Euphorbiaceae
Wilczomlecz sutkowaty: roślina pełnego słońca
Euphorbia mammillaris
Łatwa w uprawie roślina: pełne słońce lub dużo światła, dobrze przepuszczalne podłoże mineralne i podlewanie tylko po wyschnięciu podłoża, prawie wcale zimą. Nie toleruje mrozu; poniżej około 5 °C należy trzymać ją w pomieszczeniu. Nawozić rozcieńczonym nawozem od późnej wiosny do lata. Podczas obchodzenia się z rośliną używać rękawiczek, ponieważ mleczny sok podrażnia skórę i oczy.
Co 7 dni
Bezpośrednie słońce
5° - °C
% - %
Kategorie
Czym jest Wilczomlecz sutkowaty?
Wilczomlecz sutkowaty (Euphorbia mammillaris) to roślina o łatwy pielęgnacji z rodziny Euphorbiaceae. Wilczomlecz sutkowaty (Euphorbia mammillaris) to sukulent z rodziny wilczomleczowatych, pochodzący z Przylądka w Republice Południowej Afryki, gdzie rośnie wśród ciernistej roślinności w Małym Karoo i południowej prowincji. Pomimo swojej nazwy, nie jest kaktusem. Tworzy kępy wzniesionych, grubych, s...
Wilczomlecz sutkowaty wyrasta do 60cm, szerokość 60 cm, podlewanie co 7 dni. Jest odpowiedni do środowisk domowych i niebezpieczny dla zwierząt domowych.
W przeciwieństwie do wielu roślin tropikalnych, Wilczomlecz sutkowaty toleruje błędy przy podlewaniu. Najlepsza dla początkujących. Bez środków ostrożności, spożycie może powodować podrażnienie u zwierząt domowych. Trzymaj z dala od kotów i psów. Bez odpowiedniego drenażu, zgnilizna korzeni może rozwinąć się w ciągu 14 dni.
Jak pielęgnować Wilczomlecz sutkowaty?
TLDR: Wilczomlecz sutkowaty potrzebuje Bezpośrednie słońce, podlewania co 7 dni i temperatury między 5-30°C przy wilgotności 40-70%.
Jak często podlewać Wilczomlecz sutkowaty?
Latem podlewać mniej więcej raz w tygodniu, zawsze pozwalając podłożu całkowicie wyschnąć między podlewaniami. Zimą podlewać maksymalnie raz w miesiącu. Nigdy nie zostawiać stojącej wody w podstawce: przelanie powoduje gnicie korzeni.
Ile światła potrzebuje Wilczomlecz sutkowaty?
Lubi pełne słońce; w pomieszczeniach umieścić na najjaśniejszym parapecie, najlepiej z kilkoma godzinami bezpośredniego słońca. Toleruje półcień, ale roślina, która była w cieniu, musi być stopniowo przyzwyczajana do słońca, w przeciwnym razie łodygi mogą ulec poparzeniu.
Jakie podłoże jest najlepsze dla Wilczomlecz sutkowaty?
Podłoże do kaktusów i sukulentów z dużą ilością materiału mineralnego (gruboziarnisty piasek, żwir, pumeks lub keramzyt) i niewielką ilością materii organicznej. Ważne jest, aby szybko odprowadzało wodę; pH nie jest wymagające.
Jakiej doniczki użyć dla Wilczomlecz sutkowaty?
Mała gliniana doniczka z otworem drenażowym; roślina lubi ciasne doniczki. Glinka pomaga podłożu szybciej wyschnąć.
Harmonogram pielęgnacji
Nawożenie
Co 30 dni
Czym jest Wilczomlecz sutkowaty i skąd pochodzi?
Wilczomlecz sutkowaty (Euphorbia mammillaris) to sukulent z rodziny wilczomleczowatych, pochodzący z Przylądka w Republice Południowej Afryki, gdzie rośnie wśród ciernistej roślinności w Małym Karoo i południowej prowincji. Pomimo swojej nazwy, nie jest kaktusem. Tworzy kępy wzniesionych, grubych, szarozielonych łodyg z 7 do 17 żeberkami pokrytymi sześciokątnymi brodawkami ułożonymi jak ziarna kolby kukurydzy. Białawe „kolce”, o długości do 1 cm, są w rzeczywistości pozostałościami szypułek kwiatowych. Osiąga wysokość od 20 do 60 cm i wypuszcza boczne pędy z podstawy. Od późnej zimy do wczesnego lata wytwarza małe, żółte, pomarańczowe lub różowawe kwiaty na końcach łodyg. Jak wszystkie wilczomlecze, zawiera drażniący biały lateks.
Jak rozmnażać Wilczomlecz sutkowaty?
Sadzonki pędowe
Wykonywać od późnej wiosny do lata, w okresie wzrostu. Nie podlewać przed zagojeniem, w przeciwnym razie podstawa zgnije.
- 1 Używając rękawiczek, odciąć boczny pęd tuż przy podstawie czystym nożem
- 2 Przemyć cięcie wodą, aby zatrzymać wypływ lateksu
- 3 Pozostawić sadzonkę do wyschnięcia w cieniu na 1 do 2 tygodni, aż się zagoi
- 4 Posadzić w suchym podłożu mineralnym
- 5 Odczekać tydzień na pierwsze lekkie podlewanie
Potrzebne materiały:
Jak duże może być Wilczomlecz sutkowaty?
TLDR: Wilczomlecz sutkowaty może osiągnąć wysokość do 60cm przy Średni tempie wzrostu.
Maksymalna wysokość
60cm
Rozpiętość
60cm
Tempo wzrostu
Średni
Ulistnienie
Wiecznie zielona
Uwaga: roślina toksyczna
Ta roślina może być toksyczna po spożyciu. Trzymaj z dala od:
Zastosowania rośliny
Ozdobna
Świetna do dekoracji
Na jakie choroby jest narażona Wilczomlecz sutkowaty?
TLDR: Wilczomlecz sutkowaty jest podatna na 7 znanych chorób. Regularnie monitoruj roślinę, aby wcześnie wykryć problemy.
Wełnowce
Wełnowce to małe owady o miękkim ciele pokryte białą, woskową, watowatą substancją. Są częstymi szkodnikami roślin doniczkowych oraz roślin uprawianych na zewnątrz w łagodnym klimacie. Te ssące owady żywią się tkankami roślin, powodując uszkodzenia, zahamowanie wzrostu, a nieleczone mogą doprowadzić do obumarcia rośliny. Wytwarzają lepką spadź, która przyciąga grzyby sadzakowe.
Czerwce
Czerwce to małe szkodniki ssące soki, które pojawiają się jako brązowe, przypominające muszle guzki na łodygach i liściach roślin. Istnieje ponad 25 gatunków, podzielonych na czerwce pancerzowe (twarde) i miseczniki (miękkie). Żywią się przebijając tkankę roślinną i wysysając sok, co osłabia roślinę i może prowadzić do żółknięcia, zahamowania wzrostu, a nawet śmierci, jeśli nie zostanie podjęte leczenie. Wydzielają również spadź, która przyciąga mrówki i sprzyja rozwojowi grzyba sadzakowego.
Przędziorki
Przędziorki to maleńkie pajęczaki (mniej niż 1,3 mm długości) spokrewnione z pająkami i kleszczami, które żywią się sokiem roślinnym. Najlepiej rozwijają się w gorących i suchych warunkach i mogą powodować znaczne szkody w roślinach ozdobnych i warzywnych. Podczas silnych inwazji straty w uprawach mogą sięgać 14% lub więcej, ponieważ szkodniki te zakłócają kluczowe procesy roślinne, w tym fotosyntezę, pobieranie dwutlenku węgla i transpirację.
Zgnilizna korzeni
Zgnilizna korzeni to poważna choroba grzybowa, która atakuje system korzeniowy roślin, powodując jego rozkład i obumieranie. Jest spowodowana głównie przez nadmierne podlewanie, słaby drenaż lub grzyby glebowe, takie jak Pythium, Phytophthora, Rhizoctonia i Fusarium. Choroba rozwija się w warunkach przesyconej wodą gleby, gdzie korzenie są pozbawione tlenu, co czyni je podatnymi na infekcję grzybową.
Porównaj z podobnymi roślinami
| Cecha | Trudność | Światło | Podlewanie | Bezpieczna dla zwierząt |
|---|---|---|---|---|
| Klon polny | Łatwy | Jasne rozproszone | 14d | ✓ |
| Rojnik iberyjski | Łatwy | Bezpośrednie słońce | 14d | ✓ |
| Brzoza brodawkowata | Łatwy | Bezpośrednie słońce | 14d | ✓ |
| Gailardia nadobna | Łatwy | Bezpośrednie słońce | 10d | ✓ |