Euphorbiaceae
Wilczomlecz mirtowaty: roślina okrywowa
Euphorbia myrsinites
Roślina do ogrodów skalnych: pełne słońce, uboga i dobrze zdrenowana gleba, prawie brak podlewania. Przycinaj pędy, które już przekwitły, tuż przy podstawie, aby zapobiec samosiewom. Używaj rękawic: sok mleczny podrażnia skórę i oczy oraz jest toksyczny dla ludzi, psów i kotów.
Co 14 dni
Jasne rozproszone
-29° - °C
% - %
Kategorie
Czym jest Wilczomlecz mirtowaty?
Wilczomlecz mirtowaty (Euphorbia myrsinites) to roślina o łatwy pielęgnacji z rodziny Euphorbiaceae. Euphorbia myrsinites to wieloletni sukulent z rodziny wilczomleczowatych, pochodzący z południowej Europy, Turcji, Kaukazu i Iranu, gdzie rośnie na suchych i kamienistych zboczach. Pędy płożą się po ziemi i osiągają 20-40 cm długości, pokryte mięsistymi, niebiesko-szarymi listkami ułożonymi spiralni...
Wilczomlecz mirtowaty wyrasta do 20cm, szerokość 45 cm, podlewanie co 14 dni. Jest nieodpowiedni do środowisk domowych i niebezpieczny dla zwierząt domowych.
W przeciwieństwie do wielu roślin tropikalnych, Wilczomlecz mirtowaty toleruje błędy przy podlewaniu. Najlepsza dla początkujących. Bez środków ostrożności, spożycie może powodować podrażnienie u zwierząt domowych. Trzymaj z dala od kotów i psów.
Jak pielęgnować Wilczomlecz mirtowaty?
TLDR: Wilczomlecz mirtowaty potrzebuje Jasne rozproszone, podlewania co 14 dni i temperatury między -29-30°C przy wilgotności 40-70%.
Jak często podlewać Wilczomlecz mirtowaty?
Toleruje suszę. W gruncie opady deszczu zazwyczaj wystarczają po zakorzenieniu się rośliny; w doniczce podlewaj tylko wtedy, gdy ziemia całkowicie wyschnie, mniej więcej co 14 dni w czasie upałów i znacznie rzadziej zimą. Zalegająca woda powoduje gnicie korzeni.
Ile światła potrzebuje Wilczomlecz mirtowaty?
Pełne słońce, co najmniej 6 godzin dziennie. W cieniu pędy stają się długie i wiotkie, a niebieskawy kolor zanika.
Jakie podłoże jest najlepsze dla Wilczomlecz mirtowaty?
Gleba sucha, uboga i bardzo dobrze zdrenowana: piaszczysta, kamienista lub podłoże do ogrodów skalnych. Akceptuje glebę kwaśną, obojętną lub wapienną, ale nie toleruje terenu, na którym gromadzi się woda.
Jakiej doniczki użyć dla Wilczomlecz mirtowaty?
Szeroka i płytka donica gliniana z otworami drenażowymi lub koryto w ogrodzie skalnym.
Czym jest Wilczomlecz mirtowaty i skąd pochodzi?
Euphorbia myrsinites to wieloletni sukulent z rodziny wilczomleczowatych, pochodzący z południowej Europy, Turcji, Kaukazu i Iranu, gdzie rośnie na suchych i kamienistych zboczach. Pędy płożą się po ziemi i osiągają 20-40 cm długości, pokryte mięsistymi, niebiesko-szarymi listkami ułożonymi spiralnie, co nadaje każdemu pędowi wygląd łuskowatego ogona. Roślina jest niska, osiąga od 10 do 20 cm wysokości i rozrasta się do 45 cm szerokości. Wiosną na końcach pędów tworzą się kwiatostany z żółto-zielonymi podkwiatkami otaczającymi drobne kwiaty. Wszystkie części rośliny zawierają biały sok mleczny, który podrażnia skórę i oczy. Łatwo rozsiewa nasiona i w niektórych stanach zachodnich USA jest uważana za gatunek inwazyjny.
Jak rozmnażać Wilczomlecz mirtowaty?
Nasiona
Roślina łatwo rozsiewa się sama; często wystarczy przesadzić siewki, które wyrastają wokół. Podczas pracy używaj rękawic ochronnych.
- 1 Zbierz torebki nasienne, gdy zaczną wysychać, zanim same się otworzą
- 2 Wysiej do piaszczystego podłoża, lekko przykrywając
- 3 Utrzymuj lekką wilgotność w jasnym miejscu
- 4 Przesadź sadzonki, gdy osiągną kilka centymetrów
Potrzebne materiały:
Sadzonki pędowe
Wykonuj na początku wiosny lub lata. Chroń oczy i skórę przed sokiem mlecznym.
- 1 Odetnij młody pęd u podstawy rośliny
- 2 Zmyj sok mleczny z miejsca cięcia zimną wodą
- 3 Pozostaw cięcie do wyschnięcia na jeden lub dwa dni
- 4 Posadź w prawie suchym, piaszczystym podłożu
- 5 Podlewaj oszczędnie do momentu ukorzenienia
Potrzebne materiały:
Podział kępy
System korzeniowy nie lubi przesadzania; dziel tylko duże i dobrze zadomowione rośliny.
- 1 Ostrożnie wykop kępę
- 2 Oddziel części, które mają własne korzenie
- 3 Posadź na tej samej głębokości w dobrze zdrenowanej ziemi
- 4 Podlej raz i poczekaj, aż ziemia wyschnie
Potrzebne materiały:
Jak duże może być Wilczomlecz mirtowaty?
TLDR: Wilczomlecz mirtowaty może osiągnąć wysokość do 20cm przy Średni tempie wzrostu.
Maksymalna wysokość
20cm
Rozpiętość
45cm
Tempo wzrostu
Średni
Ulistnienie
Wiecznie zielona
Uwaga: roślina toksyczna
Ta roślina może być toksyczna po spożyciu. Trzymaj z dala od:
Zastosowania rośliny
Ozdobna
Świetna do dekoracji
Okrywa gruntowa
Pokrywa glebę
Na jakie choroby jest narażona Wilczomlecz mirtowaty?
TLDR: Wilczomlecz mirtowaty jest podatna na 6 znanych chorób. Regularnie monitoruj roślinę, aby wcześnie wykryć problemy.
Zgnilizna korzeni
Zgnilizna korzeni to poważna choroba grzybowa, która atakuje system korzeniowy roślin, powodując jego rozkład i obumieranie. Jest spowodowana głównie przez nadmierne podlewanie, słaby drenaż lub grzyby glebowe, takie jak Pythium, Phytophthora, Rhizoctonia i Fusarium. Choroba rozwija się w warunkach przesyconej wodą gleby, gdzie korzenie są pozbawione tlenu, co czyni je podatnymi na infekcję grzybową.
Przelewanie
Przelanie występuje, gdy rośliny otrzymują zbyt dużo wody, pozbawiając korzenie tlenu i powodując ich gnicie. Ten stres środowiskowy jest jedną z najczęstszych przyczyn śmierci roślin doniczkowych, ponieważ zalewana wodą gleba uniemożliwia korzeniom oddychanie i prawidłowe funkcjonowanie.
Mszyce
Mszyce to małe owady o miękkim ciele i gruszkowatym kształcie (1,5 do 3 mm długości), które żywią się wysysając bogaty w składniki odżywcze sok z roślin. Rozmnażają się szybko i mogą gwałtownie osłabić rośliny, powodując zniekształcenia wzrostu oraz przenosząc wirusy roślinne. Mszyce występują w różnych kolorach, w tym zielonym, czarnym, czerwonym, żółtym, brązowym i szarym. Wydzielają spadź — lepką substancję, która przyciąga mrówki i sprzyja rozwojowi grzybów sadzakowych.
Wełnowce
Wełnowce to małe owady o miękkim ciele pokryte białą, woskową, watowatą substancją. Są częstymi szkodnikami roślin doniczkowych oraz roślin uprawianych na zewnątrz w łagodnym klimacie. Te ssące owady żywią się tkankami roślin, powodując uszkodzenia, zahamowanie wzrostu, a nieleczone mogą doprowadzić do obumarcia rośliny. Wytwarzają lepką spadź, która przyciąga grzyby sadzakowe.
Porównaj z podobnymi roślinami
| Cecha | Trudność | Światło | Podlewanie | Bezpieczna dla zwierząt |
|---|---|---|---|---|
| Klon polny | Łatwy | Jasne rozproszone | 14d | ✓ |
| Rojnik iberyjski | Łatwy | Bezpośrednie słońce | 14d | ✓ |
| Brzoza brodawkowata | Łatwy | Bezpośrednie słońce | 14d | ✓ |
| Gailardia nadobna | Łatwy | Bezpośrednie słońce | 10d | ✓ |
