2343 Łatwe rośliny | Przewodnik 2026 - Strona 36
Odkryj 2343 łatwe rośliny do swojego ogrodu. Kompletny przewodnik pielęgnacyjny.
2343 Łatwe rośliny
Wyświetlanie 1261-1296 z 2343
Srebrzysty krzew pustynny
Leucophyllum candidum
Leucophyllum candidum to zwarty, wiecznie zielony krzew o srebrzystych liściach, pochodzący z suchych wapiennych wzgórz pustyni Chihuahuan w Teksasie i północnym Meksyku. Ceniony za gęste, aksamitne liście i lawendowo-purpurowe kwiaty pojawiające się po deszczach, jest odpornym i łatwym w utrzymaniu wyborem do kserofitycznych i pustynnych ogrodów.
Szałwia teksańska
Leucophyllum frutescens
Szałwia teksańska (Leucophyllum frutescens) to zachwycający wiecznie zielony krzew pochodzący z suchych regionów Teksasu i północnego Meksyku. Ceniona za wyjątkową odporność na suszę oraz srebrzystoszare ulistnienie, ta roślina niewymagająca w pielęgnacji zachwyca bujnym kwitnieniem – od intensywnie fioletowych po lawendowe kwiaty, pojawiające się latem i jesienią. Powszechnie zwana „krzewem barometrycznym”, zakwita w odpowiedzi na wysoką wilgotność powietrza i spadek ciśnienia atmosferycznego – często tuż przed deszczem lub po nim. Ulubiony element ogrodów kserofitycznych i ogrodnictwa oszczędzającego wodę.
Kalocefalus Browna
Leucophyta brownii
Kalocefalus Browna (Leucophyta brownii) to zwarty, gęsty, wiecznie zielony krzew pochodzący z przybrzeżnych obszarów południowej Australii. Jest ceniony za swój uderzający srebrzystoniebieski kolor, który nadają mu drobno owłosione, łuskowate pędy i liście. Roślina tworzy okrągłe, półkoliste poduszki, zazwyczaj osiągające wysokość i szerokość 60–100 cm. Latem wytwarza drobne, kuliste kwiatostany w kolorze żółto-kremowym, które przyciągają zapylacze. Kalocefalus jest idealny do ogrodów nadmorskich, skalniaków i suchych ogrodów o niskim zapotrzebowaniu na wodę. Jest odporny na wiatr, sól morską, mróz i suszę.
Quisco
Leucostele chiloensis
Quisco (Leucostele chiloensis, wcześniej Echinopsis chiloensis) to kolumnowy, drzewiasty kaktus endemiczny dla środkowego Chile, osiągający do 8 m wysokości z licznymi żebrowanymi gałęziami wyrastającymi z podstawy. Wytwarza duże, białe, lejkowate kwiaty, które otwierają się w ciągu dnia między listopadem a styczniem, a następnie kuliste, zielone, jadalne owoce zwane guillaves. Jest niezwykle odporny na suszę i przystosowany do skalistych, słonecznych zboczy chilijskiego pasma przybrzeżnego.
Leukotoe
Leucothoe fontanesiana
Leukotoe to zimozielony krzew o łukowatym pokroju, pochodzący z Appalachów w południowo-wschodniej części Stanów Zjednoczonych. Jej lancetowate, ciemnozielone i błyszczące liście zimą przybierają odcienie brązu i wina, natomiast wiosną pojawiają się zwisające grona małych, białych kwiatów w kształcie dzwonków, podobnych do kwiatów andromedy i pierisu. Tworzy tak gęste zarośla, że myśliwi z Appalachów nazwali ją „dog-hobble” (pętacz psów), ponieważ zaplątywały się w nie ich psy gończe. Obecnie uprawiana jest jako roślina cieniolubna, żywopłotowa lub okrywowa obok rododendronów i azalii, z którymi dzieli preferencje co do kwaśnej i wilgotnej gleby.
Leycesteria piękna
Leycesteria formosa
Leycesteria piękna (Leycesteria formosa), znana również jako wiciokrzew himalajski lub bażancia jagoda, to szybko rosnący krzew liściasty pochodzący z lasów i zarośli Himalajów, południowo-zachodnich Chin oraz Birmy. Wytwarza puste w środku, przypominające trzcinę pędy oraz zwisające grona małych, białych lub bladoróżowych kwiatów otoczonych efektownymi, winno-purpurowymi podsadkami. Po kwitnieniu pojawiają się miękkie, ciemnofioletowe jagody, które dojrzewają od późnego lata do jesieni. W pełni dojrzałe owoce mają łagodny karmelowy smak i są przysmakiem bażantów oraz innych ptaków, skąd pochodzi potoczna nazwa rośliny. Gdy stare pędy obumierają, wiatr świszczący w ich pustych wnętrzach wydaje niesamowity dźwięk, co zainspirowało chińską nazwę rośliny – „flet duchów”.
Wydmuchrzyca piaskowa
Leymus arenarius
Wydmuchrzyca piaskowa (Leymus arenarius) to wytrzymała, wieloletnia trawa z rodziny wiechlinowatych (Poaceae), pochodząca z wybrzeży północnej i zachodniej Europy. Jej efektowne, niebieskoszare lub stalowoniebieskie liście sprawiają, że jest popularną trawą ozdobną w ogrodach i krajobrazie. Roślina osiąga do 150 cm wysokości i tworzy rozległe dywany dzięki podziemnym rozłogom (kłączom), co szczególnie sprzyja wiązaniu piasku i rozwojowi wydm.
Liatra szorstka
Liatris aspera
Liatra szorstka to wieloletnia roślina pochodząca z północnoamerykańskich prerii, należąca do rodziny astrowatych (Asteraceae). Ceniona za gęste kłosy różowofioletowych kwiatów w kształcie guzików, które rozwijają się od góry do dołu na nierozgałęzionej łodydze. Osiąga wysokość od 60 do 120 cm, wyrasta ze zdrewniałej bulwy i najlepiej czuje się w pełnym słońcu oraz ubogiej, dobrze przepuszczalnej glebie. Jest doskonałym wyborem do ogrodów preriowych i ogrodów przyjaznych zapylaczom. Jej kwiaty przyciągają pszczoły, motyle i ćmy od połowy lata do jesieni.
Liatra kłosowa
Liatris pycnostachya
Liatra kłosowa to wysoka, bylinowa roślina zielna, pochodząca z wysokotrawiastych prerii środkowych i południowo-wschodnich Stanów Zjednoczonych. Wytwarza gęste, szczotkowate kłosy różowo-fioletowych do lawendowych kwiatów, które otwierają się od góry do dołu – cecha odróżniająca ją od większości roślin kwitnących. Rośnie z bulwiastej podstawy, z wąskimi, trawopodobnymi liśćmi tworzącymi zwartą kępę pod wysokimi, nierozgałęzionymi łodygami kwiatowymi, które mogą osiągnąć do 1,5 m wysokości. Rośnie najlepiej w pełnym słońcu i wilgotnej, dobrze przepuszczalnej glebie, będąc ulubieńcem w ogrodach dla zapylaczy i ogrodach deszczowych.
Pau-ferro
Libidibia ferrea
Pau-ferro (Libidibia ferrea), znane również jako jucá, to drzewo rodzime dla brazylijskiego Lasu Atlantyckiego, występujące od południowego wschodu do północnego wschodu kraju i uważane za gatunek symboliczny dla biomu Caatinga. Niedawno przeklasyfikowane z dawnego rodzaju Caesalpinia, słynie z gładkiego, marmurkowego pnia, który łuszczy się w jasne i ciemne płaty, oraz z niezwykle gęstego i odpornego drewna, jednego z najcięższych w obu Amerykach. Posiada zaokrągloną koronę i podwójnie pierzaste liście, a między wiosną a latem wytwarza małe, pachnące żółte kwiaty, po których pojawiają się ciemne strąki szeroko stosowane w medycynie ludowej. Może żyć ponad 100 lat i jest powszechnie sadzone w brazylijskiej architekturze krajobrazu miejskiego.
Drzewo Oiti
Licania tomentosa
Licania tomentosa, powszechnie znana jako oiti, to wiecznie zielone drzewo pochodzące z Brazylii, należące do rodziny Chrysobalanaceae. Może osiągać do 20 metrów wysokości i jest szeroko stosowane w miejskim zagospodarowaniu zielenią ze względu na gęstą, rozłożystą koronę zapewniającą obfity cień. Drzewo wytwarza jadalne pestkowce i jest wysoko cenione za odporność na suszę oraz miejskie zanieczyszczenia.
Ligustr
Ligustrum
Ligustr (Ligustrum) to krzew lub małe drzewo z rodziny oliwkowatych (Oleaceae), szeroko uprawiany jako żywopłot, w formie topiarów oraz jako roślina ozdobna w architekturze krajobrazu. Rodzaj obejmuje ponad 50 gatunków, z których najczęściej uprawiane to L. japonicum, L. lucidum, L. sinense, L. vulgare i L. ovalifolium. Pochodzący głównie z Azji i Europy, ligustr wyróżnia się szybkim wzrostem, tolerancją na częste przycinanie i wszechstronnością w różnych warunkach glebowych i klimatycznych. Jego liście są owalne do eliptycznych, zazwyczaj ciemnozielone i błyszczące. Latem wytwarza małe, pachnące białe kwiaty, po których pojawiają się czarne owoce, toksyczne w przypadku spożycia. W niektórych regionach poza swoim naturalnym siedliskiem uważany jest za roślinę inwazyjną.
Ligustr błyszczący
Ligustrum lucidum
Ligustr błyszczący (Ligustrum lucidum) to szybko rosnące wiecznie zielone drzewo pochodzące z Chin, Korei i Japonii. Powszechnie sadzony jako miejskie drzewo przydrożne i roślina ozdobna, rozpoznawany dzięki błyszczącym ciemnozielonym liściom oraz groniastym kwiatostanom drobnych, aromatycznych białych kwiatów pojawiających się latem. W wielu regionach świata uznawany jest za gatunek inwazyjny. Jego ciemnoniebieskie do czarnych jagody są TOKSYCZNE dla zwierząt domowych (psów i kotów) z powodu zawartości oleuropeiny i syrynginy, a także potencjalnie szkodliwe dla ludzi, zwłaszcza dzieci.
Ligustr jajolistny
Ligustrum ovalifolium
Ligustr jajolistny (Ligustrum ovalifolium) to szybko rosnący, półzimozielony krzew z rodziny oliwkowatych (Oleaceae), pochodzący z Japonii i szeroko uprawiany w innych regionach jako roślina żywopłotowa. Posiada błyszczące, owalne liście i wytwarza gęste grona małych, pachnących białych kwiatów na początku lata, po których jesienią pojawiają się czarne jagody. Wyjątkowo dobrze znosi przycinanie, co czyni go jednym z najpopularniejszych krzewów żywopłotowych w klimacie umiarkowanym, choć wszystkie części rośliny są toksyczne po spożyciu.
Ligustr chiński
Ligustrum sinense
Ligustrum sinense, powszechnie znany jako ligustr chiński, to żywotny, półwiecznie zielony krzew lub małe drzewo. Charakteryzuje się gęstym, rozgałęzionym pokrojem oraz małymi, owalnymi, błyszczącymi zielonymi liśćmi. Późną wiosną i wczesnym latem wytwarza grona drobnych, białych i silnie pachnących kwiatów, po których pojawiają się ciemnofioletowo-czarne jagody. Choć jest popularnym wyborem do bonsai ze względu na drobne ulistnienie i tolerancję na intensywne cięcie, w wielu regionach uznawany jest za gatunek inwazyjny z powodu szybkiego wzrostu oraz zdolności do rozprzestrzeniania się przez nasiona i odrosty korzeniowe.
Ligustr pospolity
Ligustrum vulgare
Ligustr pospolity (Ligustrum vulgare) to krzew półzimozielony lub zrzucający liście na zimę, rodzimy dla Europy, Afryki Północnej i części zachodniej Azji. Powszechnie stosowany na żywopłoty, charakteryzuje się małymi, gęstymi, ciemnozielonymi liśćmi i wytwarza grona drobnych, białych kwiatów od późnej wiosny do lata, po których jesienią pojawiają się czarne jagody. Dobrze znosi częste przycinanie, szeroki zakres rodzajów gleb oraz stanowiska od pełnego słońca po półcień, co czyni go wytrzymałym wyborem na obrzeża ogrodów i żywopłoty osłonowe. Uwaga: wszystkie części rośliny, a zwłaszcza jagody, są trujące po spożyciu.
Lilia (rodzaj)
Lilium
Lilium to rodzaj bulwiastych roślin kwiatowych z rodziny Liliaceae, obejmujący ponad 100 gatunków występujących w strefach umiarkowanych Półkuli Północnej. Obejmuje lilie azjatyckie, orientalne i trąbkowe — należące do najpopularniejszych roślin ozdobnych ogrodów na całym świecie. Gatunki Lilium to byliny zielne, które zamierają na zimę i odradzają się z cebul każdej wiosny.
Lilia azjatycka
Lilium asiaticum
Lilia azjatycka (Lilium asiaticum) to grupa wytrzymałych hybryd cebulowych należących do rodziny liliowatych (Liliaceae), powstała w wyniku krzyżowania azjatyckich gatunków z rodzaju Lilium. Nie posiadają one wyraźnego zapachu, ale wyróżniają się szeroką gamą kolorystyczną i zazwyczaj są pierwszymi liliami kwitnącymi w ogrodzie, na przełomie wiosny i lata. Kwiaty, skierowane w górę lub na boki, osiągają średnicę od 10 do 15 cm, co czyni tę roślinę popularnym wyborem zarówno do ogrodów, jak i na kwiaty cięte. Jest łatwa w uprawie, idealna dla klimatów z mroźnymi zimami, wytrzymując temperatury do -34°C w stanie spoczynku (strefy mrozoodporności 3-9).
Limanobium rozetkowe
Limnobium laevigatum
Limnobium laevigatum, powszechnie znane jako limnobium rozetkowe lub południowoamerykańskie, to szybko rosnąca, pływająca roślina wodna pochodząca z Ameryki Środkowej i Południowej. Jej okrągłe, błyszczące i lekko mięsiste liście unoszą się na powierzchni wody w formie rozet, a pod nimi zwisają długie, pierzaste korzenie, które stanowią schronienie dla narybku i oczyszczają wodę, pochłaniając nadmiar składników odżywczych.
Ambulia
Limnophila sessiliflora
Limnophila sessiliflora, znana powszechnie jako ambulia, to wieloletnia roślina wodna pochodząca z południowej i południowo-wschodniej Azji (Indie, Chiny, Indochiny i Archipelag Malajski). W naturze rośnie w formie zanurzonej lub wynurzonej w stawach, polach ryżowych i płytkich wodach do wysokości 1900 m n.p.m. Jej liście, ułożone w okółkach, są pierzaste i mają jasnozielony kolor pod wodą, natomiast formy nadwodne wykształcają ciemniejsze, lancetowate liście. Rosnąc poza wodą, może wytwarzać małe, rurkowate, fioletowe kwiaty z białą gardzielą. Jest jedną z najpopularniejszych roślin akwariowych ze względu na pierzaste ulistnienie i szybki wzrost, choć w ciepłym klimacie poza swoim naturalnym siedliskiem (np. na Florydzie, w Georgii i Teksasie w USA) zachowuje się jak gatunek inwazyjny w ciekach wodnych.
Zaścianek morski
Limonium
Limonium to rodzaj obejmujący około 120 gatunków halofitycznych roślin wieloletnich i jednorocznych, pochodzących ze stref przybrzeżnych całego świata, w tym z rejonu Morza Śródziemnego, wybrzeży atlantyckich oraz Azji Środkowej. Charakteryzują się lekkimi, rozgałęzionymi łodygami pokrytymi drobnymi, papierowymi kwiatami w odcieniach fioletu, bieli i różu. Są cenione zarówno jako ozdobne rośliny ogrodowe, jak i jako kwiaty cięte — świeże lub suszone — w branży florystycznej.
Zatrwian wrębny
Limonium sinuatum
Zatrwian wrębny (Limonium sinuatum) to śródziemnomorska roślina nadmorska, znana z trwałych, papierowych kwiatów. Dobrze rośnie na piaszczystych, dobrze zdrenowanych glebach, wykazując wysoką tolerancję na suszę i zasolenie. Jest bardzo popularna w ogrodach nadmorskich oraz w kompozycjach z suchych kwiatów.
Lnica
Linaria
Linaria to rodzaj z rodziny babkowatych (Plantaginaceae), obejmujący około 150 gatunków jednorocznych i wieloletnich roślin zielnych, pochodzących głównie z Europy, regionu Morza Śródziemnego i Afryki Północnej. Popularnie nazywane lnicami, ich kwiaty przypominają małe lwie paszcze (Antirrhinum), z płatkami w kształcie ostrogi i kolorami od żółtego, przez fioletowy i różowy, aż po biały. Są to rośliny rustykalne, szybkorosnące, szeroko stosowane na rabatach, obwódkach i w ogrodach naturalistycznych.
Lnica purpurowa
Linaria purpurea
Linaria purpurea, powszechnie znana jako lnica purpurowa, to smukła wieloletnia roślina śródziemnomorska, pochodząca z południowych Włoch. Wytwarza wysokie, cienkie łodygi ozdobione wąskimi, niebieskozielonymi liśćmi oraz długimi gronami drobnych, fioletowo-purpurowych kwiatów przypominających wyżlin, kwitnących od późnej wiosny do jesieni. Klasyczna roślina ogródków wiejskich, swobodnie się wysiewa i przyciąga pszczoły oraz motyle.
Lnica pospolita
Linaria vulgaris
Linaria vulgaris, powszechnie znana jako lnica pospolita, to wieloletnia roślina z rodziny babkowatych, pochodząca z Europy i umiarkowanych stref Azji. Wytwarza radosne, żółto-pomarańczowe kwiaty przypominające lwią paszczę od połowy lata do jesieni i jest wysoce odporna na suszę po zakorzenieniu. Choć ceniona jako roślina ozdobna i historycznie stosowana w medycynie ludowej, w niektórych częściach Ameryki Północnej uważana jest za gatunek inwazyjny.
Lindera pospolita
Lindera benzoin
Lindera benzoin, w Polsce znana jako lindera pospolita lub krzew gorączkowy, to gęsto rozgałęziony krzew liściasty z rodziny laurowatych (Lauraceae), pochodzący z wilgotnych lasów wschodniej części Ameryki Północnej. Wczesną wiosną, jeszcze przed pojawieniem się liści, nagie gałęzie pokrywają się drobnymi, żółtymi skupiskami kwiatów. Liście po roztarciu wydzielają korzenny, cytrusowy zapach i jesienią przebarwiają się na jaskrawożółty kolor, podczas gdy osobniki żeńskie rodzą ozdobne, jaskrawoczerwone owoce, które stanowią pokarm dla dziesiątek gatunków ptaków.
Len austriacki
Linum austriacum
Len austriacki (Linum austriacum) to wieloletnia, zielna roślina dziko rosnąca z rodziny lnowatych (Linaceae), występująca naturalnie od Europy Środkowo-Wschodniej po Azję Zachodnią i Środkową. Rośnie na suchych, ciepłych murawach oraz wapiennych, kamienistych zboczach. Roślina osiąga 30-60 cm wysokości, ma wzniesione, gęsto rozgałęzione łodygi i lazurowoniebieskie kwiaty, które rozwijają się od maja do lipca – czasem aż do września – zazwyczaj otwierając się tylko przed południem.
Len Lewisa
Linum lewisii
Len Lewisa (Linum lewisii) to dziko rosnący kwiat rodzimego pochodzenia z zachodniej Ameryki Północnej, ceniony za błękitne płatki, które rozkwitają każdego ranka i opadają przed południem. Odporny bylina zielna z rodziny lnowatych (Linaceae), doskonale radzi sobie na suchych, otwartych terenach i jest chętnie uprawiany w ogrodach z kwiatami łąkowymi, na polanach oraz w ogrodach kserofilnych.
Len zwyczajny
Linum usitatissimum
Len zwyczajny (Linum usitatissimum) to jednoroczna roślina zielna z rodziny lnowatych, pochodząca z regionu Kaukazu i Bliskiego Wschodu, uprawiana od starożytności zarówno dla włókien tekstylnych, jak i nasion oleistych. Charakteryzuje się smukłą, wzniesioną łodygą o wysokości do 90 cm, naprzemianległymi, lancetowatymi liśćmi o niebieskawo-zielonym odcieniu oraz delikatnymi, pięciopłatkowymi kwiatami, zazwyczaj w kolorze błękitnym, które otwierają się rano w okresie wiosenno-letnim. Jego nasiona, spłaszczone i o barwie od brązowej po jasne złoto, są bogate w kwasy tłuszczowe omega-3, błonnik rozpuszczalny i lignany, co czyni go cenioną rośliną spożywczą oraz ozdobną.
Lippia biała
Lippia alba
Lippia biała (Lippia alba) to aromatyczny, wieloletni krzew pochodzący z tropikalnych i subtropikalnych rejonów Ameryki, szeroko stosowany w tradycyjnej medycynie Ameryki Środkowej i Południowej. Jej małe, owalne i szorstkie w dotyku liście po potarciu wydzielają intensywny cytrusowo-ziołowy aromat. Wytwarza drobne białe i liliowe kwiaty zebrane w zwarte grona, które kwitną wiosną i latem, przyciągając pszczoły i motyle. Łatwo adaptuje się do różnych warunków klimatycznych, rosnąc zarówno w ogrodach tropikalnych, jak i w doniczkach w mniejszych przestrzeniach.
tulipowiec amerykański
Liriodendron tulipifera
Liriodendron tulipifera, powszechnie znany jako tulipowiec amerykański lub topola tulipanowa, jest jednym z największych i najbardziej majestatycznych drzew liściastych rodzimych dla wschodniej Ameryki Północnej. Charakteryzuje się wyjątkowymi czteroklap owanymi liśćmi oraz dużymi kwiatami w kształcie tulipana, pojawiającymi się późną wiosną. Kwiaty są żółtozielone z wyraźnym pomarańczowym pasem u nasady. Jest to szybko rosnące drzewo liściaste osiągające imponujące rozmiary, pełniące często rolę drzewa koronowego w lasach.
Liriopa Wielka Niebieska
Liriope muscari
Liriope muscari, powszechnie znana jako liriopa wielka niebieska lub trawa małpica, to kępiasty, wiecznie zielony bylina pochodząca ze wschodniej Azji. Wytwarza łukowate, trawiastopodobne ciemnozielone liście oraz wyprostowane kłosy fioletowo-purpurowych kwiatów przypominających szafirek groniasty, kwitnące pod koniec lata. Niezwykle adaptowalna, dobrze rośnie zarówno w słońcu, jak i w cieniu, i jest powszechnie stosowana jako roślina okrywowa, obrzeże rabat oraz alternatywa dla trawnika.
Lobelia obrzeżna
Lobelia erinus
Lobelia erinus to delikatna roślina zielna, szeroko ceniona za obfite kwitnienie w żywych odcieniach niebieskiego, fioletowego i białego. Pochodząca z Afryki Południowej, tworzy niskie kępy lub kaskady zwisających pędów, co czyni ją idealną do rabat, skrzynek okiennych i koszy wiszących. Choć w klimacie tropikalnym jest byliną, w chłodniejszych regionach uprawiana jest często jako roślina jednoroczna ze względu na wrażliwość na silne upały i mróz.
Kaktus Wielkanocny Lobivia
Lobivia ancistrophora
Lobivia ancistrophora to mały, kulisty kaktus pochodzący z Argentyny i Boliwii, należący do rodziny Cactaceae. Tworzy zwarte kępy żebrowanych, ciemnozielonych kulek ozdobionych haczykowatymi kolcami centralnymi. Latem wytwarza efektowne, duże, białe, pachnące kwiaty, które otwierają się nocą i trwają mniej niż 24 godziny, powtarzając kwitnienie kilkakrotnie w ciągu sezonu.
Lobivia arachnacantha
Lobivia arachnacantha
Lobivia arachnacantha to mały, kulisty lub krótko cylindryczny kaktus z rodziny kaktusowatych (Cactaceae). Rośnie kępowo, z czasem wytwarzając liczne odrosty boczne. Wiosną i latem pojawiają się duże, otwarte w ciągu dnia lejkowate kwiaty, najczęściej w kolorze żółtym lub pomarańczowym, rzadziej białym, czerwonym lub fioletowym. Gatunek ten jest uważany za bardzo chętnie kwitnący i jest odpowiedni nawet dla początkujących. Magazynuje wodę w pędzie i bez problemu znosi okresy suszy.
Smagliczka nadmorska
Lobularia maritima
Mała roślina zielna, jednoroczna, pochodząca z regionu Morza Śródziemnego, należąca do rodziny kapustowatych (Brassicaceae). Uprawiana jako roślina ozdobna ze względu na obfitość drobnych, aromatycznych kwiatów w odcieniach bieli, różu, purpury i lawendy. Idealna na obwódki, do pojemników oraz jako roślina okrywowa w ogrodach. Kwitnie obficie wiosną i latem, wydzielając słodki zapach przypominający miód i świeżo skoszoną trawę, co przyciąga pszczoły i motyle.
Czym są Łatwe rośliny?
Łatwe rośliny są idealne dla początkujących lub osób z niewielką ilością czasu na pielęgnację. Te gatunki tolerują błędy przy podlewaniu, zmiany oświetlenia i nie wymagają stałej uwagi. Idealne dla tych, którzy dopiero zaczynają przygodę z roślinami.
Wskazówki dotyczące uprawy Łatwe rośliny
Aby odnieść sukces z łatwe rośliny, pamiętaj: mniej znaczy więcej. Unikaj nadmiernego podlewania, wybierz miejsce z odpowiednim oświetleniem i pozwól glebie wyschnąć między podlewaniami. Większość tych roślin woli być czasem 'zapomniana'.