1411 Makkelijke Veilig voor huisdieren | Gids 2026 - Pagina 15
Vind 1411 makkelijk veilig voor huisdieren. Complete gids voor jouw tuin.
1411 Veilig voor huisdieren met makkelijk niveau
505-540 van 1411 weergeven
Chileense cactussen
Eriosyce
Eriosyce is een geslacht van langzaam groeiende cactussen afkomstig van de westkust van Chili en delen van Peru, waar ze voorkomen van zeeniveau tot een hoogte van 4.000 meter. Deze cactussen hebben typisch een bolvormige tot cilindrische vorm met dichte doornen in kleuren variërend van wit via geel en rood tot zwart. Sommige vertegenwoordigers van het geslacht hebben wollige areolen. Eriosyce zijn populaire verzamelcactussen dankzij hun decoratieve doornen en opvallende bloemen die aan de top van de stengel verschijnen.
Chileense roze cactus
Eriosyce subgibbosa
Eriosyce subgibbosa is een bolvormige tot zuilvormige cactus die endemisch is voor de kuststrook van centraal Chili, variërend van de Biobío-regio tot Atacama. Hij groeit op rotsachtige uitlopers nabij de zee en vormt een solitaire stengel tot 90 cm lang en 25 cm breed die met de leeftijd de neiging heeft om te gaan liggen. Bloemen zijn roze tot magenta met een lichtere keel en verschijnen in de late winter tot de lente.
Gewone reigersbek
Erodium cicutarium
De gewone reigersbek is een een- tot tweejarige kruidachtige plant uit de ooievaarsbekfamilie (Geraniaceae), die oorspronkelijk uit Eurazië en Noord-Afrika komt en tegenwoordig wereldwijd verspreid is. Vanuit een plat uitgespreid bladrozet met fijn geveerde, varenachtige bladeren groeien liggende tot opstijgende scheuten van 10 tot 40 cm lang. Van april tot september verschijnen er kleine roze tot violette bloemen, gevolgd door de naamgevende, snavelachtig verlengde vruchten die bij vochtigheid spiraalvormig opendraaien en de zaden actief de grond in boren. Als bescheiden pionierplant groeit hij bij voorkeur op droge, zandige en stenige locaties langs wegbermen, braakliggende terreinen en wijngaarden.
Rucola
Eruca sativa
Rucola (Eruca sativa) is een eenjarige bladgroente uit de kruisbloemenfamilie (Brassicaceae), inheems in het Middellandse Zeegebied tot aan West-Azië. De groene, ingesneden bladeren met een pittige en licht bittere smaak worden zeer gewaardeerd in de keuken, vooral in salades. Het is een snelgroeiende plant die binnen 40 tot 50 dagen volwassen is en kleine witte of crèmegele bloemen produceert met paarse nerven.
Rucola
Eruca vesicaria
Rucola (Eruca vesicaria) is een eenjarige kruidachtige plant uit de kruisbloemenfamilie (Brassicaceae), afkomstig uit het Middellandse Zeegebied en West-Azië, en staat bekend om zijn karakteristieke peperige en nootachtige smaak. De geveerde, diep ingesneden bladeren vormen snel een dicht rozet en worden in de keuken gewaardeerd, zowel vers als bereid. Tijdens de bloeiperiode groeit de stengel omhoog en draagt witte tot crèmekleurige bloemen met kenmerkende paarse nerven op de bloembladen. Rucola is een snelgroeiend gewas dat geschikt is voor opeenvolgende uitzaai gedurende het hele groeiseizoen.
Kruisdistel
Eryngium
Eryngium, algemeen bekend als kruisdistel, is een geslacht van opvallende vaste planten uit de schermbloemenfamilie die gewaardeerd worden om hun stekelige, zilverblauwe schutbladeren en distelachtige bloemhoofden. De kruisdistel is inheems in kustkliffen, droge weiden en rotsachtige hellingen in Europa, Amerika en delen van Azië. Ze combineren een architecturale textuur met een opmerkelijke taaiheid en gedijen goed in arme grond en zoute zeelucht waar weinig andere vaste planten overleven.
Dwergeugenia
Eugenia mattosii
Eugenia mattosii, in de volksmond bekend als de Dwergeugenia, is een groenblijvende struik afkomstig uit Brazilië, behorend tot de familie Myrtaceae. De plant heeft dicht, compact gebladerte met kleine, ovale, glanzende blaadjes die in hun jonge stadium roodachtige tinten vertonen en bij volwassenheid donkergroen worden. In de lente en zomer produceert de plant tere witte bloemen die kleine, bolvormige, dieprode vruchten voortbrengen. Deze vruchten zijn eetbaar, hebben een licht zure smaak en zijn zeer aantrekkelijk voor vogels. Dankzij de beheerste groei en kleine bladeren is het een van de meest gewaardeerde soorten voor de kunst van bonsai en voor tuinaanleg in kleine ruimtes.
Australische kers
Eugenia myrtifolia
Groenblijvende struik met bronskleurig, groen en rood blad die in de lente en zomer delicate witte bloemen produceert, gevolgd door eetbare magenta-rode vruchten. Hoogte van 4-6 meter in cultuur. Inheems in vochtige gebieden in het oosten van Australië. Zeer gewaardeerd als sierboom, voor hagen en voor gebruik in vormsnoei. Niet giftig voor huisdieren of mensen.
Surinaamse Kers
Eugenia uniflora
De Surinaamse Kers (Eugenia uniflora) is een groenblijvende fruitboom die van nature voorkomt in het Atlantische Woud van Zuid-Amerika, verspreid over Brazilië, Argentinië, Uruguay en Paraguay. De boom is geliefd om zijn opvallende kleine vruchten — diep geribbeld en verkleurend van groen via oranje naar donkerrood of bijna zwart wanneer volledig rijp — met een zoetzure, harsachtige smaak. In het voor- en najaar draagt de boom trossen geurige witte bloemen, en de glanzende bladeren geven een kruidig-harsachtige geur af wanneer ze worden fijngewreven. Zowel de vruchten als de bladeren hebben een aanzienlijke medicinale waarde die wordt erkend door zowel de traditionele als de moderne wetenschap.
Chileense kurkentrekker cactus
Eulychnia castanea
De Eulychnia castanea, afkomstig van de droge kust van Noord- en Centraal-Chili, tussen Los Molles en de Talinay-bergketen, is een langzaam groeiende zuilvormige cactus die in zijn kustwoestijnhabitat kruipende pollen vormt van enkele meters in diameter. Hij overleeft op zeemist (camanchaca) in een van de droogste regio's ter wereld. De grijsgroene stengels, met 6 tot 8 ribben en stekels die variëren van bruin tot geelachtig, produceren in de zomer geurige witte bloemen en geelgroene vruchten met slijmerig vruchtvlees en een lichtzure smaak. De cultivar 'Varispiralis', met spiraalvormige of gekamde stengels, is zeer gewild bij verzamelaars.
Leverkruid
Eupatorium
Eupatorium is een divers geslacht van bloeiende vaste kruiden in de familie Asteraceae, waaronder bekende soorten zoals Eupatorium cannabinum (koningskruid), inheems in Europa en Azië, en Eupatorium perfoliatum (leverkruid), inheems in Noord-Amerika. Deze robuuste planten produceren dichte, platte trossen van kleine pluizige bloemen in wit, roze en mauve, zeer aantrekkelijk voor vlinders, bijen en bestuivers. Typisch groeiend tot 1–1,5 meter hoog, gedijt Eupatorium in vochtige, humusrijke bodems en verdraagt het natte grond, waardoor het ideaal is voor regentuinen, vijverranden en naturalistische borders. Het geslacht heeft een rijke ethnobotanische geschiedenis: leverkruid werd uitgebreid gebruikt door inheemse Amerikanen en koloniale artsen om koorts en griep te behandelen, terwijl koningskruid al eeuwenlang een rol speelt in de Europese kruidengeneeskunde.
Gele struikmargriet
Euryops pectinatus
De Gele struikmargriet (Euryops pectinatus) is een groenblijvende struik afkomstig uit Zuid-Afrika, behorend tot de familie Asteraceae. De plant valt op door zijn grijsgroene loof en goudgele, margrietachtige bloemen die in milde klimaten vrijwel het hele jaar door bloeien. Hij bereikt een hoogte en breedte tussen de 90 en 180 cm en vormt een ronde, volumineuze pol.
Gevlekt koninginnenkruid
Eutrochium maculatum
Gevlekt koninginnenkruid (Eutrochium maculatum, synoniem Eupatorium maculatum) is een overblijvende kruidachtige plant uit de composietenfamilie (Asteraceae), afkomstig uit Noord-Amerika. De plant groeit van nature in vochtige weiden, langs beekjes en in moerassige gebieden. De plant vormt rechte, stevige, vaak paarsrood gevlekte stengels tot 210 cm hoog en draagt in de tweede helft van de zomer en de herfst grote, halfbolvormige roze-paarse bloeiwijzen die vlinders en bijen aantrekken. In tuinen wordt de plant gebruikt als achtergrondplant voor vochtige borders, regentuinen en natuurlijke beplantingen.
Blauwe Daze
Evolvulus glomeratus
Blauwe Daze (Evolvulus glomeratus) is een laagblijvende, uitspreidende vaste plant afkomstig uit Brazilië, behorend tot de familie Convolvulaceae. De plant produceert een aanhoudende bloei van hemelsblauw gekleurde bloemen met witte harten, die elke ochtend opengaan en 's avonds of bij bewolkt weer sluiten. Hij wordt veel gebruikt als bodembedekker, borderplant en in hangmanden.
parelstruik
Exochorda racemosa
Een bladverliezende sierheester afkomstig uit China en Korea, de parelstruik wordt geprezen om zijn korte maar spectaculaire voorjaarsshow: massa's zuiverwitte bloemen met vijf bloemblaadjes openen zich vanuit ronde knoppen die lijken op parelsnoeren langs de gebogen takken. Hij wordt 2,4 tot 3 meter hoog en vaak nog breder, met een gracieuze, fonteinachtige groeiwijze. De middelgroene, ovale bladeren vertonen geen noemenswaardige herfstkleur. Eenmaal gevestigd is hij droogte- en hittebestendig, onderhoudsarm en grotendeels vrij van ernstige plagen of ziekten, waardoor het een betrouwbare basisheester is voor borders, gevelbeplanting en gemengde hagen.
Zwaluwtong
Fallopia convolvulus
De zwaluwtong (Fallopia convolvulus, syn. Polygonum convolvulus) is een eenjarige klimplant uit de duizendknoopfamilie (Polygonaceae), inheems in Eurazië en Noord-Afrika. De plant heeft windende stengels die zich om andere planten of steunen wikkelen, hartvormige bladeren en kleine groen-witte bloemen, soms met roze tinten, die verschijnen van het late voorjaar tot de herfst. Het wordt beschouwd als een algemeen onkruid in akkers en bouwland, maar wordt ook gekweekt als een snelgroeiende bodembedekker.
Japanse Aralia
Fatsia japonica
Fatsia japonica is een groenblijvende struik afkomstig uit Japan met opvallende, glanzende, handvormige bladeren die 7 tot 11 lobben kunnen hebben en tot 40 cm breed kunnen worden. De plant wordt zeer gewaardeerd als sierbeplanting voor zowel binnenruimtes als beschaduwde tuinen en is een van de weinige tropisch ogende bladplanten die goed gedijt in diepe schaduw.
Tijgerbek
Faucaria bosscheana
Faucaria bosscheana is een compacte vetplant uit de Aizoaceae-familie, inheems in de droge regio's van Zuid-Afrika (Oost-Kaap). Het vormt lage rozetten van dikke, driehoekige, grijsgroene bladeren met zachte tanden aan de randen die in elkaar grijpen als de kaken van een roofdier, vandaar de volksnaam. In de herfst en winter produceert de plant solitaire, heldergele bloemen die lijken op madeliefjes en overdag opengaan. Het is een langzaam groeiende plant, ideaal voor rotstuinen, potten of composities van vetplanten in zeer lichte binnenruimtes.
Vatcactus
Ferocactus
Ferocactus is een geslacht van ongeveer 30 soorten vatvormige cactussen, afkomstig uit de woestijnen van het zuidwesten van de Verenigde Staten en het noorden van Mexico, variërend van Californië en Arizona tot Sonora en Baja California. Jonge planten beginnen kolomvormig en zwellen geleidelijk uit tot de dikke, geribbelde, vatachtige vorm die het geslacht zijn algemene naam geeft. De meeste soorten groeien als solitaire stengels bedekt met dichte, vaak gehaakte of felgekleurde stekels, hoewel enkele soorten zoals F. robustus en F. glaucescens na verloop van tijd klonterende kolonies vormen. In de teelt worden vatcactussen gewaardeerd als sculpturale, onderhoudsarme vetplanten voor xeriscapes, rotstuinen en zonnige vensterbanken.
Emory's vatcactus
Ferocactus emoryi
Ferocactus emoryi is een hoge, tonvormige cactus die inheems is in de Sonorawoestijn in Arizona, Sonora en Baja California. Jonge planten zijn bolvormig en worden naarmate ze ouder worden cilindrisch, waarbij ze een vat- of kolomvorm aannemen, gewapend met sterke, gehaakte doorns. In de late zomer en vroege herfst produceert hij klokvormige bloemen in de kleuren geel, oranje of rood, die in trossen aan de top groeien.
Blauwe toncactus
Ferocactus glaucescens
De Blauwe toncactus (Ferocactus glaucescens) is een bolvormige tot tonvormige cactus afkomstig uit Centraal-Mexico, gewaardeerd om zijn opvallende blauwgroene (glaucous) epidermis en dichte kroon van goudgele radiale doorns. Volwassen planten vormen een compacte, geribbelde ton die ongeveer 60 cm hoog en 50 cm in diameter kan worden, en uiteindelijk kleine kolonies vormen via basale uitlopers. In de late lente en zomer produceert hij trechtervormige, citroengele bloemen nabij de kruin, gevolgd door kleine witte besachtige vruchten. Het is een langzaam groeiende, onderhoudsarme succulent die gedijt in de volle zon en goed doorlatende grond, waardoor het een populaire keuze is voor xeriscaping en rotstuinen.
Mexicaanse Vatenscactus
Ferocactus histrix
Ferocactus histrix, algemeen bekend als de Mexicaanse Vatenscactus, is een bolvormige succulentensoort die van nature voorkomt in de droge gebieden van Mexico. De plant wordt gekenmerkt door zijn blauwgroene lichaam met uitgesproken ribben en robuuste geelachtige of roodachtige radiale stekels. Na verloop van tijd kan de plant van perfect bolvormig overgaan naar licht zuilvormig. Aan de top van de kroon verschijnen trechtervormige bloemen, gewoonlijk in tinten geel, gevolgd door vlezige vruchten.
Duivelstongcactus
Ferocactus latispinus
Ferocactus latispinus is een solitaire, bolvormige tot kort-cilindrische cactus die inheems is in Centraal-Mexico. Hij wordt gewaardeerd om zijn brede, afgeplatte, gehaakte centrale doorns die variëren van rood tot geel. De plant groeit langzaam tot ongeveer 30-100 cm hoog en 40-45 cm breed, en produceert trechtervormige roze tot paarse (soms geelachtige) bloemen in de late herfst en vroege winter.
Rietzwenkgras
Festuca arundinacea
Rietzwenkgras (Festuca arundinacea) is een grofbladig, overblijvend polvormend gras uit de grassenfamilie (Poaceae), inheems in Europa en Noord-Afrika. Het wordt tegenwoordig op grote schaal geteeld in gematigde streken als onderhoudsarm gazon- en voedergras. Het vormt dichte pollen van donkergroene, geribbelde bladeren en kan tot 1,5 m hoog worden als het niet wordt gemaaid. Het wordt gewaardeerd om zijn diepe wortelstelsel, wat zorgt voor een uitstekende tolerantie tegen droogte, hitte en betreding in vergelijking met andere grassen voor koelere klimaten. Taxonomische opmerking: moleculaire studies hebben de soort heringedeeld onder de synoniemen Schedonorus arundinaceus en, meer recentelijk, Lolium arundinaceum, maar Festuca arundinacea blijft de meest gebruikte naam in de tuinbouw- en landbouwliteratuur.
Blauw schapengras
Festuca glauca
Blauw schapengras is een compact, polvormend siergras dat bekend staat om zijn opvallende zilvergrijze, naaldvormige blad. Oorspronkelijk uit Europa, wordt het gewaardeerd in onderhoudsarme tuinen, borders en rotstuinen vanwege zijn jaarrond kleur en textuurcontrast.
Schapengras
Festuca ovina
Festuca ovina, bekend als schapengras, is een overblijvend koel-seizoen gras behorend tot de Poaceae-familie. Inheems in Europa en Azië en genaturaliseerd in Noord-Amerika, vormt het compacte, ronde pollen van fijne, stijve bladeren met een blauwgroene tot grijsgroene kleur. Het heeft geen wortelstokken, waardoor het als een georganiseerde pol groeit in plaats van zich door de tuin te verspreiden. In de late lente en vroege zomer produceert het smalle, onopvallende eenzijdige bloempluimen op dunne stengels. Gewaardeerd om zijn fijne textuur, droogtetolerantie en het vermogen om te gedijen op arme, zandige of steenachtige bodems, is het een onderhoudsarme keuze voor rotstuinen, borders, taluds en als bodembedekker in groepen.
Roodzwenkgras
Festuca rubra
Roodzwenkgras (Festuca rubra) is een overblijvend gras uit de grassenfamilie (Poaceae) dat gedijt in koelere seizoenen. Het wordt veelvuldig gebruikt voor gazons, weiden en schaduwrijke tuinzones. De fijne, draadvormige, diepgroene bladeren vormen dichte pollen die zich langzaam verspreiden via wortelstokken, wat resulteert in een zachte, veerkrachtige grasmat. Het wordt gewaardeerd om zijn schaduwtolerantie, droogteresistentie zodra het gevestigd is, en lagere onderhoudsbehoeften in vergelijking met veel andere grassoorten.
Ijskristal
Ficinia
Ficinia is een geslacht van ongeveer 70 tot 90 soorten overblijvende en groenblijvende cypergrassen (familie Cyperaceae), grotendeels endemisch in de Kaapse Floraregio in Zuid-Afrika, met enkele soorten die ook voorkomen in Nieuw-Zeeland en Australië. Siercultivars, vooral de Ficinia truncata 'Ice Crystal', vormen compacte pollen van fijn, grasachtig loof en worden veel gebruikt in borders, potten en onderhoudsarme rotstuinen. Dit is een verzorgingsprofiel op geslachtsniveau; individuele soorten variëren in grootte, kleur en exacte habitat.
Varenboom
Filicium decipiens
Filicium decipiens, algemeen bekend als de Varenboom, is een kleine tot middelgrote boom inheems in Oost-Afrika en Zuid-Azië. Hij wordt in de tuinarchitectuur alom gewaardeerd om zijn dichte en elegante bladerdek, met geveerde bladeren die sterk lijken op varenbladen. De boom heeft een ronde, symmetrische kroon met glanzend groene bladeren en een opvallende gevleugelde bladsteel. Hij is een uitstekende keuze voor tropische tuinen of als blikvangerplant in grote potten voor lichte interieurs.
Witte bessenstruik
Flueggea virosa
Flueggea virosa, algemeen bekend als de witte bessenstruik, is een houtachtige, meerstammige struik uit de Phyllanthaceae-familie, inheems in de tropische en subtropische regio's van Afrika en Azië. Hij groeit snel uit tot dichte struwelen van 2 tot 4 meter hoog, met slanke takken die doornachtig kunnen lijken. De bloemen zijn klein en roomgroen, onopvallend maar aantrekkelijk voor bestuivers, gevolgd door ronde, vlezige witte bessen die zoet worden bij rijping en geliefd zijn bij vogels en lokaal wild. Deze uiterst robuuste plant verdraagt droogte en hitte goed en gedijt zelfs in arme, rotsachtige bodems, wat het een waardevolle keuze maakt voor onderhoudsvriendelijke landschapsarchitectuur, hagen en landherstelprojecten. In de traditionele Afrikaanse geneeskunde worden de wortels, schors en vruchten veelvuldig gebruikt voor de behandeling van slangenbeten, malaria, diarree en ontstekingen.
Venkel
Foeniculum vulgare
Venkel (Foeniculum vulgare) is een overblijvend aromatisch kruid uit de familie Apiaceae, oorspronkelijk afkomstig uit het Middellandse Zeegebied. Met zijn fijne, vederlichte loof en anijsachtige geur kan de plant tot 180 cm hoog worden. In de zomer produceert hij gele bloemen in schermen en hij wordt veelvuldig gekweekt voor culinaire, medicinale en decoratieve doeleinden.
Bronmos
Fontinalis antipyretica
Bronmos (Fontinalis antipyretica) is een groenblijvend watermos uit de familie Fontinalaceae dat uitsluitend ondergedoken groeit in beken, rivieren en meren in Europa, Azië, Afrika en Noord-Amerika. Het vormt lange, vertakte strengen met stijve, in drie rijen gerangschikte blaadjes die een lengte tot 60 cm kunnen bereiken. In plaats van wortels hecht het zich met rhizoïden vast aan ondergedompelde stenen, takken en andere hardscape. Dankzij de geringe eisen en het decoratieve uiterlijk is het een populaire plant in koudwater- en gematigde aquaria, waar het tevens dient als schuilplaats voor garnalen en jonge vissen. De soortnaam "antipyretica" verwijst naar het middeleeuwse gebruik van dit mos om schoorsteenbranden te blussen.
Chinees klokje
Forsythia x intermedia
De Forsythia x intermedia (Chinees klokje) is een snelgroeiende, bladverliezende sierplant uit de olijffamilie (Oleaceae), een hybride ontstaan uit de kruising tussen Forsythia viridissima en Forsythia suspensa. In het vroege voorjaar, nog voordat de bladeren verschijnen, zijn de dunne, gebogen takken bedekt met dichte, goudgele, klokvormige bloemen, waardoor het een van de vroegste en meest opvallende voorjaarsboden in de tuin is. Volgroeid kan hij tot 2,5-3 meter hoog en 3-3,5 meter breed worden, en hij wordt vaak geplant als solitaire sierheester of als haag.
Grote bosaardbei
Fragaria moschata
Fragaria moschata, algemeen bekend als de grote bosaardbei of muskaataardbei, is een overblijvende kruidachtige plant uit de rozenfamilie (Rosaceae), inheems in Centraal-Europa en gematigd Azië. Het vormt een pol- en matvormende bodembedekker die zich langzaam verspreidt via uitlopers en kleine, dieprode bessen produceert die gewaardeerd worden om hun intens aromatische smaak, vaak omschreven als een mix van aardbei, framboos en ananas. In tegenstelling tot moderne tuinaardbeien zijn de meeste grote bosaardbeien functioneel tweehuizig, waardoor zowel mannelijke (bestuiver) als vrouwelijke/hermafrodiete planten nodig zijn voor een goede vruchtopbrengst.
Bosaardbei
Fragaria vesca
Fragaria vesca, in de volksmond ook wel bosaardbei of wilde aardbei genoemd, is een teer overblijvend kruid dat van nature voorkomt in Eurazië en Noord-Amerika. De plant produceert kleine, uitzonderlijk aromatische rode vruchten die geprezen worden om hun bijzondere smaak — die ver uitstijgt boven die van gekweekte rassen. De witte vijfbladige bloemen en driedelige bladeren maken haar tot een aantrekkelijke bodembedekker in tuinen, graslanden en bosranden.
Virginiastaardbei
Fragaria virginiana
Fragaria virginiana, algemeen bekend als de Virginiastaardbei of Wilde aardbei, is een inheemse Noord-Amerikaanse vaste plant die als bodembedekker behoort tot de familie Rosaceae. De plant komt voor van Newfoundland tot Georgia en westwaarts tot Oklahoma, en is een van de twee oudervariëteiten van de moderne gecultiveerde aardbei (Fragaria × ananassa). Ze vormt laagblijvende kolonies via uitlopers en produceert kleine maar intens smaakvolle rode besjes en delicate vijfbladige witte bloemen in de lente. Ze gedijt goed in volle zon tot halfschaduw en wordt zeer gewaardeerd voor erosiebestrijding, ondersteuning van bestuivers en eetbare landschapsinrichting.
Makkelijk verzorging Veilig voor huisdieren
Onze selectie van 1411 makkelijk veilig voor huisdieren combineert de kenmerken van deze categorie met verminderde verzorgingsbehoeften. Perfect voor beginners die van deze categorie houden.
Waarom Makkelijk Veilig voor huisdieren kiezen?
Door de schoonheid van veilig voor huisdieren te combineren met het moeilijkheidsniveau makkelijk kun je van deze categorie genieten zonder overmatige onderhoudszorgen. Elke plant werd geselecteerd om de beste kenmerken van de categorie te bieden op het verzorgingsniveau dat je zoekt.