1141 Middelmakkelijke planten | Gids 2026 - Pagina 25
Ontdek 1141 middelmakkelijke planten voor jouw tuin. Complete verzorgingsgids.
1141 Middelmakkelijke planten
865-900 van 1141 weergeven
Hertshoornvaren
Platycerium alcicorne
Platycerium alcicorne, bekend als de hertshoornvaren, is een epifytische varen die oorspronkelijk uit Madagaskar en Oost-Afrika komt (waaronder Kenia, Mozambique, Tanzania, Zimbabwe en naburige eilanden zoals de Comoren, Mauritius, Réunion en de Seychellen). Net als andere hertshoornvarens produceert hij twee soorten bladeren: ronde, schildvormige steriele bladeren die zich aan de ondergrond hechten en de wortels beschermen, en gewei-vormige vruchtbare bladeren die naar buiten steken en sporen aan de onderzijde dragen. In de natuur groeit hij op boomstammen en takken, waarbij hij vocht en voedingsstoffen opneemt uit de lucht, regen en organisch afval dat zich achter de schildbladeren ophoopt. Hij produceert nooit bloemen of zaden; hij plant zich voort via sporen en door uitlopers (jonge plantjes) die van de moederplant kunnen worden gescheiden.
Hertshoornvaren
Platycerium bifurcatum
Platycerium bifurcatum is een opvallende epifytische varen afkomstig uit de regenwouden van Australië, Java en Nieuw-Guinea. Bekend om zijn unieke geweivormige bladeren, groeit deze plant van nature op bomen en rotsen, waarbij hij voedingsstoffen en vocht uit de lucht opneemt. De plant produceert twee soorten bladeren: steriele schildbladen die de plant verankeren en vruchtbare bladeren die op hertgeweien lijken. Met de juiste verzorging kunnen hertshoornvarens meer dan 50 jaar oud worden en uitgroeien tot indrukwekkende levende sculpturen.
Filipijnse Hertshoornvaren
Platycerium grande
Platycerium grande is een prachtige epifytische varen, afkomstig van de Filippijnen, en beroemd om zijn enorme gespleten varenbladen die op elksgeweien lijken. Als een van de grootste soorten binnen het geslacht Platycerium kan hij een hoogte van wel 120 cm bereiken. In de natuur groeit hij op boomstammen en rotsen, waar hij voedingsstoffen en vocht opneemt via zijn basale schildbladen.
Hills Elkshoornvaren
Platycerium hillii
Platycerium hillii, algemeen bekend als Hills Elkshoornvaren of Groene Hertshoornvaren, is een Australische epifytische varen uit de familie Polypodiaceae. Inheems in tropisch en subtropisch Queensland, groeit hij op bomen en rotsen en ontwikkelt hij twee soorten frondes: platte schildfrondes die de plant verankeren en voedingsstoffen verzamelen, en rechtopstaande geweivormige vruchtbare frondes die hem zijn kenmerkende hertshoornuiterlijk geven. Het is een van de meest compacte Platycerium-soorten, waardoor hij zeer geschikt is voor kweek binnenshuis.
Levende steentjes
Pleiospilos nelii
Pleiospilos nelii is een kleine, stengelloze succulent uit de Aizoaceae-familie, afkomstig uit de semi-aride Karoo-gebieden op de grens van de West- en Oost-Kaap in Zuid-Afrika. De plant produceert slechts één of twee paar dikke, bijna bolvormige bladeren in grijsgroene tot roodachtige tinten, bedekt met kleine stipjes die de omringende stenen en kwartsgrind perfect imiteren - vandaar de volksnaam 'levende steentjes'. In de herfst verschijnt er een nieuw paar tussen de oude bladeren, terwijl de oude verwelken en uitdrogen, waarbij ze hun water afgeven aan de nieuwe groei. Van juli tot augustus produceert de plant grote, geurige, geeloranje tot zalmkleurige bloemen die op madeliefjes lijken en na verloop van tijd oranje verkleuren.
Valse Aralia
Plerandra elegantissima
Plerandra elegantissima, in het Nederlands bekend als Valse Aralia, is een elegante groenblijvende struik afkomstig uit de regenwouden van Nieuw-Caledonië. De plant wordt gewaardeerd om zijn fijn verdeelde, donkergroene tot koperkleurige bladeren met gezaagde randen en brengt een verfijnde, vederlichte textuur in elk interieur. Hoewel de plant in zijn natuurlijke omgeving tot 15 meter hoog kan worden, blijft hij binnenshuis doorgaans tussen de 1,5 en 2 meter, wat hem een opvallende maar goed beheersbare kamerplant maakt.
Gloriebos
Pleroma urvilleanum
Gloriebos (Pleroma urvilleanum, synoniem Tibouchina urvilleana) is een prachtige groenblijvende struik, afkomstig uit het Atlantische Woud van Brazilië (Mata Atlântica). Hij produceert schitterende violet-paarse bloemen tot 10 cm in doorsnede met opvallende donkere meeldraden, en bloeit overvloedig in de zomer en het najaar. De struik wordt 3–6 m hoog, behoort tot de familie Melastomataceae en heeft de Award of Garden Merit van de Royal Horticultural Society ontvangen.
Jabuticababoom
Plinia cauliflora
De Jabuticababoom is een iconische Braziliaanse fruitboom, inheems in het Atlantisch Woud. Zijn meest opvallende kenmerk is cauliflorie, waarbij witte bloemen en donkerpaarse, bolvormige vruchten rechtstreeks op de stam en takken groeien. Het vruchtvlees is wit, sappig en zoet. De boom groeit langzaam en heeft schors die periodiek loslaat, waarbij lichtere tinten eronder zichtbaar worden.
Jaboticaba
Plinia jaboticaba
De jaboticaba is een tropische fruitboom die inheems is in Brazilië, behorend tot de Myrtaceae-familie. Hij kenmerkt zich door zijn unieke manier van vruchtdragen, bekend als cauliflorie, waarbij de bloemen en vruchten direct uit de stam en de oudere takken groeien. De vrucht is een bes met een dikke, paarse of zwarte schil en wit of roze, zoet en geleiachtig vruchtvlees, vergelijkbaar met een druif. Het is een langzaam groeiende, groenblijvende boom die decennia oud kan worden. Het is een sierplant van grote waarde vanwege zijn structurele schoonheid en productiviteit, en is bovendien cultureel belangrijk in Brazilië, waar hij al eeuwenlang wordt geconsumeerd.
Gesteelde Jabuticaba
Plinia trunciflora
Gesteelde Jabuticaba (Plinia trunciflora) is een inheemse Braziliaanse fruitboom uit het Atlantisch Woud, behorend tot de familie Myrtaceae. De boom onderscheidt zich door zijn glanzende zwarte vruchten die aan lange stelen (pedunkels) rechtstreeks aan de stam en takken hangen — een verschijnsel dat bekendstaat als cauliflorie. De vruchten hebben een zoete smaak die doet denken aan koffie. In zijn natuurlijke habitat kan de boom tot 15 meter hoog worden, met een bolvormige kroon en hangende takken.
Frangipani
Plumeria alba
Plumeria alba, bekend als witte frangipani of West-Indische jasmijn, is een kleine bladverliezende boom uit de maagdenpalmfamilie (Apocynaceae), inheems in Puerto Rico en de Kleine Antillen in het Caribisch gebied. Hij bereikt een hoogte tot 7,5 meter, met dikke, succulente takken die bij het snoeien een melkachtig sap afgeven. De geurige witte bloemen met een geel hart bloeien in trossen aan de uiteinden van de takken.
Bruidsboeket
Plumeria pudica
Plumeria pudica, algemeen bekend als Bruidsboeket of Vioolbladplumeria, is een tropische heester die inheems is in Panama, Colombia en Venezuela. De plant valt op door haar kenmerkende vioolvormige (spatelvormige) bladeren en trossen van zuiver witte bloemen met gele harten. Anders dan de meeste plumeria's is deze soort groenblijvend en verliest ze haar bladeren niet seizoensgebonden, wat haar tot een bijzondere sierboom maakt voor tropische en subtropische tuinen.
Veldbeemdgras
Poa pratensis
Poa pratensis, in de volksmond bekend als veldbeemdgras, is een overblijvend koel-seizoen gras dat veelvuldig wordt gebruikt in gazons, sportvelden en weilanden in gematigde klimaten. Oorspronkelijk afkomstig uit Noord-Europa en Azië, werd het geïntroduceerd in Noord-Amerika, waar het een van de meest gewaardeerde grassoorten voor gazons is geworden, vooral in de noordelijke staten van de VS. De fijne textuur, de karakteristieke blauwgroene kleur en het vermogen om via wortelstokken een dichte mat te vormen, maken het een uitstekende keuze voor tuinen en intensief gebruikte gebieden.
Zijde-erwt
Podalyria sericea
Een kleine, groenblijvende struik, ongeveer 1 m hoog en 1 m breed, inheems in de zandsteen- en granietuitlopers van Kaapstad, Zuid-Afrika (van Saldanhabaai tot het Kaapse Schiereiland). De bladeren zijn bedekt met lange, glanzende haren die ze een zijdeachtig, zilverachtig uiterlijk geven. Tussen de herfst en winter (mei tot augustus op het zuidelijk halfrond) produceert de plant kleine roze bloemen met een wit centrum, typisch voor peulvruchten (Fabaceae), gevolgd door opgeblazen peulen die verschillende zaden bevatten. De soort is geclassificeerd als 'Kwetsbaar' vanwege habitatverlies, invasie van exotische planten en frequente branden.
Lanyu-podocarpus
Podocarpus costalis
Podocarpus costalis, bekend als Lanyu-podocarpus of Arius, is een kleine groenblijvende conifeer die inheems is aan de kustkliffen en kalksteenuitstulpingen van de Filipijnen en Taiwan, waaronder het eiland Lanyu (Orchideeëneiland). Het groeit als een dichte, struikachtige boom van 1 tot 5 meter hoog, met smalle, leerachtige, naaldvormige donkergroene bladeren en een gedraaide, grijsbruine stam die gevormd is door de constante zeewind. Als conifeer produceert hij geen echte bloemen; in plaats daarvan vormt hij kleine vlezige en eetbare vruchtkegels. Gewaardeerd om zijn zouttolerantie en langzame, sculpturale groei, is het een van de meest gewilde soorten voor bonsai en kustlandschapsarchitectuur in Oost-Azië, hoewel de wilde populaties tegenwoordig worden bedreigd door overmatige verzameling.
Breederivier-geelhout
Podocarpus elongatus
Podocarpus elongatus, algemeen bekend als de Breederivier-geelhout, is een groenblijvende conifeer afkomstig uit de West-Kaap van Zuid-Afrika, waar hij groeit langs de Breederivier-vallei en tot in de Cederberg-bergen. In tegenstelling tot zijn hogere geelhout-familieleden, vormt hij doorgaans een brede, meerstammige, ronde struik of kleine boom met langwerpige grijsblauwe naaldachtige bladeren, hoewel hij in beschutte, goed bewaterde ravijnen tot 20 m hoog kan worden. Het is de enige Zuid-Afrikaanse geelhout die na brand- of waterschade vanuit zijn wortels en stam opnieuw kan uitlopen, wat hem uitzonderlijk veerkrachtig maakt in zijn oorspronkelijke fynbos-habitat.
Kerstster
Poinsettia pulcherrima
De Kerstster (Euphorbia pulcherrima) is een groenblijvende struik die oorspronkelijk uit Mexico en Centraal-Amerika komt en behoort tot de wolfsmelkfamilie (Euphorbiaceae). De plant is beroemd om zijn opvallend gekleurde schutbladeren - rood, roze, wit of crème - die de kleine, echte gele bloempjes omringen, welke in cyathia in het midden van het bladrozet zijn geclusterd. In de natuur kan hij enkele meters hoog worden, maar als kamerplant blijft het een compacte struik die typisch rond de kerstperiode wordt verkocht. Zoals alle Euphorbia's produceert hij een wit melksap dat licht giftig is bij inname of bij contact met de huid en ogen.
Tuberoos
Polianthes tuberosa
Tuberoos (Polianthes tuberosa) is een overblijvende bolgewas inheems in Mexico, wereldwijd gevierd om zijn intens zoete en bedwelmende geur. De bloeiende stengels kunnen tot 1 meter hoog worden en dragen trossen wasachtige witte buisvormige bloemen die van de zomer tot in de herfst bloeien. De tuberoos is een gewaardeerde sierplant en snijbloem, die veelvuldig wordt gebruikt in de parfumindustrie en bij traditionele ceremonies.
Vleugeltjesbloem
Polygala
Polygala is een groot geslacht van bloeiende planten uit de vleugeltjesbloemfamilie (Polygalaceae), bestaande uit honderden soorten variërend van lage kruidachtige wilde bloemen tot subtropische groenblijvende struiken. De bekendste sierplant, de mirtebladige vleugeltjesbloem (Polygala myrtifolia), is een snelgroeiende struik die gewaardeerd wordt om zijn overvloedige paarsroze vlinderbloemige bloemen, terwijl andere soorten zoals Polygala tenuifolia en Polygala senega een lange geschiedenis van gebruik in de traditionele geneeskunde hebben.
Aralia (geslacht)
Polyscias
Polyscias is een geslacht van tropische struiken en kleine bomen uit de familie Araliaceae, voornamelijk inheems in tropisch Azië, de Pacifische eilanden en Madagaskar. Ze worden veel gekweekt als kamerplanten vanwege hun elegante sierlijk blad en staan algemeen bekend als aralia's of ming-aralia's.
Varenbladige Aralia
Polyscias filicifolia
Polyscias filicifolia, algemeen bekend als Varenbladige Aralia, is een tropische kamerplant afkomstig van de Pacifische eilanden en Zuidoost-Azië. Het opvallend fijne, varenachtige blad onderscheidt haar van andere Aralia-soorten, waardoor zij een gewaardeerde sierplant is voor tropische binnentuinen. Het is een langzaam groeiende, groenblijvende plant die gedijt in warme, vochtige omgevingen.
Ming Aralia
Polyscias fruticosa
Ming Aralia (Polyscias fruticosa) is een elegante tropische groenblijvende struik uit de familie Araliaceae, gewaardeerd om zijn fijn verdeeld, kantachtig blad dat de plant een bijna bonsai-achtige uitstraling geeft. Inheems in India en Zuidoost-Azië kan hij binnenshuis tot 2,4 meter hoog worden en in zijn natuurlijke omgeving tot wel 7,5 meter. De trage groei en sierlijke verticale vorm maken hem tot een opvallende solitairplant voor in huis.
Geranium Aralia
Polyscias guilfoylei
Polyscias guilfoylei, algemeen bekend als Geranium Aralia of Wilde Koffie, is een elegante tropische groenblijvende struik afkomstig van de Pacifische eilanden. De plant heeft samengestelde bladeren met 7 tot 9 blaadjes die weelderig groen of gevlekt zijn met witte en gele randen, waardoor de plant een kanten, sierlijke uitstraling krijgt. Een klassieke keuze voor zowel binnen als tropische buitenlandschappen; deze langzaam groeiende plant beloont geduldige tuiniers met opvallend gebladerte het hele jaar door.
Balfour-aralia
Polyscias scutellaria
De Balfour-aralia is een compacte tropische struik afkomstig van de eilanden in de zuidwestelijke Stille Oceaan, gewaardeerd om zijn glanzende, ronde en komvormige bladeren die in trossen aan de uiteinden van de takken groeien. Binnenshuis blijft hij vrij compact en groeit hij langzaam, waardoor het een populaire keuze is als gestructureerde accentplant of in bonsai-stijl. In zijn natuurlijke habitat kan hij als ondergroei-struik enkele meters hoog worden, maar exemplaren in pot blijven gemakkelijk klein door lichte snoei.
Naaldvaren
Polystichum
Polystichum is een kosmopolitisch en talrijk geslacht van overblijvende varens uit de familie Dryopteridaceae, in de volksmond bekend als naaldvarens vanwege de glanzende bladeren met stekelige randen die lijken op hulstbladeren. Met ongeveer 500 soorten verspreid over de hele wereld, past het geslacht zich goed aan schaduwrijke omgevingen aan en wordt het gewaardeerd als een sterke bladplant met weinig onderhoud, zowel in tuinen als in potten.
Verankerde waterhyacint
Pontederia azurea
De verankerde waterhyacint (Pontederia azurea, syn. Eichhornia azurea) is een overblijvende waterplant uit de familie Pontederiaceae, inheems in Midden- en Zuid-Amerika, waaronder Brazilië. In tegenstelling tot de gewone drijvende waterhyacint wortelt deze soort in de modder op de bodem en vormt stengels die naar het oppervlak groeien. De plant heeft ronde, glanzende groene bladeren van ongeveer 10 cm en opvallende blauw-paarse bloemen met gele vlekken. Hij groeit krachtig in stilstaand of langzaam stromend water.
Amerikaanse ratelpopulier
Populus tremuloides
Populus tremuloides, algemeen bekend als de Amerikaanse ratelpopulier, is een snelgroeiende loofboom die inheems is in Noord-Amerika. De boom is beroemd om zijn gladde witgrijze schors en hartvormige bladeren die glinsteren en 'ratelen' bij het minste briesje dankzij hun afgeplatte bladstelen. De soort vormt uitgestrekte klonale kolonies die verbonden zijn door één enkel wortelstelsel, waarbij sommige kolonies tot de oudste en grootste levende organismen op aarde behoren. In de herfst kleurt het gebladerte schitterend goudgeel.
Abiu
Pouteria caimito
De abiu (Pouteria caimito) is een groenblijvende tropische fruitboom uit de Sapotaceae-familie, inheems in het Amazonebekken van Peru en Brazilië. In cultuur bereikt de boom een hoogte van 4 tot 10 meter, met een dichte kroon en donkergroene bladeren. Tussen december en januari produceert hij geurige witgele bloemen, gevolgd door gladde, ovale vruchten die goudgeel rijpen. Het vruchtvlees is doorschijnend met een puddingachtige consistentie en een zoete smaak die aan karamel doet denken; de onrijpe vrucht bevat een irriterend latex dat verdwijnt naarmate de vrucht rijpt.
Premna
Premna
Premna is een geslacht van tropische struiken en kleine bomen uit de familie Lamiaceae, inheems in Azië, Afrika en Oceanië. In Azië — met name P. microphylla en P. serratifolia — wordt het zeer gewaardeerd als bonsaisubject en hageplantsoen, vanwege het dichte bladerdek en de snelle groei.
Gifprimulaatje
Primula obconica
Primula obconica, algemeen bekend als het Gifprimulaatje of de Duitse Primula, is een charmante bloeiende kamerplant afkomstig uit China. Ze produceert trossen van fijne bloemen in tinten roze, rood, paars, blauw en wit, doorgaans in de lente. Ondanks haar schoonheid bevat de plant primine — een natuurlijk allergeen dat bij aanraking huidirritatie kan veroorzaken, wat haar de bijnaam Gifprimulaatje heeft opgeleverd. De plant gedijt goed bij koele, heldere omstandigheden met indirect licht, waardoor ze een uitstekende vensterplant is tijdens de koelere maanden.
Primulina
Primulina dryas
Primulina dryas, voorheen bekend als Chirita dryas, is een groenblijvende vaste plant uit de familie Gesneriaceae, afkomstig uit Hongkong en Zuid-China. Hij groeit van nature op schaduwrijke kalkstenen kliffen en vormt compacte rozetten van dikke, fluweelachtige bladeren, soms met zilverkleurige nerven. In de zomer en herfst produceert de plant kleine buisvormige witte bloemen met paarse lobben en gele markeringen in de keel.
Fiji Waaierpalm
Pritchardia pacifica
Pritchardia pacifica, algemeen bekend als de Fiji Waaierpalm of Pacifische Waaierpalm, is een majestueuze tropische palm afkomstig van de Pacifische eilanden Fiji en Tonga. De palm heeft indrukwekkende waaiervormige bladeren met een diameter van wel 1,8 meter, waardoor het een van de visueel meest opvallende palmen ter wereld is. Historisch gezien gebruikten Fijische hoofden de bladeren als ceremoniële waaiers, wat de plant een diepe culturele en koninklijke betekenis geeft.
Pruim / Kers (geslacht)
Prunus
Prunus is een van de grootste en economisch meest belangrijke geslachten in de rozenfamilie (Rosaceae), met meer dan 400 soorten bomen en struiken, waaronder kersen, pruimen, perziken, amandelen en abrikozen. Inheems in gematigde streken van het noordelijk halfrond zijn deze bladverliezende planten beroemd om hun spectaculaire lentebloeisem en eetbare vruchten. Ze gedijen het best in volle zon en goed doorlatende grond en verdragen koude winters tot USDA-zone 4.
Abrikoos
Prunus armeniaca
De abrikoos (Prunus armeniaca) is een bladverliezende vruchtdragende boom uit de rozenfamilie (Rosaceae), oorspronkelijk afkomstig uit Centraal-Azië en Oost-Europa. Hij produceert sappige, goudoranje vruchten die zowel vers, gedroogd als geconserveerd zeer gewaardeerd worden. In het voorjaar, voordat de bladeren uitlopen, is de boom bedekt met witte en roze bloesems die de wedergeboorte van het seizoen aankondigen. De pitten bevatten amygdaline, een cyanogeen glycoside dat in grote hoeveelheden giftig kan zijn — de vrucht zelf is volledig veilig voor consumptie.
Zoete Kerselaar
Prunus avium
Prunus avium, algemeen bekend als de zoete kerselaar, is een grote bladverliezende boom uit de familie Rosaceae, inheems in Europa en West-Azië. De boom produceert prachtige witte bloesems in het voorjaar en zoete rode kersen in de zomer, en wordt geteeld zowel om zijn sierwaarde als om zijn eetbare vruchten.
Zure kers
Prunus cerasus
De zure kers (Prunus cerasus) is een bladverliezende fruitboom uit de rozenfamilie (Rosaceae), inheems in Oost-Europa en Zuidwest-Azië. De boom produceert rode, zure vruchten die zeer gewaardeerd worden in de keuken, vooral voor gebak, likeuren zoals kriek of ginjinha, en taarten. In het voorjaar is de boom bedekt met geurige witte bloesems die de tuin in een uniek schouwspel veranderen.
Wat zijn Middelmakkelijke planten?
Middelmakkelijke planten vereisen iets meer aandacht en basiskennis van tuinieren. Deze planten gedijen met regelmatige verzorging. Ideaal voor wie de basisprincipes al beheerst.
Tips voor het kweken van Middelmakkelijke planten
middelmakkelijke planten hebben een balans nodig tussen aandacht en vrijheid. Houd een regelmatige verzorgingsroutine aan, observeer bladeren om problemen vroeg te identificeren en pas watergeven aan het seizoen aan.