją idealną do plecenia, a także wyróżnia się ciemnozielonymi liśćmi dłoniastymi i kremowobiałymi kwiatami. Jest nieszkodliwa dla ludzi i zwierząt, łatwa w pielęgnacji i szeroko stosowana w Feng Shui jako symbol dobrobytu.
Kaktus grzebieniowy
Pachycereus pecten-aboriginum
Pachycereus pecten-aboriginum, znany jako kaktus grzebieniowy, to potężny kaktus kolumnowy pochodzący z zachodiego Meksyku, od Sinaloa i Sonory aż po Chiapas. Może osiągać wysokość do 20 metrów, a średnica jego pędów dochodzi do 1 metra. Białe, nocne kwiaty są zapylane przez nietoperze, zaś złociste, cierniste owoce były historycznie wykorzystywane przez rdzennych mieszkańców jako szczotki do włosów — stąd wzięła się jego popularna nazwa.
Kardyn olbrzymi
Pachycereus pringlei
Pachycereus pringlei, znany jako kardyn olbrzymi, to największy kaktus na świecie i najwyższy znany kaktus kolumnowy. Pochodzi z pustyń Dolnej Kalifornii i Sonory w Meksyku, może osiągać do 19 metrów wysokości i żyć ponad 200 lat. Dzięki swojemu imponującemu, niebiesko-zielonemu kolumnowemu pniowi uzbrojonemu w ciernie oraz licznym wzniesionym gałęziom, jest ikoną meksykańskiego krajobrazu pustynnego. Wytwarza duże, białe kwiaty kwitnące nocą oraz owoce, które historycznie stanowiły podstawowe pożywienie ludu Seri.
Pachyfytum jajowate
Pachyphytum
Pachyfytum to rodzaj sukulentów z rodziny gruboszowatych (Crassulaceae), pochodzący ze środkowo-wschodniego Meksyku, obejmujący około 25 do 27 gatunków. Powszechnie znane jako „księżycowe kamienie”, rośliny te tworzą zwarte rozety grubych, mięsistych, owalnych liści pokrytych drobnym, pudrowym nalotem woskowym (fariną), który nadaje im niebiesko-szare, zielonkawe lub różowawe odcienie. Informacje o pielęgnacji oparte są głównie na Pachyphytum oviferum, najczęściej uprawianym gatunku z tego rodzaju.
Pachyfytum zwarty
Pachyphytum compactum
Sukulent pochodzący z Meksyku (stany Hidalgo i Querétaro), charakteryzujący się zwartymi rozetami mięsistych, cylindrycznych liści pokrytych szarym, woskowym nalotem. Tworzy rozgałęzione kępy o wysokości do około 15 cm i kwitnie późną wiosną.
Pachyfytum jajowate
Pachyphytum oviferum
Pachyphytum oviferum, powszechnie znany jako pachyfytum jajowate lub kamień księżycowy, to uroczy gatunek pochodzący ze skalistych klifów San Luis Potosí w Meksyku. Należy do rodziny gruboszowatych (Crassulaceae) i jest ceniony za swoje mięsiste, jajowate liście pokryte srebrzystobiałym nalotem woskowym (pruiną), który nadaje im marzycielski, półprzezroczysty wygląd przypominający drogocenne kamienie księżycowe.
Palma Madagaskarska
Pachypodium lamerei
Pachypodium lamerei, powszechnie znane jako palma madagaskarska, to kolczasty sukulent pochodzący z suchych regionów Madagaskaru. Pomimo swojej nazwy zwyczajowej nie jest prawdziwą palmą — należy do rodziny Apocynaceae. Jej gruby, pokryty kolcami kaudeks (pień) zwieńczony jest rozetą długich, błyszczących, zielonych liści, co nadaje roślinie palmopodobny wygląd. Dojrzałe okazy wytwarzają pachnące, białe, gwiazdkowate kwiaty.
Runianka japońska
Pachysandra terminalis
Runianka japońska (Pachysandra terminalis) to niska, zimozielona, wieloletnia roślina okrywowa z rodziny bukszpanowatych (Buxaceae), pochodząca z lasów Japonii. Tworzy gęste, 15-30 cm wysokie kępy skórzastych, ciemnozielonych liści zebranych na końcach łodyg – stąd też pochodzi nazwa gatunkowa „terminalis”. Rozrasta się powoli za pomocą podziemnych kłączy i w ciągu 2-3 lat tworzy zwarty dywan. Wczesną wiosną wytwarza drobne, niepozorne białe kwiaty zebrane w groniaste kwiatostany. Jest mrozoodporna w strefach USDA 4a do 9b i wyróżnia się zdolnością do wzrostu w głębokim cieniu, gdzie większość innych roślin nie prosperuje.
Pachyveria
Pachyveria
Pachyveria (× Pachyveria) to międzyrodzajowy rodzaj hybrydowy powstały w wyniku skrzyżowania Pachyphytum i Echeveria z rodziny gruboszowatych (Crassulaceae). Tworzy zwarte rozety, zazwyczaj o średnicy od 8 do 20 cm, z grubymi, mięsistymi i często spiczastymi liśćmi w odcieniach pudrowego błękitu, srebrzystej zieleni, liliowego lub różowego, których brzegi stają się czerwonawobrązowe lub fioletowe pod wpływem silnego słońca i chłodnych nocy. Wiosną i wczesnym latem wypuszcza łukowate pędy z małymi, dzwonkowatymi kwiatami w kolorze żółtym, pomarańczowym, różowym lub czerwonym. Do popularnych odmian należą 'Glauca' (Mały Diament), 'Blue Mist', 'Scheideckeri' i 'Powder Puff'.
Paederia foetida
Paederia foetida
Paederia foetida to wieloletnie pnącze z rodziny marzanowatych (Rubiaceae), pochodzące z tropikalnych i umiarkowanych obszarów Azji (Indie, Chiny, Azja Południowo-Wschodnia). Roślina znana jest z silnego, siarkowego zapachu, który wydzielają liście po zmiażdżeniu, co jest spowodowane obecnością związków takich jak disiarczek dimetylu. Rośnie szybko, owijając się wokół innych roślin lub struktur w celu podparcia, osiągając długość kilku metrów. W wielu regionach poza swoim naturalnym siedliskiem, np. w części Stanów Zjednoczonych, naturalizowała się i jest uważana za gatunek inwazyjny.
Kolcowój Chrystusowy
Paliurus spina-christi
Kolcowój Chrystusowy (Paliurus spina-christi) z rodziny szakłakowatych (Rhamnaceae), znany we Włoszech jako Marruca lub Spina di Cristo, to krzew lub małe drzewo liściaste pochodzące z obszaru śródziemnomorskiego i Azji Zachodniej, od Afganistanu po Rumunię. Dorasta do 4-6 metrów wysokości, ma cienkie, zygzakowate gałęzie wyposażone w parzyste kolce – jeden prosty, drugi zakrzywiony. Liście są owalne, błyszczące, z trzema wyraźnymi nerwami. Późną wiosną i latem wytwarza małe, zielonkawo-żółte kwiaty zebrane w grupy, po których następują zdrewniałe owoce otoczone dyskowatym skrzydełkiem przypominającym mały kapelusz, początkowo zielone, a po dojrzeniu brązowe. Według tradycji, jego cierniste gałęzie miały zostać użyte do splecenia korony cierniowej Chrystusa, stąd jego popularna nazwa.
Pancracjum nadmorskie
Pancratium maritimum
Pancratium maritimum, znane jako pancracjum nadmorskie, to wieloletnia roślina cebulowa z rodziny amarylkowatych (Amaryllidaceae), pochodząca z nadmorskich wydm Morza Śródziemnego, Morza Czarnego i Makaronezji, w tym Wysp Kanaryjskich. Od sierpnia do października wytwarza baldachy dużych, białych, trąbkowatych kwiatów z karbowaną koroną i słodkim, egzotycznym zapachem, który nasila się o zmierzchu, będąc zapylanym niemal wyłącznie przez nocne ćmy. Jej wydłużone, niebieskozielone liście zazwyczaj usychają podczas najgorętszego lata, zanim łodygi kwiatowe wyłonią się z nagiego piasku.
Łatwa pielęgnacja o Łatwy pielęgnacji
Nasz wybór 2350 łatwy łatwa pielęgnacja łączy cechy tej kategorii ze zmniejszonymi potrzebami pielęgnacyjnymi. Idealne dla początkujących, którzy kochają tę kategorię.
Dlaczego wybrać Łatwy Łatwa pielęgnacja?
Łącząc piękno łatwa pielęgnacja z poziomem trudności łatwy, możesz cieszyć się tą kategorią bez nadmiernych trosk o konserwację. Każda roślina została wybrana, aby oferować najlepsze cechy kategorii na poziomie pielęgnacji, którego szukasz.