Kompletny przewodnik po roślinach

Skalnica

Saxifraga

skalnica rozłogowa

Saxifraga stolonifera

Saxifraga stolonifera, powszechnie znana jako truskawkowa begonia, to urocza bylina rozrastająca się za pomocą długich, smukłych czerwonych rozłogów, podobnych do wąsów truskawki. Posiada okrągłe, owłosione, ciemnozielone liście z wyraźnymi srebrnymi nerwami i kasztanowymi spodami. Wiosną tworzy zwiewne wiechy delikatnych białych kwiatów. Mimo swoich popularnych nazw nie jest ani begonią, ani bodziszkiem, lecz przedstawicielem rodziny skalnicowatych.

Wdowiec smutny

Scabiosa atropurpurea

Scabiosa atropurpurea, popularnie znana jako wdowiec smutny, to urokliwa roślina zielna wytwarzająca kuliste kwiaty z wyraźnymi pręcikami przypominającymi poduszkę igielną. Jej kwiaty są bogate w nektar, co czyni ją ulubienicą ogrodów zapylaczowych, przyciągającą motyle i pszczoły. Roślina tworzy długie, smukłe łodygi, idealne do układania bukietów ciętych kwiatów, oraz bardzo charakterystyczne, klapowane liście odziomkowe.

Driakiew gołębia

Scabiosa columbaria

Driakiew gołębia (Scabiosa columbaria) to delikatna, wieloletnia dzika bylina z rodziny przewiertniowatych (Caprifoliaceae), pochodząca z Europy, Azji Zachodniej i Afryki Północnej. Tworzy drobno pierzaste liście i od czerwca do października wytwarza delikatne, poduszkowate kwiatostany w kolorach fioletowym, niebiesko-fioletowym lub różowym. Rośnie dobrze na wapiennych, przepuszczalnych glebach i jest cennym źródłem nektaru dla pszczół, motyli i bzygowatych. Jako roślina wytrzymała i tolerancyjna na suszę, doskonale nadaje się do ogrodów naturalistycznych, skalniaków, rabat żwirowych i łąk kwietnych.

Krasnokwiat katarzyny

Scadoxus

Scadoxus to niewielki rodzaj wieloletnich roślin cebulowych pochodzących z tropikalnej i południowej Afryki, znanych z efektownych kwiatostanów w kształcie kuli, składających się z setek małych czerwonych kwiatów z pręcikami o żółtych końcówkach, przypominających wybuch fajerwerków lub pędzel zanurzony w szkarłatnej farbie. Podłużne liście wyrastają w formie rozety z podziemnej cebuli, a u wielu gatunków kwiaty pojawiają się na nagiej łodydze przed wyłonieniem się ulistnienia. Roślina przechodzi w stan spoczynku, cofając się do cebuli w porze suchej, i wypuszcza nowe liście oraz kwiaty w kolejnym roku.

Krasnokwiat wielokwiatowy

Scadoxus multiflorus

Krasnokwiat wielokwiatowy (Scadoxus multiflorus) to spektakularna roślina cebulowa pochodząca z Afryki Subsaharyjskiej, słynąca z kulistych kwiatostanów o intensywnie szkarłatnej barwie, składających się z nawet 200 pojedynczych kwiatów. Wyrasta z kłączowatej cebuli i wytwarza szerokie, dekoracyjne liście. Zimą przechodzi w stan spoczynku, by wiosną i latem ponownie zakwitnąć efektownymi baldachami o średnicy do 20 cm.

Scewola

Scaevola

Scewola (Scaevola) to rodzaj roślin z rodziny dobreniowatych, pochodzący z suchych i półpustynnych regionów Australii. Najczęściej uprawianym gatunkiem jest scewola wachlarzowata (Scaevola aemula) – roślina o płożącym lub kępiastym pokroju, popularna w wiszących koszach i pojemnikach, ceniona za charakterystyczne, wachlarzowate kwiaty w kolorze niebieskim lub fioletowym, których płatki są ułożone po jednej stronie.

Kwiat Wachlarzowy

Scaevola aemula

Scaevola aemula, powszechnie znana jako Kwiat Wachlarzowy lub Wróżkowy Kwiat Wachlarzowy, to radosna australijska wieloletnia roślina rodzima, ceniona za wyjątkowe kwiaty w kształcie wachlarza. Kwiaty ułożone są w charakterystyczną formację półwachlarza — osobliwa cecha, która dała roślinie jej potoczną nazwę. Kwitnąc obficie od wiosny do lata, wytwarza masy małych fioletowych, niebieskich lub białych kwiatów, co czyni ją ulubienicą pojemników, koszyków wiszących i obwódek ogrodowych. Roślina rodzima dla przybrzeżnych regionów Nowej Południowej Walii i Wiktorii, doskonale rośnie w pełnym słońcu i przepuszczalnych glebach, wykazując niezwykłą tolerancję na suszę, upały i morską bryzę solną.

Jarząb szwedzki

Scandosorbus intermedia

Scandosorbus intermedia, powszechnie znany jako jarząb szwedzki, to średniej wielkości drzewo liściaste rodzime dla południowej Skandynawii, krajów bałtyckich oraz części Wielkiej Brytanii. Jest szeroko ceniony jako drzewo przydrożne w miastach ze względu na wyjątkową tolerancję na zanieczyszczenia, wiatr i nadmorskie warunki. Wiosną wytwarza grona białych kwiatów, po których jesienią pojawiają się ozdobne pomarańczowo-czerwone jagody przyciągające ptaki.

Kanna

Sceletium tortuosum

Kanna (Sceletium tortuosum) to płożący sukulent o mięsistych liściach, pochodzący z półpustynnych, kwarcowych regionów Południowej Afryki. Nazwa (od greckiego „skeletos”, czyli szkielet) pochodzi od wysuszonych liści, które pozostając na łodydze, tworzą szkieletowy, siatkowaty wzór. Drobne, białe, jasnożółte lub różowe kwiaty o średnicy 20-30 mm kwitną wiosną. Kanna jest znana w wielowiekowej tradycji ludów Khoisan i San jako roślina poprawiająca nastrój i uspokajająca, spożywana przez żucie lub fermentację („kougoed”).

Szeflera

Schefflera

Szeflera to rodzaj obejmujący około 600 gatunków wiecznie zielonych krzewów, drzew i pnączy z rodziny araliowatych, cenionych na całym świecie jako wytrzymałe rośliny doniczkowe. Najpowszechniej uprawiany przedstawiciel, Schefflera arboricola (szeflera drzewkowata), wytwarza błyszczące, dłoniasto złożone liście ułożone niczym szprychy parasola, czemu roślina zawdzięcza swoją popularną nazwę. Pochodząca z Tajwanu i Hajnanu, stała się jedną z najpopularniejszych roślin pokojowych o ozdobnych liściach dzięki swojej tolerancji na szeroki zakres warunków oświetleniowych i wilgotności.

Szeflera australijska

Schefflera actinophylla

Schefflera actinophylla, powszechnie znana jako szeflera australijska lub queenslandzkie drzewo parasolowe, to szybko rosnące drzewo tropikalne pochodzące z lasów deszczowych północnego Queenslandu w Australii, Nowej Gwinei i Jawy. Jej duże, błyszczące liście dłoniaste rozchodzą się promieniście od centralnego punktu niczym parasol, co czyni ją jedną z najpopularniejszych roślin ozdobnych zarówno do wnętrz, jak i do tropikalnych ogrodów na zewnątrz.

Szeflera małodrzewna

Schefflera arboricola

Szeflera małodrzewna (Schefflera arboricola) to wszechstronny, atrakcyjny wiecznie zielony krzew pochodzący z Tajwanu i Hajnanu w Chinach. Znana z błyszczących, dłoniastozłożonych liści z 7–9 listkami ułożonymi na kształt parasola, ta wytrzymała roślina stała się jedną z najpopularniejszych roślin doniczkowych na świecie. W pomieszczeniach może rosnąć jako małe drzewo lub krzew i jest ceniona za tolerancję na zmienne warunki oświetleniowe oraz łatwość w uprawie.

Szeflera najwytworniejsza

Schefflera elegantissima

Szeflera najwytworniejsza (Schefflera elegantissima, synonimy Dizygotheca elegantissima i Plerandra elegantissima) to efektowny krzew wiecznie zielony z rodziny araliowatych, pochodzący z Nowej Kaledonii na południowym Pacyfiku. Jest wysoko ceniona jako roślina doniczkowa ze względu na swoje młode, głęboko ząbkowane liście o miedziano-brązowym odcieniu, które z czasem dojrzewają do błyszczącej, ciemnej zieleni i skórzastej tekstury. Młode okazy mają wąskie, niemal koronkowe listki ułożone w rozetę przypominającą parasol, podczas gdy dojrzałe rośliny wykształcają szersze liście i zdrewniały pień przypominający drzewo, osiągając w warunkach domowych wysokość 1,8–2,5 m. Szeflera najwytworniejsza ma opinię rośliny nieco kapryśnej w porównaniu do innych gatunków szefler; gwałtownie reaguje na przeciągi, nagłe zmiany temperatury i nieregularne podlewanie zrzucaniem liści, dlatego odwdzięcza się tym, którzy zapewnią jej stabilne stanowisko i stałą rutynę pielęgnacyjną.

Pieprzowiec peruwiański

Schinus molle

Schinus molle, znany w Polsce jako pieprzowiec peruwiański lub drzewo pieprzowe, to majestatyczne wiecznie zielone drzewo pochodzące z suchych i półpustynnych obszarów Peru oraz południowoamerykańskich Andów. Może osiągać do 15 metrów wysokości, tworząc szeroką, gęstą i zwisającą koronę, która nadaje mu charakterystyczny wygląd przypominający wierzbę płaczącą. Liście są pierzaste, bardzo aromatyczne przy dotyku, złożone z licznych lancetowatych listków o jaskrawozielonym kolorze. Wiosną i latem wytwarza małe białe lub kremowe kwiaty zebrane w zwisające wiechy, a jesienią obfite grona różowo-czerwonych jagód — tak zwanych ziaren różowego pieprzu — które są niezwykle dekoracyjne i używane jako przyprawa. Dzięki nadzwyczajnej odporności na suszę i zdolności adaptacji do ubogich, kamienistych gleb, jest szeroko stosowany w architekturze krajobrazu krajów śródziemnomorskich, w nasadzeniach ulicznych i parkach. Przez prekolumbijskie ludy Peru uważany był za drzewo święte, wykorzystywane w rytuałach religijnych i medycynie tradycyjnej.

Pieprzowiec brazylijski

Schinus terebinthifolius

Pieprzowiec brazylijski (Schinus terebinthifolius) to drzewo rodzime z Brazylii należące do rodziny nanerczowatych (Anacardiaceae), spokrewnione z bluszczem trującym i sumaktem. Jest powszechnie rozpoznawany dzięki groniastym skupiskom jasnoczerwonych, aromatycznych jagód, znanych komercyjnie jako różowy pieprz, stosowanych jako wykwintna przyprawa na całym świecie. To wiecznie zielone drzewo może osiągać do 10 metrów wysokości i jest uprawiane jako roślina ozdobna w ciepłych klimatach, choć w niektórych częściach Stanów Zjednoczonych uznawane jest za gatunek inwazyjny.

Schismatoglottis calyptrata

Schismatoglottis calyptrata

Schismatoglottis calyptrata to wieloletnia roślina zielna wytwarzająca rozłogi, należąca do rodziny obrazkowatych (Araceae). Pochodzi z obszaru od południowych Chin i Azji Południowo-Wschodniej aż po Vanuatu i wyspy Pacyfiku. Rośnie w podszycie wilgotnych lasów tropikalnych, na skałach i dnie lasu, osiągając od 15 do 60 cm wysokości. Posiada sercowate lub strzałkowate liście o długości do 35 cm, które czasem wykazują srebrzyste pstre wzory. Jej kwiatostan składa się z pochwy, która u podstawy jest zielona, a w trakcie kwitnienia przybiera odcień kremowy lub bladożółto-zielony, otaczając kolbę z jednopłciowymi kwiatami.

Świetlistka podziemna

Schistostega pennata

Schistostega pennata to wyjątkowy i fascynujący mech z rodziny świetlistkowatych (Schistostegaceae). Ten mszak słynie ze swoich właściwości luminescencyjnych: w warunkach słabego oświetlenia jego splątek (protonema) emituje delikatny, złoto-zielony blask. Dzieje się tak, ponieważ wyspecjalizowane kuliste komórki splątka działają jak soczewki biologiczne, skupiając słabe światło na chloroplastach. Roślina jest niewielka, a jej gametofity osiągają zaledwie 1,5 cm wysokości i posiadają naprzeciwległe listki o prostej budowie. Występuje naturalnie w regionach o klimacie umiarkowanym na półkuli północnej (Europa, Azja i Ameryka Północna).

Paproć grzebieniasta (rodzaj)

Schizaea

Schizaea to rodzaj prymitywnych paproci z rodziny Schizaeaceae, charakteryzujący się trawiastymi płonnymi liśćmi oraz wyróżniającymi się grzebieniasto ukształtowanymi płodnymi segmentami. Rośliny te, rodzime dla tropikalnych i subtropikalnych wilgotnych regionów całego świata, rzadko spotykane są poza wyspecjalizowanymi kolekcjami i szklarniami.

Guapuruvu

Schizolobium parahyba

Guapuruvu (Schizolobium parahyba) to drzewo pochodzące z brazylijskiego Lasu Atlantyckiego, należące do rodziny bobowatych (Fabaceae). Jest znane z niezwykle szybkiego wzrostu, osiągając znaczną wysokość w ciągu zaledwie kilku lat. Jest to roślina zrzucająca liście na zimę, która obficie kwitnie na żółto wiosną, przed lub w trakcie pojawiania się nowych liści.

Kaktus bożonarodzeniowy

Schlumbergera

Schlumbergera to kaktus epifityczny pochodzący z wilgotnych lasów tropikalnych południowo-wschodniej Brazylii, gdzie rośnie na pniach drzew i skałach w zacienionych miejscach. W przeciwieństwie do kaktusów pustynnych, jego spłaszczone segmenty łodyg (kladodia) magazynują wodę, ale wymagają wilgoci i półcienia. Jest uprawiany na całym świecie jako roślina doniczkowa ze względu na efektowne, rurkowate kwiaty, które pojawiają się jesienią i zimą w odcieniach czerwieni, różu, bieli, pomarańczu i fioletu.

Kaktus Bożonarodzeniowy

Schlumbergera × buckleyi

Schlumbergera × buckleyi, prawdziwy kaktus bożonarodzeniowy, jest epifitycznym kaktusem mieszańcowym powstałym z krzyżowania S. truncata i S. russelliana, rosnących naturalnie w lasach mglistych Brazylii. W odróżnieniu od powszechniej spotykanego kaktusa dziękczynienia (S. truncata), posiada gładkie, zaokrąglone segmenty łodygi i regularnie kwitnie pod koniec grudnia, co czyni go jedną z najbardziej lubianych zimowo kwitnących roślin doniczkowych na świecie. Jego rurkowate, zwisające kwiaty przybierają barwy od różowej i czerwonej po białą i fioletową, a przy odpowiedniej pielęgnacji roślina może żyć przez kilkadziesiąt lat.

Kaktus Bożonarodzeniowy

Schlumbergera buckleyi

Kaktus Bożonarodzeniowy (Schlumbergera buckleyi) to tropikalny kaktus epifityczny pochodzący z lasów mglistych południowo-wschodniej Brazylii. W odróżnieniu od kaktusów pustynnych, doskonale rośnie w wilgotnym środowisku przy jasnym, rozproszonym świetle, wytwarzając spektakularne rurkowate kwiaty w odcieniach różu, czerwieni, bieli, fioletu i koralu podczas zimy. Jest jedną z najbardziej lubianych roślin doniczkowych na całym świecie, cenioną za kwitnienie w okolicach Bożego Narodzenia.

Kaktus Bożonarodzeniowy

Schlumbergera russelliana

Schlumbergera russelliana, powszechnie znana jako kaktus bożonarodzeniowy, to epifityczny kaktus pochodzący z brazylijskiego Lasu Atlantyckiego. Jest gatunkiem przodkowym ogrodowych hybryd kaktusa bożonarodzeniowego, wytwarzającym rurkowate kwiaty w odcieniach różu, czerwieni i fioletu podczas zimy. Naturalnie rośnie na drzewach i skałach w rozproszonym świetle i umiarkowanej wilgotności, typowej dla tropikalnych lasów deszczowych.

Kaktus Dziękczynienia

Schlumbergera truncata

Kaktus Dziękczynienia to epifityczna sukulenta pochodząca z wilgotnego Lasu Atlantyckiego w południowo-wschodniej Brazylii, szczególnie z gór stanu Rio de Janeiro. Jego spłaszczone, zwisające pędy wytwarzają spektakularne rurkowate kwiaty w odcieniach różu, czerwieni, bieli, pomarańczy i fioletu podczas jesieni i zimy. Jest bardzo ceniony jako roślina ozdobna ze względu na swoje piękno i łatwość uprawy.

Schwantesia

Schwantesia pillansii

Schwantesia pillansii to zwarty, karłowaty sukulent z rodziny przypołudnikowatych (Aizoaceae) pochodzący z suchych regionów Afryki Południowej i Namibii. Tworzy niskie kępy par naprzeciwległych, łódeczkowatych, mięsistych liści, które są wzniesione do rozłożystych. Podobnie jak inne gatunki Schwantesia, jest rośliną rosnącą zimą, która odpoczywa przez gorące lato.

Sośnica japońska

Sciadopitys verticillata

Sośnica japońska (Sciadopitys verticillata) to jedyny żyjący przedstawiciel rodziny sośnicowatych – prawdziwa „żywa skamielina”, której najbliżsi krewni przetrwali jedynie w formie skamieniałości. Jest to roślina endemiczna dla Japonii, występująca naturalnie w górskich lasach wysp Sikoku, Kiusiu oraz półwyspu Kii, zazwyczaj na wysokościach 700–1400 m n.p.m., na skalistych zboczach i w nadrzecznych wąwozach. Jej najbardziej charakterystyczną cechą są spłaszczone, przypominające igły twory (kladodia) o długości 4–14 cm, zebrane na końcach pędów w parasolowate okółki, od których pochodzi polska i międzynarodowa nazwa rośliny. Jest to niezwykle wolno rosnące drzewo wiecznie zielone: w swojej ojczyźnie stuletnie okazy mogą osiągać 30–40 metrów wysokości, jednak w uprawie ogrodowej nawet po kilkudziesięciu latach dorasta zaledwie do kilku metrów.

Śnieżnik dwulistny

Scilla bifolia

Scilla bifolia, czyli śnieżnik dwulistny, to mała roślina cebulowa z rodziny szparagowatych (Asparagaceae), pochodząca z Europy i zachodniej Rosji, aż po Turcję i Syrię, gdzie rośnie w lasach bukowych i liściastych oraz na górskich łąkach do 2000 m n.p.m. Z każdej cebulki wyrastają dwa (rzadko trzy) błyszczące, lancetowate liście oraz łodyga o wysokości 10-20 cm z 6-10 gwiazdkowatymi, skierowanymi ku górze kwiatami, zazwyczaj niebiesko-fioletowymi, rzadziej białymi lub różowymi. Kwitnie wczesną wiosną i zanika latem.

Cebulica peruwiańska

Scilla peruviana

Wbrew swojej nazwie, Scilla peruviana nie pochodzi z Peru: jest rodzimą rośliną zachodniej części basenu Morza Śródziemnego, występującą w Portugalii, Hiszpanii, Włoszech i Afryce Północnej. Jest to wieloletnia roślina cebulowa, która tworzy przyziemną rozetę długich, ciemnozielonych liści w kształcie lancetu, które są częściowo zimozielone. Wiosną i na początku lata wytwarza spektakularny kwiatostan w kształcie piramidy (gęste, stożkowate grono), skupiający od 50 do 100 małych, gwiaździstych kwiatów w odcieniach głębokiego fioletu i niebieskiego (istnieją również odmiany białe). Po kwitnieniu cebula przechodzi w krótki okres spoczynku letniego.

Cebulica syberyjska

Scilla siberica

Cebulica syberyjska (Scilla siberica) to niska, cebulowa bylina z rodziny szparagowatych (Asparagaceae), która rozpoczyna kwitnienie wczesną wiosną, często niemal natychmiast po stopnieniu śniegu. Wbrew nazwie nie pochodzi z Syberii, lecz z terenów południowej Rosji, Kaukazu i Turcji. Na pędach o wysokości 10-15 cm pojawia się od 2 do 5 zwisających, gwiaździstych kwiatów o intensywnie niebieskiej (rzadziej białej) barwie, które w ciągu kilku tygodni tworzą gęste, malownicze dywany pod drzewami i krzewami. Jest to roślina niewymagająca i mrozoodporna, która rozmnaża się zarówno przez samosiew, jak i podział cebul, tworząc po kilku latach duże, naturalnie wyglądające kępy. Należy pamiętać, że jej cebule oraz wszystkie części zielone zawierają glikozydy nasercowe, przez co roślina jest trująca i może działać drażniąco na skórę – należy ją trzymać z dala od zwierząt domowych i dzieci.

Ledeburia kępiasta

Scilla violacea

Ledebouria socialis (dawniej Scilla violacea), znana jako ledeburia kępiasta, to zimozielona roślina cebulowa z rodziny szparagowatych, pochodząca z Prowincji Przylądkowej Wschodniej w RPA. Jej mięsiste, lancetowate liście mają oliwkowozielony lub srebrzystoszary kolor z ciemnozielonymi cętkami i charakterystycznym purpurowym spodem. Małe cebule, częściowo wystające ponad ziemię, z czasem tworzą gęste kolonie. Wiosną i latem na cienkich różowych pędach pojawiają się dyskretne, biało-zielone kwiaty z purpurowymi pręcikami.

Scindapsus Jedwabisty

Scindapsus pictus

Scindapsus pictus, popularnie znany jako Scindapsus Jedwabisty, to zachwycające tropikalne pnącze pochodzące z Azji Południowo-Wschodniej. Charakteryzuje się matowymi, sercowatymi liśćmi w kolorze zielonym, ozdobionymi srebrzystoszarymi plamkami i rozpryskami, nadającymi roślinie satynowy wygląd. Ta elegancka, zwisająca roślina jest ceniona za łatwość w pielęgnacji i zdolność do kwitnienia w różnorodnych warunkach domowych, co czyni ją idealną do koszyczków wiszących lub uprawy przy podporach.

Scindapsus pictus 'Argyraeus'

Scindapsus pictus 'Argyraeus'

Scindapsus pictus 'Argyraeus' to pnącze z rodziny obrazkowatych (Araceae), pochodzące z Azji Południowo-Wschodniej. Jest ceniony za swoje sercowate, ciemnozielone liście z nieregularnymi, srebrzystymi plamami. Jest jedną z najłatwiejszych roślin doniczkowych w uprawie, toleruje słabsze światło i nieregularne podlewanie lepiej niż większość aroidów.

Omiatacz 'Exotica'

Scindapsus pictus 'Exotica'

Scindapsus pictus 'Exotica' to odmiana uprawna scindapsusa pstrego, pochodząca z lasów tropikalnych Azji Południowo-Wschodniej. Jego ciemnozielone, sercowate liście pokryte są nieregularnymi, błyszczącymi srebrzystymi plamami, które są bardziej skoncentrowane niż u gatunku typowego. Jest to pnącze o płożącym lub zwisającym pokroju, idealne do wiszących donic lub na podpory, i stanowi jedną z najbardziej odpornych oraz łatwych w uprawie roślin z rodziny obrazkowatych w warunkach domowych.

Scindapsus jedwabisty

Scindapsus pictus argyraeus

Scindapsus pictus 'Argyraeus', powszechnie znany jako scindapsus jedwabisty lub pothos srebrny, to zachwycająca pnąca roślina pochodząca z Azji Południowo-Wschodniej. Charakteryzuje się sercowatymi, ciemnozielonymi liśćmi ozdobionymi srebrzystobiałymi, satynowymi wzorami mieniącymi się w świetle. Mimo nazwy „pothos" należy do rodzaju Scindapsus i rodziny Araceae. Cieszy się dużą popularnością jako roślina doniczkowa ze względu na niskie wymagania pielęgnacyjne oraz zdolność do wzrostu w umiarkowanym lub słabym oświetleniu.

Scindapsus Srebrny

Scindapsus treubii

Scindapsus treubii, powszechnie znany jako Scindapsus Srebrny lub Scindapsus Moonlight, to zachwycający tropikalny aroid pochodzący z lasów deszczowych Azji Południowo-Wschodniej. Roślina słynie z grubych, woskowych liści o charakterystycznym srebrzystożielonym połysku, który mieni się w świetle. Wśród kolekcjonerów popularne są dwie główne odmiany uprawne: 'Moonlight', odznaczająca się jaśniejszą srebrną wariegacją, oraz 'Dark Form' o głębszym, ciemniejszym ulistnieniu. Jako wolno rosnący pnącz nagradza cierpliwych ogrodników zapierającymi dech liśćmi, które stają się coraz bardziej efektowne w miarę dojrzewania rośliny.