Verbenaceae
Lippia słodka: roślina okrywowa
Phyla dulcis
Cukier Azteków kocha pełne słońce i lekką, dobrze przepuszczalną glebę. Podlewanie powinno być umiarkowane – podłoże może lekko przeschnąć między podlewaniami, ponieważ nadmiar wody szkodzi korzeniom i sprzyja chorobom. Roślina jest ciepłolubna, mrozoodporna jedynie w strefach 9b–12b (nie zimuje w gruncie w polskim klimacie), dlatego uprawia się ją jako roślinę doniczkową, którą latem można wystawić na zewnątrz. W okresie wegetacji sprzyja jej lekkie nawożenie nawozem o niskiej zawartości azotu oraz sporadyczne przycinanie, które stymuluje gęstszy wzrost.
Co 7 dni
Jasne rozproszone
10° - °C
% - %
Kategorie
Czym jest Lippia słodka?
Lippia słodka (Phyla dulcis) to roślina o łatwy pielęgnacji z rodziny Verbenaceae. Lippia słodka (Phyla dulcis, syn. Lippia dulcis) to wieloletnia bylina z rodziny werbenowatych (Verbenaceae), pochodząca z południowego Meksyku, Ameryki Środkowej, Karaibów (Kuba, Hispaniola, Portoryko) oraz północnej części Ameryki Południowej (Kolumbia, Wenezuela). Aztekowie używali jej jako natur...
Lippia słodka wyrasta do 30cm, szerokość 100 cm, podlewanie co 7 dni. Jest odpowiedni do środowisk domowych i niebezpieczny dla zwierząt domowych.
W przeciwieństwie do wielu roślin tropikalnych, Lippia słodka toleruje błędy przy podlewaniu. Najlepsza dla początkujących. Bez środków ostrożności, spożycie może powodować podrażnienie u zwierząt domowych. Trzymaj z dala od kotów i psów. Bez odpowiedniego drenażu, zgnilizna korzeni może rozwinąć się w ciągu 14 dni.
Jak pielęgnować Lippia słodka?
TLDR: Lippia słodka potrzebuje Jasne rozproszone, podlewania co 7 dni i temperatury między 10-30°C przy wilgotności 40-70%.
Jak często podlewać Lippia słodka?
Podlewaj umiarkowanie, ale regularnie – ziemia powinna lekko przeschnąć przed kolejnym podlaniem, ale nigdy nie może pozostawać stale mokra. Zaleganie wody w systemie korzeniowym sprzyja gniciu i chorobom grzybowym.
Ile światła potrzebuje Lippia słodka?
Wymaga pełnego słońca lub lekkiego półcienia. W pełnym słońcu kwitnie najobficiej; w głębokim cieniu pędy stają się rzadkie i wyciągają się do światła.
Jakie podłoże jest najlepsze dla Lippia słodka?
Preferuje lekką, piaszczysto-gliniastą i dobrze przepuszczalną glebę z dodatkiem kompostu, najlepiej o pH w granicach 6,0–8,0. Dobry drenaż jest kluczowy, aby zapobiec gniciu korzeni.
Jakiej doniczki użyć dla Lippia słodka?
Ze względu na płożący i zwisający pokrój (pędy o długości do 1 m), idealnie nadaje się do wiszących koszy lub szerokich mis z otworami odpływowymi i przepuszczalnym podłożem.
Czym jest Lippia słodka i skąd pochodzi?
Lippia słodka (Phyla dulcis, syn. Lippia dulcis) to wieloletnia bylina z rodziny werbenowatych (Verbenaceae), pochodząca z południowego Meksyku, Ameryki Środkowej, Karaibów (Kuba, Hispaniola, Portoryko) oraz północnej części Ameryki Południowej (Kolumbia, Wenezuela). Aztekowie używali jej jako naturalnego słodzika i rośliny leczniczej jeszcze przed przybyciem Europejczyków; po raz pierwszy została naukowo opisana w XVI wieku przez hiszpańskiego lekarza Francisco Hernándeza. Liście zawierają ekstremalnie słodką substancję – hernandulcynę, ale jednocześnie kamforę, dlatego powinny być spożywane tylko w niewielkich ilościach. Roślina tworzy niskie, płożące lub zwisające pędy z drobnymi białymi kwiatami i jest popularna w wiszących doniczkach oraz jako roślina okrywowa.
Jak rozmnażać Lippia słodka?
Jak duże może być Lippia słodka?
TLDR: Lippia słodka może osiągnąć wysokość do 30cm przy Szybki tempie wzrostu.
Maksymalna wysokość
30cm
Rozpiętość
1.0m
Tempo wzrostu
Szybki
Ulistnienie
Wiecznie zielona
Uwaga: roślina toksyczna
Ta roślina może być toksyczna po spożyciu. Trzymaj z dala od:
Zastosowania rośliny
Jadalna
Można spożywać
Lecznicza
Właściwości lecznicze
Aromatyczna
Przyjemny zapach
Okrywa gruntowa
Pokrywa glebę
Zastosowania lecznicze
- Tradycyjny środek ludowy na kaszel i przeziębienia dróg oddechowych (skuteczność lecznicza niepotwierdzona klinicznie)
- Historycznie stosowana przez Azteków jako zioło lecznicze
Zastosowania kulinarne
- Suszone liście służą do słodzenia napojów, herbat i potraw jako alternatywa dla cukru
- Dzięki bezkalorycznej hernandulcynie odpowiednia dla diabetyków
- Stosowana wyłącznie w małych ilościach ze względu na zawartość kamfory, która w większych dawkach jest toksyczna
Na jakie choroby jest narażona Lippia słodka?
TLDR: Lippia słodka jest podatna na 5 znanych chorób. Regularnie monitoruj roślinę, aby wcześnie wykryć problemy.
Mszyce
Mszyce to małe owady o miękkim ciele i gruszkowatym kształcie (1,5 do 3 mm długości), które żywią się wysysając bogaty w składniki odżywcze sok z roślin. Rozmnażają się szybko i mogą gwałtownie osłabić rośliny, powodując zniekształcenia wzrostu oraz przenosząc wirusy roślinne. Mszyce występują w różnych kolorach, w tym zielonym, czarnym, czerwonym, żółtym, brązowym i szarym. Wydzielają spadź — lepką substancję, która przyciąga mrówki i sprzyja rozwojowi grzybów sadzakowych.
Mączniak prawdziwy
Mączniak prawdziwy to powszechna choroba grzybowa wywoływana przez różne gatunki grzybów, w tym Erysiphe, Podosphaera, Oïdium i Leveillula. Atakuje ponad 10 000 gatunków roślin na całym świecie. Choroba rozwija się w ciepłym, suchym klimacie przy wysokiej wilgotności powietrza i objawia się charakterystycznym białym, mączystym nalotem na powierzchni roślin.
Zgnilizna korzeni
Zgnilizna korzeni to poważna choroba grzybowa, która atakuje system korzeniowy roślin, powodując jego rozkład i obumieranie. Jest spowodowana głównie przez nadmierne podlewanie, słaby drenaż lub grzyby glebowe, takie jak Pythium, Phytophthora, Rhizoctonia i Fusarium. Choroba rozwija się w warunkach przesyconej wodą gleby, gdzie korzenie są pozbawione tlenu, co czyni je podatnymi na infekcję grzybową.
Rdza
Rdza to powszechna choroba grzybowa wywoływana przez grzyby z rzędu Pucciniales, atakująca szeroki wachlarz roślin. Nazwa choroby pochodzi od charakterystycznych pomarańczowych, żółtych lub czerwonobrązowych krost pojawiających się na liściach, przypominających rdzę na metalu. Ten obligatoryjny pasożyt grzybowy wymaga żywych roślin do przeżycia i może powodować znaczne straty ekonomiczne w uprawach rolniczych.
Znaczenie i symbolika
Roślina jest ściśle związana z tradycją aztecką – rdzenni mieszkańcy Meksyku używali jej jako naturalnego słodzika i leku na długo przed przybyciem Europejczyków. W XVI wieku opisał ją hiszpański lekarz Francisco Hernández, od którego nazwiska pochodzi nazwa słodkiej substancji – hernandulcyny – zawartej w liściach.
Porównaj z podobnymi roślinami
| Cecha | Trudność | Światło | Podlewanie | Bezpieczna dla zwierząt |
|---|---|---|---|---|
| Klon polny | Łatwy | Jasne rozproszone | 14d | ✓ |
| Brzoza brodawkowata | Łatwy | Bezpośrednie słońce | 14d | ✓ |
| Gailardia nadobna | Łatwy | Bezpośrednie słońce | 10d | ✓ |
| Kalocefalus Browna | Łatwy | Bezpośrednie słońce | 14d | ✓ |