684 Średnie Bezpieczne dla zwierząt | Przewodnik 2026 - Strona 15
Znajdź 684 średni bezpieczne dla zwierząt. Kompletny przewodnik do Twojego ogrodu.
684 Bezpieczne dla zwierząt o poziomie średni
Wyświetlanie 505-540 z 684
Świerk pospolity
Picea abies
Świerk pospolity (Picea abies) to szybko rosnące, zimozielone drzewo iglaste pochodzące z północnej i środkowej Europy, powszechnie uprawiane jako choinka bożonarodzeniowa oraz w celach krajobrazowych. Charakteryzuje się stożkowatą koroną, ciemnozielonymi igłami i charakterystycznymi, zwisającymi szyszkami.
Świerk biały
Picea glauca
Świerk biały (Picea glauca) to mrozoodporna, wiecznie zielona roślina iglasta, pochodząca z Kanady i północnych Stanów Zjednoczonych, ceniona za gęstą, piramidalną koronę i miękkie, niebieskozielone igły. Podczas gdy dziki gatunek może osiągnąć 18-24 m w lasach, jego kompaktowa odmiana 'Conica' (świerk karłowaty) rośnie tylko kilka centymetrów rocznie, co czyni ją jedną z najpopularniejszych roślin iglastych do doniczek, bonsai oraz uprawy w pomieszczeniach lub na tarasie.
Pilea Czerwona Brilantyna
Pilea serpyllacea
Czerwona Brilantyna (Pilea serpyllacea) to drobna roślina płożąca, pochodząca z Andów Boliwii i Peru. Ceniona jest za małe, błyszczące liście o czerwonawych odcieniach; często mylona z Pilea glauca. Doskonale sprawdza się w terrariach, doniczkach wiszących oraz jako okrywa gruntu w wilgotnych wnętrzach.
Tłustosz
Pinguicula
Tłustosz (Pinguicula) to rodzaj obejmujący ponad 100 gatunków roślin mięsożernych z rodziny pływaczowatych (Lentibulariaceae), pochodzących z umiarkowanych i tropikalnych regionów Ameryki, Europy i Azji. Ich liście tworzą rozety o tłustej, błyszczącej powierzchni (stąd nazwa zwyczajowa), pokrytej gruczołami śluzowymi, które łapią, trawią i wchłaniają składniki odżywcze z małych owadów, uzupełniając ubogie w składniki odżywcze torfowe gleby, na których rosną. Niektóre gatunki meksykańskie utrzymują soczyste liście przez cały rok; inne, z klimatu umiarkowanego, tworzą zimą pąk zimujący (hibernakulum).
Sosna czarna
Pinus nigra
Sosna czarna (Pinus nigra) to wytrzymałe, szybko rosnące wiecznie zielone drzewo iglaste pochodzące z gór Europy Środkowej i Południowej, od Austrii przez Bałkany aż po części Turcji i Afryki Północnej. Tworzy gęstą, szerokopiramidalną koronę ze sztywnymi, ciemnozielonymi igłami zebranymi po dwie oraz szarobrązową, głęboko spękaną korę. Ceniona za swoją odporność, toleruje słabe, zasadowe i zagęszczone gleby, zanieczyszczenie miejskie, zasolenie nadmorskie oraz silne wiatry, co czyni ją popularnym wyborem na wiatrochrony, do zalesiania oraz nasadzeń ulicznych w klimacie umiarkowanym.
Sosna zwyczajna
Pinus sylvestris
Pinus sylvestris, znana jako sosna zwyczajna, to majestatyczny iglak rodzimy dla Eurazji. Jest łatwo rozpoznawalna dzięki korze, która w górnej części pnia staje się pomarańczowa i łuszcząca się, oraz niebieskozielonym igłom ułożonym parami. Jest jednym z najodporniejszych drzew na świecie, zdolnym do życia w klimacie arktycznym oraz na ubogich, piaszczystych glebach.
Pieprz baldaszkowaty
Piper umbellatum
Pieprz baldaszkowaty (Piper umbellatum) to wieloletni krzew z rodziny pieprzowatych, pochodzący z tropikalnych regionów obu Ameryk, w tym niemal z całej Brazylii. W swoim naturalnym środowisku osiąga od 0,9 do 4 metrów wysokości, choć w uprawie doniczkowej zachowuje bardziej zwartą formę. Jego liście są duże, o kształcie od okrągłego do sercowatego, z wyraźnym unerwieniem dłoniastym i długimi ogonkami liściowymi, które optymalizują wychwytywanie światła w zacienionych miejscach. Kwiatostany pojawiają się w formie wzniesionych, biało-żółtawych kłosów pachwinowych, po których następują brązowawe owoce o piramidalnym kształcie. Naturalnie rośnie na obrzeżach lasów pierwotnych, w zaroślach wtórnych oraz w zacienionych lasach łęgowych i nadrzecznych.
Pizonia kolczasta
Pisonia aculeata
Pisonia aculeata, znana jako pizonia kolczasta lub diabelskie pnącze, to tropikalne, kolczaste pnącze z rodziny południcowatych (Nyctaginaceae). Pochodząca z tropikalnych regionów obu Ameryk i Karaibów, ta energiczna roślina wytwarza długie gałęzie uzbrojone w zakrzywione ciernie — przypominające haki — które czepiają się innych roślin i powierzchni, aby się wspinać. Jej małe, niepozorne kwiaty pojawiają się w gronach wiosną i latem, a po nich następują lepkie nasiona, które mogą chwytać małe owady i ptaki. Jest okazjonalnie uprawiana jako roślina ozdobna w ogrodach tropikalnych i jako naturalne żywopłoty.
Pistacja
Pistacia
Pistacja (Pistacia) to rodzaj drzew i krzewów z rodziny nanerczowatych, pochodzących z regionów śródziemnomorskich, Bliskiego Wschodu, Azji Środkowej oraz części obu Ameryk. Rodzaj ten obejmuje tak kultowe gatunki, jak pistacja właściwa (P. vera), pistacja kleista (P. lentiscus), pistacja terebint (P. terebinthus) oraz ozdobna pistacja chińska (P. chinensis). Przystosowane do suchych i półpustynnych klimatów, rośliny z rodzaju Pistacia są cenione za wyjątkową odporność na suszę, długowieczność oraz wszechstronne zastosowania obejmujące przemysł spożywczy, medycynę i ogrodnictwo ozdobne.
Pistacja chińska
Pistacia chinensis
Pistacia chinensis, powszechnie znana jako pistacja chińska, to średniej wielkości lub duże drzewo liściaste pochodzące z Chin i Tajwanu. Słynie z widowiskowego, ognistego ubarwienia jesiennego — liście zmieniają kolor na jaskrawopomarańczowy, czerwony i szkarłatny — co czyni ją jednym z najbardziej niezawodnych i efektownych drzew ozdobnych w klimacie umiarkowanym. Osiąga wysokość 9–12 metrów, tworząc szeroką, zaokrągloną koronę. Charakteryzuje się łuszczącą się korą, która odsłania łososiowe warstwy wewnętrzne, oraz drobnymi, niepozornymi wiosennymi kwiatami. Po zakorzenieniu jest wyjątkowo odporna na suszę, zanieczyszczenia i szkodniki, co czyni ją ulubionym wyborem do mało wymagających ogrodów i terenów zieleni.
Platan klonolistny
Platanus × hispanica
Platan klonolistny (Platanus × hispanica) to okazałe drzewo liściaste zrzucające liście na zimę, będące mieszańcem platana wschodniego (P. orientalis) i platana zachodniego (P. occidentalis). Jest łatwo rozpoznawalny dzięki korze, która łuszczy się nieregularnymi płatami, odsłaniając odcienie kremowe, oliwkowe i szare, oraz dzięki dużym, klapowanym liściom przypominającym liście klonu. Jest jednym z najczęściej sadzonych drzew miejskich na świecie, cenionym za niezwykłą odporność na zanieczyszczenia, zagęszczenie gleby oraz suszę po zakorzenieniu.
Platan zachodni
Platanus occidentalis
Platan zachodni to jedno z największych rodzimych drzew liściastych wschodniej części Ameryki Północnej, osiągające zazwyczaj 23–30 m wysokości z szeroką, rozłożystą koroną. Jest najbardziej znany ze swojej charakterystycznej, łuszczącej się kory, która odpada nieregularnymi, szarobrązowymi płatami, odsłaniając gładką, kremowobiałą warstwę wewnętrzną. Występuje naturalnie na brzegach rzek, terenach zalewowych i nizinach; po zakorzenieniu toleruje zarówno wilgotne gleby, jak i okresy suszy. Małe, jednopienne kwiaty pojawiają się wczesną wiosną (zielone skupiska męskie, bordowoczerwone żeńskie), a po nich charakterystyczne kuliste owocostany, które utrzymują się przez całą zimę.
Płaskla łosioroga
Platycerium alcicorne
Platycerium alcicorne, powszechnie znana jako płaskla łosioroga, to paproć epifityczna pochodząca z Madagaskaru i Afryki Wschodniej (w tym Kenii, Mozambiku, Tanzanii, Zimbabwe oraz sąsiednich wysp, takich jak Komory, Mauritius, Reunion i Seszele). Podobnie jak inne paprocie z tego rodzaju, wytwarza dwa wyraźne rodzaje liści: zaokrąglone, tarczowate liście płonne, które przylegają do powierzchni, na której rośnie roślina, chroniąc bryłę korzeniową, oraz przypominające poroże łosia liście płodne, które łukowato wyginają się na zewnątrz i posiadają zarodnie na spodniej stronie. W naturze rośnie przytwierdzona do pni i gałęzi drzew, pobierając wilgoć i składniki odżywcze z powietrza, opadów oraz rozkładających się resztek organicznych uwięzionych za liśćmi płonnymi. Nigdy nie wytwarza kwiatów ani nasion, rozmnażając się zamiast tego przez zarodniki oraz poprzez tworzenie odrostów (młodych roślin), które można oddzielić od rośliny matecznej.
Paproć Jelenia
Platycerium bifurcatum
Platycerium bifurcatum to okazała paproć epifityczna pochodząca z lasów deszczowych Australii, Jawy i Nowej Gwinei. Roślina znana jest z wyjątkowych liści w kształcie poroża jelenia i naturalnie rośnie na drzewach oraz skałach, pochłaniając składniki odżywcze i wilgoć z powietrza. Wytwarza dwa rodzaje liści: sterylne liście tarczowe, które kotwiczą roślinę, oraz liście płodne przypominające poroże jelenia. Przy odpowiedniej pielęgnacji paprocie jelenie mogą żyć ponad 50 lat i stawać się imponującymi żywymi rzeźbami.
Filipiński Paproć Rogożebna
Platycerium grande
Platycerium grande to okazała paproć epifityczna pochodząca z Filipin, słynąca z ogromnych, rozwidlonych liści przypominających poroże łosia. Jest jednym z największych gatunków z rodzaju Platycerium i może osiągać do 120 cm wysokości. W naturze rośnie na pniach drzew i skałach, pobierając substancje odżywcze i wilgoć przez podstawowe liście tarczowe.
Paproć Jelenia Hilla
Platycerium hillii
Platycerium hillii, powszechnie znana jako Paproć Jelenia Hilla lub Zielona Paproć Poroże, to australijska paproć epifityczna z rodziny Polypodiaceae. Pochodzi z tropikalnych i subtropikalnych obszarów Queenslandu, rośnie na drzewach i skałach, wykształcając dwa rodzaje liści: płaskie liście tarczowe, które zakotwiczają roślinę i zbierają składniki odżywcze, oraz wyprostowane, poroże-kształtne liście płodne nadające jej charakterystyczny wygląd. Jest jednym z najbardziej zwartych gatunków Platycerium, co czyni ją szczególnie odpowiednią do uprawy w pomieszczeniach.
Żywe kamienie
Pleiospilos nelii
Pleiospilos nelii to niewielki, bezłodygowy sukulent z rodziny Aizoaceae, pochodzący z półpustynnych terenów Karoo na pograniczu Prowincji Przylądkowej Zachodniej i Wschodniej w Południowej Afryce. Roślina wytwarza zaledwie jedną lub dwie pary grubych, niemal kulistych liści w kolorze szaro-zielonym do czerwonawego, pokrytych drobnymi kropkami, które doskonale imitują otaczające ją kamienie i żwir kwarcowy - stąd potoczna nazwa żywe kamienie. Jesienią, między starymi liśćmi, pojawia się nowa para, a stare więdną i wysychają, oddając wodę nowemu wzrostowi. Od lipca do sierpnia roślina wytwarza duże, pachnące, żółto-łososiowe kwiaty przypominające stokrotki, które z czasem przebarwiają się na pomarańczowo.
Fałszywa Aralia
Plerandra elegantissima
Plerandra elegantissima, powszechnie znana jako fałszywa aralia, to elegancki wiecznie zielony krzew pochodzący z lasów deszczowych Nowej Kaledonii. Ceniona za drobno podzielone, ciemnozielone do miedzianoczerwonych liście z ząbkowanymi brzegami, ta tropikalna roślina wprowadza wyrafinowaną, pierzastą teksturę do każdego wnętrza. Choć w naturalnym środowisku może osiągać nawet 15 metrów wysokości, w pomieszczeniach zazwyczaj utrzymuje się między 1,5 a 2 metrami, stając się efektowną, lecz łatwą do utrzymania rośliną doniczkową.
Krzew Chwały
Pleroma urvilleanum
Krzew Chwały (Pleroma urvilleanum, synonim Tibouchina urvilleana) to zachwycający wiecznie zielony krzew pochodzący z brazylijskiego Lasu Atlantyckiego (Mata Atlântica). Wytwarza wspaniałe fioletowo-purpurowe kwiaty o średnicy do 10 cm, z charakterystycznymi ciemnymi pręcikami, kwitnąc obficie latem i jesienią. Osiąga wysokość 3–6 m, należy do rodziny Melastomataceae i został uhonorowany przez Królewskie Towarzystwo Ogrodnicze nagrodą Award of Garden Merit.
Drzewo jabuticaba
Plinia cauliflora
Drzewo jabuticaba to ikoniczne brazylijskie drzewo owocowe, rodzime dla Lasu Atlantyckiego. Jego najbardziej charakterystyczną cechą jest kaulifloria – białe kwiaty oraz ciemnofioletowe, kuliste owoce wyrastają bezpośrednio na pniu i gałęziach. Miąższ jest biały, soczysty i słodki. Drzewo rośnie wolno, a jego kora okresowo złuszcza się, odsłaniając jaśniejsze tkanki.
Jaboticaba
Plinia jaboticaba
Jaboticaba to wolno rosnące, tropikalne, wiecznie zielone drzewo owocowe pochodzące z Brazylii, należące do rodziny mirtowatych (Myrtaceae). Słynie z charakterystycznego zjawiska kauliflorii, polegającego na tym, że małe białe kwiaty, a następnie ciemnofioletowe jagody, wyrastają bezpośrednio z pnia i starszych gałęzi. Owoce to jagody o grubej skórce ze słodkim, białym lub różowym, galaretowatym miąższem w środku, przypominające winogrona pod względem smaku i tekstury. Gęste i obficie rozgałęzione drzewo tworzy zaokrągloną koronę i może żyć przez dziesięciolecia. Jest cenione zarówno jako okaz ozdobny ze względu na swoją unikalną strukturę, jak i jako wydajne drzewo owocowe, mające od wieków duże znaczenie kulturowe w Brazylii.
Jabotikaba szypułkowa
Plinia trunciflora
Jabotikaba szypułkowa (Plinia trunciflora) to brazylijski owocowy gatunek drzewa pochodzący z Lasu Atlantyckiego, należący do rodziny Myrtaceae. Wyróżnia się błyszczącymi, czarnymi owocami zwisającymi na długich szypułkach bezpośrednio z pnia i gałęzi — zjawisko to nosi nazwę kauliflorii. Owoce mają słodki smak przypominający kawę. W naturalnym środowisku drzewo może osiągać do 15 metrów wysokości, tworząc kulistą koronę z zwisającymi gałęziami.
Wiechlina łąkowa
Poa pratensis
Wiechlina łąkowa (Poa pratensis) to wieloletnia trawa kępowa i rozłogowa strefy umiarkowanej, pochodząca z Europy, północnej Azji oraz gór północnej Afryki. Szeroko naturalizowana w Ameryce Północnej, jest jednym z najczęściej uprawianych gatunków traw trawnikowych na świecie, cenionym za delikatną teksturę, niebieskawo-zielony odcień oraz zdolność do tworzenia gęstej darni dzięki podziemnym kłączom. Najlepiej rozwija się w chłodnym i wilgotnym klimacie, znajdując szerokie zastosowanie w ogrodach przydomowych, na boiskach sportowych, polach golfowych oraz pastwiskach w strefach mrozoodporności USDA 3a–7b.
Podalyria jedwabista
Podalyria sericea
Niski, zimozielony krzew osiągający około 1 m wysokości i szerokości, pochodzący z piaskowcowych i granitowych wychodni w okolicach Kapsztadu w RPA (od Zatoki Saldanha po Półwysep Przylądkowy). Liście pokryte są długimi, lśniącymi włoskami, które nadają im jedwabisty, srebrzysty wygląd. Od jesieni do zimy (od maja do sierpnia na półkuli południowej) wytwarza małe, różowe kwiaty z białym środkiem, typowe dla roślin strączkowych (Fabaceae), a następnie rozdęte strąki zawierające kilka nasion. Gatunek sklasyfikowany jako „narażony” (Vulnerable) ze względu na utratę siedlisk, inwazję obcych roślin i częste pożary.
Krzyżownica
Polygala
Krzyżownica (Polygala) to obszerny rodzaj roślin kwiatowych z rodziny krzyżownicowatych (Polygalaceae), obejmujący setki gatunków – od niskich roślin zielnych po wiecznie zielone krzewy subtropikalne. Najbardziej znanym gatunkiem ozdobnym jest krzyżownica mirtolistna (Polygala myrtifolia), szybko rosnący krzew ceniony za obfite, purpurowo-różowe kwiaty, podczas gdy inne gatunki, takie jak Polygala tenuifolia i Polygala senega, mają długą historię zastosowania w medycynie tradycyjnej.
Paprotnik
Polystichum
Polystichum to duży, kosmopolityczny rodzaj wiecznie zielonych paproci z rodziny nerecznicowatych (Dryopteridaceae), powszechnie znanych jako paprotniki ze względu na ich błyszczące, kolczasto-ząbkowane liście. Rodzaj ten obejmuje około 500 gatunków występujących na całym świecie, od paprotnika bożonarodzeniowego (P. acrostichoides) po paprotnik zbrojny (P. munitum). Rośliny te najlepiej rozwijają się w zacienionych warunkach leśnych i są cenione jako odporne, niewymagające rośliny ozdobne, idealne zarówno do ogrodów, jak i do uprawy w pojemnikach.
Eichornia błękitna
Pontederia azurea
Eichornia błękitna (Pontederia azurea, syn. Eichhornia azurea) to wieloletnia roślina wodna z rodziny pontederiowatych, pochodząca z Ameryki Środkowej i Południowej, w tym z Brazylii. W przeciwieństwie do eichornii gruboogonkowej (hiacynta wodnego), gatunek ten zakorzenia się w mule na dnie i wypuszcza pędy, które wydłużają się aż do powierzchni wody. Posiada okrągłe, błyszczące, zielone liście o wielkości około 10 cm oraz efektowne, niebiesko-fioletowe kwiaty z żółtymi plamkami. Rośnie energicznie w wodach stojących lub wolno płynących.
Osika drżąca
Populus tremuloides
Populus tremuloides, powszechnie znana jako osika drżąca, to szybko rosnące drzewo liściaste pochodzące z Ameryki Północnej, słynące z gładkiej, biało-szarej kory i sercowatych liści, które migoczą i „drżą” przy najlżejszym wietrze dzięki spłaszczonym ogonkom. Tworzy rozległe kolonie klonalne połączone jednym systemem korzeniowym, a niektóre kolonie należą do najstarszych i największych żywych organizmów na Ziemi. Jesienią jej liście przybierają jaskrawy złocistożółty kolor.
Premna
Premna
Premna to rodzaj tropikalnych krzewów i małych drzew z rodziny jasnotowatych (Lamiaceae), pochodzący z Azji, Afryki i Oceanii. W Azji – szczególnie gatunki P. microphylla i P. serratifolia – jest ceniona jako roślina do uprawy bonsai oraz na żywopłoty, doceniana za gęste ulistnienie i szybki wzrost.
Pierwiosnek miękki
Primula malacoides
Pierwiosnek miękki (Primula malacoides) to delikatna, zimozielona bylina pochodząca z Himalajów, Assamu, Birmy i Chin. Tworzy kępy jasnozielonych, owłosionych liści, nad którymi wczesną wiosną wyrastają smukłe pędy z piętrowo ułożonymi, drobnymi kwiatami w kolorze fioletowym, różowym, czerwonym lub białym. Jest popularną rośliną doniczkową oraz ozdobą chłodnych szklarni.
Primulina dryas
Primulina dryas
Primulina dryas, dawniej znana jako Chirita dryas, to zwarta, zimozielona bylina z rodziny ostrojowatych (Gesneriaceae), pochodząca z Hongkongu i południowych Chin. W naturze rośnie na zacienionych wapiennych klifach i formacjach krasowych, tworząc płaskie rozety grubych, aksamitnych liści, które czasem zdobią srebrzyste żyłki. Latem i jesienią wytwarza niewielkie skupiska rurkowatych, białych kwiatów z fioletowymi płatkami i żółtym wnętrzem kielicha.
Palma Wachlarzowa Fidżijska
Pritchardia pacifica
Pritchardia pacifica, powszechnie znana jako palma wachlarzowa fidżijska lub pacyficzna palma wachlarzowa, to majestatyczna tropikalna palma pochodząca z wysp pacyficznych – Fidżi i Tonga. Charakteryzuje się zachwycającymi liśćmi w kształcie wachlarza o średnicy do 1,8 m, co czyni ją jedną z najbardziej efektownych wizualnie palm na świecie. Historycznie fidżijscy wodzowie używali jej liści jako ceremonialnych wachlarzy, nadając jej głębokie kulturowe i królewskie znaczenie.
Pseuderantemum Purpurowy
Pseuderanthemum carruthersii
Pseuderanthemum carruthersii, popularnie znany jako Pseuderantemum Purpurowy, to wieloletni tropikalny krzew rodzimy dla wysp Pacyfiku. Wyróżnia się bujnym ozdobnym ulistnieniem – owalne liście mienią się intensywnymi odcieniami fioletu, burgunda i metalicznej zieleni. Kwiaty są drobne, białe z różowawymi lub fioletowymi środkami, osadzone w wierzchołkowych kłosach. Jest to doskonała roślina do tworzenia barwnych kontrastów w ogrodach tropikalnych lub jako punkt centralny w przestronnych, dobrze oświetlonych wnętrzach.
Modrzewnik chiński
Pseudolarix amabilis
Modrzewnik chiński (Pseudolarix amabilis) to zrzucające igły drzewo iglaste pochodzące ze wschodnich Chin, jedyny gatunek w rodzaju Pseudolarix. W przeciwieństwie do większości iglaków, każdej jesieni gubi igły, które przed opadnięciem przybierają wyraźny złocistożółty kolor, od którego drzewo wzięło swoją nazwę. Rośnie powoli i w uprawie może osiągnąć 9–18 m wysokości, charakteryzując się miękkimi, jasnozielonymi igłami zebranymi w pęczki na krótkopędach. Zamiast typowych kwiatów wytwarza szyszki: mniejsze męskie szyszki pyłkowe wiosną oraz wzniesione, jajowate szyszki żeńskie, które dojrzewając, stają się czerwonobrązowe i rozpadają się po dojrzeniu nasion. Jest ceniony jako soliter ozdobny oraz jako drzewko bonsai ze względu na swoje sezonowe piękno i niezwykły wygląd.
Pseudorypsalis
Pseudorhipsalis ramulosa
Pseudorhipsalis ramulosa, znany jako kaktus jemiołowy lub pseudorypsalis, to kaktus epifityczny pochodzący z wilgotnych lasów deszczowych Ameryki Środkowej i Południowej, gdzie rośnie przytwierdzony do pni drzew i skał. Jego płaskie, przypominające wstążki pędy zwisają kaskadowo i mogą osiągać kilka metrów długości, przybierając odcienie od intensywnej zieleni po rubinową czerwień pod wpływem silniejszego światła. Latem wytwarza małe, biało-zielonkawe kwiaty, po których pojawiają się białe lub czerwonawe jagody, co czyni go cenioną rośliną ozdobną do wiszących pojemników.
Daglezja zielona
Pseudotsuga menziesii
Daglezja zielona (Pseudotsuga menziesii) to duże, szybko rosnące wiecznie zielone drzewo iglaste pochodzące z zachodniej Ameryki Północnej, rozciągające się od Gór Skalistych po wybrzeże Pacyfiku. Pomimo swojej nazwy potocznej, nie jest to prawdziwa jodła (Abies), lecz należy do własnego rodzaju, Pseudotsuga. Ma stożkowaty, piramidalny kształt z miękkimi, płaskimi, niebieskozielonymi do ciemnozielonych igłami ułożonymi spiralnie wokół gałązki oraz charakterystyczne zwisające szyszki z trójzębnymi, przypominającymi język węża łuskami wystającymi między łuskami. W swoim naturalnym zasięgu należy do najwyższych drzew na świecie, historycznie osiągając ponad 90 m wysokości; w uprawie zazwyczaj dorasta do 12-24 m wysokości z rozpiętością 4-6 m. Daglezja zielona jest podstawą przemysłu drzewnego na Północno-Zachodnim Pacyfiku i jest oficjalnym drzewem stanu Oregon, a jej pachnące igły sprawiają, że jest jednym z najpopularniejszych drzewek bożonarodzeniowych w Ameryce Północnej.
Bezpieczne dla zwierząt o Średni pielęgnacji
Nasz wybór 684 średni bezpieczne dla zwierząt łączy cechy tej kategorii z umiarkowanymi potrzebami pielęgnacyjnymi. Idealne dla tych z podstawowym doświadczeniem.
Dlaczego wybrać Średni Bezpieczne dla zwierząt?
Łącząc piękno bezpieczne dla zwierząt z poziomem trudności średni, możesz cieszyć się tą kategorią ze zrównoważonym zaangażowaniem pielęgnacyjnym. Każda roślina została wybrana, aby oferować najlepsze cechy kategorii na poziomie pielęgnacji, którego szukasz.