52 Gemiddelde Succulenten | Gids 2026
Vind 52 gemiddeld succulenten. Complete gids voor jouw tuin.
52 Succulenten met gemiddeld niveau
1-36 van 52 weergeven
Canarische roos
Aeonium aureum
Aeonium aureum, in de volksmond bekend als de Canarische roos, is een rozetvormende succulent die inheems is op de vulkanische hellingen van Tenerife op de Canarische Eilanden. De spatelvormige en dicht opeengepakte bladeren vormen een perfect symmetrische rozet, in tinten variërend van blauwgroen tot goudgroen, wat de soortaanduiding "aureum" (gouden) verklaart. In tegenstelling tot de meeste succulenten volgt deze soort een cyclus van wintergroei en zomerrust: de plant groeit actief tijdens de koele en vochtige maanden van de herfst, winter en lente, en sluit vervolgens de rozet stevig om te rusten tijdens de hete en droge zomer, waarbij vocht wordt vastgehouden. Na enkele jaren groei kunnen volwassen rozetten een hoge goudgele bloemstengel produceren, een zeldzame en spectaculaire gebeurtenis, hoewel de bloeiende rozet daarna afsterft en uitlopers achterlaat om de plant voort te zetten.
Rattenstaartcactus
Aporocactus flagelliformis
De Aporocactus flagelliformis, in de volksmond bekend als de rattenstaartcactus, is een epifytische succulent die oorspronkelijk uit Mexico komt (de staten Hidalgo, Puebla en Veracruz). De lange, cilindrische en hangende stengels, bedekt met fijne bruine doorns, kunnen tot 150 cm lang worden, waardoor de plant ideaal is voor hangpotten. In het voorjaar produceert hij levendige buisvormige bloemen in tinten roze, rood en karmozijnrood, die slechts enkele dagen bloeien maar van grote schoonheid zijn.
Zeestercactus
Astrophytum asterias
De zeestercactus (Astrophytum asterias) is een kleine, doornloze, schijfvormige cactus: hij is 2,5 tot 6 cm hoog en 5 tot 15 cm in diameter, met 7 tot 10 ribben gescheiden door groeven en een rij wollige plukjes in het midden van elke rib. De grijsgroene huid is besprenkeld met witte stippen. In de lente en vroege zomer opent hij gele bloemen met een rood centrum, groter dan het lichaam van de plant zelf, gevolgd door roze-groene wollige vruchten. Hij is inheems in een zeer klein gebied in de lagere Rio Grande-vallei, in Texas, en in Tamaulipas, Mexico, waar hij groeit in doornig struikgewas op stenige grond. In het wild is hij bedreigd: hij is beschermd als een bedreigde soort in de VS, staat op CITES Bijlage I en heeft geleden onder illegale verzameling, ook omdat hij wordt verward met peyote. De verkochte planten komen van zaad, en er zijn cultivars met veel vlekken zoals de 'Super Kabuto'.
Oude Man van de Andes
Austrocylindropuntia vestita
Austrocylindropuntia vestita, algemeen bekend als de Oude Man van de Andes of Katoenen Koraalcactus, is een slanke zuilvormige cactus die van nature voorkomt in de rotsachtige graslanden op grote hoogte in het noordwesten van Argentinië en Bolivia. De stengels zijn dicht bedekt met lange witte haren die hem een kenmerkend wollig uiterlijk geven en isolatie bieden tegen het koude Andesklimaat. In de lente en zomer produceert hij opvallende diep rode tot violette bloemen aan de stengeluiteinden.
Zonnekroon Cactus
Aylostera heliosa
Aylostera heliosa (voorheen Rebutia heliosa) is een kleine, polvormende cactus die inheems is op de hooggelegen hellingen nabij Tarija, Bolivia. De compacte, bolvormige tot cilindrische stengels zijn bedekt met dichte witte doorns en worden zelden groter dan 2,5 cm in diameter. Onder de felle zon produceren ze in het voorjaar een spectaculaire overvloed aan oranje tot rozeachtige bloemen.
Goudstekelige slangencactus
Bergerocactus emoryi
Bergerocactus emoryi is een struikachtige cactus uit de familie Cactaceae, inheems aan de kust van Zuid-Californië en het noordwesten van Baja California. Het vormt dichte pollen van cilindrische takken met 12 tot 18 ribben, bedekt met goudgele stekels die fluweelachtig lijken met de zon erachter. De stengels zijn meestal minder dan 2 m lang. Hij bloeit in de lente met gele, overdag bloeiende bloemen met roodachtige punten, en produceert roodachtige, stekelige, bolvormige vruchten. Het is zeldzaam in de teelt en wordt gewaardeerd als sierplant.
Mammillaria barbata
Cochemiea barbata
Cochemiea barbata, lange tijd bekend als Mammillaria barbata, is een kleine cactus uit de bergen van Arizona, New Mexico, Chihuahua, Sonora en Durango. Hier groeit hij op rotsachtige hellingen, in canyons en valleien van semi-woestijn graslanden en dennen-eikenbossen, op een hoogte van ongeveer 1.100-2.000 m. De afgeplatte tot kort cilindrische koppen zijn slechts 3-4 cm in diameter en kunnen solitair groeien of dichte kussens vormen. Elke areool heeft 1-4 stevige centrale doorns, bruin tot oranjebruin van kleur, waarvan er één of twee sterk gehaakt zijn, omringd door 16-60 fijne, harige en witachtige radiale doorns. De bloemen van 1,5-3 cm variëren sterk in kleur, van groenachtig en wit tot roze, geelachtig of oranje, en de buitenste segmenten zijn gefranjerd: de "baard" waaraan de soort zijn naam ontleent.
Wrights vishaakcactus
Cochemiea wrightii
Cochemiea wrightii, voorheen geclassificeerd als Mammillaria wrightii, is een kleine solitaire cactus die inheems is in de hooggelegen graslanden en rotsachtige heuvels van Arizona, New Mexico, Sonora en Chihuahua. De plant groeit als een afgeplatte tot kort cilindrische stam met een diameter van slechts 3 tot 8 cm, gewapend met donkere, gehaakte centrale doorns en witachtige randdoorns. In het voorjaar en de zomer produceert hij opvallende magenta tot felpaarse bloemen tot 2,5 cm breed. Dankzij zijn oorsprong op hoogtes tot 2.200 m verdraagt hij veel koudere winters dan de meeste Mammillaria-achtige cactussen.
Pagodeplant
Crassula pyramidalis
Crassula pyramidalis is een kleine vetplant uit Zuid-Afrika (Kleine Karoo en Namaqualand), waar hij groeit op zandstenen vlaktes en toppen. De kleine, driehoekige bladeren zijn zo dicht op elkaar gestapeld dat elke stengel eruitziet als een vierkante kolom van iets meer dan 1 cm breed. Hij groeit langzaam tot ongeveer 10 tot 15 cm en vormt weinig uitlopers aan de basis. De plant is lichtgroen en kleurt paars aan de toppen in de zon. Van lente tot zomer produceert de top van de stengel een trosje geurende witte tot roze-crème bloemetjes; daarna sterft die stengel af en komen er nieuwe uit de basis.
Schildpadcactus
Deamia testudo
De Deamia testudo, ook wel bekend als de schildpadcactus, is een epifytische en klimmende cactus die inheems is in de tropische bossen van Midden-Amerika en het noorden van Zuid-Amerika, van Mexico tot Colombia en Venezuela. Hij groeit door zich met luchtwortels vast te hechten aan boomstammen en rotsen, waarbij hij hoekige en afgeplatte stengels vertoont die doen denken aan het schild van een schildpad. In de zomer en het vroege najaar produceert hij grote, geurige, witte bloemen die 's nachts bloeien, gevolgd door bolvormige, stekelige vruchten.
Orchideecactus
Disocactus
Disocactus is een geslacht van epifytische cactussen die inheems zijn in de tropische bossen van Mexico en Midden-Amerika. Ze worden gewaardeerd om hun afgeplatte, bladachtige stengels en hun spectaculaire trechtervormige bloemen in tinten rood, roze en wit. In tegenstelling tot woestijncactussen groeien Disocactus-soorten op bomen in vochtige en schaduwrijke omgevingen, waardoor ze een uitstekende keuze zijn voor hangpotten binnenshuis.
Rattensnaartcactus
Disocactus flagelliformis
Disocactus flagelliformis, in de volksmond bekend als de Rattensnaartcactus, is een epifytische cactus die van oorsprong uit Mexico komt. De lange, hangende cilindrische stengels kunnen tot 2 meter lang worden en zijn bedekt met fijne stekels. De plant wordt gewaardeerd om zijn spectaculaire magenta tot helderrode bloemen die in het voorjaar bloeien, waardoor hij een populaire keuze is voor hangmanden.
Lidcactus
Disocactus phyllanthoides
Disocactus phyllanthoides, in de volksmond bekend als de Duitse Keizerin, is een epifytische cactus die inheems is in de nevelwouden van Puebla en Veracruz, Mexico. De plant heeft afgeplatte, bladachtige stengels en produceert trechtervormige roze bloemen in de late winter tot het voorjaar. In tegenstelling tot woestijncactussen gedijt deze soort goed in gefilterde schaduw en een matige luchtvochtigheid, waarbij hij in zijn natuurlijke habitat vaak op bomen of rotsen groeit.
Dudleya
Dudleya
Dudleya is een geslacht van rozetvormende vetplanten die inheems zijn in kustkliffen, ravijnen en rotspartijen in Californië, Arizona, Baja California en het eiland Guadalupe. In het Engels staan ze bekend als 'liveforevers' vanwege hun opmerkelijke levensduur. De ongeveer 70 soorten in dit geslacht delen een opvallend kenmerk: een wit poederachtig laagje genaamd farina, dat de bladeren bedekt als een natuurlijke zonnebrandcrème, waterverlies vermindert en de plant beschermt tegen de intense kustzon. Soorten zoals D. brittonii en D. pulverulenta vormen spectaculaire zilverachtige rozetten van 30 tot 50 cm in diameter, soms ondersteund door korte houtige stengels. In tegenstelling tot veel andere vetplanten kan Dudleya niet worden vermeerderd uit een enkel blad: nieuwe planten ontstaan uit zijscheuten (offsets), deling of zaden. Hun meest karakteristieke eigenschap is de zomerrust: in hun natuurlijke mediterrane klimaat groeit Dudleya actief tijdens de koele en vochtige winter en lente, en rust ze tijdens de hete en droge zomer, een periode waarin ze weinig tot geen water mag krijgen. Het aanraken van de bladeren verwijdert de farina permanent, wat zichtbare vlekken achterlaat en het weefsel blootstelt aan zonnebrand; daarom is het ideaal om deze planten te bewonderen zonder ze aan te raken.
Greene's Eeuwiglevende
Dudleya greenei
Dudleya greenei, algemeen bekend als Greene's Eeuwiglevende of Greene's Dudleya, is een zeldzame vetplant die endemisch is op de Kanaaleilanden van Californië. Ze vormt opvallende zilverwitpoederige rozetten die dicht bij de grond groeien, wat haar de bijnaam 'krijtlettuce' heeft opgeleverd. Deze traaggroeiende groenblijvende plant wordt in het wild bedreigd door habitatverlies en illegale verzameling, waardoor ze een beschermde soort is. De vlezige, blauwe bladeren zijn bedekt met een natuurlijk wit poeder (farina) dat fel zonlicht weerkaatst en helpt vocht vast te houden.
Krijt Dudleya
Dudleya pulverulenta
Krijt Dudleya (Dudleya pulverulenta) is een opvallende rozetsucculent afkomstig uit Zuid-Californië en Baja California. De brede zilverwitte bladeren zijn bedekt met een krijtachtige was (farina) die intens zonlicht reflecteert, en in de lente dragen hoge, gebogen rode stengels buisvormige rood-tot-gele bloemen waar kolibries dol op zijn. Rozetten kunnen 30 cm of meer breed worden.
Echeveria cante
Echeveria cante
Echeveria cante is een succulent uit het noordwesten van Zacatecas, Mexico, met grote rozetten van matte bladeren die variëren van zilverblauw tot roze, bedekt met een bleek poederlaagje. De rozetten kunnen een diameter van 30 tot 40 cm bereiken en de plant vormt langzaam een korte stam. In de zomer draagt een lange stengel oranje tot roze bloemen. De plant is bekroond met de Royal Horticultural Society Award of Garden Merit.
Echeveria laui
Echeveria laui
Echeveria laui is een langzaam groeiende succulent afkomstig uit Oaxaca, Mexico, die gewaardeerd wordt om zijn compacte rozetten bedekt met een dikke, poederachtige blauwwitte farina die de bladeren een bevroren, poedersuikerachtig uiterlijk geeft. De vlezige, lepelvormige bladeren vormen een strakke rozet die zelden hoger wordt dan een paar centimeter. Volwassen planten produceren in de zomer koraalroze, klokvormige bloemen op lange stelen.
Echeveria shaviana
Echeveria shaviana
De Echeveria shaviana is een vetplant uit de Crassulaceae-familie, inheems in de bergen van het noordoosten van Mexico (Nuevo León en Tamaulipas), waar hij groeit op schaduwrijke rotsen tussen dennennaalden. Hij vormt stengelloze rozetten van 8 tot 15 cm, met 50 of meer dunne, lepelvormige bladeren in zilvergrijs of blauwachtig, bedekt met een wit poeder (farina) en met een golvende, gefranjerde rand. Bij fel licht krijgen de randen en bladeren een roze tint. In de late lente en zomer verschijnen er vertakte bloemstengels tot 30 cm met klokvormige bloemen, roze van buiten en geel van binnen. De plant is bekroond met de Award of Garden Merit van de Royal Horticultural Society.
Engelmanns egelcactus
Echinocereus engelmannii
Echinocereus engelmannii is een cilindrische en vertakte cactus, inheems in de woestijnen van het zuidwesten van de Verenigde Staten en het noorden van Mexico. Hij wordt gewaardeerd om zijn dichte, kleurrijke doorns en zijn opvallende trechtervormige bloemen, variërend van magenta tot roze, die in het voorjaar verschijnen.
Regenboogcactus
Echinocereus pectinatus
Echinocereus pectinatus is een kleine, solitaire, cilindrische cactus die inheems is in de Chihuahuawoestijn van Noord-Mexico en de Trans-Pecos-regio van Texas. De ribben zijn bezet met dichte, kamachtige doorns in witte en roze banden, waaraan de plant zijn populaire naam ontleent. In het late voorjaar produceert hij grote, trechtervormige magenta bloemen die overdag opengaan en meerdere dagen aanhouden.
Alicoche
Echinocereus pentalophus
Echinocereus pentalophus, bekend als alicoche of vingercactus, is een kruipende en vertakte cactus afkomstig uit Zuid-Texas en Noordoost-Mexico. Zijn slanke, langwerpige, vingerachtige stengels vertakken zich en vormen dichte matten tot een meter breed. In het late voorjaar produceert de plant grote, trechtervormige bloemen in levendige roze tot magenta tinten met een lichte keel, die de plant bijna volledig kunnen bedekken tijdens een korte maar spectaculaire bloei.
Daliacactus
Echinocereus poselgeri
Echinocereus poselgeri, bekend als de daliacactus of sacasil, is een slanke en weinig vertakte cactus die inheems is in Zuid-Texas en Noordoost-Mexico (Coahuila, Nuevo León, Tamaulipas en San Luis Potosí). In de natuur groeit hij in droog struikgewas op zanderige of alluviale bodems tot op een hoogte van ongeveer 1.150 meter, waarbij hij steun zoekt en klimt tussen de struiken. De donkergroene stengels zijn slechts 1 tot 2 cm dik, maar kunnen 60-120 cm lang worden, met 8 tot 10 lage ribben bedekt met kleine, witachtige doorns die plat tegen de stengel aanliggen. Ondergronds vormt de plant een groep van maximaal acht bruine knollen van 6 tot 10 cm, die lijken op de wortels van een dahlia. In de late lente en vroege zomer verschijnen er roze tot magenta bloemen van 5 tot 7 cm met een donkerder hart nabij de toppen van de stengels; deze openen rond het middaguur en sluiten 's nachts. Lange tijd stond deze soort bekend als Wilcoxia poselgeri.
Regenboogcactus
Echinocereus rigidissimus
Echinocereus rigidissimus is een kleine cactus uit het zuidoosten van Arizona, het zuidwesten van New Mexico en het noorden van Mexico (Sonora en Chihuahua), waar hij groeit op hoogtes van 1.200 tot 2.000 meter op grindachtige heuvels en in halfwoestijn-graslanden. De plant heeft meestal een enkele cilindrische stam van 6 tot 30 cm hoog en tot 11 cm breed, bedekt met korte, kamvormige doorns die tegen het lichaam gedrukt zijn. De doorns vormen horizontale banden van grijs, roodbruin, roze en wit, waaraan de plant zijn populaire naam dankt. In de late lente en zomer verschijnen er grote, helderroze bloemen met een witte keel, die 6 tot 7 cm lang worden.
Groene Bolcactus
Echinopsis calochlora
De Groene Bolcactus (Echinopsis calochlora) is een kleine, bolvormige clustercactus afkomstig uit Brazilië en Paraguay. Met de tijd vormt hij dichte pollen van heldere groene bollen bezet met stekels, en produceert hij grote, geurige witte bloemen die in de lente en zomer 's nachts opengaan.
Orchideecactus
Epiphyllum
De orchideecactus (Epiphyllum) is een geslacht van epifytische cactussen die oorspronkelijk uit de tropische regenwouden van Midden- en Zuid-Amerika komen. In tegenstelling tot woestijncactussen leeft deze plant op boomtakken in gefilterd licht, waarbij hij lange, platte en hangende stengels ontwikkelt. Hij staat bekend om zijn spectaculaire bloemen — enorm, geurend en vaak nachtbloeiend — die slechts één of twee dagen bloeien, wat zorgt voor een onvergetelijk kortstondig schouwspel.
Koningin van de Nacht
Epiphyllum oxypetalum
Epiphyllum oxypetalum is een spectaculaire epifytische cactus afkomstig uit Midden-Amerika, bekend om zijn prachtige witte nachtbloemen die een diameter van wel 30 cm kunnen bereiken. De bloemen openen zich slechts één nacht, verspreiden een zoete en intense geur, en verwelken bij het aanbreken van de dag. Het is een snelgroeiende plant die tot 3 meter hoog kan worden, met afgeplatte stengels die fungeren als bladeren (fyllokladen) met golvende randen. Anders dan andere cactussen heeft hij geen stekels.
Kromdoorncactus
Eriosyce curvispina
Eriosyce curvispina is een bolvormige cactus die endemisch is in Centraal-Chili, waar hij voornamelijk groeit op rotsachtige hellingen van heuvels vanaf zeeniveau tot ongeveer 2.200 meter hoogte. De plant vormt één of twee bolvormige stengels met een diameter van 5-25 cm en 13-21 ribben. De doorns zijn robuust, zwart tot bruin: de centrale doorns (2-4 cm) buigen naar boven (vandaar de naam), en de radiale doorns buigen naar de zijkanten. Hij produceert grote trechtervormige bloemen van 3-6,5 cm, geelachtig tot roodachtig met een rode centrale streep, gevolgd door ovale rode tot bruine vruchten. Het is een zeer variabele soort qua grootte, bedoorning en bloemkleur, waardoor hij onder veel verschillende namen bekend staat.
Espostoa guentheri
Espostoa guentheri
Espostoa guentheri, ook verkocht als Vatricania guentheri, is een zuilvormige cactus die endemisch is in Oost-Bolivia, in de Río Grande-vallei, waar hij groeit op droge boshellingen op 800 tot 1.300 m hoogte. Hij vormt lichtgroene zuilen tot 2 of 3 m hoog en ongeveer 10 cm breed, met ongeveer 27 ribben en strogele stekels, en vertakt vanuit de basis naarmate hij ouder wordt. Wat hem onderscheidt, is het laterale cephalium: een band van roodbruine wol en borstelharen tot 50 cm lang die aan één kant van de stengel groeit en de bloemen draagt. De bloemen zijn buisvormig, geelachtig tot witachtig, en openen in de vroege zomer. De vruchten zijn eetbaar maar flauw. Het is een andere soort dan Espostoa lanata, de Peruaanse 'oude man cactus'.
Oude-mankaktus
Espostoa lanata
De Espostoa lanata, in de volksmond bekend als de oude-mankaktus, is een zuilvormige kaktus die oorspronkelijk afkomstig is van de hellingen van de Andes, van Zuid-Ecuador tot Noord-Peru. De stam is dicht bedekt met witte, wollige haren die de scherpe doorns verbergen, wat hem een pluizig en decoratief uiterlijk geeft. In zijn natuurlijke habitat kan hij meer dan 7 meter hoog worden, maar in een pot groeit hij veel compacter en langzamer.
Witte-kopcactus
Espostoopsis dybowskii
Espostoopsis dybowskii is een zeldzame, zuilvormige cactussoort die uitsluitend inheems is in het oosten en noorden van de staat Bahia in Brazilië, in het caatinga-bioom op hoogtes tussen 300 en 750 meter boven zeeniveau. De plant groeit op graniet- en gneisrotsen, evenals op kwartsietuitstulpingen, waar hij plaatselijk dichte, monospecifieke opstanden (bosjes) vormt. De rechtopstaande, onvertakte, cilindrische stammen kunnen een hoogte van 2 tot 4 meter bereiken, met een diameter van ongeveer 8 cm en 20 tot 28 lage ribben. De stammen zijn bedekt met een dichte, witte beharing die het oppervlak bijna volledig verbergt, vandaar de Portugese volksnamen "cabeça-branca" (witte kop) en "homem-velho" (oude man). De stekels bestaan uit 2 tot 3 geelachtige of bruinachtige, naaldvormige centrale stekels van 2 tot 3 cm lang, terwijl de zijstekels fijn en kort zijn, verborgen in de beharing. De nachtbloeiende, ongeveer 4 cm lange, witte, klokvormige bloemen ontspringen uit een lateraal cephalium (een wit wollig bloeigebied), meestal in de zomer. De soort is endemisch in Brazilië en is de enige bekende soort in het geslacht Espostoopsis binnen de Cactaceae-familie.
Drakenvrucht
Hylocereus guatemalensis
Hylocereus guatemalensis (tegenwoordig ook geclassificeerd als Selenicereus guatemalensis) is een klimmende epifytische cactus die inheems is in Guatemala, El Salvador en Zuid-Mexico. De plant heeft groene, vlezige, driehoekige stengels zonder bladeren, die zich met luchtwortels aan bomen en muren hechten en langer dan 5 meter kunnen worden. De grote, witte en geurige bloemen openen zich alleen 's nachts en bloeien slechts één nacht. De vrucht is een intens roze bes met schubben en paars vruchtvlees, dat zoet en eetbaar is.
Lepismium cruciforme
Lepismium cruciforme
Lepismium cruciforme, algemeen bekend als de Orkaancactus, is een opvallende epifytische cactus die van nature voorkomt in de regenwouden van Zuid-Amerika. Anders dan typische woestijncactussen groeit hij op bomen en heeft hij lange, gesegmenteerde stengels die vaak driehoekig of plat zijn. Bij fel licht kunnen de stengels een prachtige roodpaarse tint aannemen. Langs de stengelranden verschijnen kleine, tere bloemetjes, gevolgd door sierbessen.
Agave-cactus
Leuchtenbergia principis
Leuchtenbergia principis, bekend als de agave-cactus, is een unieke cactus afkomstig uit Centraal- en Noord-Mexico. Het is de enige soort in zijn geslacht en valt op door zijn lange, driehoekige, blauwgroene knobbels die hem het uiterlijk van een agave geven, bekroond met papierachtige en ongevaarlijke doorns. De plant ontwikkelt een dikke penwortel en produceert in de zomer grote, geurige gele bloemen.
Bladcactus
Leuenbergeria
Leuenbergeria is een klein geslacht van bladrijke, boomachtige cactussen die inheems zijn in het Caribisch gebied, Centraal-Amerika en het noorden van Zuid-Amerika. In tegenstelling tot de meeste cactussen behouden Leuenbergeria-soorten echte bladeren en ontwikkelen ze al op jonge leeftijd houtachtige, met schors bedekte stammen, waardoor ze op het eerste gezicht meer op een doornige struik lijken dan op een klassieke cactus. Het geslacht werd in 2012 afgesplitst van de bredere Pereskia-groep en vormt nu zijn eigen onderfamilie, Leuenbergerioideae, die wordt beschouwd als de meest primitieve afstammingslijn binnen de Cactaceae. De best gedocumenteerde soort, Leuenbergeria bleo (Rooscactus), groeit als een doornige struik of kleine boom tot 8 meter hoog langs rivieroevers en in secundair bos, en produceert opvallende oranje tot roze roosachtige bloemen gevolgd door eetbare gele vruchten. Bladeren, vruchten en schors hebben een lange geschiedenis van traditioneel medicinaal gebruik in Centraal-Amerika en Zuidoost-Azië.
Hersen Cactus
Mammillaria elongata 'Cristata'
De hersen cactus is de gekamde vorm van Mammillaria elongata, een kleine cactus uit centraal Mexico. Een mutatie zorgt ervoor dat de stengels langs een lijn groeien in plaats van vanuit één punt, en ze vouwen zich tot een golvende massa die doet denken aan een brein. De stengels zijn bedekt met kleine clusters van stervormige, witte, gouden of koperkleurige stekels. Hij blijft klein en groeit langzaam, waardoor hij erg populair is voor op de vensterbank.
Gemiddeld verzorging Succulenten
Onze selectie van 52 gemiddeld succulenten combineert de kenmerken van deze categorie met matige verzorgingsbehoeften. Ideaal voor wie basiservaring heeft.
Waarom Gemiddeld Succulenten kiezen?
Door de schoonheid van succulenten te combineren met het moeilijkheidsniveau gemiddeld kun je van deze categorie genieten met een gebalanceerde verzorgingstoewijding. Elke plant werd geselecteerd om de beste kenmerken van de categorie te bieden op het verzorgingsniveau dat je zoekt.