Kompletny przewodnik po roślinach
Odkrywaj rośliny według trudności, sezonu i nie tylko. Znajdź idealną roślinę dla siebie.
Rośliny według miasta
🗺️ Rośliny według miastaZnaleziono 3941 roślin
Wyświetlanie 1513-1548 z 3941
Poinsecja
Euphorbia pulcherrima
Euphorbia pulcherrima, powszechnie znana jako poinsecja, to tropikalny krzew pochodzący z Meksyku i Ameryki Środkowej. Ceniona za swoje żywo zabarwione przysadki liściowe pojawiające się zimą, jest kwintesencjonalną rośliną bożonarodzeniową na całym świecie. Sadzona na zewnątrz w ciepłym klimacie może osiągać do 2 metrów wysokości.
Głowa Meduzy
Euphorbia ramiglans
Euphorbia ramiglans to karłowaty sukulent meduzowaty pochodzący z suchych, zimowych regionów przybrzeżnych Afryki Południowej (Przylądek Zachodni i Północny). Tworzy centralną „głowę”, z której promieniują dziesiątki cienkich, bezkolcowych, wijących się gałęzi, przypominających wężowe włosy Gorgony Meduzy z mitologii greckiej. Jest blisko spokrewniony z Euphorbia caput-medusae i przez niektórych autorytetów jest traktowany jako jej karłowata odmiana (var. confluens). Podobnie jak wszystkie wilczomlecze, wydziela toksyczny mleczny lateks po przecięciu lub uszkodzeniu gałęzi.
Wilczomlecz Ritchiego
Euphorbia ritchiei
Euphorbia ritchiei, znana również jako Monadenium ritchiei, to fascynujący sukulent pochodzący z Kenii. Posiada mięsiste, wzniesione pędy pokryte niewielkimi kolcami oraz zielonymi, okrągławymi liśćmi. Wiosną wytwarza bardzo dekoracyjne, różowe lub czerwone kwiaty. Mleczny sok (lateks) wyciekający po uszkodzeniu rośliny jest toksyczny i należy się z nim obchodzić ostrożnie.
Wilczomlecz sztywny
Euphorbia stricta
Wilczomlecz sztywny to krzewiasta roślina z rodziny wilczomleczowatych, wykazująca tendencję do samosiewu, pochodząca z Europy i południowo-zachodniej Azji. Cienkie, rozgałęzione łodygi posiadają lancetowate, jasnozielone do żółtawych liście, a od czerwca do września pojawiają się na nich małe grona żółto-zielonych kwiatów. Jak wszystkie wilczomleczowate, po nacięciu wydziela drażniący, mleczny sok (lateks), dlatego przy pracy z rośliną zaleca się noszenie rękawic. Jest to łatwa w uprawie roślina ogrodowa, tolerująca różne rodzaje gleb oraz stanowiska słoneczne lub półcieniste.
Wilczomlecz ołówkowy
Euphorbia tirucalli
Euphorbia tirucalli, powszechnie znana jako wilczomlecz ołówkowy lub drzewo ołówkowe, to efektowny sukulentowy krzew pochodzący z tropikalnej i subtropikalnej Afryki. Mimo swojej potocznej nazwy nie jest prawdziwym kaktusem, lecz należy do rodziny wilczomleczowatych (Euphorbiaceae). Tworzy gęste skupiska cylindrycznych, cienkich jak ołówek zielonych pędów, które w niższych temperaturach lub przy intensywnym nasłonecznieniu przybierają jaskrawy pomarańczowo-czerwony kolor — tę odmianę hodowlaną znamy jako „Płonące Patyczki". Roślina wytwarza silnie żrący, biały mleczny sok, który należy do najbardziej niebezpiecznych wśród roślin domowych — może powodować poważne oparzenia chemiczne oraz chwilową utratę wzroku w przypadku kontaktu z oczami.
Grzbiet Diabła
Euphorbia tithymaloides
Grzbiet Diabła (Euphorbia tithymaloides) to sukulentowy krzew pochodzący z tropikalnej Ameryki, ceniony za efektowne zygzakowate łodygi i kolorowe ulistnienie. Łatwy w uprawie i odporny na suszę, dobrze rośnie w jasnym świetle przy minimalnym podlewaniu. Jego mleczny, białawy sok lateksowy jest toksyczny i drażniący dla skóry — podczas pracy z rośliną należy zawsze zakładać rękawiczki.
Drzewo Żyrandolowe
Euphorbia triangularis
Euphorbia triangularis to drzewiasta sukulentowa roślina pochodząca z Afryki Południowej, wyróżniająca się trójkątną łodygą centralną oraz gałęziowaniem przypominającym żyrandol. Rośnie powoli, lecz w ciepłym klimacie może osiągnąć kilka metrów wysokości.
Afrykańskie Drzewo Mleczne
Euphorbia trigona
Afrykańskie Drzewo Mleczne to okazała roślina sukkulentowa pochodząca z Afryki Środkowej, odznaczająca się wysokimi, kolumnowymi łodygami z żeberkami obsadzonymi drobnymi liśćmi i kolcami. Pomimo swojego kaktusopodobnego wyglądu należy do rodziny wilczomleczowatych (Euphorbiaceae). Ta architektoniczna roślina może osiągać nawet 2,7 metra wysokości w pomieszczeniu, stanowiąc efektowny element dekoracyjny w każdym wnętrzu. Po uszkodzeniu wydziela toksyczny, mlecznobiały sok, dlatego należy obchodzić się z nią ostrożnie.
Synadenium Granta
Euphorbia umbellata
Synadenium Granta (Euphorbia umbellata) to sukulentny krzew o pokroju półwzniesionym, należący do rodziny wilczomleczowatych (Euphorbiaceae), pochodzący ze wschodniej i południowej Afryki. Szeroko uprawiana w Brazylii — zwłaszcza w regionach południowych i środkowo-zachodnich — roślina ta imponuje swoimi rozmiarami, osiągając do 5 metrów wysokości w uprawie i nawet 10 metrów w swoim naturalnym środowisku. Jej mięsiste, zielone łodygi po nacięciu wydzielają biały, mleczny sok, który jest niezwykle drażniący i toksyczny, co nadało jej popularne nazwy nawiązujące do mleka. Liście są duże, owalne, o intensywnym ciemnozielonym kolorze z wyraźnym unerwieniem, ułożone naprzeciwlegle na gałęziach. Kwiaty są małe, o barwie bordowo-czerwonej, zebrane w cyjacja typowe dla wilczomleczów. Jest to roślina wytrzymała, o szybkim wzroście i doskonałych zdolnościach adaptacyjnych do klimatu tropikalnego, uprawiana zarówno w ogrodach, jak i w doniczkach.
Świetlik łąkowy
Euphrasia officinalis
Świetlik łąkowy (Euphrasia officinalis) to mała, jednoroczna roślina łąkowa z rodziny zarazowatych (Orobanchaceae). Jest półpasożytem, czyli hemipasożytem: jego korzenie tworzą ssawki (haustoria) na korzeniach pobliskich traw i turzyc, pobierając z nich część wody i składników odżywczych, choć roślina sama również przeprowadza fotosyntezę. Roślina osiąga 10–30 cm wysokości, a jej liście są naprzeciwległe, owalne i ząbkowane. Małe białe kwiaty z fioletowymi żyłkami i żółtą plamką na dolnej wardze otwierają się od lipca do września. Świetlik łąkowy rośnie na łąkach, pastwiskach i poboczach dróg, a w Finlandii jego populacja znacznie spadła wraz z zanikiem tradycyjnej kultury koszenia i wypasu.
Euryops grzebieniasty
Euryops pectinatus
Euryops grzebieniasty (Euryops pectinatus) to wieloletni krzew pochodzący z Afryki Południowej, należący do rodziny astrowatych (Asteraceae). Wyróżnia się szarawym ulistnieniem i złocistożółtymi kwiatami przypominającymi stokrotki, które kwitną niemal przez cały rok w łagodnym klimacie. Osiąga od 90 do 180 cm wysokości i szerokości, tworząc zaokrągloną, bujną kępę.
Lizjantus
Eustoma grandiflorum
Lizjantus (Eustoma grandiflorum) to zachwycająca roślina kwitnąca, pochodząca z południowych Wielkich Równin Ameryki Północnej, w tym z południowych stanów USA i Meksyku. Jej przypominające róże kwiaty występują w odcieniach bieli, różu, fioletu, błękitu oraz w barwach dwukolorowych. Ceniony jako jeden z najpiękniejszych kwiatów ciętych na świecie, jest powszechnie stosowany w bukietach ślubnych i kompozycjach kwiatowych. Choć znany z trudności w uprawie, nagradza hodowcę zapierającymi dech w piersiach kwiatami.
Eustoma wielkokwiatowa
Eustoma russellianum
Eustoma wielkokwiatowa, znana powszechnie jako lizjantus, to roślina zielna słynąca z eleganckich kwiatów przypominających róże lub tulipany. Pochodząca z prerii Stanów Zjednoczonych i Meksyku, gatunek ten jest wysoko ceniony w kwiaciarstwie jako kwiat cięty ze względu na swoje wyrafinowane piękno i długą trwałość w wazonie. Jej płatki mają satynową strukturę, a kolory wahają się od delikatnych pasteli po głębokie fiolety.
Palma Juçara
Euterpe edulis
Euterpe edulis, znana jako palma Juçara, jest rodzimą palmą brazylijskiego Lasu Atlantyckiego, krytycznie zagrożoną przez nielegalne pozyskiwanie palmito. Jej bogate w antyoksydanty owoce są wykorzystywane jako zrównoważona alternatywa dla amazońskiego açaí, a gatunek ten odgrywa kluczową rolę w odtwarzaniu lasów oraz jako siedlisko dla ponad 30 gatunków ptaków.
Euterpa warzywna
Euterpe oleracea
Euterpa warzywna to wielopniowa palma kępowa, pochodząca z okresowo zalewanych równin zalewowych (várzea) dorzecza Amazonki. Jej smukłe, eleganckie pnie mogą osiągać od 15 do 25 metrów wysokości i są zwieńczone łukowatymi, pierzastymi liśćmi o długości około metra. Grona setek małych, kulistych owoców dojrzewają, zmieniając barwę z zielonej na głęboką purpurowo-czarną, dostarczając bogatego w przeciwutleniacze miąższu açaí, który zyskał sławę na całym świecie.
Sadziec plamisty
Eutrochium maculatum
Sadziec plamisty (Eutrochium maculatum, synonim Eupatorium maculatum) to pochodząca z Ameryki Północnej bylina z rodziny astrowatych, która naturalnie rośnie na wilgotnych łąkach, brzegach strumieni i terenach podmokłych. Roślina wytwarza proste, mocne, często nakrapiane purpurowo łodygi o wysokości do 210 cm, a w drugiej połowie lata i jesienią nosi duże, półkoliste, różowofioletowe kwiatostany, które przyciągają motyle i pszczoły. W ogrodach wykorzystywany jest jako roślina tła na wilgotnych rabatach, w ogrodach deszczowych oraz w nasadzeniach naturalistycznych.
Błękitna Mgła
Evolvulus glomeratus
Błękitna Mgła (Evolvulus glomeratus) to nisko rosnąca, rozesłana bylina pochodząca z Brazylii, należąca do rodziny powojnikowatych (Convolvulaceae). Roślina nieustannie wytwarza błękitnoniebieskie kwiaty z białymi środkami, które otwierają się każdego ranka i zamykają wieczorem lub w pochmurne dni. Jest szeroko stosowana jako okrywa gruntu, roślina obrzeżowa oraz w donicach wiszących.
Fiołek perski
Exacum affine
Exacum affine, powszechnie znany jako fiołek perski, to urocza, zwarta roślina kwitnąca, pochodząca z wyspy Sokotra w Jemenie. Ceniona za obfitość małych, wonnych niebiesko-fioletowych kwiatów z jasnożółtymi środkami, należy do rodziny goryczkowatych (Gentianaceae). Choć często uprawiana jako jednoroczna roślina doniczkowa, w swoim rodzimym subtropikalnym środowisku jest w rzeczywistości krótkowieczną byliną. Błyszczące, zaokrąglone liście i delikatny zapach sprawiają, że jest zachwycającym towarzyszem wnętrz wiosną i latem.
obiela wielkokwiatowa
Exochorda racemosa
Zrzucający liście krzew ozdobny pochodzący z Chin i Korei, obiela wielkokwiatowa jest ceniona za krótki, ale spektakularny wiosenny pokaz: masy czystobiałych, pięciopłatkowych kwiatów rozwijają się z okrągłych pąków przypominających sznury pereł wzdłuż łukowato wygiętych gałęzi. Dorasta do 2,4–3 m wysokości i często osiąga jeszcze większą szerokość, tworząc pełen wdzięku pokrój przypominający fontannę. Średniozielone, owalne liście nie przebarwiają się znacząco jesienią. Po zadomowieniu się roślina jest odporna na suszę i upały, mało wymagająca i w dużej mierze wolna od poważnych szkodników czy chorób, co czyni ją niezawodnym elementem strukturalnym rabat, nasadzeń przy fundamentach oraz mieszanych żywopłotów.
Gryka
Fagopyrum esculentum
Gryka to niezwykle szybko rosnąca jednoroczna roślina zielna. Choć używana jest jako zboże, technicznie jest pseudozbożem należącym do rodziny rdestowatych (Polygonaceae). Jej liście mają kształt serca, a roślina wytwarza grona drobnych białych lub różowych kwiatów, bardzo chętnie odwiedzanych przez pszczoły. Trójkątne ziarna gryki są bardzo odżywcze i nie zawierają glutenu.
Buk wschodni
Fagus orientalis
Fagus orientalis, powszechnie znany jako buk wschodni, to okazałe, duże drzewo liściaste pochodzące z regionu Kaukazu, północnej Turcji i północnego Iranu. Jest to jedno z najbardziej imponujących drzew liściastych w swoim naturalnym zasięgu, osiągające wysokość 25–40 metrów, o szerokiej, gęstej i zaokrąglonej koronie. Jego gładka, srebrzystoszara kora, bujne zielone ulistnienie i jaskrawe jesienne barwy sprawiają, że jest to wysoko cenione drzewo ozdobne i leśne. Jest blisko spokrewniony z bukiem pospolitym (Fagus sylvatica), ale lepiej przystosowuje się do cieplejszego, suchszego klimatu i rośnie szybciej w pierwszych latach życia.
Buk pospolity
Fagus sylvatica
Buk pospolity to duże i długowieczne drzewo liściaste pochodzące z Europy, cenione za gładką, szarą korę, gęste i błyszczące ulistnienie oraz spektakularne złocisto-miedziane barwy jesienią. Jest szeroko sadzony jako soliter, w parkach oraz jako formowany żywopłot, ponieważ dobrze znosi silne cięcie i zachowuje suche liście przez zimę, gdy jest regularnie przycinany.
Rdestówka powojowata
Fallopia convolvulus
Rdestówka powojowata (Fallopia convolvulus, syn. Polygonum convolvulus) to jednoroczna roślina pnąca z rodziny rdestowatych, pochodząca z Eurazji i Afryki Północnej. Posiada sercowate liście oraz smukłe, owijające się łodygi, które wspinają się po innych roślinach i konstrukcjach, wytwarzając małe, zielonkawobiałe kwiaty, czasem o różowym zabarwieniu, od późnej wiosny do jesieni. Jest pospolitym chwastem rolniczym występującym na polach uprawnych i terenach przekształconych, ale bywa również uprawiana jako szybko rosnąca roślina okrywowa.
Farfugium japońskie
Farfugium japonicum
Farfugium japońskie, znane również jako roślina leopardzia, to bylina z rodziny astrowatych (Asteraceae) pochodząca z wilgotnych obszarów przybrzeżnych oraz brzegów strumieni w Japonii, Korei, Chinach i na Tajwanie. Ta półzimozielona roślina tworzy gęste kępy dużych, okrągłych lub nerkowatych liści o skórzastej teksturze, wyrastających z podziemnego kłącza na długich, mięsistych ogonkach. W przypadku odmiany 'Aureomaculatum' liście pokryte są wyraźnymi żółtymi plamami przypominającymi futro lamparta, skąd pochodzi jej potoczna nazwa. Jesienią i zimą wytwarza wysokie pędy kwiatostanowe z gronami żółtych kwiatów przypominających stokrotki. W środowisku naturalnym rośnie w cieniu nad ciekami wodnymi, a w ogrodach jest wykorzystywana jako roślina ozdobna do cienistych zakątków.
Fargesia lśniąca
Fargesia murielae
Fargesia murielae, znana jako fargesia lśniąca lub bambus parasolowaty, to bambus kępowy pochodzący z chińskich lasów górskich, który nie wytwarza rozłogów i dzięki temu nie jest ekspansywny. Charakteryzuje się gęstymi, elegancko przewieszającymi się pędami oraz drobnym, jasnym ulistnieniem, które pozostaje zielone przez cały rok. Jako jeden z najbardziej mrozoodpornych gatunków bambusa, wytrzymuje temperatury do około -20 °C, a krótkotrwale nawet znacznie większe mrozy. Kwitnie rzadko, raz na kilkadziesiąt lat w ramach masowego zjawiska (ostatnio w 1999 roku) i jest uprawiany głównie dla liści, a nie kwiatów. Dzięki gęstemu, nieinwazyjnemu pokrojowi jest bardzo popularny jako żywopłot osłonowy, roślina doniczkowa lub soliter przy oczku wodnym.
Fatua kosmata
Fatoua villosa
Fatua kosmata (Fatoua villosa) to letnia roślina jednoroczna z rodziny morwowatych, pochodząca ze wschodniej Azji, a obecnie pospolity chwast w południowych i wschodnich Stanach Zjednoczonych. Przypomina małą siewkę morwy, o sercowatych, ząbkowanych, owłosionych i lekko lepkich liściach na wzniesionych, rozgałęzionych łodygach, które osiągają wysokość od kilku centymetrów do ponad 1,2 metra. Preferuje wilgotną, zacienioną, przekształconą przez człowieka glebę, taką jak rabaty kwiatowe, pojemniki szkółkarskie, szklarnie i obrzeża terenów podmokłych. Małe skupiska kwiatów pojawiają się od wiosny do jesieni, a siewki mogą zakwitnąć już w ciągu około 12 dni od osiągnięcia stadium dwóch liści.
Aralia japońska
Fatsia japonica
Fatsia japonica to wiecznie zielony krzew pochodzący z Japonii, o efektownych, błyszczących, dłoniastych liściach posiadających od 7 do 11 klap i osiągających do 40 cm szerokości. Jest bardzo ceniona jako roślina ozdobna zarówno w przestrzeniach wewnętrznych, jak i w zacienionych ogrodach – należy do nielicznych roślin o tropikalnym wyglądzie, które doskonale rozwijają się nawet w głębokim cieniu.
Faucaria
Faucaria bosscheana
Faucaria bosscheana to zwarty sukulent z rodziny Aizoaceae, pochodzący z suchych regionów Afryki Południowej (Przylądek Wschodni). Tworzy niskie rozety grubych, trójkątnych liści o szarozielonym kolorze, których brzegi posiadają miękkie ząbki, splecione niczym szczęki kota, stąd jej potoczna nazwa. Jesienią i zimą wytwarza pojedyncze, jaskrawożółte kwiaty, podobne do stokrotek, które otwierają się w ciągu dnia. Jest to roślina wolno rosnąca, idealna do ogrodów skalnych, doniczek lub kompozycji sukulentów w bardzo jasnych wnętrzach.
Fejoa
Feijoa sellowiana
Fejoa (Feijoa sellowiana, synonim Acca sellowiana) to wiecznie zielony krzew lub małe drzewo z rodziny mirtowatych, pochodzące z subtropikalnych wyżyn południowej Brazylii, Urugwaju, Paragwaju i Argentyny. Liście są skórzaste, ciemnozielone i błyszczące na wierzchu, natomiast srebrzyste i omszone od spodu, co nadaje koronie charakterystyczny dwukolorowy efekt. Późną wiosną i wczesnym latem wytwarza efektowne kwiaty o białych płatkach z purpurowym odcieniem i długich czerwonych pręcikach z żółtym pyłkiem: zarówno płatki, jak i owoce są jadalne. Owocem jest zielona, owalna jagoda z aromatycznym miąższem, której smak przypomina połączenie ananasa i truskawki. Jest to roślina wytrzymała, odporna na suszę po zakorzenieniu, wiatr morski oraz krótkotrwałe przymrozki, szeroko stosowana jako żywopłot ozdobny i owocowy w klimatach śródziemnomorskich.
Felicja gawędkowa
Felicia amelloides
Felicia amelloides to zimozielona bylina (niekiedy roślina dwuletnia) z rodziny astrowatych (Asteraceae), pochodząca z południowego wybrzeża RPA, gdzie rośnie na piaszczystych wydmach i skalistych zboczach. Tworzy mały, krzaczasty krzew o wysokości 50–100 cm, z naprzeciwległymi, owalnymi liśćmi, które są szorstkie w dotyku ze względu na pokrywające je włoski. Od późnej wiosny do jesieni wytwarza liczne koszyczki kwiatowe przypominające stokrotki, o szerokości około 3 cm, z błękitnymi kwiatami języczkowatymi i jaskrawożółtym środkiem.
Fenestraria
Fenestraria rhopalophylla
Fenestraria rhopalophylla, znana jako roślina okienna, to sukulent z rodziny Aizoaceae, pochodzący z pustyń Namibii i Republiki Południowej Afryki. Jej cylindryczne, mięsiste liście rosną w zwartych kępach i posiadają przezroczyste końcówki, czyli „okienka”, które przepuszczają światło do wnętrza, umożliwiając fotosyntezę, podczas gdy większość liścia pozostaje zakopana w piasku, aby chronić się przed ekstremalnym upałem i odwodnieniem. Kwitnie latem i jesienią małymi, białymi lub żółtymi kwiatami przypominającymi stokrotki.
Loroco
Fernaldia pandurata
Loroco (Fernaldia pandurata) to wiecznie zielone pnącze z rodziny toinowatych (Apocynaceae), pochodzące z tropikalnych obszarów Ameryki Środkowej, w szczególności z Salwadoru, Gwatemali i Hondurasu. Charakteryzuje się owłosionymi, wijącymi się pędami, które wspinają się po ogrodzeniach, pergolach i sąsiednich drzewach, oraz biało-zielonymi, pachnącymi i jadalnymi pąkami kwiatowymi, które stanowią kultowy składnik kuchni salwadorskiej, zwłaszcza w daniu pupusas.
Ferokaktus
Ferocactus
Ferocactus to rodzaj obejmujący około 30 gatunków kaktusów o beczkowatym kształcie, pochodzących z pustyń południowo-zachodnich Stanów Zjednoczonych i północnego Meksyku, od Kalifornii i Arizony po Sonorę i Dolną Kalifornię. Młode rośliny początkowo mają pokrój kolumnowy, a z czasem pęcznieją, przybierając grubą, żebrowaną formę przypominającą beczkę, której rodzaj zawdzięcza swoją nazwę zwyczajową. Większość gatunków rośnie jako pojedyncze pędy pokryte gęstymi, często haczykowatymi lub jaskrawo ubarwionymi cierniami, choć niektóre gatunki, takie jak F. robustus i F. glaucescens, z czasem tworzą kępy. W uprawie ferokaktusy są cenione jako rzeźbiarskie, mało wymagające sukulenty do ogrodów kserofitycznych, ogrodów skalnych oraz na słoneczne parapety.
Ferokaktus Emory'ego
Ferocactus emoryi
Ferocactus emoryi to wysoki kaktus o beczkowatym kształcie, pochodzący z pustyni Sonora w Arizonie, Sonorze i Dolnej Kalifornii. Młode rośliny są kuliste, a z wiekiem stają się cylindryczne, tworząc formę beczki lub kolumny, uzbrojoną w mocne, haczykowate ciernie. Pod koniec lata i na początku jesieni wytwarza dzwonkowate kwiaty w kolorze żółtym, pomarańczowym lub czerwonym, zebrane na szczycie rośliny.
Ferokaktus siny
Ferocactus glaucescens
Ferokaktus siny (Ferocactus glaucescens) to kaktus o kształcie kulistym do beczkowatego, pochodzący z centralnego Meksyku. Jest ceniony za efektowną, niebiesko-zieloną (siną) skórkę oraz gęstą koronę złocistożółtych cierni radialnych. Dojrzałe okazy tworzą zwartą, żebrowaną bryłę, która może osiągnąć około 60 cm wysokości i 50 cm średnicy, z czasem tworząc małe kolonie poprzez odrosty u podstawy. Późną wiosną i latem wytwarza lejkowate, cytrynowożółte kwiaty w pobliżu wierzchołka, a następnie małe, białe owoce przypominające jagody. Jest to wolno rosnący, mało wymagający sukulent, który najlepiej czuje się w pełnym słońcu i dobrze przepuszczalnej glebie, co czyni go popularnym wyborem do ogrodów kserofitycznych i uprawy pojemnikowej.
Meksykański Kaktus Beczkowy
Ferocactus histrix
Ferocactus histrix, powszechnie znany jako meksykański kaktus beczkowy, to kulista roślina suckulentna pochodząca z suchych regionów Meksyku. Charakteryzuje się niebieskozielonym ciałem z wyraźnymi żebrami oraz mocnymi, żółtawymi lub czerwonawymi kolcami promieniowymi. Z czasem roślina może zmieniać kształt z idealnie kulistego na lekko kolumnowy. Na szczycie korony wytwarza lejkowate kwiaty, zazwyczaj w odcieniach żółci, po których pojawiają się mięsiste owoce.
Znajdź idealną roślinę
Nasz przewodnik po roślinach pomaga znaleźć idealne gatunki odpowiednie do Twojego poziomu doświadczenia i pory roku.
Przeglądaj według Trudności, Pory Roku i Innych
Użyj poniższych filtrów, aby zawęzić ten katalog według trudności pielęgnacji, pory roku, środowiska lub wyszukaj bezpośrednio po nazwie. Każdy filtr prowadzi do listy dopasowanej do Twoich warunków uprawy.