45 Gemiddelde Succulenten | Gids 2026

De Aporocactus flagelliformis, in de volksmond bekend als de rattenstaartcactus, is een epifytische succulent die oorspronkelijk uit Mexico komt (de staten Hidalgo, Puebla en Veracruz). De lange, cilindrische en hangende stengels, bedekt met fijne bruine doorns, kunnen tot 150 cm lang worden, waardoor de plant ideaal is voor hangpotten. In het voorjaar produceert hij levendige buisvormige bloemen in tinten roze, rood en karmozijnrood, die slechts enkele dagen bloeien maar van grote schoonheid zijn.

Zeestercactus

Astrophytum asterias

De zeestercactus (Astrophytum asterias) is een kleine, doornloze, schijfvormige cactus: hij is 2,5 tot 6 cm hoog en 5 tot 15 cm in diameter, met 7 tot 10 ribben gescheiden door groeven en een rij wollige plukjes in het midden van elke rib. De grijsgroene huid is besprenkeld met witte stippen. In de lente en vroege zomer opent hij gele bloemen met een rood centrum, groter dan het lichaam van de plant zelf, gevolgd door roze-groene wollige vruchten. Hij is inheems in een zeer klein gebied in de lagere Rio Grande-vallei, in Texas, en in Tamaulipas, Mexico, waar hij groeit in doornig struikgewas op stenige grond. In het wild is hij bedreigd: hij is beschermd als een bedreigde soort in de VS, staat op CITES Bijlage I en heeft geleden onder illegale verzameling, ook omdat hij wordt verward met peyote. De verkochte planten komen van zaad, en er zijn cultivars met veel vlekken zoals de 'Super Kabuto'.

Oude Man van de Andes

Austrocylindropuntia vestita

Gemiddeld 💧 18 dagen ☀️ Directe zon

Austrocylindropuntia vestita, algemeen bekend als de Oude Man van de Andes of Katoenen Koraalcactus, is een slanke zuilvormige cactus die van nature voorkomt in de rotsachtige graslanden op grote hoogte in het noordwesten van Argentinië en Bolivia. De stengels zijn dicht bedekt met lange witte haren die hem een kenmerkend wollig uiterlijk geven en isolatie bieden tegen het koude Andesklimaat. In de lente en zomer produceert hij opvallende diep rode tot violette bloemen aan de stengeluiteinden.

Zonnekroon Cactus

Aylostera heliosa

Aylostera heliosa (voorheen Rebutia heliosa) is een kleine, polvormende cactus die inheems is op de hooggelegen hellingen nabij Tarija, Bolivia. De compacte, bolvormige tot cilindrische stengels zijn bedekt met dichte witte doorns en worden zelden groter dan 2,5 cm in diameter. Onder de felle zon produceren ze in het voorjaar een spectaculaire overvloed aan oranje tot rozeachtige bloemen.

Goudstekelige slangencactus

Bergerocactus emoryi

Bergerocactus emoryi is een struikachtige cactus uit de familie Cactaceae, inheems aan de kust van Zuid-Californië en het noordwesten van Baja California. Het vormt dichte pollen van cilindrische takken met 12 tot 18 ribben, bedekt met goudgele stekels die fluweelachtig lijken met de zon erachter. De stengels zijn meestal minder dan 2 m lang. Hij bloeit in de lente met gele, overdag bloeiende bloemen met roodachtige punten, en produceert roodachtige, stekelige, bolvormige vruchten. Het is zeldzaam in de teelt en wordt gewaardeerd als sierplant.

Wrights vishaakcactus

Cochemiea wrightii

Cochemiea wrightii, voorheen geclassificeerd als Mammillaria wrightii, is een kleine solitaire cactus die inheems is in de hooggelegen graslanden en rotsachtige heuvels van Arizona, New Mexico, Sonora en Chihuahua. De plant groeit als een afgeplatte tot kort cilindrische stam met een diameter van slechts 3 tot 8 cm, gewapend met donkere, gehaakte centrale doorns en witachtige randdoorns. In het voorjaar en de zomer produceert hij opvallende magenta tot felpaarse bloemen tot 2,5 cm breed. Dankzij zijn oorsprong op hoogtes tot 2.200 m verdraagt hij veel koudere winters dan de meeste Mammillaria-achtige cactussen.

Pagodeplant

Crassula pyramidalis

Crassula pyramidalis is een kleine vetplant uit Zuid-Afrika (Kleine Karoo en Namaqualand), waar hij groeit op zandstenen vlaktes en toppen. De kleine, driehoekige bladeren zijn zo dicht op elkaar gestapeld dat elke stengel eruitziet als een vierkante kolom van iets meer dan 1 cm breed. Hij groeit langzaam tot ongeveer 10 tot 15 cm en vormt weinig uitlopers aan de basis. De plant is lichtgroen en kleurt paars aan de toppen in de zon. Van lente tot zomer produceert de top van de stengel een trosje geurende witte tot roze-crème bloemetjes; daarna sterft die stengel af en komen er nieuwe uit de basis.

Schildpadcactus

Deamia testudo

Gemiddeld 💧 7 dagen ☀️ Halfschaduw

De Deamia testudo, ook wel bekend als de schildpadcactus, is een epifytische en klimmende cactus die inheems is in de tropische bossen van Midden-Amerika en het noorden van Zuid-Amerika, van Mexico tot Colombia en Venezuela. Hij groeit door zich met luchtwortels vast te hechten aan boomstammen en rotsen, waarbij hij hoekige en afgeplatte stengels vertoont die doen denken aan het schild van een schildpad. In de zomer en het vroege najaar produceert hij grote, geurige, witte bloemen die 's nachts bloeien, gevolgd door bolvormige, stekelige vruchten.

Orchideecactus

Disocactus

Disocactus is een geslacht van epifytische cactussen die inheems zijn in de tropische bossen van Mexico en Midden-Amerika. Ze worden gewaardeerd om hun afgeplatte, bladachtige stengels en hun spectaculaire trechtervormige bloemen in tinten rood, roze en wit. In tegenstelling tot woestijncactussen groeien Disocactus-soorten op bomen in vochtige en schaduwrijke omgevingen, waardoor ze een uitstekende keuze zijn voor hangpotten binnenshuis.

Rattensnaartcactus

Disocactus flagelliformis

Gemiddeld 💧 10 dagen ☀️ Halfschaduw

Disocactus flagelliformis, in de volksmond bekend als de Rattensnaartcactus, is een epifytische cactus die van oorsprong uit Mexico komt. De lange, hangende cilindrische stengels kunnen tot 2 meter lang worden en zijn bedekt met fijne stekels. De plant wordt gewaardeerd om zijn spectaculaire magenta tot helderrode bloemen die in het voorjaar bloeien, waardoor hij een populaire keuze is voor hangmanden.

Lidcactus

Disocactus phyllanthoides

Disocactus phyllanthoides, in de volksmond bekend als de Duitse Keizerin, is een epifytische cactus die inheems is in de nevelwouden van Puebla en Veracruz, Mexico. De plant heeft afgeplatte, bladachtige stengels en produceert trechtervormige roze bloemen in de late winter tot het voorjaar. In tegenstelling tot woestijncactussen gedijt deze soort goed in gefilterde schaduw en een matige luchtvochtigheid, waarbij hij in zijn natuurlijke habitat vaak op bomen of rotsen groeit.

Dudleya

Gemiddeld 💧 21 dagen ☀️ Helder indirect

Dudleya is een geslacht van rozetvormende vetplanten die inheems zijn in kustkliffen, ravijnen en rotspartijen in Californië, Arizona, Baja California en het eiland Guadalupe. In het Engels staan ze bekend als 'liveforevers' vanwege hun opmerkelijke levensduur. De ongeveer 70 soorten in dit geslacht delen een opvallend kenmerk: een wit poederachtig laagje genaamd farina, dat de bladeren bedekt als een natuurlijke zonnebrandcrème, waterverlies vermindert en de plant beschermt tegen de intense kustzon. Soorten zoals D. brittonii en D. pulverulenta vormen spectaculaire zilverachtige rozetten van 30 tot 50 cm in diameter, soms ondersteund door korte houtige stengels. In tegenstelling tot veel andere vetplanten kan Dudleya niet worden vermeerderd uit een enkel blad: nieuwe planten ontstaan uit zijscheuten (offsets), deling of zaden. Hun meest karakteristieke eigenschap is de zomerrust: in hun natuurlijke mediterrane klimaat groeit Dudleya actief tijdens de koele en vochtige winter en lente, en rust ze tijdens de hete en droge zomer, een periode waarin ze weinig tot geen water mag krijgen. Het aanraken van de bladeren verwijdert de farina permanent, wat zichtbare vlekken achterlaat en het weefsel blootstelt aan zonnebrand; daarom is het ideaal om deze planten te bewonderen zonder ze aan te raken.

Greene's Eeuwiglevende

Dudleya greenei

Dudleya greenei, algemeen bekend als Greene's Eeuwiglevende of Greene's Dudleya, is een zeldzame vetplant die endemisch is op de Kanaaleilanden van Californië. Ze vormt opvallende zilverwitpoederige rozetten die dicht bij de grond groeien, wat haar de bijnaam 'krijtlettuce' heeft opgeleverd. Deze traaggroeiende groenblijvende plant wordt in het wild bedreigd door habitatverlies en illegale verzameling, waardoor ze een beschermde soort is. De vlezige, blauwe bladeren zijn bedekt met een natuurlijk wit poeder (farina) dat fel zonlicht weerkaatst en helpt vocht vast te houden.

Krijt Dudleya

Dudleya pulverulenta

Krijt Dudleya (Dudleya pulverulenta) is een opvallende rozetsucculent afkomstig uit Zuid-Californië en Baja California. De brede zilverwitte bladeren zijn bedekt met een krijtachtige was (farina) die intens zonlicht reflecteert, en in de lente dragen hoge, gebogen rode stengels buisvormige rood-tot-gele bloemen waar kolibries dol op zijn. Rozetten kunnen 30 cm of meer breed worden.

Echeveria laui

Echeveria laui is een langzaam groeiende succulent afkomstig uit Oaxaca, Mexico, die gewaardeerd wordt om zijn compacte rozetten bedekt met een dikke, poederachtige blauwwitte farina die de bladeren een bevroren, poedersuikerachtig uiterlijk geeft. De vlezige, lepelvormige bladeren vormen een strakke rozet die zelden hoger wordt dan een paar centimeter. Volwassen planten produceren in de zomer koraalroze, klokvormige bloemen op lange stelen.

Engelmanns egelcactus

Echinocereus engelmannii

Gemiddeld 💧 12 dagen ☀️ Directe zon

Echinocereus engelmannii is een cilindrische en vertakte cactus, inheems in de woestijnen van het zuidwesten van de Verenigde Staten en het noorden van Mexico. Hij wordt gewaardeerd om zijn dichte, kleurrijke doorns en zijn opvallende trechtervormige bloemen, variërend van magenta tot roze, die in het voorjaar verschijnen.

Regenboogcactus

Echinocereus pectinatus

Echinocereus pectinatus is een kleine, solitaire, cilindrische cactus die inheems is in de Chihuahuawoestijn van Noord-Mexico en de Trans-Pecos-regio van Texas. De ribben zijn bezet met dichte, kamachtige doorns in witte en roze banden, waaraan de plant zijn populaire naam ontleent. In het late voorjaar produceert hij grote, trechtervormige magenta bloemen die overdag opengaan en meerdere dagen aanhouden.

Alicoche

Echinocereus pentalophus

Echinocereus pentalophus, bekend als alicoche of vingercactus, is een kruipende en vertakte cactus afkomstig uit Zuid-Texas en Noordoost-Mexico. Zijn slanke, langwerpige, vingerachtige stengels vertakken zich en vormen dichte matten tot een meter breed. In het late voorjaar produceert de plant grote, trechtervormige bloemen in levendige roze tot magenta tinten met een lichte keel, die de plant bijna volledig kunnen bedekken tijdens een korte maar spectaculaire bloei.

Daliacactus

Echinocereus poselgeri

Echinocereus poselgeri, bekend als de daliacactus of sacasil, is een slanke en weinig vertakte cactus die inheems is in Zuid-Texas en Noordoost-Mexico (Coahuila, Nuevo León, Tamaulipas en San Luis Potosí). In de natuur groeit hij in droog struikgewas op zanderige of alluviale bodems tot op een hoogte van ongeveer 1.150 meter, waarbij hij steun zoekt en klimt tussen de struiken. De donkergroene stengels zijn slechts 1 tot 2 cm dik, maar kunnen 60-120 cm lang worden, met 8 tot 10 lage ribben bedekt met kleine, witachtige doorns die plat tegen de stengel aanliggen. Ondergronds vormt de plant een groep van maximaal acht bruine knollen van 6 tot 10 cm, die lijken op de wortels van een dahlia. In de late lente en vroege zomer verschijnen er roze tot magenta bloemen van 5 tot 7 cm met een donkerder hart nabij de toppen van de stengels; deze openen rond het middaguur en sluiten 's nachts. Lange tijd stond deze soort bekend als Wilcoxia poselgeri.

Groene Bolcactus

Echinopsis calochlora

Gemiddeld 💧 10 dagen ☀️ Halfschaduw

De Groene Bolcactus (Echinopsis calochlora) is een kleine, bolvormige clustercactus afkomstig uit Brazilië en Paraguay. Met de tijd vormt hij dichte pollen van heldere groene bollen bezet met stekels, en produceert hij grote, geurige witte bloemen die in de lente en zomer 's nachts opengaan.

Orchideecactus

Epiphyllum

De orchideecactus (Epiphyllum) is een geslacht van epifytische cactussen die oorspronkelijk uit de tropische regenwouden van Midden- en Zuid-Amerika komen. In tegenstelling tot woestijncactussen leeft deze plant op boomtakken in gefilterd licht, waarbij hij lange, platte en hangende stengels ontwikkelt. Hij staat bekend om zijn spectaculaire bloemen — enorm, geurend en vaak nachtbloeiend — die slechts één of twee dagen bloeien, wat zorgt voor een onvergetelijk kortstondig schouwspel.

Koningin van de Nacht

Epiphyllum oxypetalum

Gemiddeld 💧 7 dagen ☀️ Halfschaduw

Epiphyllum oxypetalum is een spectaculaire epifytische cactus afkomstig uit Midden-Amerika, bekend om zijn prachtige witte nachtbloemen die een diameter van wel 30 cm kunnen bereiken. De bloemen openen zich slechts één nacht, verspreiden een zoete en intense geur, en verwelken bij het aanbreken van de dag. Het is een snelgroeiende plant die tot 3 meter hoog kan worden, met afgeplatte stengels die fungeren als bladeren (fyllokladen) met golvende randen. Anders dan andere cactussen heeft hij geen stekels.

Espostoa guentheri

Gemiddeld 💧 10 dagen ☀️ Directe zon

Espostoa guentheri, ook verkocht als Vatricania guentheri, is een zuilvormige cactus die endemisch is in Oost-Bolivia, in de Río Grande-vallei, waar hij groeit op droge boshellingen op 800 tot 1.300 m hoogte. Hij vormt lichtgroene zuilen tot 2 of 3 m hoog en ongeveer 10 cm breed, met ongeveer 27 ribben en strogele stekels, en vertakt vanuit de basis naarmate hij ouder wordt. Wat hem onderscheidt, is het laterale cephalium: een band van roodbruine wol en borstelharen tot 50 cm lang die aan één kant van de stengel groeit en de bloemen draagt. De bloemen zijn buisvormig, geelachtig tot witachtig, en openen in de vroege zomer. De vruchten zijn eetbaar maar flauw. Het is een andere soort dan Espostoa lanata, de Peruaanse 'oude man cactus'.

Oude-mankaktus

Espostoa lanata

Gemiddeld 💧 18 dagen ☀️ Helder indirect

De Espostoa lanata, in de volksmond bekend als de oude-mankaktus, is een zuilvormige kaktus die oorspronkelijk afkomstig is van de hellingen van de Andes, van Zuid-Ecuador tot Noord-Peru. De stam is dicht bedekt met witte, wollige haren die de scherpe doorns verbergen, wat hem een pluizig en decoratief uiterlijk geeft. In zijn natuurlijke habitat kan hij meer dan 7 meter hoog worden, maar in een pot groeit hij veel compacter en langzamer.

Witte-kopcactus

Espostoopsis dybowskii

Gemiddeld 💧 7 dagen ☀️ Helder indirect

Espostoopsis dybowskii is een zeldzame, zuilvormige cactussoort die uitsluitend inheems is in het oosten en noorden van de staat Bahia in Brazilië, in het caatinga-bioom op hoogtes tussen 300 en 750 meter boven zeeniveau. De plant groeit op graniet- en gneisrotsen, evenals op kwartsietuitstulpingen, waar hij plaatselijk dichte, monospecifieke opstanden (bosjes) vormt. De rechtopstaande, onvertakte, cilindrische stammen kunnen een hoogte van 2 tot 4 meter bereiken, met een diameter van ongeveer 8 cm en 20 tot 28 lage ribben. De stammen zijn bedekt met een dichte, witte beharing die het oppervlak bijna volledig verbergt, vandaar de Portugese volksnamen "cabeça-branca" (witte kop) en "homem-velho" (oude man). De stekels bestaan uit 2 tot 3 geelachtige of bruinachtige, naaldvormige centrale stekels van 2 tot 3 cm lang, terwijl de zijstekels fijn en kort zijn, verborgen in de beharing. De nachtbloeiende, ongeveer 4 cm lange, witte, klokvormige bloemen ontspringen uit een lateraal cephalium (een wit wollig bloeigebied), meestal in de zomer. De soort is endemisch in Brazilië en is de enige bekende soort in het geslacht Espostoopsis binnen de Cactaceae-familie.

🌿

Drakenvrucht

Hylocereus guatemalensis

Hylocereus guatemalensis (tegenwoordig ook geclassificeerd als Selenicereus guatemalensis) is een klimmende epifytische cactus die inheems is in Guatemala, El Salvador en Zuid-Mexico. De plant heeft groene, vlezige, driehoekige stengels zonder bladeren, die zich met luchtwortels aan bomen en muren hechten en langer dan 5 meter kunnen worden. De grote, witte en geurige bloemen openen zich alleen 's nachts en bloeien slechts één nacht. De vrucht is een intens roze bes met schubben en paars vruchtvlees, dat zoet en eetbaar is.

Lepismium cruciforme

Lepismium cruciforme, algemeen bekend als de Orkaancactus, is een opvallende epifytische cactus die van nature voorkomt in de regenwouden van Zuid-Amerika. Anders dan typische woestijncactussen groeit hij op bomen en heeft hij lange, gesegmenteerde stengels die vaak driehoekig of plat zijn. Bij fel licht kunnen de stengels een prachtige roodpaarse tint aannemen. Langs de stengelranden verschijnen kleine, tere bloemetjes, gevolgd door sierbessen.

Agave-cactus

Leuchtenbergia principis

Gemiddeld 💧 6 dagen ☀️ Helder indirect

Leuchtenbergia principis, bekend als de agave-cactus, is een unieke cactus afkomstig uit Centraal- en Noord-Mexico. Het is de enige soort in zijn geslacht en valt op door zijn lange, driehoekige, blauwgroene knobbels die hem het uiterlijk van een agave geven, bekroond met papierachtige en ongevaarlijke doorns. De plant ontwikkelt een dikke penwortel en produceert in de zomer grote, geurige gele bloemen.

Bladcactus

Leuenbergeria

Leuenbergeria is een klein geslacht van bladrijke, boomachtige cactussen die inheems zijn in het Caribisch gebied, Centraal-Amerika en het noorden van Zuid-Amerika. In tegenstelling tot de meeste cactussen behouden Leuenbergeria-soorten echte bladeren en ontwikkelen ze al op jonge leeftijd houtachtige, met schors bedekte stammen, waardoor ze op het eerste gezicht meer op een doornige struik lijken dan op een klassieke cactus. Het geslacht werd in 2012 afgesplitst van de bredere Pereskia-groep en vormt nu zijn eigen onderfamilie, Leuenbergerioideae, die wordt beschouwd als de meest primitieve afstammingslijn binnen de Cactaceae. De best gedocumenteerde soort, Leuenbergeria bleo (Rooscactus), groeit als een doornige struik of kleine boom tot 8 meter hoog langs rivieroevers en in secundair bos, en produceert opvallende oranje tot roze roosachtige bloemen gevolgd door eetbare gele vruchten. Bladeren, vruchten en schors hebben een lange geschiedenis van traditioneel medicinaal gebruik in Centraal-Amerika en Zuidoost-Azië.

Hersen Cactus

Mammillaria elongata 'Cristata'

De hersen cactus is de gekamde vorm van Mammillaria elongata, een kleine cactus uit centraal Mexico. Een mutatie zorgt ervoor dat de stengels langs een lijn groeien in plaats van vanuit één punt, en ze vouwen zich tot een golvende massa die doet denken aan een brein. De stengels zijn bedekt met kleine clusters van stervormige, witte, gouden of koperkleurige stekels. Hij blijft klein en groeit langzaam, waardoor hij erg populair is voor op de vensterbank.

Veercactus

Mammillaria plumosa

Mammillaria plumosa is een kleine cactus uit het noordoosten van Mexico (Coahuila, Nuevo León en Tamaulipas), waar hij groeit op kalkstenen kliffen in droog struikgewas op 730-1.350 m hoogte. Hij vormt lage pollen van ronde koppen van 4-7 cm breed, die na verloop van tijd 12 cm hoog en 40 cm breed kunnen worden. Het lichtgroene lichaam gaat schuil onder ongeveer 40 witte doorns per areool, die zo fijn en vertakt zijn dat ze op veren lijken: de plant voelt zacht aan en prikt niet. De bloemen zijn klein, witgeel, soms met een roze streep, en geuren zoet; ze verschijnen in de late zomer of, in cultuur, vaak in de winter. In het wild staat de soort te boek als 'bijna bedreigd' vanwege illegale verzameling voor de verkoop. De plant is bekroond met de RHS Award of Garden Merit.

Matucana

Matucana madisoniorum

Matucana madisoniorum is een kleine, solitair groeiende, bolvormige of licht cilindrische cactus die afkomstig is uit de Marañón-riviervallei in de Amazone-regio van Peru. Hij groeit in een zeer beperkt verspreidingsgebied op een hoogte van slechts 400-1000 meter boven zeeniveau. De grijsgroene stam bestaat uit 7-12 platte, golvende ribben en de bedoorning is uiterst variabel: sommige exemplaren hebben lange, gebogen, donkerbruine doorns, terwijl andere volledig doornloos zijn, waardoor ze gemakkelijk verward kunnen worden met de peyote-cactus (Lophophora williamsii). De trechtervormige bloemen die uit de apicale areolen ontspruiten zijn helder oranjerood, zelden wit, 8-10 cm lang, en bloeien in meerdere golven gedurende de zomer. De soort staat als ernstig bedreigd op de rode lijst van de IUCN vanwege habitatverlies en overmatige verzameling.

Turkse Muts Cactus

Melocactus zehntneri

Melocactus zehntneri, algemeen bekend als de Turkse Muts Cactus, is een bolvormige cactus die van oorsprong voorkomt in het Caatinga-bioom van noordoostelijk Brazilië. Het meest kenmerkende onderdeel is het cephalium — een cilindrische structuur van witte borstels en wol die zich pas op volwassen leeftijd aan de top van de plant ontwikkelt, waaruit kleine roze bloemen en rode vruchten tevoorschijn komen. De plant is perfect aangepast aan de barre omstandigheden van een van Brazilië's droogste ecosystemen.

Micranthocereus