240 Moeilijke Makkelijk te verzorgen | Gids 2026 - Pagina 3
Vind 240 moeilijk makkelijk te verzorgen. Complete gids voor jouw tuin.
240 Makkelijk te verzorgen met moeilijk niveau
73-108 van 240 weergeven
Kahikatea
Dacrycarpus dacrydioides
De Kahikatea (Dacrycarpus dacrydioides) is de hoogste inheemse boom van Nieuw-Zeeland en behoort tot een van 's werelds oudste coniferenlijnen, die teruggaat tot de Gondwana-bossen. Deze langzaam groeiende, groenblijvende podocarp domineert van nature moerasbossen en uiterwaarden, en vormt een slanke, kegelvormige kroon op een hoge, vaak worteldragende stam die in het wild meer dan 50 m kan bereiken. In tegenstelling tot bloeiende planten reproduceert hij zich via kleine kegels in plaats van echte bloemen; de vrouwelijke kegel rijpt tot een gezwollen, sappige rode houder (koroi) die historisch gezien een gewaardeerde voedselbron was voor de Māori. In de teelt is het een indrukwekkend exemplaar of een beschuttingsboom voor grote, permanent vochtige tuinen, parken en herbeplantingen van wetlands, maar hij is niet geschikt voor kleine percelen, potten of droge gronden.
Heidevlekorchis
Dactylorhiza maculata
Dactylorhiza maculata, de heidevlekorchis, is een terrestrische, knolvormende vaste plante orchidee die inheems is in Europa. Ze gedijt op heidevelden, vochtige graslanden, hoogvenen en moerassen, en vormt dichte aren van bleekroze tot dieppaarse bloemen met kenmerkende donkere tekeningen op het labellum. De bladeren zijn opvallend gevlekt.
Peperboompje
Daphne
Daphne is een geslacht van 70 tot 95 soorten groenblijvende, half-groenblijvende en bladverliezende struiken uit de familie Thymelaeaceae, inheems in Europa, Azië en Noord-Afrika. Gewaardeerd om haar intens geurende bloemen, die meestal in de late winter of het vroege voorjaar bloeien, is de Daphne een compacte en langzaam groeiende struik die zeer populair is in rotstuinen en gemengde borders. Alle delen van de plant zijn zeer giftig bij inname en moeten daarom uit de buurt van kinderen en huisdieren worden gehouden.
Dendrobium closterium
Dendrobium closterium
Dendrobium closterium is een miniatuur epifytische (soms lithofytische) orchidee, inheems in Nieuw-Caledonië. Hier groeit de plant op kleine bomen en rotsen in struikgewas, van zeeniveau tot op 1000 meter hoogte. De plant heeft rietachtige stengels die in het midden verdikt zijn, met 2 tot 5 leerachtige, elliptische bladeren met een ongelijk tweelobbige top. Tussen het late voorjaar en de vroege zomer produceert de plant rechtopstaande tot gebogen bloeiwijzen met 2 tot 20 kleine, delicate bloemen van ongeveer 2-3 cm, die nabij de top van de stengels verschijnen.
Virot's Dendrobium
Dendrobium virotii
Dendrobium virotii is een zeldzame endemische orchidee uit Nieuw-Caledonië, voor het eerst beschreven door Guillaumin in 1941. Een middelgrote epifyt die groeit op boomstammen in bergachtige regenwouden en struikgewas op hoogtes van zeeniveau tot 1.000 meter. De licht zigzagvormige, vertakkende stengels dragen elliptische, omvattende bladeren, en in het late voorjaar vormt de plant kleine trossen van 6 tot 22 tere bloemen.
Dendrophorbium
Dendrophorbium
Dendrophorbium (Cuatrec.) C.Jeffrey is een geslacht van ongeveer 84 soorten struikachtige madeliefjes in de stam Senecioneae (Asteraceae), in 1992 afgesplitst van het megageslacht Senecio. Alle soorten zijn neotropisch en komen voornamelijk voor in de noordelijke Andes (Colombia, Ecuador en Peru, met enkele uitschieters in Bolivia, Argentinië en Brazilië, plus één Caribische soort). De planten zijn rechtopstaande struiken met een houtige basis (suffrutescent) tot kleine bomen met vrij grote, getande bladeren en eindstandige trossen gele, madeliefachtige bloemhoofdjes, meestal met straalbloemen. Bijna elke soort is een endemisch gewas met een beperkt verspreidingsgebied in subtropische/tropische montane nevelwouden of montane struikgewassen op grote hoogte, ruwweg tussen 2.000 en 3.800 m hoogte, en velen worden bedreigd door habitatverlies. Omdat het geslacht vrijwel geen geschiedenis in de tuinbouw heeft en bijna uitsluitend bekend is uit herbarium- en taxonomisch onderzoek, zijn gedetailleerde tuinbouwkundige gegevens (exacte licht-, water-, bodem- en winterhardheidstoleranties, volwassen grootte) niet vastgesteld voor het geslacht als geheel; de hier gegeven cijfers zijn voorzichtige, op de habitat gebaseerde schattingen in plaats van bevestigde kweekgegevens.
Dendrophorbium peregrinum
Dendrophorbium peregrinum
Dendrophorbium peregrinum is een struik uit de Asteraceae-familie (Senecioneae-tribus), inheems in de subtropische bergbossen van Noordwest-Argentinië en Bolivia, waar hij meestal voorkomt op hoogtes tussen 1.300 en 2.800 meter. De soort werd oorspronkelijk in 1879 beschreven door August Grisebach als Senecio peregrinus en later in 1992 door C. Jeffrey overgebracht naar het geslacht Dendrophorbium. Net als andere soorten in dit geslacht heeft het een struikachtige (boomachtige) groeiwijze, grote bladeren met een gezaagde of getande rand, en tuilvormige bloeiwijzen met talrijke straalbloemige hoofdjes: witte lintbloemen rond een centraal schijfje van lichtgele buisbloemen. Deze plant moet niet worden verward met de populaire decoratieve succulent die bekend staat als "string of dolphins" (Curio/Senecio peregrinus), een volledig andere tuinhybride die enkel een vergelijkbare historische wetenschappelijke naam deelt.
kale honingzwam
Desarmillaria tabescens
Desarmillaria tabescens, algemeen bekend als de kale honingzwam, is een paddenstoelensoort uit de familie Physalacriaceae. Het is een plantenziekteverwekker die Armillaria-wortelrot veroorzaakt. In tegenstelling tot zijn nauwe verwanten ontbreekt bij deze soort een ring (annulus) op de steel. Hij groeit doorgaans in dichte trossen op hout, waarbij hij vaak uit de grond lijkt te komen, maar in werkelijkheid vastzit aan begraven wortels of stronken van loofbomen.
Venusvliegenvanger
Dionaea muscipula
De Venusvliegenvanger is een van de meest fascinerende vleesetende planten ter wereld, van oorsprong afkomstig uit de subtropische moerasgebieden van Noord- en Zuid-Carolina, VS. De iconische scharnierklappen sluiten zich razendsnel wanneer de triggerharen worden aangeraakt door nietsvermoedende insecten, waarna het prooi gedurende 4 tot 10 dagen wordt verteerd. Ondanks zijn exotische uiterlijk is het een verrassend compacte rozetplant die zelden hoger wordt dan 30 cm.
Maagdenpalm
Dioon edule
Dioon edule, ook wel bekend als de Maagdenpalm, is een prehistorische cycas die van nature voorkomt in Mexico. Deze plant lijkt op een palmboom, maar is botanisch gezien nauwer verwant aan naaldbomen. Hij heeft stijve, geveerde, matte blauwgroene bladeren die in een symmetrische rozet groeien vanuit een korte centrale stam. Het is een uiterst langlevend 'levend fossiel' dat honderden jaren oud kan worden, en wordt in xeriscaping zeer gewaardeerd vanwege zijn veerkracht en sculpturale verschijning.
Zwarte Sapote
Diospyros nigra
Zwarte Sapote (Diospyros nigra) is een tropische fruitboom afkomstig uit Mexico en Midden-Amerika, behorend tot de familie Ebenaceae (ebbenhout). De boom staat bekend als de 'chocoladepuddingvrucht': het rijpe vruchtvlees krijgt een diepe donkerbruine kleur met een milde, zoete smaak die doet denken aan chocolade. Het is een langzaam groeiende, groenblijvende boom die in zijn natuurlijke habitat tot 25 meter hoog kan worden, maar gekweekte exemplaren worden doorgaans door regelmatig snoeien op 5–10 meter gehouden.
Hyacintorchis
Dipodium squamatum
Dipodium squamatum is een zeldzame, bladloze, mycoheterotrofe terrestrische orchidee uit de familie Orchidaceae. Deze soort komt van oorsprong voor in het oosten van Australië (Queensland, New South Wales, Victoria en Zuid-Australië), Nieuw-Caledonië en Vanuatu, en is een van de meest uitdagende orchideeën om te bestuderen en te beschermen. Omdat de plant geen fotosynthetische bladeren heeft, is hij voor zijn voedingsstoffen volledig afhankelijk van symbiose met schimmels. De rechtopstaande, roodbruine bloemstengel kan tot 100 cm hoog worden en draagt 9 tot 60 roze tot paarse bloemen, elk ongeveer 2,5 cm breed. De bloei vindt plaats in de zomer en herfst in het verspreidingsgebied op het zuidelijk halfrond. In zijn natuurlijke habitat groeit de plant in open bossen, bosgebieden, drogere bergkammen en kustgebieden op hoogtes van 10 tot 1100 meter in goed doorlatende bodems.
Groene vlezige boomorchidee
Drymoanthus adversus
Drymoanthus adversus, ook wel bekend als de groene vlezige boomorchidee, is een kleine epifytische orchidee die endemisch is in Nieuw-Zeeland. Hij groeit op boomstammen en takken in kust- en bergbossen en vormt dichte pollen van vlezige, donkergroene bladeren die soms paars gevlekt zijn. In de lente en vroege zomer produceert hij trossen kleine groenwitte bloemen met rode spikkels.
Durian
Durio zibethinus
Durio zibethinus, de durian, is een enorme groenblijvende boom die inheems is in de regenwouden van Borneo en Sumatra en tegenwoordig in heel Zuidoost-Azië wordt gekweekt. Met de bijnaam "Koning der Vruchten" produceert hij een grote, met doorns bedekte vrucht met een beroemd doordringend aroma en rijk, vla-achtig vruchtvlees. De boom kan een hoogte van 25-40 meter bereiken en heeft een decennium of langer nodig voor de eerste oogst. De durian is berucht om zijn kwetsbaarheid voor Phytophthora palmivora, wat plekkanker, wortelrot en vruchtrot veroorzaakt, waardoor drainage en hygiëne in de boomgaard cruciaal zijn. Folklore waarschuwt tegen het eten van durian in combinatie met alcohol; laboratoriumstudies hebben sindsdien aangetoond dat durian-extract aldehyde-dehydrogenase remt, wat enig geloofwaardigheid geeft aan het oude volksgeloof.
Spitsschubbige parasolzwam
Echinoderma asperum
Echinoderma asperum, algemeen bekend als de Spitsschubbige parasolzwam, is een kenmerkende plaatjeszwam die wordt gekenmerkt door zijn scherpe, puntige bruine schubben op een bleke hoed en zijn dicht opeenstaande, vrije witte lamellen. Hij verschijnt meestal in strooisel in bossen of in gemulchte tuinbedden. Hoewel hij visueel opvallend is, is het een giftige paddenstoel die nooit geconsumeerd mag worden.
Oliepalm
Elaeis guineensis
De oliepalm (Elaeis guineensis) is een palm uit de familie Arecaceae, oorspronkelijk afkomstig uit de tropische laaglanden van West-Afrika, met name langs de Golf van Guinee. In het wild bereikt hij een hoogte van 20 tot 25 meter, maar in cultuur wordt hij zelden hoger dan 15 meter. De enkelvoudige stam, gekenmerkt door de littekens van oude bladeren, draagt een kroon van lange geveerde bladeren van 5 tot 7 meter lang. De afzonderlijke mannelijke en vrouwelijke bloeiwijzen produceren trossen eivormige roodoranje vruchten waarvan het vruchtvlees en de pit respectievelijk palmolie en palmpitolie leveren, waardoor deze soort de belangrijkste bron van plantaardig vet ter wereld is.
Achtestamig Waterruit
Elatine hydropiper
Elatine hydropiper, in het Nederlands bekend als Achtestamig Waterruit, is een klein aquatisch tapijtvormend plantje dat van nature voorkomt in Europa en gematigd Azië. Het vormt een dicht, weelderig groen tapijt in aquaria, waardoor het een gewaardeerde voorgrondplant is in aquascaping. Vergelijkbaar in visuele aantrekkingskracht met Hemianthus callitrichoides 'Cuba', staat het bekend om zijn veeleisende verzorgingseisen — het heeft veel licht, CO2-injectie en stabiele waterparameters nodig.
Zijdeachtige rozezwam
Entoloma sericeum
De Entoloma sericeum, in het Nederlands bekend als de zijdeachtige rozezwam, is een kleine paddenstoelensoort die voornamelijk voorkomt in graslanden, weilanden en tuinen. De hoed is donkerbruin tot grijsbruin, heeft een zijdeachtige glans en is hygrofaan, wat betekent dat de kleur verandert afhankelijk van de vochtigheid. De lamellen zijn aanvankelijk grijs-wit en krijgen een roze tint naarmate de sporen rijpen. Het is belangrijk op te merken dat deze soort, hoewel niet dodelijk giftig, maag-darmklachten kan veroorzaken en daarom ongeschikt is voor consumptie.
Wallaba
Eperua falcata
Eperua falcata is een regenwoudboom uit de vlinderbloemenfamilie (Fabaceae), inheems in het noorden van Zuid-Amerika, voornamelijk in de Guyana's (Frans-Guyana, Suriname, Guyana) en het noorden van Brazilië (Amapá). De boom kan tot 35 meter hoog worden en heeft een grijsbruine schors en geveerde bladeren bestaande uit 2-4 paar eivormige deelblaadjes van ongeveer 18 cm lang. De klokvormige bloemen met rode bloembladen groeien in hangende trossen en zijn zeer decoratief. De rijpe, zwaardvormige, mauve-roze peulen springen open en kunnen hun zaden tot wel 30 meter ver wegschieten. De boom vormt vaak zuivere opstanden op wit kwartszand, in rivier- en moerasbossen tot op een hoogte van 700 meter boven zeeniveau. Het roodbruine kernhout is uiterst duurzaam en wordt vanwege de natuurlijke schimmelbestendigheid gebruikt voor palen, dakspanen en telegraafpalen.
Nachtorchidee
Epidendrum nocturnum
Epidendrum nocturnum, algemeen bekend als de nachtorchidee, is een epifytische orchidee die inheems is in Florida, de Bahama's, West-Indië en Centraal-Amerika tot aan het noorden van Brazilië en de Guyana's. De plant ontwikkelt lange, bebladerde rietachtige stengels tot ongeveer een meter hoog, bekroond met trossen groen tot geelbruine bloemen met een brede witte lip. De bloemen openen met een subtiele geur overdag, maar verspreiden na zonsondergang een krachtig, zoet aroma — vaak vergeleken met eucalyptus of anijs — waaraan de soort zijn naam te danken heeft.
Wespenorchis
Epipactis
Epipactis is een geslacht van ongeveer 54 geaccepteerde soorten terrestrische orchideeën, verspreid over de gematigde en subtropische regio's van Europa, Azië, Noord-Afrika en Noord-Amerika. In tegenstelling tot de bekendere tropische epifytische orchideeën, groeien Epipactis-soorten direct in de grond vanuit vlezige, kruipende wortelstokken. Elk jaar vormen ze tussen het voorjaar en de late zomer een of meer bladhoudende stengels. Ze geven de voorkeur aan het gefilterde licht van open bossen, heggen en struikgewas, hoewel verschillende soorten, zoals de Noord-Amerikaanse beekorchidee (Epipactis gigantea), ook gedijen aan de vochtige oevers van beken, bronnen en meren. Een kenmerkend aspect van dit geslacht is de volledige afhankelijkheid van mycorrhiza-schimmels in de bodem: de zaden hebben nauwelijks eigen reserves en kunnen niet ontkiemen zonder een schimmelpartner, en zelfs volwassen planten zijn afhankelijk van deze ondergrondse relatie voor de opname van voedingsstoffen. De bloemaren dragen talrijke kleine, vaak hangende bloemen in tinten groen, wit, paars en dofroze, die meestal van het midden van de zomer tot de herfst bloeien. De bekendste soort, Epipactis helleborine, is zeer aanpasbaar gebleken en heeft zich ver buiten zijn oorspronkelijke Euraziatische verspreidingsgebied genaturaliseerd. Tegenwoordig verschijnt hij vaak als kolonist, soms zelfs als onkruid beschouwd, in parken, tuinen en langs stedelijke trottoirs in Noord-Amerika. Vanwege hun afhankelijkheid van schimmels worden Epipactis-orchideeën beschouwd als gespecialiseerde wilde planten voor de bostuin en niet als kamerplanten.
Brede Wespenorchis
Epipactis helleborine
Epipactis helleborine, ook wel bekend als de brede wespenorchis, is een terrestrische orchidee die inheems is in Europa en Azië. Ze groeit in bosrijke omgevingen en is voor ontkieming en overleving afhankelijk van mycorrhizaschimmels. De hoge stengels dragen brede, geribbelde bladeren en een hangende tros groengrijze tot paarsgroene bloemen die in de zomer bloeien.
Cocaplant
Erythroxylum coca
Erythroxylum coca, bekend als de cocaplant, is een groenblijvende struik uit de familie Erythroxylaceae, oorspronkelijk afkomstig van de hellingen van de Andes in Zuid-Amerika (Peru, Bolivia, Ecuador en Colombia). De plant bereikt een hoogte van 2 tot 3 meter, met rechte takken en ovale, dunne, glanzend groene bladeren die twee kenmerkende longitudinale lijnen aan weerszijden van de hoofdnerf vertonen. De plant produceert kleine witgele bloemen in de bladoksels, die uitgroeien tot rode steenvruchten. Hij groeit van nature in subtropische bergklimaten tussen de 500 en 2000 meter hoogte, met een hoge luchtvochtigheid en overvloedige regenval. De bladeren bevatten alkaloïden en hebben al millennia lang een diepe culturele en medicinale waarde in de Andes-culturen.
Stijve ogentroost
Euphrasia officinalis
Stijve ogentroost (Euphrasia officinalis) is een kleine, eenjarige weideplant uit de bremraapfamilie (Orobanchaceae). Het is een halfparasiet (hemiparasiet): de wortels vormen zuignappen (haustoria) op de wortels van nabijgelegen grassen en cypergrassen om water en voedingsstoffen te onttrekken, hoewel de plant ook zelf aan fotosynthese doet. De plant wordt 10–30 cm hoog en heeft tegenoverstaande, eivormige bladeren met een gezaagde rand. De kleine witte bloemen, voorzien van paarse strepen en een gele vlek op de onderlip, bloeien van juli tot september. Stijve ogentroost groeit in graslanden, op heuvelruggen en in wegbermen, en is in Nederland en Vlaanderen sterk achteruitgegaan door de afname van traditioneel maaibeheer en begrazing.
Lisianthus
Eustoma grandiflorum
Lisianthus (Eustoma grandiflorum) is een prachtige bloeiende plant afkomstig uit de zuidelijke Great Plains van Noord-Amerika, waaronder het zuiden van de VS en Mexico. De roosachtige bloemen verschijnen in tinten wit, roze, paars, blauw en tweekleurig. Als een van de meest gewaardeerde snijbloemen ter wereld wordt hij veelvuldig gebruikt in bruidsboeketten en bloemstukken. Hoewel hij berucht moeilijk te kweken is, is het resultaat adembenemend mooi.
Lisianthus
Eustoma russellianum
Eustoma russellianum, in de volksmond bekend als Lisianthus, is een kruidachtige plant die beroemd is om zijn elegante bloemen die lijken op rozen of tulpen. Deze soort, oorspronkelijk afkomstig uit de prairies van de Verenigde Staten en Mexico, wordt in de sierteelt zeer gewaardeerd als snijbloem vanwege de verfijnde schoonheid en lange houdbaarheid in vazen. De bloembladen hebben een satijnachtige textuur en de kleuren variëren van zachte pasteltinten tot dieppaars.
Juçara-palm
Euterpe edulis
Euterpe edulis, bekend als de Juçara-palm, is een inheemse palm uit het Atlantisch Woud van Brazilië, ernstig bedreigd door illegale palmhartoogst. De antioxidantrijke vruchten worden gebruikt als duurzaam alternatief voor Amazone-açaí, en de soort speelt een cruciale rol bij boshertel en als leefgebied voor meer dan 30 vogelsoorten.
Perzische Viooltje
Exacum affine
Exacum affine, algemeen bekend als Perzisch Viooltje, is een charmante compacte bloeiende plant die van nature voorkomt op het eiland Socotra in Jemen. De plant wordt gewaardeerd om haar overvloed aan kleine, geurige blauwpaarse bloemen met felgele hartjes en behoort tot de familie Gentianaceae. Hoewel ze vaak als eenjarige kamerplant wordt gekweekt, is het in haar oorspronkelijke subtropische leefgebied eigenlijk een kortlevende vaste plant. Het glanzende, afgeronde blad en de zoete geur maken haar tot een heerlijke binnenhuismetgezel in het voorjaar en de zomer.
Vioolbladvijg
Ficus lyrata
De Vioolbladvijg is een indrukwekkende tropische plant afkomstig uit de regenwouden van West-Afrika, gewaardeerd om zijn grote, vioolvorming glanzend groene bladeren. Het is een van de populairste kamerplanten geworden vanwege zijn dramatische architecturale uitstraling. In het wild kan de plant tot 12 meter hoog worden, terwijl hij binnenshuis doorgaans 1,8 tot 3 meter bereikt. De plant staat bekend als enigszins kieskeurig, maar beloont geduldig verzorging met spectaculair blad.
Platero
Gaiadendron punctatum
Gaiadendron punctatum, bekend als platero of veldviooltje, is een hemiparasitaire struik of kleine boom uit de familie Loranthaceae, inheems in de Andesbossen en páramo's van Nicaragua tot Bolivia, tussen 1330 en 3950 meter boven zeeniveau. In tegenstelling tot de meeste planten van zijn familie, die takken van bomen parasiteren, groeit de platero meestal terrestrisch, waarbij hij de wortels van andere planten parasiteert en tot 10 meter hoog kan worden. De bladeren zijn tegenoverstaand, leerachtig, lancetvormig of omgekeerd eirond, donkergroen en glanzend aan de bovenzijde, met karakteristieke zwarte stippen op een geelachtige onderzijde. Het produceert trossen van witte of goudgele buisvormige bloemen en bolvormige oranje vruchten van ongeveer 1 cm in diameter.
Mangistan
Garcinia
Het geslacht Garcinia omvat tropische groenblijvende bomen en struiken, wereldwijd beroemd om de Mangistan, die wordt beschouwd als de 'koningin van de vruchten'. De bladeren zijn donkergroen, glanzend en leerachtig. Het zijn langzaam groeiende planten die geduld vereisen, maar belonen met een dicht bladerdek en zeer voedzame en medicinale vruchten.
Gardenia
Gardenia
Gardenia is een geslacht van ongeveer 140 soorten groenblijvende struiken en kleine bomen uit de familie Rubiaceae, afkomstig uit tropische en subtropische gebieden van Afrika, Azië en Oceanië. De meest gekweekte soort als sierplant is Gardenia jasminoides (Kaapse jasmijn), bekend om zijn witte, wasachtige en extreem geurende bloemen, en om zijn glanzende, donkergroene, blijvende bladeren. Het is een klassieke tuin- en potplant in milde klimaten, maar staat bekend als veeleisend wat betreft de groeiomstandigheden.
Gardenia
Gardenia jasminoides
Gardenia jasminoides is een geliefde groenblijvende struik uit de koffiefamilie (Rubiaceae), afkomstig uit zuidelijk China en Japan. Bekend om zijn intens geurende, wasachtige witte bloemen en glanzend donkergroen blad, wordt hij al eeuwenlang gekweekt in Aziatische tuinen. De gevuldbloemige bloesems verschijnen van het late voorjaar tot in de zomer en vullen de lucht met een van de meest iconische bloemgeuren in de tuinbouw. Hoewel de gardenia veeleisend is in zijn verzorging, beloont hij aandachtige tuiniers met ongeëvenaarde schoonheid en geur.
Liggende gentiaan
Gentiana prostrata
De liggende gentiaan (Gentiana prostrata) is een klein alpien en arctisch kruid uit de gentiaanfamilie, dat lage kussens vormt van liggende tot rechtopstaande stengels van slechts 1 tot 10 cm hoog. De kleine ovale bladeren liggen dicht tegen de grond, en elke stengel produceert een enkele lichtblauwe buisvormige bloem met vier lobben die zich alleen volledig opent in de felle middagzon en zich spiraalsgewijs sluit bij schaduw, aanraking of op bewolkte dagen. De plant is wijdverspreid in de alpiene en subalpiene zones van Eurazië, Noord-Amerika en de Andes, en groeit in veengebieden, vochtige weiden, toendra gevoed door smeltwater en rotsachtige uitlopers met grind, bloeiend van juni tot augustus afhankelijk van de hoogte.
Geonoma
Geonoma
Geonoma is een geslacht van kleine, delicate palmen die groeien in de schaduwrijke onderlaag van de tropische regenwouden in Midden- en Zuid-Amerika. Met hun fijn gestructureerde geveerde bladeren en slanke stammen vormen ze elegante pollen die zelden hoger worden dan enkele meters, volledig aangepast aan het leven onder het dichte bladerdak van het woud.
Cedergrondbekerzwam
Geopora sumneriana
Geopora sumneriana, algemeen bekend als de cedergrondbekerzwam, is een ascomyceet die een strikte mycorrhiza-symbiose vormt met bomen van het geslacht Cedrus. Het vruchtlichaam begint zijn ontwikkeling ondergronds en verschijnt in het voorjaar als een holle bol die openbreekt in een beker- of stervorm, waarbij een gladde, crèmekleurige binnenkant zichtbaar wordt, terwijl de buitenkant dicht bedekt is met bruinachtige haren.
Moeilijk verzorging Makkelijk te verzorgen
Onze selectie van 240 moeilijk makkelijk te verzorgen combineert de kenmerken van deze categorie met specifieke verzorgingsbehoeften. Voor enthousiastelingen die een uitdaging zoeken.
Waarom Moeilijk Makkelijk te verzorgen kiezen?
Door de schoonheid van makkelijk te verzorgen te combineren met het moeilijkheidsniveau moeilijk kun je van deze categorie genieten terwijl je je tuiniervaardigheden ontwikkelt. Elke plant werd geselecteerd om de beste kenmerken van de categorie te bieden op het verzorgingsniveau dat je zoekt.