Kompletny przewodnik po roślinach

Uczep owłosiony

Bidens pilosa

Uczep owłosiony (Bidens pilosa) to roślina jednoroczna z rodziny astrowatych, pochodząca z tropikalnych obszarów Ameryki, a obecnie rozprzestrzeniona jako roślina ruderalna na prawie całym świecie. Dorasta do 1,8 m wysokości, posiada biało-żółte kwiaty zebrane w koszyczki oraz nasiona z haczykami, które łatwo przyczepiają się do ubrań i sierści zwierząt. Jest szeroko ceniona w medycynie ludowej, a także spożywana jako dzika roślina jadalna.

Bifrenaria Harrisona

Bifrenaria harrisoniae

Bifrenaria harrisoniae, powszechnie znana jako Bifrenaria Harrisona, to okazała epifityczna orchidea endemiczna dla Brazylii. Występuje w biomach Lasu Atlantyckiego i Cerrado na wysokościach od 200 do 1200 metrów, tworząc duże, woskowe, pachnące kwiaty — przeważnie białe z różowo-bordowym warżką i ciemnymi żyłkowaniem — o średnicy do 8 cm. Masywne pseudobulwy gromadzą wodę i składniki odżywcze, umożliwiając roślinie przetrwanie sezonowych okresów suszy.

Billbergia (rodzaj)

Billbergia

Billbergia to rodzaj bromeliadów pochodzących głównie z Ameryki Południowej, szeroko uprawianych jako rośliny ozdobne ze względu na wiecznie zielone rozety i kolorowe, rurkowate kwiaty. Najpopularniejszy gatunek, B. nutans, znany jest powszechnie jako Łzy Królowej.

Bilbergia zwisła

Billbergia nutans

Billbergia nutans, powszechnie znana jako Bilbergia zwisła lub Łzy królowej, to bromelia epifityczna pochodząca z Brazylii, Argentyny, Urugwaju i Paragwaju. Tworzy rurkowate rozety szarozielonych liści o ząbkowanych brzegach i wytwarza egzotyczne, zwisające kwiaty z różowo-czerwonymi podkwiatkami oraz niebiesko-fioletowymi, zielonymi i żółtymi płatkami. Jest to jedna z najłatwiejszych w uprawie bromelii, tolerująca pewne zaniedbania i doskonała dla początkujących.

Bilbergia piramidalna

Billbergia pyramidalis

Billbergia pyramidalis, powszechnie znana jako bilbergia piramidalna lub płonąca pochodnia, to epifityczna lub naziemna bromelia pochodząca z północnej części Ameryki Południowej i Karaibów. Tworzy zwartą rozetę błyszczących, zielonych liści i wytwarza piramidalny, szkarłatnoczerwony kwiatostan z fioletowymi i żółtymi akcentami, zazwyczaj późnym latem lub wczesną jesienią. Jest to roślina wytrzymała i mało wymagająca, popularna w ogrodach tropikalnych oraz jako roślina doniczkowa.

Biophytum sensitivum

Biophytum sensitivum

Niewielka tropikalna roślina zielna pochodząca z Azji, charakteryzująca się rozetą pierzastych liści przypominającą palmę oraz drobnymi, żółtymi kwiatami w kształcie gwiazdek. Jej listki składają się do wewnątrz pod wpływem dotyku, podobnie jak u mimozy. Zazwyczaj osiąga wysokość od 15 do 30 cm.

Biszofia jawajska

Bischofia javanica

Bischofia javanica, znana jako biszofia jawajska, to szybko rosnące wiecznie zielone drzewo pochodzące z tropikalnej i subtropikalnej Azji, Australii oraz wysp Pacyfiku. Charakteryzuje się trójlistkowymi liśćmi, które początkowo są brązowoczerwone, a po dojrzeniu stają się lśniąco zielone, drobnymi zielonkawo-żółtymi kwiatami zebranymi w zwisające grona oraz okrągłymi, jagodopodobnymi owocami, które zmieniają barwę na brązowo-pomarańczową. W swoim naturalnym środowisku może przekraczać 30 m wysokości, choć okazy uprawne są zazwyczaj mniejsze. Jest ceniona jako szybko rosnące drzewo dające cień, jednak w niektórych regionach, takich jak Floryda czy wyspy Pacyfiku, stała się gatunkiem inwazyjnym.

Palma Bismarcka

Bismarckia nobilis

Bismarckia nobilis, powszechnie znana jako palma Bismarcka, jest jedną z najbardziej majestatycznych i rzeźbiarskich palm na świecie. Rodem z Madagaskaru, wyróżnia się ogromnymi wachlarzowatymi liśćmi o wyjątkowym srebrzystoniebieskim odcieniu. Jest rośliną o wolnym do umiarkowanego tempie wzrostu, która staje się centralnym punktem każdego ogrodu dzięki swej imponującej sylwetce i gęstemu ulistnieniu.

Rdest himalajski

Bistorta amplexicaulis

Bistorta amplexicaulis (syn. Persicaria amplexicaulis), znana jako rdest himalajski lub rdest obejmujący, to kępiasta bylina z rodziny rdestowatych (Polygonaceae), pochodząca z regionu Himalajów, od Afganistanu po Chiny. Tworzy gęste kępy spiczastych, sercowatych liści, które obejmują łodygę (epitet 'amplexicaulis' oznacza 'obejmujący łodygę'). Od połowy lata do wczesnej jesieni roślinę wieńczą wąskie, przypominające szczotki kłosy drobnych czerwonych, różowych lub białych kwiatów, które są niezwykle atrakcyjne dla pszczół i motyli. Wytrzymały i łatwy w uprawie, jest klasycznym elementem ogrodów w stylu wiejskim (cottage), rabat bylinowych, brzegów oczek wodnych oraz ogrodów bagiennych.

Arnota

Bixa orellana

Bixa orellana, powszechnie znana jako arnota lub drzewo szminkowe, to szybko rosnący tropikalny krzew lub małe drzewo pochodzące z Brazylii i tropikalnej Ameryki. Ceniona jest za kolczaste, czerwonawe torebki nasienne zawierające bogate w biksynę nasiona – naturalny pomarańczowo-czerwony barwnik szeroko stosowany jako barwnik spożywczy i w kosmetyce. Roślina wydaje piękne różowe kwiaty i jest równie ceniona jako roślina ozdobna, jak i jako roślina uprawna.

Goryczuszka przerośnięta

Blackstonia perfoliata

Goryczuszka przerośnięta (Blackstonia perfoliata) to niewielka jednoroczna roślina dziko rosnąca z rodziny goryczkowatych, pochodząca z basenu Morza Śródziemnego – w tym Portugalii i Hiszpanii – a jej zasięg rozciąga się aż po północno-zachodnią Europę. Osiąga od 10 do 50 cm wysokości, posiada sztywne, rozgałęzione łodygi oraz naprzeciwległe, woskowate, niebiesko-zielone liście, które zrastają się u nasady, tworząc rodzaj talerzyka wokół łodygi. Od czerwca do października wytwarza grona jaskrawożółtych, gwiaździstych kwiatów o 6–8 spiczastych płatkach, które zamykają się po południu. Jest uważana za gatunek wskaźnikowy dla wysokiej jakości muraw kserotermicznych na podłożu wapiennym, dobrze prosperując na nasłonecznionych, zasadowych i ubogich w składniki odżywcze glebach, gdzie łatwo rozsiewa się samoczynnie.

Podrzeń oszczepowaty

Blechnum hastatum

Podrzeń oszczepowaty (Blechnum hastatum) to paproć pochodząca z Chile, występująca od Coquimbo po Chiloé i archipelag Juan Fernández, a także w wilgotnych pasmach południowej Argentyny. Rośnie od poziomu morza do 2500 m n.p.m. w Andach, w miejscach otwartych pod krzewami, w pobliżu źródeł i strumieni. Jest to mała paproć o podzielonych liściach z drobno ząbkowanymi brzegami, niemal zawsze owłosionych osiach i zarodnikach ułożonych w krótkich liniach blisko krawędzi. Jej rozmiar i tekstura zmieniają się znacznie w zależności od środowiska. Wśród chilijskich gatunków z rodzaju Blechnum jest tym, który potrzebuje najmniej wilgoci.

Paprotka błoniasta

Blechnum membranaceum

Blechnum membranaceum, powszechnie znana jako paprotka błoniasta, to niewielka paproć neotropikalna z rodziny Blechnaceae. Roślina pochodząca z Ameryki Środkowej i Południowej wytwarza delikatne, cienkie liście o charakterystycznej błoniastej teksturze, rosnąc w wilgotnych, zacienionych podszyciach lasów tropikalnych. Obecnie zaklasyfikowana jako Austroblechnum membranaceum, zachowuje swoją historyczną nazwę handlową w ogrodnictwie.

Paproć wodna miękka

Blechnum minus

Blechnum minus, powszechnie znana jako paproć wodna miękka, to piękna, naziemna paproć lubiąca cień, pochodząca z Australii, Nowej Zelandii i Tasmanii. Rośnie bujnie w wilgotnych środowiskach nadbrzeżnych, wzdłuż brzegów strumieni i na osłoniętych dnach leśnych, tworząc gęste, krzaczaste kępy błyszczących, zielonych liści osiągających 40–70 cm długości. Jako przedstawiciel rodziny Blechnaceae (synonimy: Lomaria minus, Parablechnum minus) jest wolno rosnącą, wiecznie zieloną paprocią cenioną za eleganckie, łukowato wygięte liście oraz zdolność przystosowania się do zacienionych stanowisk ogrodowych.

Orchidea Sosnowo-Różowa

Bletia purpurea

Bletia purpurea, powszechnie znana jako Orchidea Sosnowo-Różowa, jest naziemną orchideą pochodzącą z Karaibów, Florydy, Meksyku oraz Ameryki Środkowej i Południowej. Wytwarza owalne pseudobulwy i eleganckie, wąskie liście, a imponujące pędy kwiatostanowe niosą do 80 różowo-fioletowych kwiatów na łodygach osiągających 180 cm wysokości. Roślina jest liściozrzutna — zapada w stan spoczynku zimą, by zakwitnąć wiosną i latem.

Bletilla pasiasta

Bletilla striata

Bletilla striata, znana jako bletilla pasiasta lub chiński storczyk gruntowy, to mrozoodporny, liściasty storczyk naziemny pochodzący z Chin, Japonii i Korei. W przeciwieństwie do storczyków tropikalnych, rośnie bezpośrednio w glebie ogrodowej, wytwarzając pofałdowane, lancetowate liście oraz wzniesione kłosy purpurowo-różowych kwiatów przypominających hiacynty, które pojawiają się wiosną i wczesnym latem.

Boerhavia rozłożysta

Boerhavia diffusa

Boerhavia diffusa to płożąca się, pantropikalna bylina o prostratych do półwzniesionych, silnie rozgałęzionych łodygach i mięsistych korzeniach palowych. Malutkie różowe kwiaty o średnicy zaledwie 5 mm pojawiają się w luźnych gronach niemal przez cały rok, wszędzie tam, gdzie panuje odpowiednia wilgotność. Najlepiej znana pod sanskrycką nazwą „punarnava” („to, co odnawia”), jest jedną z najczęściej stosowanych roślin w medycynie ajurwedyjskiej, a jej młode, delikatne liście są spożywane jako warzywo liściaste w Indiach i krajach tropikalnych.

Borowik szlachetny i pokrewne

Boletus

Boletus to rodzaj grzybów wielkoowocnikowych, obejmujący słynnego borowika szlachetnego (Boletus edulis). Grzyby te są mikoryzowe, co oznacza, że tworzą symbiotyczną relację z korzeniami konkretnych drzew, głównie w lasach strefy umiarkowanej. Charakteryzują się mięsistym kapeluszem oraz rurkowatym hymenoforem (porami) zamiast blaszek na spodzie.

Ogórecznik lekarski

Borago officinalis

Boronia karbowana

Boronia crenulata

Boronia karbowana to zimozielony australijski krzew z rodziny rutowatych (Rutaceae), pochodzący z południowo-zachodniej części Australii Zachodniej, gdzie rośnie na piaszczystych i kamienistych wrzosowiskach oraz w rzadkich lasach. Zazwyczaj osiąga wysokość 25–120 cm i charakteryzuje się luźnym, lekko przewieszającym się pokrojem. Małe, karbowane liście po rozgnieceniu wydzielają wyraźny, anyżowy zapach. Od późnej zimy do jesieni – z najintensywniejszym kwitnieniem wiosną – roślina wytwarza liczne małe, czteropłatkowe kwiaty w odcieniach od różu do czerwonawej purpury, osadzone pojedynczo lub w małych skupiskach na końcach pędów.

Kleistokaktus

Borzicactus

Borzicactus to rodzaj kaktusów kolumnowych lub płożących pochodzących z Andów w Ameryce Południowej (Peru, Boliwia, Ekwador, Argentyna), często traktowany jako synonim rodzaju Cleistocactus lub włączany do Loxanthocereus. Jego pędy, gęsto pokryte cienkimi cierniami, mogą rosnąć pionowo lub tworzyć zwisające kępy. Wytwarza bardzo efektowne, rurkowate kwiaty – zazwyczaj czerwone, pomarańczowe lub różowe – przystosowane do zapylania przez kolibry. Jest to roślina długowieczna, odporna na suszę i wolno rosnąca, bardzo ceniona w kolekcjach kaktusów ze względu na swój rzeźbiarski pokrój.

Palczatka kosmata

Bothriochloa ischaemum

Palczatka kosmata (Bothriochloa ischaemum) to wieloletnia trawa kępowa z rodziny wiechlinowatych (Poaceae), pochodząca pierwotnie z suchych stepów południowej Europy i zachodniej Azji, obecnie rozprzestrzeniona na całym świecie, często jako gatunek inwazyjny. Rośnie w luźnych kępach o wzniesionych źdźbłach, osiągając wysokość 30–100 cm, a jej szarozielone ulistnienie jesienią przybiera charakterystyczny brązowo-czerwony kolor. Dzięki silnemu, głębokiemu systemowi korzeniowemu doskonale znosi suszę i deptanie, dlatego często jest sadzona na przydrożnych skarpach i w celu zapobiegania erozji. Latem i jesienią wytwarza żółtawe kwiatostany, a następnie czerwonobrązowe kłosy nasienne.

Podejźrzon południowy

Botrychium biternatum

Botrychium biternatum, obecnie często klasyfikowany jako Sceptridium biternatum, to wieloletnia paproć z rodziny nasięźrzałowatych (Ophioglossaceae), pochodząca ze wschodnich i południowych stanów USA, od Teksasu po wybrzeże Atlantyku. Osiąga około 30 cm wysokości i wytwarza cienką, dwu- lub trzykrotnie podzieloną blaszkę płonną oraz oddzielny pęd zarodnionośny z klastrami zarodni przypominającymi małe winogrona. Jesienią liście przebarwiają się na czerwonobrązowo lub brązowo, co nadało jej lokalną nazwę „czerwona paproć”. Rośnie dziko w wilgotnych lasach liściastych i sosnowych, na polach oraz poboczach dróg, a jej przetrwanie zależy od podziemnej symbiozy z grzybami mikoryzowymi.

Bugenwilla ogrodowa

Bougainvillea × buttiana

Bugenwilla ogrodowa (Bougainvillea × buttiana) to silnie rosnący, ciernisty hybrydowy pnącz, ceniony za jaskrawo ubarwione podsadki otaczające małe, niepozorne kwiaty. Pochodzi z Ameryki Południowej i świetnie czuje się w ogrodach tropikalnych oraz subtropikalnych dzięki obfitemu kwitnieniu i odporności na suszę.

Bugenwilla

Bougainvillea glabra

Bougainvillea glabra, powszechnie znana jako kwiat papierowy lub bugenwilla, to silnie rosnąca, zdrewniała pnącze pochodząca z Brazylii. Słynie z żywych barw, które w rzeczywistości są podsadkami (zmodyfikowanymi liśćmi) otaczającymi małe, niepozorne białe kwiaty. Jest rośliną wyjątkowo odporną, doskonale rozwijającą się w pełnym słońcu, idealną do pokrywania murów, ogrodzeń i pergoli, nadając ogrodowi bujny, tropikalny wygląd.

Bugenwilla

Bougainvillea peruviana

Bugenwilla (Bougainvillea peruviana) to silnie rosnące pnącze pochodzące z Peru i północnej części Ameryki Południowej, należące do rodziny dziwaczkowatych (Nyctaginaceae). To, co powszechnie uważa się za jej efektowne kwiaty, to w rzeczywistości barwne podsadki — zmodyfikowane liście — o intensywnych kolorach: magenty, różu, bieli i fioletu. Właściwe kwiaty są małe, białe i ukryte w środku każdej grupy podsadek. Szeroko uprawiana w ogrodach tropikalnych i subtropikalnych całej Ameryki Łacińskiej, Karaibów oraz basenu Morza Śródziemnego, bugenwilla jest symbolem koloru, radości i słonecznych krajobrazów.

Bugenwilla wspaniała

Bougainvillea spectabilis

Bougainvillea spectabilis, powszechnie znana jako bugenwilla wspaniała lub papierowy kwiat, to silnie rosnący, kolczasty pnący krzew pochodzący ze wschodniego wybrzeża Brazylii. Roślina słynie ze swoich spektakularnych, papierowatych przykwiatków w odcieniach magenty, różu, pomarańczu, fioletu, czerwieni i bieli, dzięki czemu należy do najszerzej uprawianych roślin ozdobnych w strefach tropikalnych i subtropikalnych na całym świecie. Prawdziwe kwiaty są małe i białe, otoczone przez trzy efektowne przykwiatki, które stanowią całą dekoracyjną ozdobę rośliny. Po zaaklimatyzowaniu jest wyjątkowo odporna na suszę i szybko rośnie, doskonale prosperując w pełnym słońcu i ciepłym klimacie.

Bugenwilla

Bougainvillea x buttiana

Bugenwilla (Bougainvillea × buttiana) to jedna z najpopularniejszych ozdobnych roślin pnących na świecie. Jest to naturalna hybryda pomiędzy Bougainvillea glabra a Bougainvillea peruviana, pierwotnie wyhodowana w ogrodach RPA w XIX wieku. Jej spektakularny wygląd nie wynika z prawdziwych kwiatów – które są małe i białe – lecz z efektownych, papierowych przykwiatków, które je otaczają, dostępnych w odcieniach różu, czerwieni, fioletu, pomarańczu, bieli, magenty i żółci. To silnie rosnące i kolczaste pnącze może osiągać do 12 metrów długości i jest szeroko wykorzystywane na murach, ogrodzeniach, kratkach i pergolach w regionach tropikalnych i subtropikalnych na całym świecie.

Bowiea wijąca się

Bowiea volubilis

Bowiea volubilis to sukulentowa roślina cebulowa (kaudeksowa) pochodząca z południowej i wschodniej Afryki. Zamiast liści wytwarza z dużej, częściowo nadziemnej zielonej cebuli cienkie, pnące zielone pędy, które przejmują funkcję fotosyntezy. Pędy mogą owijać się wokół podpór i w ciepłym klimacie dorastają do kilku metrów długości. Wiosną pojawiają się drobne, gwiaździste, zielono-żółte kwiaty o nieprzyjemnym zapachu. Roślina jest silnie trująca – zawiera glikozydy nasercowe (bufadienolidy).

Trawa sygnałowa

Brachiaria decumbens

Trawa sygnałowa (Brachiaria decumbens) to wieloletnia, bujnie rosnąca tropikalna trawa pochodząca z centralnej i wschodniej Afryki, należąca do rodziny wiechlinowatych (Poaceae). Szeroko zadomowiona w strefach tropikalnych, jest jedną z najważniejszych traw pastwiskowych w Ameryce Południowej, szczególnie w Brazylii. Tworzy gęste, szybko rozrastające się darnie za pomocą rozłogów i kłączy, tolerując ubogie, kwaśne gleby oraz sezonowe susze.

Brachychiton

Brachychiton

Brachychiton to rodzaj obejmujący około 30 gatunków drzew i dużych krzewów z rodziny ślazowatych (Malvaceae), prawie wszystkie pochodzące z Australii, z jednym gatunkiem występującym na Nowej Gwinei. Dorastają od 4 do 30 m wysokości. Kilka gatunków ma spuchnięty, butelkowaty pień, który magazynuje wodę podczas suszy, jak na przykład brachychiton butelkowy (B. rupestris), a niektóre zrzucają liście w porze suchej. Kwiaty są dzwonkowate, w kolorze czerwonym, różowym, kremowym lub białym, a niektóre gatunki kwitną na nagich gałęziach, jak brachychiton klonolistny (B. acerifolius). Owoce to zdrewniałe strąki z drażniącymi włoskami wokół nasion. Gatunki takie jak B. populneus i B. acerifolius są sadzone jako drzewa uliczne i ogrodowe w gorących, suchych klimatach.

Brachychiton klonolistny

Brachychiton acerifolius

Duże i spektakularne drzewo liściaste z rodziny ślazowatych (Malvaceae), pochodzące ze wschodniego wybrzeża Australii, od południowej Nowej Południowej Walii po daleką północ Queensland. Słynie z niezwykłego pokazu jaskrawoczerwonych, dzwonkowatych kwiatów, które pojawiają się w gęstych wiechach na bezlistnym drzewie późną wiosną i wczesnym latem, tworząc dramatyczny efekt wizualny przypominający płonące drzewo. W uprawie osiąga 15-18 metrów, a w środowisku naturalnym nawet do 35 metrów. Posiada głęboko klapowane, błyszczące liście i piramidalny pokrój. Po zakorzenieniu jest wysoce odporne na suszę i łatwe w utrzymaniu.

Brachychiton topolowaty

Brachychiton populneus

Brachychiton topolowaty (Brachychiton populneus) to wytrzymałe, wiecznie zielone drzewo pochodzące ze wschodniej Australii, cenione za charakterystyczny pień w kształcie butelki, który magazynuje wodę, lśniące liście przypominające liście topoli oraz odporność na suszę. Wiosną i latem wytwarza kremowobiałe, dzwonkowate kwiaty z różowymi lub fioletowymi prążkami, po których pojawiają się zdrewniałe strąki nasienne.

Brachychiton butelkowy

Brachychiton rupestris

Pochodzące z centralnego Queensland w Australii, brachychiton butelkowy to gatunek kaudeksowy z rodziny ślazowatych, ceniony za dramatycznie nabrzmiały, butelkowaty pień, który magazynuje wodę i węglowodany, pomagając mu przetrwać długie susze. W naturze może osiągnąć 10-20+ m wysokości, choć okazy uprawne i bonsai pozostają znacznie bardziej zwarte. Jest to roślina liściasta, zrzucająca liście w porze suchej, zanim wytworzy kremowe, czerwono-znaczone wiechy kwiatowe.

Kłosownica tępokwiatowa

Brachypodium retusum

Brachypodium retusum to wytrzymała i odporna na suszę śródziemnomorska trawa wieloletnia, tworząca gęste kępy wąskich, liniowych liści o sinym zabarwieniu. Pochodząca z basenu Morza Śródziemnego, gatunek ten odgrywa kluczową rolę ekologiczną jako pierwsza trawa odrastająca po pożarach, przyczyniając się do stabilizacji gleby i regeneracji roślinności. Jej zielono-żółte kłosy kwitną od wiosny do wczesnego lata, nadając naturalną teksturę i dynamikę suchym ogrodom.

Stokrotka z rzeki Łabędziej

Brachyscome iberidifolia

Brachyscome iberidifolia, powszechnie znana jako stokrotka z rzeki Łabędziej, to urokliwa australijska roślina jednoroczna. Jest bardzo ceniona za delikatne, przypominające paproć liście oraz obfitość małych, stokrotkowatych kwiatów, które pojawiają się w żywych odcieniach niebieskiego, fioletowego, różowego i białego. Rosnąc w zwartym, kopiastym pokroju, jest ulubienicą ogrodników stosowaną w rabatach, ogródkach skalnych i wiszących koszach.