Convolvulaceae
Wilec pierzasty: roślina pełnego słońca
Ipomoea quamoclit
Łatwa i szybka w uprawie: wymaga pełnego słońca, przepuszczalnej gleby, regularnego podlewania i podpory do wspinania. W klimacie z mroźnymi zimami wysiewany co roku.
Co 4 dni
Bezpośrednie słońce
° - °C
% - %
Kategorie
Czym jest Wilec pierzasty?
Wilec pierzasty (Ipomoea quamoclit) to roślina o łatwy pielęgnacji z rodziny Convolvulaceae. Wilec pierzasty to delikatne pnącze z rodziny powojowatych, pochodzące z tropikalnych obszarów Ameryki, od Meksyku po północną część Ameryki Południowej. Owija się wokół wszelkich podpór, osiągając od 3 do 6 metrów wysokości w ciągu jednego sezonu. Liście są głęboko powcinane na liczne, nitkowate se...
Wilec pierzasty wyrasta do 6.0m, szerokość 180 cm, podlewanie co 4 dni. Jest nieodpowiedni do środowisk domowych i niebezpieczny dla zwierząt domowych.
W przeciwieństwie do wielu roślin tropikalnych, Wilec pierzasty toleruje błędy przy podlewaniu. Najlepsza dla początkujących. Bez środków ostrożności, spożycie może powodować podrażnienie u zwierząt domowych. Trzymaj z dala od kotów i psów.
Jak pielęgnować Wilec pierzasty?
TLDR: Wilec pierzasty potrzebuje Bezpośrednie słońce, podlewania co 4 dni i temperatury między 15-30°C przy wilgotności 40-70%.
Jak często podlewać Wilec pierzasty?
Utrzymuj podłoże lekko wilgotne, podlewając co 3-4 dni podczas upałów. Wytrzymuje krótkotrwałe susze, ale kwitnie obficiej przy regularnym nawadnianiu.
Ile światła potrzebuje Wilec pierzasty?
Pełne słońce, co najmniej 6 godzin bezpośredniego nasłonecznienia. W cieniu wytwarza dużo liści, ale mało kwiatów.
Jakie podłoże jest najlepsze dla Wilec pierzasty?
Zwykła ziemia ogrodowa z dobrym drenażem. Zbyt żyzna gleba sprzyja rozwojowi masy zielonej kosztem kwiatów.
Jakiej doniczki użyć dla Wilec pierzasty?
Doniczka o średnicy 30 cm lub większa z otworem drenażowym i zamontowaną kratką lub siatką. Doskonale prezentuje się na płotach, balustradach i pergolach.
Czym jest Wilec pierzasty i skąd pochodzi?
Wilec pierzasty to delikatne pnącze z rodziny powojowatych, pochodzące z tropikalnych obszarów Ameryki, od Meksyku po północną część Ameryki Południowej. Owija się wokół wszelkich podpór, osiągając od 3 do 6 metrów wysokości w ciągu jednego sezonu. Liście są głęboko powcinane na liczne, nitkowate segmenty, przypominając pióra lub szkielet liścia, co nadaje roślinie ażurowy wygląd. Od początku lata do pierwszych przymrozków wytwarza drobne, trąbkowate kwiaty, które otwierają się w kształt pięcioramiennej gwiazdy. Najczęściej mają kolor szkarłatnoczerwony, rzadziej różowy lub biały i są chętnie odwiedzane przez kolibry. Poza strefą tropikalną uprawiany jako roślina jednoroczna, często rozsiewa się samoczynnie. Nasiona są toksyczne.
Jak rozmnażać Wilec pierzasty?
Nasiona
Roślina nie lubi przesadzania i naruszania bryły korzeniowej: jeśli wysiewasz do pojemników, przesadzaj z całą ziemią. Przechowuj nasiona z dala od dzieci i zwierząt.
- 1 Lekko przetrzyj osłonkę nasion papierem ściernym i namocz je w letniej wodzie przez 12-24 godziny
- 2 Wysiewaj na głębokość 1 cm bezpośrednio do gruntu lub do doniczek, gdy minie ryzyko przymrozków
- 3 Utrzymuj glebę wilgotną i ciepłą aż do momentu wykiełkowania
- 4 Zapewnij siewkom siatkę lub podpory zaraz po wzejściu
Potrzebne materiały:
Jak duże może być Wilec pierzasty?
TLDR: Wilec pierzasty może osiągnąć wysokość do 6.0m przy Szybki tempie wzrostu.
Maksymalna wysokość
6.0m
Rozpiętość
1.8m
Tempo wzrostu
Szybki
Uwaga: roślina toksyczna
Ta roślina może być toksyczna po spożyciu. Trzymaj z dala od:
Zastosowania rośliny
Ozdobna
Świetna do dekoracji
Na jakie choroby jest narażona Wilec pierzasty?
TLDR: Wilec pierzasty jest podatna na 5 znanych chorób. Regularnie monitoruj roślinę, aby wcześnie wykryć problemy.
Mszyce
Mszyce to małe owady o miękkim ciele i gruszkowatym kształcie (1,5 do 3 mm długości), które żywią się wysysając bogaty w składniki odżywcze sok z roślin. Rozmnażają się szybko i mogą gwałtownie osłabić rośliny, powodując zniekształcenia wzrostu oraz przenosząc wirusy roślinne. Mszyce występują w różnych kolorach, w tym zielonym, czarnym, czerwonym, żółtym, brązowym i szarym. Wydzielają spadź — lepką substancję, która przyciąga mrówki i sprzyja rozwojowi grzybów sadzakowych.
Przędziorki
Przędziorki to maleńkie pajęczaki (mniej niż 1,3 mm długości) spokrewnione z pająkami i kleszczami, które żywią się sokiem roślinnym. Najlepiej rozwijają się w gorących i suchych warunkach i mogą powodować znaczne szkody w roślinach ozdobnych i warzywnych. Podczas silnych inwazji straty w uprawach mogą sięgać 14% lub więcej, ponieważ szkodniki te zakłócają kluczowe procesy roślinne, w tym fotosyntezę, pobieranie dwutlenku węgla i transpirację.
Plamistość liści
Plamistość liści to powszechna choroba grzybowa wywoływana przez różne patogeny, w tym Alternaria, Ascochyta, Colletotrichum, Septoria i Venturia. Atakuje głównie liście, powodując odbarwione plamy, które nieleczone mogą prowadzić do przedwczesnego opadania liści.
Biała rdza
Porównaj z podobnymi roślinami
| Cecha | Trudność | Światło | Podlewanie | Bezpieczna dla zwierząt |
|---|---|---|---|---|
| Klon polny | Łatwy | Jasne rozproszone | 14d | ✓ |
| Rojnik iberyjski | Łatwy | Bezpośrednie słońce | 14d | ✓ |
| Brzoza brodawkowata | Łatwy | Bezpośrednie słońce | 14d | ✓ |
| Gailardia nadobna | Łatwy | Bezpośrednie słońce | 10d | ✓ |