Complete plantengids
Verken planten op moeilijkheidsgraad, seizoen en meer. Vind de perfecte plant voor jou.
Moeilijkheidsgraad
Planten per stad
🗺️ Planten per stad4075 planten gevonden
577-612 van 4075 weergeven
Hawaïaanse palm
Brighamia insignis
De Brighamia insignis, bekend als de Hawaïaanse palm of Vulkanische palm, is een van de meest kritiek bedreigde plantensoorten ter wereld. Deze bijzondere succulent is inheems op de rotsachtige kliffen van Kauaʻi en Niʻihau in Hawaï en heeft een bolvormige stam die naar boven toe smaller wordt, eindigend in een rozet van glanzende groene bladeren. In de herfst produceert de plant trossen geurige, gele buisvormige bloemen. In het wild is de plant uitgestorven; hij overleeft uitsluitend in cultuur.
Pua ʻala
Brighamia rockii
Brighamia rockii, op Hawaï pua ʻala genoemd, is een plant uit de klokjesfamilie (Campanulaceae) die alleen voorkomt op het eiland Molokai. Hij groeit op zeekliffen, van zeeniveau tot ongeveer 470 meter hoogte. De plant heeft een dikke, vlezige stengel, breder aan de basis, die water opslaat en tot 5 meter hoog kan worden. Bovenop de stengel bevindt zich een rozet van glanzende, lepelvormige bladeren van 6 tot 22 cm lang. In de herfst produceert hij trossen van 3 tot 8 witte, geurende, trompetvormige bloemen. De soort is ernstig bedreigd: er zijn nog maar weinig planten in het wild, en het insect dat de bloemen bestoof, is verdwenen, waardoor de zaden nu afhankelijk zijn van handmatige bestuiving. Het is een nauwe verwant van de Hawaïaanse palm (Brighamia insignis), de soort die als kamerplant wordt verkocht.
Gravata
Bromelia antiacantha
De Bromelia antiacantha, in de volksmond bekend als gravata of caraguata, is een terrestrische bromelia die inheems is in het Atlantisch Woud en de restinga van Zuid- en Zuidoost-Brazilië, en komt ook voor in Uruguay. De plant vormt dichte pollen tot 2 meter hoog, met stijve, lange bladeren (80-185 cm) die in een rozet zijn gerangschikt en voorzien zijn van donkere stekels langs de randen. Hij bloeit in de zomer (december tot februari) met wit-crème schutbladen en roze bloemen met lichte randen. De vruchten, die rijpen tussen februari en juni, zijn driehoekige en sappige bessen met een zuurzoete smaak, die traditioneel worden gebruikt in de keuken en de volksgeneeskunde bij ademhalingsproblemen.
Vlam van het Hart
Bromelia balansae
Bromelia balansae, algemeen bekend als Vlam van het Hart, is een grote terrestrische bromelia afkomstig uit Brazilië, Argentinië, Bolivia, Colombia en Paraguay. Deze opvallende plant heeft lange, stekelige bladeren die in een grote rozet zijn gerangschikt en staat bekend om haar spectaculaire bloeidisplay: vlak voor de bloei kleurt het centrum van de rozet levendig rood-oranje, waarna magenta en witte bloemen tevoorschijn komen — wat de iconische 'vlam van het hart'-verschijning creëert. Het is een robuuste, droogtetolerante plant die prachtig werkt als landschapsaccent, levende haag of opvallend containerexemplaar.
Pinguïnbromelia
Bromelia pinguin
Bromelia pinguin, in de volksmond bekend als Pinguïnbromelia of Piñuela, is een stekelige terrestrische bromelia die inheems is in Centraal-Amerika, het Caribisch gebied en het noorden van Zuid-Amerika. De plant vormt dichte rozetten met lange, robuuste bladeren die gewapend zijn met scherpe stekels. De intens zure, gele vruchten zijn eetbaar en hebben een unieke smaak die doet denken aan een mix van ananas en citrus. De plant plant zich op natuurlijke wijze voort via uitlopers (stolonen), zowel boven- als ondergronds, waardoor dichte kolonies ontstaan in de natuurlijke habitat. Deze uiterst veerkrachtige plant is aangepast aan uitdagende omstandigheden en wordt in de hele tropische regio veelvuldig aangeplant als levende omheining en voor erosiebestrijding.
Bromusgras
Bromus
Het geslacht Bromus omvat een gevarieerde groep grassen, algemeen bekend als bromusgras of brome-grassen. Ze zijn wijd verspreid in gematigde streken en worden herkend aan hun vertakte en hangende pluimbloemstanden. Hoewel sommige soorten als onkruid in gewassen worden beschouwd, worden veel soorten gewaardeerd als veevoer of als sierplant vanwege hun fijne textuur en sierlijke beweging in de wind.
Broodnotenboom
Brosimum alicastrum
De Broodnotenboom (Brosimum alicastrum) is een groenblijvende tropische boom uit de moerbeifamilie (Moraceae), inheems in Centraal-Amerika, Mexico, het Caribisch gebied en het noorden van Zuid-Amerika. De boom kan tot 45 meter hoog worden met een brede stam en een dicht bladerdak. Het is een van de belangrijkste bomen in de Meso-Amerikaanse regenwouden en biedt voedsel, hout en ecologische voordelen. De zaden zijn zeer voedzaam en vormden een basisvoedsel voor de Maya-beschavingen.
Papiermoerbei
Broussonetia papyrifera
Papiermoerbei (Broussonetia papyrifera) is een snelgroeiende loofboom afkomstig uit Oost-Azië. Historisch gezien werd de boom hoog gewaardeerd vanwege de productie van washi-papier in Japan en tapastof in culturen rond de Stille Oceaan. Het is een zeer aanpasbare boom die bestand is tegen arme bodems, droogte en stedelijke luchtvervuiling.
Jamaicaans Vergeet-Mij-Nietje
Browallia americana
Browallia americana, algemeen bekend als Jamaicaans Vergeet-Mij-Nietje of Struikviooltje, is een eenjarige of kortlevende vaste sierplant uit de familie Solanaceae, afkomstig uit tropisch Zuid-Amerika. De plant produceert stervormige bloemen in tinten blauw, violet en wit, die overvloedig bloeien in de lente en zomer. Het is een uitstekende keuze voor containers, borders en schaduwtuinen.
Kandelaarcactus
Browningia candelaris
Browningia candelaris is een grote zuilcactus die endemisch is op de droge hellingen van de Andes in het zuiden van Peru en het noorden van Chili. Hier groeit hij tussen de 1600 en 3000 meter boven zeeniveau in het midden van de Atacama-woestijn, een van de droogste gebieden op aarde. Jonge exemplaren vormen een enkele, zeer stekelige zuilvormige stam met rechte, bruine doorns tot 15 cm lang. Naarmate de plant ouder wordt, ontwikkelt de bovenkant van de stam een kroon van dunne, cilindrische en bijna doornloze takken, wat de plant het karakteristieke uiterlijk van een kandelaar geeft. Hij kan tussen de 5 en 7 meter hoog worden, met een stamdiameter tot 50 cm. De witte, buisvormige bloemen van 8 tot 12 cm openen 's nachts aan de bovenste takken en bloeien slechts 24 uur. Ze maken plaats voor vlezige, gele, eetbare vruchten tot 7 cm groot.
Engelentrompet
Brugmansia
De Brugmansia is een struik of kleine tropische boom uit de nachtschadefamilie (Solanaceae), afkomstig van de hellingen van de Andes in Zuid-Amerika. De plant staat bekend om zijn indrukwekkende, hangende trompetvormige bloemen die tot 50 cm lang kunnen worden en een intense geur verspreiden, vooral in de avonduren. Alle delen van de plant zijn zeer giftig vanwege de tropaanalkaloïden (scopolamine, hyoscyamine en atropine). Ondanks de unieke schoonheid moet de plant met uiterste voorzichtigheid worden gekweekt, vooral in omgevingen met kinderen en huisdieren.
Witte Brugmansia
Brugmansia arborea
Brugmansia arborea, de witte engelentrompet, is een groenblijvende struik of kleine boom afkomstig uit de Andes, van Zuid-Colombia tot Noord-Chili, waar hij groeit in droge bergdalen tussen 2.000 en 3.000 m hoogte. De ovale bladeren en jonge scheuten zijn bedekt met fijn fluweelachtig wit dons, en hij draagt hangende, trompetvormige witte tot crèmekleurige bloemen van 12–17 cm lang met een intense geur die 's avonds piekt. Het wordt beschouwd als de meest winterharde Brugmansia-soort, zowel tegen kou als droogte, en is door de IUCN geclassificeerd als 'Uitgestorven in het wild', en overleeft tegenwoordig alleen nog in cultivatie.
Engelentrompet
Brugmansia suaveolens
De engelentrompet (Brugmansia suaveolens) is een houtachtige struik van Braziliaanse oorsprong, bekend om zijn hangende trompetvormige bloemen die tot 30 cm lang kunnen worden. De witte, roze of geelachtige bloemblaadjes verspreiden een zoete en intense geur, vooral 's nachts, en trekken bestuivende motten aan. Ondanks de weelderige schoonheid bevatten alle delen van de plant zeer giftige tropaanalkaloïden, wat extreme voorzichtigheid vereist bij het hanteren, vooral in de buurt van kinderen en huisdieren.
Brunfelsia
Brunfelsia latifolia
Brunfelsia latifolia is een vaste, groenblijvende struik uit de nachtschadefamilie, endemisch in Brazilië. Het is een compacte plant: meestal tussen de 20 cm en 1 m hoog en maximaal ongeveer 1,8 m, met sterk vertakte takken vanaf de basis en donkergroene elliptische bladeren van 4 tot 9 cm. De bloemen verschijnen in groepen van 3 tot 20 aan de uiteinden van de takken: ze openen lichtpaars en worden geleidelijk witter, waardoor bloemen in verschillende kleuren tegelijkertijd aanwezig zijn. De plant begint te bloeien bij ongeveer 30 cm hoogte, waardoor hij goed geschikt is voor potten. De hele plant is giftig.
Brunfelsia
Brunfelsia pauciflora
De Brunfelsia pauciflora (voorheen Brunfelsia calycina), in de volksmond bekend als 'Gisteren, vandaag en morgen', is een groenblijvende struik uit de nachtschadefamilie, inheems in de Serra do Mar in het zuidoosten van Brazilië. De plant wordt ongeveer 2,4 m hoog, heeft glanzende donkergroene bladeren en produceert van de lente tot de zomer bloemen van ongeveer 5 cm. Deze bloemen openen paars met een wit centrum, veranderen vervolgens naar lavendel en eindigen wit, waardoor de plant tegelijkertijd drie kleuren toont.
Gisteren-vandaag-en-morgen
Brunfelsia uniflora
Gisteren-vandaag-en-morgen is een heester afkomstig uit het Braziliaanse Atlantische Woud, bekend om zijn bloemen die van kleur veranderen: ze openen in een levendige paarse tint, worden dan lavendel en ten slotte wit voordat ze verwelken. Dit kenmerk geeft de plant zijn populaire naam. Naast het visuele spektakel verspreiden de bloemen een zoete en intense geur, vooral 's nachts.
Kaukasisch vergeet-mij-nietje
Brunnera macrophylla
Brunnera macrophylla, bekend als het Kaukasisch vergeet-mij-nietje, is een overblijvende kruidachtige plant die oorspronkelijk uit de bossen van de Kaukasus en Turkije komt. Elke lente produceert de plant trossen met piepkleine hemelsblauwe bloemen boven grote, hartvormige bladeren. Het is een van de beste keuzes voor schaduwrijke tuinen en bosranden.
Serissa (Boom van de duizend sterren)
Buchozia japonica
Buchozia japonica wordt tegenwoordig door Plants of the World Online (Kew) erkend als synoniem voor Serissa japonica, een groenblijvende of half-groenblijvende struik uit de Rubiaceae-familie, inheems in de subtropische gebieden van Oost-Azië (China, Japan, India). De plant wordt doorgaans 60-120 cm hoog en heeft kleine, ovale, donkergroene en leerachtige bladeren die bij kneuzing een onaangename geur verspreiden, vandaar de oude naam Serissa foetida. De plant bloeit bijna onafgebroken van het voorjaar tot de herfst met kleine, witte trechtervormige bloemen (soms dubbel of roze geaderd) die voorafgegaan worden door roze knoppen. Het is een van de meest populaire soorten voor bonsai in Europa en Noord-Amerika, ook wel bekend als de 'boom van de duizend sterren' of 'sneeuwroos'.
Vlinderstruik
Buddleja davidii
Buddleja davidii, algemeen bekend als Vlinderstruik of Zomersering, is een snelgroeiende bladverliezende heester met oorsprong in centraal China. De plant produceert lange, gebogen pluimen van geurige bloemen in tinten paars, wit, roze en lavendel van de zomer tot in de herfst, waardoor hij een magneet is voor vlinders, bijen en andere bestuivers. De krachtige groei en spectaculaire bloei hebben hem tot een van de populairste sierheesters in tuinen wereldwijd gemaakt.
Madagaskars vlinderstruik
Buddleja madagascariensis
Buddleja madagascariensis, bekend als de Madagaskars vlinderstruik, is een snelgroeiende, groenblijvende struik met een halfklimmende groeiwijze, afkomstig uit Madagaskar. In cultuur bereikt hij meestal een hoogte van 1,5 tot 4 meter (soms meer in het wild) en produceert hij lange eindstandige pluimen van geurige bloemen die diepgeel openen en naar oranje en zachtroze verkleuren naarmate ze ouder worden, bloeiend van de herfst tot de lente. De grijsachtige, fluweelachtige onderkant van de bladeren geeft de plant een zilverachtig uiterlijk, en de bloemen zijn zeer aantrekkelijk voor vlinders, kolibries en bijen. Buiten het oorspronkelijke verspreidingsgebied is de plant invasief geworden in delen van Hawaï en andere subtropische regio's, waar de krachtige groei de inheemse vegetatie kan overwoekeren; daarom is voorzichtigheid geboden bij het aanplanten en moet de plant, waar lokale regelgeving dit vereist, onder controle worden gehouden.
Saliebladige vlinderstruik
Buddleja salviifolia
Buddleja salviifolia, bekend als de saliebladige vlinderstruik, is een snelgroeiende, semi-wintergroene struik die oorspronkelijk uit Zuid- en Oost-Afrika komt. In het voorjaar produceert hij smalle pluimen van kleine, zeer geurige bloemen in tinten wit, crème en lila met een oranje keel. Zeer gewaardeerd om het aantrekken van vlinders, bijen en vogels, is het een uitstekende keuze voor natuurtuinen. Het harde en zware hout werd traditioneel in Afrika gebruikt voor het maken van speren en hengels.
Kattenstaartje
Bulbine frutescens
Bulbine frutescens, bekend als kattenstaartje, is een snelgroeiende, vaste succulent afkomstig uit Zuid-Afrika. De vlezige, langwerpige en cilindrische bladeren, vergelijkbaar met die van bieslook, vormen dichte pollen waaruit bloemstelen met kleine, stervormige gele of oranje bloemen tevoorschijn komen, van de lente tot de herfst. Het is een zeer veerkrachtige plant, droogtetolerant en vrijwel plaagvrij.
Bleke paraplu-orchidee
Bulbophyllum longiflorum
De Bleke paraplu-orchidee (Bulbophyllum longiflorum) is een wijdverspreide epifytische of lithofytische orchidee die inheems is in regenwouden en bergbossen in Afrika, Madagaskar, de Mascarenen, de Seychellen, Zuidoost-Azië, Nieuw-Guinea, Nieuw-Caledonië, Fiji en Noord-Australië. De plant groeit vanuit een kruipende wortelstok met wijd uit elkaar staande, donkergroene pseudobulben, elk bekroond met een enkel vlezig blad. Het meest opvallende kenmerk is de paraplu-achtige bloeiwijze: een halfrond scherm van kleine, groenachtig crème tot geelachtige bloemen met paarse spikkels, gedragen op een gebogen stengel boven het gebladerte.
Stinkende Orchidee
Bulbophyllum phalaenopsis
Bulbophyllum phalaenopsis is een van de grootste orchideeën in het geslacht Bulbophyllum, inheems in de tropische regenwouden van Nieuw-Guinea. De plant is berucht om zijn enorme bladeren, die meer dan 60 cm lang kunnen worden, en om zijn bloemen die een krachtige, onaangename geur verspreiden — een evolutionaire strategie om vliegbestuivers aan te trekken. Ondanks zijn ongewone geur is het een geliefd exemplaar onder serieuze orchideeënliefhebbers.
Zwarte rubberzwam
Bulgaria inquinans
Bulgaria inquinans, algemeen bekend als de 'zwarte rubberzwam', is een ascomyceet die in groepen groeit op eikenstammen en ander vers gekapt hardhout. Het heeft een bekervormig of schijfvormig vruchtlichaam, glanzend zwart van kleur en met een gelatineuze textuur wanneer vochtig, en leerachtig wanneer droog. Het bovenoppervlak is glad en produceert zwarte sporen die bij aanraking vlekken op de handen kunnen achterlaten.
Pindakaasvruchtboom
Bunchosia argentea
Bunchosia argentea, algemeen bekend als de Pindakaasvruchtboom, is een kleine tropische boom of grote struik uit de familie Malpighiaceae, inheems in de tropische wouden van Zuid-Amerika — waaronder Venezuela, Colombia, Peru, Brazilië, Guyana en Suriname. Hij produceert kleine ovale vruchten die rijpen van oranje naar diep rood, met een dicht, zoet vruchtvlees dat een opmerkelijke smaak en textuur heeft die sterk aan pindakaas doet denken. De plant wordt zowel gewaardeerd als sierboom als om zijn unieke eetbare vrucht.
Haasoor
Bupleurum
Bupleurum is een geslacht van ongeveer 180 soorten in de schermbloemenfamilie (Apiaceae), variërend van delicate eenjarige wilde bloemen tot houtachtige mediterrane struiken. De meest gekweekte leden zijn het sierlijke haasoor (Bupleurum rotundifolium), gewaardeerd door bloemisten om zijn chartreuse, komvormige schutbladeren, en de Oost-Aziatische medicinale soorten B. falcatum en B. chinense, waarvan de gedroogde wortels in de Traditionele Chinese Geneeskunde bekend staan als 'chai hu'. Planten vormen luchtige pollen van blauwgroene, ronde bladeren, getopt met platte schermen van kleine geelgroene bloemen van de zomer tot in de herfst.
Bursera
Bursera
Bursera is een geslacht van ongeveer 100 soorten bomen en struiken in de familie Burseraceae, inheems in tropische en subtropische regio's van Amerika, van Mexico tot Argentinië. Ze staan bekend om hun dunne, papierachtige, afbladderende schors en aromatische hars (kopal), die al eeuwenlang wordt gebruikt in wierook en zuiveringsrituelen. Representatieve soorten zijn onder meer Bursera simaruba (gumbo-limbo) en Bursera graveolens (palo santo).
Torote
Bursera fagaroides
De torote (Bursera fagaroides) is een bladverliezende boom of struik uit de familie Burseraceae, afkomstig uit droge en semi-droge gebieden van Mexico, van Sonora tot Oaxaca. Het wordt gekenmerkt door een dikke, sculpturale stam (pachycaul) en een papierachtige schors in roodachtige, grijze of geelachtige tinten die in lagen afbladdert om een grijsgroen weefsel eronder te onthullen. De geveerde bladeren, samengesteld uit verschillende blaadjes, verspreiden een citrusachtige geur wanneer ze worden gekneusd. In de lente produceert het kleine crèmewitte bloemen, soms met een geelachtige of groenachtige tint. Het is een van de meest gewaardeerde Bursera-soorten in de bonsaikunst vanwege zijn knoestige stam en afbladderende schors.
Pindo-palm
Butia capitata
Butia capitata, algemeen bekend als de Pindo-palm of Geleipalm, is een langzaam groeiende verenpalm afkomstig uit het zuiden van Brazilië, Uruguay en Argentinië. De palm wordt gewaardeerd om zijn sierlijke blauwgrijze gebogen bladeren en trossen eetbare oranjegele vruchten die worden gebruikt voor het maken van gelei en wijn.
Geleipalm
Butia odorata
Butia odorata, algemeen bekend als de geleipalm of pindopalm, is een robuuste verenpalm die van nature voorkomt in de graslanden van zuidelijk Brazilië, Uruguay en Argentinië. Het is een van de meest koudetolerende palmen ter wereld en kan temperaturen tot -12°C weerstaan. De gebogen blauwgroene bladeren en trossen eetbare oranjegele vruchten maken hem tot een gewaardeerde sierlijke en eetbare landschapsboom.
Geelnetboleet
Butyriboletus appendiculatus
Butyriboletus appendiculatus, bekend als de Geelnetboleet, is een gewilde eetbare paddenstoel die voorkomt in loofbossen, vooral onder eiken en beuken. Hij kenmerkt zich door zijn leerbruine hoed, de heldergele buisjes aan de onderzijde die bij aanraking licht blauw verkleuren, en een steel die vaak wortelend of taps toelopend is aan de basis. Het is een mycorrhiza-schimmel, wat betekent dat hij in een complexe symbiose leeft met de wortels van bomen, waardoor hij vrijwel onmogelijk kunstmatig te kweken is.
Buxus
Buxus
De buxus (Buxus) is een groenblijvende struik uit de Buxaceae-familie, die veel wordt gebruikt in formele tuinen voor hagen, randen en vormsnoei. Hij groeit langzaam, heeft kleine en dichte bladeren, verdraagt intensieve snoei en behoudt decennialang zijn vorm.
Japanse buxus
Buxus microphylla
De Japanse buxus (Buxus microphylla) is een langzaam groeiende, groenblijvende struik die oorspronkelijk uit Japan en Korea komt. Hij wordt veel gekweekt vanwege zijn dichte, compacte en donkergroene gebladerte. De kleine, glanzende bladeren maken het een van de meest populaire struiken voor vormsnoei, formele hagen en borders in zowel klassieke als moderne tuinen. In het voorjaar produceert hij kleine, onopvallende maar licht geurende crème- en geelgroene bloemen.
Buxus
Buxus sempervirens
Buxus sempervirens, algemeen bekend als de gewone buxus of het palmboompje, is een langzaam groeiende groenblijvende struik of kleine boom die inheems is in Zuid-Europa, Noord-Afrika en West-Azië. Het dichte, glanzende, donkergroene blad maakt het een van de meest gewaardeerde planten voor formele tuinen, hagen en vormsnoei. Onder ideale omstandigheden kan hij tot 5 meter hoog worden en hij staat bekend om zijn uitzonderlijke levensduur — sommige exemplaren leven al eeuwenlang. Ondanks de sierwaarde zijn alle delen van de plant giftig voor mens en dier.
Murici
Byrsonima verbascifolia
De murici (Byrsonima verbascifolia) is een struik of kleine boom van 1 tot 6 meter hoog, inheems in de Cerrado, Pantanal, Caatinga en open gebieden van de Amazone en het Atlantisch Woud, en komt ook voor in Bolivia, Colombia, Venezuela, de Guyana's en Trinidad. De plant kenmerkt zich door tegenoverstaande, eivormige bladeren die dicht bedekt zijn met fijne haren (tomentum), een grillige stam van 15 tot 25 cm in diameter en gele bloemen die na verloop van tijd roodachtig kleuren en verzameld zijn in kleine, honingrijke trossen. De plant bloeit van juli tot november en draagt vrucht van oktober tot december, waarbij kleine gele bolvormige vruchten worden geproduceerd met zoet en zuur vruchtvlees, die zeer geliefd zijn bij vogels, zoogdieren en de lokale bevolking. Het is een soort die extreem goed bestand is tegen vuur en aangepast is aan de zanderige, arme en zure bodems die typisch zijn voor de Cerrado, waardoor hij goed overleeft tijdens lange periodes van droogte zodra hij gevestigd is.
De perfecte plant vinden
Onze plantengids helpt je ideale soorten te vinden voor jouw ervaringsniveau en het seizoen.
Blader op Moeilijkheid, Seizoen en Meer
Gebruik de filters hieronder om deze catalogus te verfijnen op verzorgingsniveau, seizoen, omgeving, of zoek direct op naam. Elk filter leidt naar een lijst die is afgestemd op jouw kweekomstandigheden.