1125 Gemiddelde Makkelijk te verzorgen | Gids 2026 - Pagina 12

Drakenlelie

Dracunculus vulgaris

Dracunculus vulgaris, in de volksmond bekend als Drakenlelie of Voodoolily, is een opvallende bolplant afkomstig uit de Balkan en het oostelijke Middellandse Zeegebied. De paarsgevlekte stengels dragen een dramatische donkerpaarse schede tot 50 cm lang, die een bijna zwarte bloemkolf omgeeft. Tijdens de bloei verspreidt de plant een krachtige geur van rottend vlees om vliegen en kevers aan te trekken als bestuivers. Alle plantendelen bevatten calciumoxalaatkristallen en zijn giftig voor mensen, katten en honden.

Zeeajuin

Drimia maritima

De zeeajuin (Drimia maritima) is een grote mediterrane bol die de hete, droge zomer in rust onder de grond doorbrengt. In de herfst produceert hij een spectaculaire stengel, tot 2 m hoog, bedekt met kleine stervormige witte bloemen; daarna verschijnt in de winter en lente een rozet van brede, groene bladeren. De enorme bol kan ongeveer een kilo wegen. De hele plant is zeer giftig - de oorsprong van het rattengif scilliroside.

Zonnedauw (geslacht)

Drosera

Drosera, algemeen bekend als zonnedauwen, is een van de grootste geslachten van vleesetende planten, met meer dan 190 soorten die voorkomen op elk continent behalve Antarctica. Ze vangen insecten met behulp van kleverige, glinsterende tentakels met slijmklieren die in het zonlicht op dauwdruppels lijken.

Dudleya

Dudleya

Dudleya is een geslacht van rozetvormende vetplanten die inheems zijn in kustkliffen, ravijnen en rotspartijen in Californië, Arizona, Baja California en het eiland Guadalupe. In het Engels staan ze bekend als 'liveforevers' vanwege hun opmerkelijke levensduur. De ongeveer 70 soorten in dit geslacht delen een opvallend kenmerk: een wit poederachtig laagje genaamd farina, dat de bladeren bedekt als een natuurlijke zonnebrandcrème, waterverlies vermindert en de plant beschermt tegen de intense kustzon. Soorten zoals D. brittonii en D. pulverulenta vormen spectaculaire zilverachtige rozetten van 30 tot 50 cm in diameter, soms ondersteund door korte houtige stengels. In tegenstelling tot veel andere vetplanten kan Dudleya niet worden vermeerderd uit een enkel blad: nieuwe planten ontstaan uit zijscheuten (offsets), deling of zaden. Hun meest karakteristieke eigenschap is de zomerrust: in hun natuurlijke mediterrane klimaat groeit Dudleya actief tijdens de koele en vochtige winter en lente, en rust ze tijdens de hete en droge zomer, een periode waarin ze weinig tot geen water mag krijgen. Het aanraken van de bladeren verwijdert de farina permanent, wat zichtbare vlekken achterlaat en het weefsel blootstelt aan zonnebrand; daarom is het ideaal om deze planten te bewonderen zonder ze aan te raken.

Greene's Eeuwiglevende

Dudleya greenei

Dudleya greenei, algemeen bekend als Greene's Eeuwiglevende of Greene's Dudleya, is een zeldzame vetplant die endemisch is op de Kanaaleilanden van Californië. Ze vormt opvallende zilverwitpoederige rozetten die dicht bij de grond groeien, wat haar de bijnaam 'krijtlettuce' heeft opgeleverd. Deze traaggroeiende groenblijvende plant wordt in het wild bedreigd door habitatverlies en illegale verzameling, waardoor ze een beschermde soort is. De vlezige, blauwe bladeren zijn bedekt met een natuurlijk wit poeder (farina) dat fel zonlicht weerkaatst en helpt vocht vast te houden.

Krijt Dudleya

Dudleya pulverulenta

Krijt Dudleya (Dudleya pulverulenta) is een opvallende rozetsucculent afkomstig uit Zuid-Californië en Baja California. De brede zilverwitte bladeren zijn bedekt met een krijtachtige was (farina) die intens zonlicht reflecteert, en in de lente dragen hoge, gebogen rode stengels buisvormige rood-tot-gele bloemen waar kolibries dol op zijn. Rozetten kunnen 30 cm of meer breed worden.

Arecapalm

Dypsis

Dypsis is een groot geslacht van vederpalmen dat bijna volledig inheems is in Madagaskar, bestaande uit meer dan 150 soorten die variëren van kleine, clusterende palmen in de ondergroei tot torenhoge woudreuzen. Het bekendste lid, Dypsis lutescens (de arecapalm), is een van 's werelds populairste kamerplanten dankzij zijn sierlijke, overhangende, meerstammige bladeren en zijn gemakkelijke karakter binnenshuis. Als geslacht delen Dypsis palmen een voorkeur voor warme, vochtige, goed verlichte omstandigheden die doen denken aan hun tropische Madagaskische oorsprong.

Driehoekspalm

Dypsis decaryi

Dypsis decaryi, de Driehoekspalm, is een opvallende palm die endemisch is in het zuiden van Madagaskar. De bladeren ontspruiten aan drie afzonderlijke zijden van de stam, waardoor een perfect driehoekig silhouet ontstaat dat haar tot een van de meest architectonisch markante palmen ter wereld maakt.

Arekapalm

Dypsis lutescens

Dypsis lutescens, algemeen bekend als Arekapalm of Vlinderpalm, is een palmsoort afkomstig uit Madagaskar. De plant heeft meerdere goudgele stengels die op bamboe lijken en elegante heldergroene bladeren met veerachtige blaadjes. Het is een van de populairste kamerplanten vanwege zijn tropische schoonheid en bewezen luchtzuiverende eigenschappen. De NASA Clean Air Study vermeldde de plant als effectief in het verwijderen van formaldehyde, xyleen en tolueen uit de binnenlucht.

Echeveria laui

Echeveria laui

Echeveria laui is een langzaam groeiende succulent afkomstig uit Oaxaca, Mexico, die gewaardeerd wordt om zijn compacte rozetten bedekt met een dikke, poederachtige blauwwitte farina die de bladeren een bevroren, poedersuikerachtig uiterlijk geeft. De vlezige, lepelvormige bladeren vormen een strakke rozet die zelden hoger wordt dan een paar centimeter. Volwassen planten produceren in de zomer koraalroze, klokvormige bloemen op lange stelen.

Engelmanns egelcactus

Echinocereus engelmannii

Echinocereus engelmannii is een cilindrische en vertakte cactus, inheems in de woestijnen van het zuidwesten van de Verenigde Staten en het noorden van Mexico. Hij wordt gewaardeerd om zijn dichte, kleurrijke doorns en zijn opvallende trechtervormige bloemen, variërend van magenta tot roze, die in het voorjaar verschijnen.

Regenboogcactus

Echinocereus pectinatus

Echinocereus pectinatus is een kleine, solitaire, cilindrische cactus die inheems is in de Chihuahuawoestijn van Noord-Mexico en de Trans-Pecos-regio van Texas. De ribben zijn bezet met dichte, kamachtige doorns in witte en roze banden, waaraan de plant zijn populaire naam ontleent. In het late voorjaar produceert hij grote, trechtervormige magenta bloemen die overdag opengaan en meerdere dagen aanhouden.

Alicoche

Echinocereus pentalophus

Echinocereus pentalophus, bekend als alicoche of vingercactus, is een kruipende en vertakte cactus afkomstig uit Zuid-Texas en Noordoost-Mexico. Zijn slanke, langwerpige, vingerachtige stengels vertakken zich en vormen dichte matten tot een meter breed. In het late voorjaar produceert de plant grote, trechtervormige bloemen in levendige roze tot magenta tinten met een lichte keel, die de plant bijna volledig kunnen bedekken tijdens een korte maar spectaculaire bloei.

Groene Bolcactus

Echinopsis calochlora

De Groene Bolcactus (Echinopsis calochlora) is een kleine, bolvormige clustercactus afkomstig uit Brazilië en Paraguay. Met de tijd vormt hij dichte pollen van heldere groene bollen bezet met stekels, en produceert hij grote, geurige witte bloemen die in de lente en zomer 's nachts opengaan.

Perzisch Tapijtbloem

Edithcolea grandis

Edithcolea grandis, bekend als de Perzisch Tapijtbloem, is een buitengewone kruipende vetplant afkomstig uit de droge streken van Oost-Afrika. De stengels zijn vertakt, stekelig en variëren in kleur van grijsgroen tot bruin. Het hoogtepunt van deze soort zijn haar prachtige bloemen, die een diameter van wel 13 cm kunnen bereiken en complexe geometrische patronen en levendige kleuren vertonen die doen denken aan het weefsel van een Perzisch tapijt. Het is een zeer gewilde plant voor verzamelaars, maar vereist nauwkeurige verzorging vanwege de gevoeligheid voor overmatige bewatering.

Fukienthee

Ehretia microphylla

De Fukienthee (Ehretia microphylla, synoniem Carmona retusa) is een groenblijvende struik uit de ruwbladigenfamilie (Boraginaceae), die inheems is in Zuid- en Zuidoost-Azië, van India via China en Japan tot in het noorden van Australië. De kleine, glanzende, donkergroene bladeren voelen ruw aan en zijn 1,5-4 cm lang; de plant produceert het hele jaar door kleine, stervormige witte bloemen, gevolgd door roodoranje bessen ter grootte van een erwt. In de natuur kan hij tot 4 meter hoog worden, maar door zijn vertakte stam die na verloop van tijd dikker wordt, is hij in de westerse bonsaicultuur uitgegroeid tot een van de populairste kamerbonsai-soorten - de naam verwijst naar de Chinese provincie Fujian (voorheen Fukien), vanwaaruit de handel in bonsai begon. In de Filipijnen werd een aftreksel van de bladeren traditioneel gebruikt voor de behandeling van hoest, diarree en maagklachten.

Russische Olijf

Elaeagnus angustifolia

Elaeagnus angustifolia, algemeen bekend als Russische Olijf of Oleaster, is een bladverliezende boom of grote struik die van nature voorkomt in West-Azië en Zuidoost-Europa. De plant wordt gewaardeerd om zijn opvallend zilvergrijs blad, geurige crèmegele bloemen en kleine eetbare olijfachtige vruchten. Hij is uitzonderlijk winterhard en verdraagt extreme kou, droogte, arme bodems en zoute omstandigheden. Hij wordt veel gebruikt in windsingels, beschuttingsgordels en sierplantsoenen. Let op: de soort wordt in veel regio's als invasief beschouwd, met name in het westen van de Verenigde Staten.

Indische vingergras

Eleusine indica

Een klein eenjarig gras dat verspreid is over warme regio's in de wereld tot ongeveer 50 graden breedtegraad. Het kenmerkt zich door een snelle groei en vormt dichte pollen van 15-90 cm hoog. De bladschijven zijn lijn-lancetvormig, 5-30 cm lang, voornamelijk kaal en gekield, met een zeer kenmerkende witte of zilverachtige basis. Het ontwikkelt een diep en vezelig wortelstelsel dat extreem bestand is tegen uittrekken. De zaden zijn klein, zwart tot bruin, en worden in grote hoeveelheden geproduceerd: tot 120.000 per plant, waardoor ze gemakkelijk door wind en water worden verspreid. Het vereist direct zonlicht en verdraagt geen schaduw, met een voorkeur voor goed doorlatende grond. Het maakt gebruik van C4-fotosynthese, waardoor het in warme klimaten kan groeien. Het bloeit van juli tot augustus met geelgroene bloemen; de zaden rijpen van augustus tot oktober.

Amerikaanse uienlelie

Eleutherine bulbosa

De Amerikaanse uienlelie (Eleutherine bulbosa, syn. Eleutherine plicata) is een stengelloos, bolvormig en wortelstokachtig kruid, inheems in het Amazonegebied en wijdverspreid van Zuid-Mexico tot tropisch Zuid-Amerika. De plant vormt pollen van 20 tot 30 cm hoog, met bollen bestaande uit roodachtige schubben die lijken op die van een rode ui. De bladeren zijn enkelvoudig, lancetvormig en in de lengte geplooid. De witte of roze stervormige bloemen openen zich in de vroege avond. Het is een van de meest traditionele medicinale planten van de inheemse volkeren in de Amazone, met bollen die rijk zijn aan naftochinonen, antrachinonen en flavonoïden.

Broodboom

Encephalartos

Schelporchidee

Encyclia fragrans

De schelporchidee (Encyclia fragrans, syn. Prosthechea fragrans) is een sympodiale epifytische orchidee die inheems is in de tropische regenwouden en nevelwouden van Mexico, Midden-Amerika, het Caribisch gebied (Jamaica, Puerto Rico) en het noorden van Zuid-Amerika (Brazilië, Ecuador, Costa Rica). De plant vormt compacte, ovale pseudobulben met elk een enkel leerachtig, rechtopstaand blad. De bloemstengels dragen geurige bloemen in tinten van groenwit tot crème, met een witte lip die voorzien is van paarse strepen. De bloemen verspreiden een zoet aroma dat doet denken aan honing en vanille, wat 's nachts het meest intens is.

Englers Valse Aronkelk

Englerarum hypnosum

Englerarum hypnosum is een zeldzame monotypische tropische aronskelkachtige, afkomstig uit de kalkstenen karstbossen van Zuidwest-China, Laos en Thailand. Voorheen ingedeeld bij Alocasia, werd de soort op basis van moleculair-fylogenetisch onderzoek in een eigen geslacht, Englerarum, ondergebracht. De plant groeit als lithofyt op vochtige kalkstenen richels op een hoogte van 800–1000 m en breidt zich via rizomen uit tot kolonies. De grote, donkergroene bladeren met zilvergroene tekening maken haar tot een opvallende sierplant voor binnen.

Abessijnse banaan

Ensete ventricosum

De Abessijnse banaan (Ensete ventricosum) is een imposante tropische plant uit de Musaceae-familie, inheems in de bergachtige streken van Oost-Afrika en Ethiopië. Met gigantische bladeren tot 6 meter lang en een roodachtige hoofdnerf, wordt hij al meer dan 10.000 jaar gekweekt als basisvoedsel voor ongeveer 20 miljoen Ethiopiërs. Hoewel hij op een bananenboom lijkt, zijn de vruchten oneetbaar — het zijn de schijnstam, de wortel en de bloeiwijze die zetmeelrijk gefermenteerd voedsel leveren, genaamd kocho.

Wimperorchidee

Epidendrum ciliare

Epidendrum ciliare, algemeen bekend als de Wimperorchidee, is een prachtige epifytische orchidee die inheems is in Mexico, Centraal-Amerika, het Caribisch gebied en het noorden van Zuid-Amerika. Hij groeit op bomen en rotspartijen in vochtige bossen op hoogtes van 500–1000 meter. De plant produceert langwerpige cilindrische pseudobulben van 10–20 cm lang, bekroond met 1–2 glanzende, langwerpige bladeren. De stervormige bloemen staan bekend om hun fijn gefranjerde witte labellum en elegante groengele kelk- en kroonbladeren, en bloeien meestal in de winter. Deze reeds lang gecultiveerde soort is favoriet bij orchideeënliefhebbers vanwege de dramatische, geurige bloei en het relatieve gemak in de verzorging.

Crucifix-orchidee

Epidendrum fulgens

Epidendrum fulgens is een terrestrische crucifix-orchidee die inheems is in de restinga (kuststruweel) van Zuid- en Zuidoost-Brazilië, van Rio de Janeiro tot Rio Grande do Sul. De plant vormt robuuste pollen van rietachtige pseudobulben en produceert rechtopstaande bloemstengels met tientallen schitterende oranjegele, niet-resupinate bloemen met rode vlekken op de lip. De soort is opmerkelijk tolerant voor volle zon, sterke kustwind en zoute nevel.

Jamiesons epidendrum

Epidendrum jamiesonis

Epidendrum jamiesonis is een grote, rietstengel-orchidee (reed-stem), variërend van terrestrisch tot epifytisch, afkomstig uit de koele nevelwouden van Colombia en Ecuador. Hier groeit de plant op bomen en hellingen tussen de 1.700 en 3.500 meter hoogte. De robuuste, rechtopstaande stengels dragen groenblijvende bladeren en eindigen in opvallende terminale bloeiwijzen met talrijke kleine, stervormige bloemen van ongeveer 2,5 cm in diameter. In tegenstelling tot veel orchideeën met een enkele bloeiperiode, kan deze soort bijna het hele jaar door bloeien mits er constante vochtigheid en intens licht aanwezig is. De soort werd in 1856 beschreven door Reichenbach en vernoemd naar de Schotse botanicus William Jamieson, die uitgebreid planten verzamelde in Ecuador. Tegenwoordig wordt de soort in het wild als kwetsbaar beschouwd vanwege habitatverlies.

Orchideecactus

Epiphyllum

De orchideecactus (Epiphyllum) is een geslacht van epifytische cactussen die oorspronkelijk uit de tropische regenwouden van Midden- en Zuid-Amerika komen. In tegenstelling tot woestijncactussen leeft deze plant op boomtakken in gefilterd licht, waarbij hij lange, platte en hangende stengels ontwikkelt. Hij staat bekend om zijn spectaculaire bloemen — enorm, geurend en vaak nachtbloeiend — die slechts één of twee dagen bloeien, wat zorgt voor een onvergetelijk kortstondig schouwspel.

Koningin van de Nacht

Epiphyllum oxypetalum

Epiphyllum oxypetalum is een spectaculaire epifytische cactus afkomstig uit Midden-Amerika, bekend om zijn prachtige witte nachtbloemen die een diameter van wel 30 cm kunnen bereiken. De bloemen openen zich slechts één nacht, verspreiden een zoete en intense geur, en verwelken bij het aanbreken van de dag. Het is een snelgroeiende plant die tot 3 meter hoog kan worden, met afgeplatte stengels die fungeren als bladeren (fyllokladen) met golvende randen. Anders dan andere cactussen heeft hij geen stekels.

Vlammenviooltje

Episcia cupreata

Episcia cupreata is een tropische kruipende plant afkomstig uit Colombia, behorend tot de familie Gesneriaceae. De plant heeft fluwelen bladeren met prachtige metallische patronen in tinten van koper, zilver en groen, samen met buisvormige rode of oranje bloemen die het hele jaar door bloeien. Zeer gewaardeerd als kamerplant vanwege zijn decoratief blad en hangende stolonenvormende groeiwijze.

Lidrus

Equisetum palustre

Equisetum palustre, algemeen bekend als Lidrus, is een primitieve vaatplant uit de oude Equisetaceae-familie — een afstammingslijn die meer dan 300 miljoen jaar teruggaat. Inheems in koele, natte regio's van Eurazië en Noord-Amerika, gedijt hij in moerassen, venen, beekoevers en andere drassige habitats. De gelede, rietachtige stengels worden 10–60 cm hoog en dragen kransen van slanke takken. WAARSCHUWING: Alle delen zijn giftig voor vee, met name paarden en runderen, vanwege thiaminase en de alkaloïde palustrine die vitamine B1 vernietigen.

Naald van Cleopatra

Eremurus stenophyllus

De Eremurus stenophyllus, ook wel naald van Cleopatra genoemd, is een vaste plant met knolvormige wortels die oorspronkelijk uit de steppen en halfwoestijnen van Centraal-Azië komt. De plant vormt een rozet van smalle, lintvormige bladeren waaruit in de zomer een rechtopstaande bloemstengel tevoorschijn komt die 1,20 tot 1,60 m hoog kan worden. Deze is bezet met een lange aar van kleine, gele stervormige bloemen die aan de basis bruin verkleuren naarmate ze ouder worden. Bekroond met de RHS Award of Garden Merit, wordt deze plant zeer gewaardeerd om zijn spectaculaire architecturale vorm in de tuin.

Rode dophei

Erica cinerea

De rode dophei (Erica cinerea) is een kleine, groenblijvende struik uit de heidefamilie (Ericaceae), inheems in de kustgebieden en heidevelden van West-Europa, waaronder het Verenigd Koninkrijk, Ierland, Frankrijk en Noord-Spanje. De plant vormt compacte pollen met fijn, naaldachtig blad en produceert klokvormige bloemen in tinten paars, roze of wit van de vroege zomer tot de vroege herfst. De soort is winterhard en droogtetolerant zodra hij gevestigd is, ideaal voor natuurlijke tuinen, borders en als bodembedekker op zure grond.

Dopheide

Erica gracilis

Erica gracilis, algemeen bekend als dopheide of Kaapse heide, is een kleine groenblijvende struik afkomstig uit de Kaapprovincie in Zuid-Afrika en behoort tot de familie Ericaceae. De plant bereikt een maximale hoogte van 40-45 cm met een compacte kroon van ongeveer 35 cm, bestaande uit donkere, naaldvormige bladeren. Van oktober tot januari (met mogelijke nabloei tot maart) produceert de plant dichte trossen klokvormige bloemetjes aan de toppen van de takken in de kleuren roze, wit of magenta, met een lichte geur van honing. Het is een kalkmijdende plant: hij verdraagt geen kalkrijke bodems en vereist een zuur substraat.

Hanenkam Koraalboom

Erythrina crista-galli

De Hanenkam Koraalboom (Erythrina crista-galli) is een bladverliezende bloeiende boom afkomstig uit Zuid-Amerika — Brazilië, Argentinië en Uruguay. Hij behoort tot de familie Fabaceae en produceert spectaculaire karmozijnrode, fluweelachtige bloemen in hangende trossen van wel 60 cm lang gedurende de lente en zomer. Het is de nationale boom van Argentinië en zijn bloem is de nationale bloem van zowel Argentinië als Uruguay.

Braziliaanse Koraalbooom

Erythrina speciosa

De Braziliaanse Koraalbooom (Erythrina speciosa) is een inheemse boom uit het Atlantische Woud van Brazilië, bekend om zijn spectaculaire scharlakenrode bloei die plaatsvindt in de winter terwijl de boom bladerloos is. Een zeer sierlijke soort die veelvuldig wordt toegepast in stedelijk groen en tuinen; de schitterende buisvormige bloemen trekken kolibries aan.

Hondstand

Erythronium

Erythronium, algemeen bekend als hondstand of forellenlelie, is een geslacht van ongeveer 30 in het voorjaar bloeiende bolgewassen die inheems zijn in de bossen van Noord-Amerika, Europa en Azië. De plant is vernoemd naar het gevlekte, op forellenhuid lijkende patroon op de gepaarde bladeren. Deze kleine bosplant produceert knikkende, lelievormige bloemen in tinten geel, wit, roze of lila-paars, die verschijnen voordat het bladerdak van de loofbomen in het voorjaar uitloopt. Na een korte bloeiperiode van ongeveer twee weken vergeelt het loof en sterft het af, waarna de plant de rest van het jaar ondergronds in rust doorbrengt als een kleine, tandvormige bol – de oorsprong van de naam hondstand. Hoewel de plant traag groeit vanuit zaad (het duurt vaak 4 tot 7 jaar tot de eerste bloei), is Erythronium langlevend en naturaliseert hij zich gemakkelijk via broedbollen. De plant is zeer geliefd bij liefhebbers van bostuinen en inheemse planten vanwege de vluchtige maar prachtige vroege voorjaarsbloei.