2286 Makkelijke planten | Gids 2026 - Pagina 51
Ontdek 2286 makkelijke planten voor jouw tuin. Complete verzorgingsgids.
2286 Makkelijke planten
1801-1836 van 2286 weergeven
Krooncactus
Rebutia canigueralii
De Rebutia canigueralii is een kleine, bolvormige cactus die oorspronkelijk uit de bergachtige streken van Bolivia komt, waar hij op grote hoogte tussen rotsen en steenachtige bodems groeit. Hij vormt compacte kolonies van bolvormige stengels die zelden hoger worden dan 10 cm, bedekt met fijne, witachtige radiale doorns. In het voorjaar produceert hij talrijke opvallende bloemen in tinten oranje, roze of rood met een contrasterend hart, die rond de basis van de stengel openbloeien. Het is een langzaam groeiende soort die zeer gewaardeerd wordt door verzamelaars vanwege zijn compacte formaat, overvloedige bloei en sterke karakter.
Rode Krooncactus
Rebutia minuscula
Rebutia minuscula, algemeen bekend als de Rode Krooncactus, is een kleine bolronde cactus afkomstig uit de bergachtige gebieden van Argentinië. Ondanks een hoogte van slechts 8 cm produceert hij elk voorjaar en elke zomer een indrukwekkende bloei van rode, roze en oranje trechtervormige bloemen vanuit de basis van de plant. Hij wordt algemeen beschouwd als een van de gemakkelijkste cactussen om binnenshuis te kweken en tot bloei te brengen.
Witte reseda
Reseda alba
Reseda alba, algemeen bekend als witte reseda, is een eenjarige of kortlevende vaste plant uit de Resedaceae-familie, inheems in het Middellandse Zeegebied, West-Azië en Noord-Afrika. De plant wordt tot een meter hoog, met diep ingesneden, smalle bladeren en dichte, gefranjerde aren van kleine witte bloemen die bloeien van de zomer tot in de herfst. Hoewel hij minder geurt dan zijn verwant Reseda odorata, wordt hij gewaardeerd om zijn luchtige, opgaande groeiwijze, lange bloeiperiode en aantrekkingskracht op bestuivers in cottage- en wilde bloementuinen.
Duizendknoop
Reynoutria
Reynoutria is een geslacht van grote, krachtige, bladverliezende overblijvende kruiden uit de duizendknoopfamilie (Polygonaceae), inheems in Oost-Azië (Japan, China, Korea, Taiwan). Het geslacht is vooral bekend om de Reynoutria japonica (Japanse duizendknoop), een van 's werelds meest agressieve invasieve planten. De planten produceren stevige, bamboe-achtige holle stengels die een hoogte van 2 tot 4 meter kunnen bereiken, brede hartvormige bladeren en dichte trossen kleine roomwitte bloemen in de late zomer en herfst. De wortelstokken (rizomen) zijn buitengewoon hardnekkig, overleven temperaturen tot -35°C en kunnen door betonfunderingen, muren en afvoersystemen dringen. In het oorspronkelijke verspreidingsgebied wordt het geslacht medicinaal gewaardeerd — met name als Hu Zhang (tijgerstok) in de traditionele Chinese geneeskunde — en jonge scheuten worden als groente gegeten.
Japanse Duizendknoop
Reynoutria japonica
Reynoutria japonica, algemeen bekend als Japanse Duizendknoop, is een zeer invasieve, overblijvende kruidachtige plant die van oorsprong uit Oost-Azië stamt. Door de IUCN geclassificeerd als een van de ergste invasieve soorten ter wereld, vormt hij dichte struweelmassa's die tot 3 meter hoog worden, inheemse vegetatie verdringen en via zijn agressieve wortelstokkennetwerk aanzienlijke structurele schade toebrengen aan gebouwen, wegen en rioleringstelsels.
Sachalinse duizendknoop
Reynoutria sachalinensis
De Sachalinse duizendknoop (Reynoutria sachalinensis) is een van 's werelds meest agressieve invasieve planten, inheems op het eiland Sachalin, Japan en Oost-Azië. De plant produceert torenhoge holle stengels die meer dan 4 meter hoog kunnen worden, met enorme hartvormige bladeren tot 40 cm breed. In de nazomer draagt hij dichte trossen kleine roomwitte bloemen die bestuivers aantrekken. In de 19e eeuw geïntroduceerd in Europa en Noord-Amerika als sier- en voederplant, is hij sindsdien uit cultuur ontsnapt en heeft hij op grote schaal rivieroevers, bermen, braakliggende terreinen en verstoorde habitats gekoloniseerd. Het wortelstoksysteem dringt diep in de bodem door en kan regenereren uit fragmenten van slechts 1 cm, wat uitroeiing buitengewoon moeilijk maakt. Hij verdringt de inheemse vegetatie door de grond te beschaduwen en allelopathische stoffen af te geven die andere planten onderdrukken. De soort staat op de lijst van de 100 ergste invasieve soorten wereldwijd en vormt een ernstig risico voor de biodiversiteit, infrastructuur en watergangen.
Wegedoorn
Rhamnus
Rhamnus is een geslacht van ongeveer 100 soorten bladverliezende en groenblijvende struiken en kleine bomen uit de wegedoornfamilie (Rhamnaceae), algemeen bekend als wegedoorns. Het geslacht is inheems in de gematigde streken van het noordelijk halfrond, waaronder Europa, Noord-Afrika, gematigd Azië en Noord-Amerika. Het omvat winterharde bladverliezende soorten zoals de wegedoorn (R. cathartica) en de sporkehout of vuilboom (R. frangula), evenals groenblijvende soorten uit het Middellandse Zeegebied en de Amerikaanse westkust zoals R. alaternus en R. croceus. Wegedoorns dragen in het voorjaar doorgaans kleine, onopvallende groengele bloemen, gevolgd door trossen kleine zwarte of roodachtige besachtige steenvruchten die een belangrijke voedselbron vormen voor vogels. Verschillende soorten hebben doornige takuiteinden, vandaar de Nederlandse naam, en veel soorten worden gekweekt als haag, afscheiding of struik voor wilde dieren, hoewel enkele, met name R. cathartica, buiten hun natuurlijke verspreidingsgebied als invasief worden beschouwd.
Mini Monstera
Rhaphidophora tetrasperma
Rhaphidophora tetrasperma, algemeen bekend als de Mini Monstera, is een tropische klimplant afkomstig uit Zuidoost-Azië. Hoewel de gefenestreerde bladeren lijken op die van de Monstera deliciosa, behoort hij tot een afzonderlijk geslacht. Het is een extreem snelgroeiende plant die met luchtwortelsprongen bomen of steunconstructies beklimt. Dankzij zijn sculpturale uitstraling en compactere formaat dan zijn beroemde 'neef' is hij een geliefde keuze voor interieurversiering.
Indische meidoorn
Rhaphiolepis
De Indische meidoorn (Rhaphiolepis) is een groenblijvende struik uit de rozenfamilie (Rosaceae), oorspronkelijk afkomstig uit Zuid-China en Zuidoost-Azië. Ondanks de naam komt hij niet uit India. De plant produceert in het voorjaar trossen geurende witte tot roze bloemen en wordt veelvuldig gekweekt als sierplant in hagen, borders en massabeplantingen.
Japanse wolmispel
Rhaphiolepis bibas
De Japanse wolmispel (Rhaphiolepis bibas, voorheen Eriobotrya japonica) is een groenblijvende fruitboom die oorspronkelijk uit Zuidoost-China komt en op grote schaal wordt gekweekt in subtropische en mediterrane regio's over de hele wereld. Hij bereikt een hoogte van 3 tot 8 meter en onderscheidt zich door zijn grote, leerachtige, donkergroene bladeren, zijn geurige witte bloemen die in de herfst en winter verschijnen, en zijn oranje of gele vruchten die in het voorjaar rijpen. Het is een van de weinige fruitbomen die in de winter bloeit en biedt beschutting en voedsel aan bestuivers en vogels tijdens de koude maanden.
Indische meidoorn
Rhaphiolepis indica
De Indische meidoorn (Rhaphiolepis indica) is een compacte, groenblijvende struik die oorspronkelijk uit Zuid-China, Taiwan en Vietnam komt. Hij is wereldwijd geliefd in tuinen vanwege zijn glanzende donkergroene bladeren en trossen geurige witte tot roze bloemen met vijf kroonbladeren, die in het voorjaar en vaak opnieuw in het najaar bloeien. Met een hoogte en breedte van ongeveer 1,2 tot 1,5 meter vormt hij een dichte, ronde struik die uitermate geschikt is als lage haag, vakbeplanting of solitair. Na de bloei verschijnen er kleine blauwzwarte pitvruchten die vogels aantrekken. De plant behoort tot de rozenfamilie (Rosaceae) en is, eenmaal gesetteld, goed bestand tegen hitte, zoute zeelucht en matige droogte, wat het een populaire, onderhoudsvriendelijke keuze maakt voor warm-gematigde en subtropische landschappen.
Japanse meidoorn
Rhaphiolepis umbellata
Rhaphiolepis umbellata, ook wel bekend als de Japanse meidoorn of Yeddo-meidoorn, is een groenblijvende struik die oorspronkelijk uit Japan en Korea komt. Hij is zeer geliefd in kusttuinen vanwege zijn opmerkelijke tolerantie voor zout en wind. De plant heeft ovale, leerachtige en glanzende donkergroene bladeren, die in de winter vaak een paarsachtige tint krijgen. Tussen het voorjaar en het begin van de zomer produceert hij dichte trossen geurige, witte of lichtroze bloemen, gevolgd door decoratieve blauwzwarte bessen. Het is een robuuste, langzaam groeiende plant die doorgaans 1-2 meter hoog en breed wordt.
Damespalm
Rhapis excelsa
Rhapis excelsa, algemeen bekend als de Damespalm of Breedbladige Damespalm, is een elegante waaierpalm afkomstig uit Zuid-China. Met zijn trage groei en weelderig waaiervorming blad is het een van de beste kamerpalmen voor beginners. De meerdere slanke stammen, bedekt met bruine vezels, geven de plant een bamboe-achtig uiterlijk, wat hem een uitstekende decoratieve keuze maakt voor binnenruimtes. NASA-onderzoeken hebben de plant erkend als een van de beste luchtzuiverende planten.
Slanke Damespalm
Rhapis humilis
Rhapis humilis, algemeen bekend als de Slanke Damespalm of Riet-Rhapis, is een polsvormende ondergroeipalm inheems in de subtropische bossen van Zuid-China (Yunnan). De plant vormt dichte clusters van slanke, bamboe-achtige stengels met elegante waaiervormige bladeren met smalle, vingerachtige segmenten. Langzamer groeiend dan zijn verwant Rhapis excelsa, wordt hij veel gekweekt als zowel een sierkamerplant als een tuinaccentplant in warme klimaten.
tuinrabarber
Rheum rhabarbarum
Tuinrabarber is een winterharde vaste plant die wordt geteeld om zijn vlezige, zure, eetbare stengels. De plant heeft grote, hartvormige groene bladeren die giftig zijn bij inname vanwege de hoge concentraties oxaalzuur. De plant heeft een koude winterrust nodig om in het daaropvolgende voorjaar een succesvolle oogst te kunnen produceren.
Rabarber
Rheum x hybridum
Rabarber is een robuuste, koudebestendige vaste plant, gekweekt om zijn dikke, zure stengels, die variëren van robijnrood tot groen, en om zijn enorme, golvende bladeren. Hoewel het vaak als fruit wordt gebruikt in taarten en jam, is het botanisch gezien een groente uit de boekweitfamilie. De plant vormt een dichte pol vanuit een houtachtige wortelstok en, indien niet gesnoeid, produceert het in het late voorjaar hoge bloemstelen met witachtige pluimen. Alleen de stengels zijn eetbaar – de bladeren bevatten hoge niveaus van oxaalzuur en mogen nooit worden geconsumeerd.
Rhipsalis
Rhipsalis
Rhipsalis is een geslacht van tropische epifytische cactussen, afkomstig uit de vochtige bossen van Midden- en Zuid-Amerika, met enkele soorten die ook voorkomen in Afrika en Sri Lanka. In tegenstelling tot woestijncactussen groeit Rhipsalis op bomen en rotsen in tropische regenwouden, waar het gefilterd licht, hoge luchtvochtigheid en regelmatige regenval ontvangt. De hangende, dunne en gelede stengels doen denken aan spaghetti of zijden draden, vandaar de populaire naam 'spaghetticactus'. Het produceert kleine witte of crèmekleurige bloemen in de winter en het vroege voorjaar, gevolgd door doorschijnende, parelachtige besjes. Het is een buitengewoon langlevende plant, die meer dan 25 jaar oud kan worden, en wordt als niet-giftig beschouwd voor honden, katten en mensen.
Maretak cactus
Rhipsalis baccifera
Rhipsalis baccifera is een bijzondere epifytische cactus die van oorsprong afkomstig is uit Midden- en Zuid-Amerika. In tegenstelling tot typische woestijncactussen groeit deze tropische cactus op bomen in vochtige bossen, waarbij hij sierlijk hangt met cilindrische, vertakkende stengels die tot wel 4 meter lang kunnen worden. Het is de enige cactussoort die van nature buiten Amerika voorkomt, met een verspreiding tot in Afrika en Azië.
Koraalcactus
Rhipsalis cereuscula
De Rhipsalis cereuscula, bekend als koraalcactus of rijstcactus, is een epifytische cactus die inheems is in het Braziliaanse Atlantische Woud. De plant heeft dunne, gesegmenteerde stengels die zich overvloedig vertakken en kleine cilindrische segmenten vormen die lijken op rijstkorrels of koraal. Dit geeft de plant een delicaat en hangend uiterlijk, ideaal voor hangpotten.
Rhipsalis elliptica
Rhipsalis elliptica
Rhipsalis elliptica, in de volksmond bekend als de 'Bride Cactus', is een hangende epifytische cactus die inheems is in de vochtige tropische bossen van Brazilië. In tegenstelling tot zijn neven uit de woestijn, groeit deze oerwoudcactus zonder stekels op bomen en rotsen. De plant vormt een waterval van platte, paddelvormige (elliptische) segmenten die tot wel 2 meter lang kunnen worden. De stengels hebben een diepgroene kleur, die onder invloed van fel licht vaak een paarse of magenta blos krijgt. In de late winter tot het vroege voorjaar produceert de plant kleine, roomwitte tot lichtgele bloemen langs de randen van de stengels.
Rhipsalis
Rhipsalis pachyptera
Rhipsalis pachyptera is een doornloze epifytische cactus die inheems is in het Atlantisch Woud van zuidoost- en zuid-Brazilië (Espírito Santo, Rio de Janeiro, São Paulo, Paraná, Santa Catarina en Rio Grande do Sul). In het wild groeit hij op boomstammen en vochtige rotsen, waar hij brede, afgeplatte stengels met golvende randen produceert die tot 1,5 meter lang kunnen worden. In de winter verschijnen er roomwitte tot geelachtige bloemen, gevolgd door kleine doorschijnende bessen.
Harige koraalcactus
Rhipsalis pilocarpa
Rhipsalis pilocarpa, bekend als de harige koraalcactus, is een epifytische cactus die endemisch is in het Atlantisch Woud van Brazilië, oorspronkelijk afkomstig uit de staten Espírito Santo, Minas Gerais, Rio de Janeiro, São Paulo en Paraná. In zijn natuurlijke habitat groeit hij op boomstammen en takken zonder de gastheer te parasiteren, waarbij hij vocht en voedingsstoffen uit de vochtige boslucht opneemt. Zijn cilindrische en dunne stengels, tot 50 cm lang, beginnen rechtopstaand en worden hangend naarmate ze groeien, bedekt met kleine witachtige of grijsachtige borstelharen die hem een fluweelzachte textuur geven. Hij produceert geurende witte bloemen van 2,5 tot 4 cm in diameter tussen de herfst en het begin van de winter, gevolgd door bolvormige, wijnrode vruchten bedekt met borstelharen, van ongeveer 12 mm. In tegenstelling tot woestijncactussen heeft deze bossoort gefilterd licht en een hogere luchtvochtigheid nodig.
Maretak Cactus
Rhipsalis teres
Rhipsalis teres, algemeen bekend als Maretak Cactus, is een tropische epifytische cactus afkomstig uit het zuidoosten en zuiden van Brazilië. De slanke, cilindrische, hangende stengels vallen prachtig uit hangmanden, waardoor het een populaire kamerplant is. In tegenstelling tot woestijncactussen gedijt deze soort goed in vochtige, schaduwrijkere omstandigheden die zijn natuurlijke regenwoudhabitat nabootsen, waar hij verankerd groeit aan takken van bomen.
Papierbloem
Rhodanthe chlorocephala
De Papierbloem (Rhodanthe chlorocephala) is een populaire Australische eenjarige plant uit de composietenfamilie, gewaardeerd om zijn papierachtige bloemhoofdjes die hun vorm en kleur behouden na het drogen. De plant wordt ongeveer 30 cm hoog en vormt rechtopstaande stengels met smalle, grijsgroene bladeren. De bloemhoofdjes met een diameter van 1-6 cm hebben witte, roze of gele straalvormige schutbladen met een contrasterend geelgroen of donker hart. In zijn natuurlijke verspreidingsgebied in West- en Zuid-Australië groeit hij op zandgronden in eucalyptusbossen en bij zoutmeren, waar hij vooral bloeit van de late winter tot het voorjaar.
Marokkaanse margriet
Rhodanthemum hosmariense
Rhodanthemum hosmariense is een lage, breedgroeiende groenblijvende halfheester uit het Atlasgebergte van Marokko, gewaardeerd om zijn fijn verdeelde zilverachtige loof en een lange, gulle bloei van witte margrietachtige bloemen met een zonnig geel hart. De plant vormt een nette, brede pol die zelden hoger wordt dan 30 cm, waardoor het een favoriet is voor rotstuinen, grindtuinen en de voorzijde van zonnige borders.
Rozencactus
Rhodocactus grandifolius
Rhodocactus grandifolius, vroeger bekend als Pereskia grandifolia, is een fascinerende primitieve cactus die echte, blijvende bladeren bezit, in tegenstelling tot de meeste cactussen. Inheems in Brazilië, groeit hij als struik of kleine boom, met lange stekels op zijn houtige stengels en prachtige roosachtige bloemen, doorgaans in tinten intens roze of magenta.
Sumak
Rhus
Sumak (Rhus) is een geslacht van ongeveer 35 soorten struiken en kleine bomen in de familie Anacardiaceae, verspreid over gematigde en subtropische gebieden van het noordelijk halfrond. Ze zijn beroemd om hun spectaculaire herfstkleur, waarbij het blad overgaat van groen naar schitterende tinten oranje, rood en scharlaken — tot de meest levendige herfstkleuren die enig houtachtig gewas te bieden heeft. Sommige soorten, zoals Rhus typhina (hertshoorn-sumak), groeien als grote meerstammige struiken of kleine bomen, terwijl andere soorten zoals R. aromatica als bodembedekker dienen. Opmerking: R. radicans (gifklimp) is herindeligd naar het geslacht Toxicodendron.
Fluweelboom
Rhus typhina
De fluweelboom (Rhus typhina) is een snelgroeiende, bladverliezende grote struik of kleine boom die inheems is in het oosten van Noord-Amerika. Genoemd naar zijn fluweelzachte, gewei-achtige takken die lijken op het bastgewei van een hert, wordt hij geprezen om zijn spectaculaire herfstkleuren in tinten scharlakenrood, oranje en geel, en om zijn opvallende rechtopstaande trossen pluizige karmozijnrode bessen die de hele winter blijven zitten. Als kampioen in zware omstandigheden gedijt hij goed in arme, rotsachtige bodems en is hij zeer droogtetolerant zodra hij eenmaal gevestigd is.
Zwarte bes
Ribes nigrum
De zwarte bes (Ribes nigrum) is een bladverliezende struik die oorspronkelijk uit Centraal- en Noord-Europa en Noord-Azië komt. Hij produceert kleine, glanzende zwarte bessen in hangende trossen, die bekend staan om hun buitengewone vitamine C-gehalte en hun intense, zoetzure smaak. De plant wordt op grote schaal gekweekt voor culinaire en medicinale doeleinden en gedijt goed in koele klimaten met koude winters.
Noorse aalbes
Ribes spicatum
Ribes spicatum, bekend als de Noorse aalbes, is een bladverliezende struik die inheems is in de boreale bossen van Noord-Europa en Azië, van Scandinavië tot Siberië en Mongolië. Hij bereikt een hoogte van ongeveer 2 m, met bladeren die donkerder groen en matter zijn en in een rechte hoek op de stengel staan, wat hem onderscheidt van de gewone rode bes (Ribes rubrum). In het voorjaar produceert hij kleine groenachtige klokvormige bloemen in hangende trossen, in de zomer gevolgd door glanzende rode bessen met een zoetzure smaak, die in de Scandinavische keuken zeer gewaardeerd worden voor jam en conserven. Winterhard tot -20°C (USDA-zones 3 tot 7), gedijt hij goed in koele, vochtige en goed doorlatende bodems, typerend voor de noordelijke bosranden.
Kruisbes
Ribes uva-crispa
Ribes uva-crispa, algemeen bekend als kruisbes, is een meerjarige fruitstruik uit de ribesfamilie (Grossulariaceae), wijdverspreid gekweekt in tuinen door heel Europa en de gematigde zone. De struik bereikt een hoogte van 1–1,5 m en een vergelijkbare breedte, en vormt dichte, stekelige takken bedekt met scherpe doornen. De bladeren zijn handlobbig en donkergroen. In het voorjaar (april–mei) verschijnen kleine, geelgroene of rozeachtige bloemen, waaruit ovale bessen zich ontwikkelen — groen, geel, roze of rood, afhankelijk van de variëteit. De vruchten rijpen in juli en zijn uitzonderlijk rijk aan vitamine C, B1 en pectine. De kruisbes onderscheidt zich door zijn uitstekende winterhardheid (tot -20°C) en behoort tot de populairste fruitstruiken in tuinen van de gematigde zone.
Braziliaanse klaver
Richardia brasiliensis
Richardia brasiliensis is een lage, kruipende plant uit de koffiefamilie (Rubiaceae), afkomstig uit een brede strook van Zuid-Amerika, van Ecuador tot Noord-Argentinië. Het heeft zich genaturaliseerd als een veelvoorkomend onkruid in gazons, langs wegen, in weilanden en op verstoorde grond in het zuidoosten van de Verenigde Staten, Sub-Sahara Afrika, India, Australië en delen van Azië. Vertakte stengels, liggend tot halfopgericht, verspreiden zich vanuit een diepe penwortel en kunnen ongeveer 40 cm lang worden, met tegenoverstaande, ovale bladeren tot 6,5 cm lang. Trossen van kleine, witte tot lichtroze, trechtervormige bloemen verschijnen van de lente tot de herfst, gevolgd door harige nootvruchten. Snelgroeiend en droogtetolerant, vormt het een dichte, matachtige bodembedekker in de volle zon en arme, zanderige bodems, en wordt soms opzettelijk gekweekt in xeriscaping, hoewel het in agrarische omgevingen wordt beschouwd als een concurrerend onkruid voor rijgewassen en gazons.
Wonderboom
Ricinus communis
De wonderboom (Ricinus communis) is een snelgroeiende tropische struik uit de familie Euphorbiaceae, oorspronkelijk afkomstig uit noordoostelijk Afrika. De reusachtige handvormige bladeren kunnen een diameter van 60 cm bereiken en zijn verkrijgbaar in donkergroene of bronzrode variëteiten. WAARSCHUWING: alle delen zijn giftig, en de zaden bevatten ricine, een van de meest dodelijke natuurlijke gifstoffen die bekend zijn. De plant wordt veel gekweekt als opvallende sierplant en commercieel verbouwd voor wonderolie, die breed wordt ingezet in de geneeskunde en industrie.
Rougeplant
Rivina humilis
De Rougeplant (Rivina humilis) is een groenblijvende vaste plant met zachte stengels uit de Petiveriaceae-familie, inheems in de warme delen van Amerika. De plant produceert bijna het hele jaar door slanke trossen met kleine wit-roze bloempjes, gevolgd door glanzende, helderrode bessen waaraan de plant zijn naam dankt. Het sap van de bessen werd historisch gebruikt als rode kleurstof of rouge. Alle delen, vooral de bessen en wortels, zijn giftig bij inname.
Cécile Brunner Roos
Rosa 'Cécile Brunner'
Rosa 'Cécile Brunner' is een historische polyantha-roos, gekweekt in Frankrijk door Marie Ducher en in 1881 geïntroduceerd door haar schoonzoon Joseph Pernet-Ducher. Vanwege haar perfect gevormde, hooggecentreerde roze knoppen die lijken op miniatuur theehybriden, heeft ze de bijnaam 'Sweetheart Rose' gekregen. De roos opent in kleine, dubbele, zacht geurende bloemen die in gulle trossen bloeien van het late voorjaar tot de eerste vorst. De compacte, vrijwel doornloze struik heeft glad, glanzend middengroen blad en een gracieuze, boogvormige groeiwijze; er bestaat ook een krachtigere klimmende variant van dezelfde cultivar die enkele meters hoog kan worden. Deze roos is langlevend, ziekteresistent en tolerant ten opzichte van arme grond en halfschaduw, waardoor ze meer dan 140 jaar na haar introductie nog steeds een favoriet is voor cottagetuinen, gemengde borders en potcultuur.
Kleine egelantier
Rosa agrestis
Rosa agrestis, de kleine egelantier of veldroos, is een bladverliezende wilde struik die inheems is in Zuid- en Midden-Europa, en zich sporadisch uitstrekt tot de Kaukasus. Hij vormt een opgaande, bossige groei van overhangende stengels bewapend met gebogen stekels, en bereikt een hoogte van 1,5-3 meter. De geveerde bladeren, bestaande uit 5-7 kleine, grof gezaagde blaadjes, zijn merkbaar kleiner dan die van zijn naaste verwant Rosa rubiginosa (egelantier) en dragen zeer weinig van de appelachtige geur die typisch is voor die soort. Midden in de zomer draagt hij trossen subtiel geurende, enkele witte tot roze bloemen van maximaal 4 cm breed, gevolgd in de herfst door kleine ovale rode rozenbottels die aan de plant blijven zitten en tot in de winter sierwaarde toevoegen.
Wat zijn Makkelijke planten?
Makkelijke planten zijn ideaal voor beginners of mensen met weinig tijd voor verzorging. Deze soorten tolereren gietfouten, lichtvariaties en hebben geen constante aandacht nodig. Perfect voor wie net begint met planten.
Tips voor het kweken van Makkelijke planten
Voor succes met makkelijke planten: minder is meer. Vermijd overwatering, kies een plek met voldoende licht en laat de grond drogen tussen het watergeven. De meeste van deze planten worden liever af en toe 'vergeten'.