Mszyce wełniste: zwalczanie szkodników | Rozpoznaj i lecz

Mączliki (rodzina Aleyrodidae) to maleńkie owady wysysające soki, które najlepiej rozwijają się w ciepłym, stojącym powietrzu. Występują powszechnie na roślinach doniczkowych, uprawach szklarniowych oraz roślinach ogrodowych, takich jak pomidory, papryka, ogórki, fuksje, hibiskusy, poinsecje, cytrusy i wiele ziół. Często można zauważyć małe, białe dorosłe osobniki wzlatujące po dotknięciu rośliny, lepką spadź na liściach lub pobliskich powierzchniach, czarną grzybnię sadzakową rozwijającą się na tej spadzi oraz liście, które żółkną, zwijają się lub opadają. Należy sprawdzać spodnią stronę liści pod kątem obecności bladych, przypominających tarczki nimf oraz maleńkich jaj złożonych w charakterystyczne łuki. Silne porażenie osłabia rośliny i spowalnia ich wzrost.

Phyllaphis to rodzaj mszyc wełnistych, które atakują głównie buki (Fagus), zazwyczaj buk pospolity i buk czerwonolistny w żywopłotach oraz jako drzewa wolnostojące. Wysysają soki roślinne z młodych pędów i spodniej strony liści wiosną i wczesnym latem. Objawami żerowania są poskręcane lub zwinięte liście, lepka spadź (rosa miodowa), czarne grzyby sadzakowe oraz biały, watowaty nalot wokół kolonii. Rośliny zazwyczaj przeżywają, ale silne ataki mogą osłabić nowe przyrosty i sprawić, że żywopłot stanie się lepki i będzie wyglądał nieestetycznie. Mszyce te często zimują w postaci jaj na cienkich gałązkach w pobliżu pąków.

Pchełki to małe, skaczące owady żerujące na liściach wielu roślin warzywnych. Wygryzają one liczne, małe, okrągłe otwory, tworząc charakterystyczny efekt „sita”. O ile starsze rośliny często tolerują te uszkodzenia, o tyle młode siewki są bardzo podatne i w przypadku silnego porażenia mogą zostać zahamowane we wzroście lub obumrzeć.

Uszkodzenia fizyczne spowodowane niewłaściwym obchodzeniem się z rośliną, silnym wiatrem lub atakiem zwierząt i owadów gryzących. W przeciwieństwie do chorób, uszkodzenia te są natychmiastowe i widoczne w postaci rozdarć lub dziur.