Complete plantengids
Verken planten op moeilijkheidsgraad, seizoen en meer. Vind de perfecte plant voor jou.
Moeilijkheidsgraad
Planten per stad
🗺️ Planten per stad3464 planten gevonden
3061-3096 van 3464 weergeven
Ethiopische eierplant
Solanum aethiopicum
Solanum aethiopicum, bekend als de Ethiopische eierplant of scharlaken aubergine, is een vruchtdragende struik uit de nachtschadefamilie (Solanaceae), inheems in tropisch Afrika. De plant groeit tot 2,5 m hoog, produceert stervormige witte tot violette bloemen en kleine vruchten die rijpen van groen naar intens oranjerood. Het is een van de vijf economisch belangrijkste groenten in sub-Sahara Afrika, gewaardeerd om zowel de eetbare vruchten als de voedzame bladeren.
Amerikaanse nachtschade
Solanum americanum
De Amerikaanse nachtschade (Solanum americanum) is een eenjarige of kortlevende overblijvende kruidachtige plant uit de nachtschadefamilie (Solanaceae), die wijdverspreid is in tropische en subtropische regio's over de hele wereld. Oorspronkelijk afkomstig uit Amerika, is het een kosmopolitisch onkruid geworden dat groeit op verstoorde gronden, langs wegen, in moestuinen en op braakliggende terreinen. De plant produceert kleine witte stervormige bloemen en ronde bessen van 5–10 mm die rijpen van groen naar glanzend zwart. Alle delen worden als zeer giftig beschouwd — vooral de groene delen en de onrijpe bessen, die solanine bevatten — hoewel de plant in diverse culturen traditionele medicinale toepassingen kent.
Tamarillo
Solanum betaceum
De tamarillo (Solanum betaceum) is een kleine boom of struik die van oorsprong uit de Andes van Zuid-Amerika komt. Hij produceert eivormige vruchten die variëren van oranje tot rood of donkerpaars, met een pittige, bitterzoete smaak. De plant wordt zowel gewaardeerd om zijn sierwaarde als om zijn eetbare vruchten, die rijk zijn aan de vitaminen A, C en E.
Ganzevoetnachtschade
Solanum chenopodioides
Ganzevoetnachtschade (Solanum chenopodioides) is een onkruidachtige, uitgestrekte overblijvende halfstruik uit de nachtschadefamilie, inheems in Zuid-Amerika en inmiddels ingeburgerd op verstoorde grond, in kuststruweel en tuinen in regio's met een mild klimaat wereldwijd. De plant draagt kleine stervormige witte bloemen, gevolgd door ronde bessen die rijpen van groen naar donker paarszwart. Net als bij andere Solanum-soorten bevatten de bladeren en onrijpe bessen solanine en verwante glycoalkaloïden, waardoor de hele plant giftig is bij inname.
Bitterzoete Nachtschade
Solanum dulcamara
Bitterzoete nachtschade (Solanum dulcamara) is een halfhoutachtige, vaste klimplant die van nature voorkomt in Europa, Noord-Afrika en Azië, en behoort tot de familie Solanaceae. De plant produceert sierlijke, stervormige paarse bloemen met gele meeldraden, gevolgd door trosjes bessen die rijpen van groen naar oranje naar helderrood. WAARSCHUWING: Alle delen zijn ZWAAR GIFTIG — ze bevatten solanine en andere alkaloïden die ernstige vergiftiging kunnen veroorzaken bij mensen, katten en honden.
Korrelige Nachtschade
Solanum granulosoleprosum
Solanum granulosoleprosum is een snelgroeiende struik of kleine boom die van nature voorkomt in zuidelijk Brazilië, Paraguay, Uruguay en noordelijk Argentinië. Als lid van de Solanaceae-familie is het een pioniersoort die gedijt op verstoorde bodems, bosranden en droog terrein. De cilindrische, korrelige stengels zijn bedekt met dichte haren; de plant produceert witte tot lichtpaarse bloemen in eindstandige trossen, gevolgd door bolvormige gele bessen bij rijpheid.
Harige Wilde Tomaat
Solanum habrochaites
Solanum habrochaites is een wilde verwant van de gecultiveerde tomaat, inheems op de westelijke, droge hellingen van de Peruaanse en Ecuadoraanse Andes, waar hij groeit op hoogtes tot 3.300 m. In tegenstelling tot de gladbladige tuintomaat zijn de hele stengel en het blad bedekt met dichte, zachte klierharen (trichomen) die de soort zijn naam geven — 'habrochaites' betekent ruwweg 'zachte borstelharen'. Deze trichomen scheiden sterk ruikende terpenen af, zoals zingiberene, die insecten afstoten en ziekteverwekkers tegengaan, waardoor de soort een gewaardeerde bron is van genen voor plaag- en ziekteresistentie voor tomatenkweekprogramma's wereldwijd. Hij produceert kleine, stervormige gele bloemen en kleine groene, viltige vruchten die doorgaans groen blijven en niet worden gegeten. Zoals bij alle Solanum-soorten bevatten het blad, de stengels en de onrijpe vruchten glycoalkaloïden en zijn ze giftig bij inname.
Lancetvormige Nachtschade
Solanum lanceolatum
Solanum lanceolatum is een vaste heester afkomstig uit Mexico en Midden-Amerika, gewaardeerd om zijn opvallende stervormige paarse bloemen met heldergele meeldraden en glanzende oranje-rode bessen. Als lid van de nachtschadefamilie (Solanaceae) gedijt hij goed in warme klimaten en volop zon, en verdraagt droogte zodra hij eenmaal is aangeslagen. Alle delen van de plant zijn giftig bij inname.
Klimmende nachtschade
Solanum laxum
Solanum laxum, in de volksmond bekend als klimmende nachtschade of aardappelrank, is een snelgroeiende, semi-wintergroene klimplant die inheems is in het zuidoosten van Brazilië, Paraguay, Argentinië en Uruguay. De halfhouterige, windende takken kunnen een lengte van 6 tot 9 meter bereiken en bedekken snel schuttingen, hekwerken en pergola's. Van de zomer tot de herfst produceert de plant trossen geurende, stervormige witte bloemen met gele meeldraden, gevolgd door kleine paarsblauwe bessen. Alle delen van de plant - bladeren, stengels, bloemen en vooral de onrijpe bessen - bevatten solanine en andere glycoalkaloïden en zijn giftig bij inname door mensen en huisdieren; het sap kan ook huidirritatie veroorzaken, daarom wordt het gebruik van handschoenen bij het snoeien aanbevolen.
Tomaat
Solanum lycopersicum
Solanum lycopersicum, algemeen bekend als de tomatenplant, is een soort uit de familie Solanaceae die van oorsprong uit Zuid-Amerika afkomstig is. De plant wordt wereldwijd op grote schaal geteeld vanwege haar eetbare vruchten, die variëren in grootte, kleur en vorm. Hoewel het een vaste plant is in tropische klimaten, wordt zij in moestuinen en commerciële teelt doorgaans als eenjarige geteeld vanwege haar gevoeligheid voor kou en haar productiecyclus.
Cherrytomaat
Solanum lycopersicum var. cerasiforme
De cherrytomaat (Solanum lycopersicum var. cerasiforme) is een tomatenvariëteit met kleine vruchten, afkomstig uit de Andesregio van Peru en Ecuador, en wordt beschouwd als de nauwste wilde verwant van gekweekte tomaten. Het produceert trossen kleine, ronde vruchten die variëren van rood tot geel, oranje en zelfs zwart, aan onbepaalde en kruipende stengels (of compacte, bepaalde struiken bij dwergcultivars). Snelgroeiend en zeer productief, gedijt het goed in warme en zonnige omstandigheden en is het een van de populairste groenten in moestuinen en potten.
Tepelvruchtenplant
Solanum mammosum
Solanum mammosum, in de volksmond bekend als Tepelvruchtenplant of Koeienuierplant, is een tropische heester die van nature voorkomt in Zuid- en Midden-Amerika. De plant wordt veel gekweekt als sierplant vanwege de opvallend gevormde vruchten, die lijken op uiers of tepels van dieren. De plant behoort tot de familie Solanaceae, wordt tot 1,5 meter hoog en heeft dicht groen blad en witte tot paarse bloemen. Ondanks haar sierlijke aantrekkingskracht zijn alle delen van de plant giftig en dient zij buiten bereik van kinderen en huisdieren te worden gehouden.
Aubergine
Solanum melongena
Aubergine (Solanum melongena) is een tropisch en subtropisch groentegewas uit de nachtschadefamilie (Solanaceae), gewaardeerd om zijn grote, glanzende, paarse vruchten. Oorspronkelijk afkomstig uit India en Zuidoost-Azië, wordt het nu wereldwijd verbouwd in warme klimaten. Het is een struikachtige vaste plant die als eenjarige wordt geteeld, tot 1,8 m hoog groeit, lavendelkleurige stervormige bloemen heeft en vlezige vruchten die variëren van donkerpaars tot wit.
Zwarte Nachtschade
Solanum nigrum
Zwarte nachtschade (Solanum nigrum) is een snelgroeiend, kosmopolitisch kruidachtig onkruid uit de familie Solanaceae. Wereldwijd aangetroffen op verstoorde bodems, wegbermen en in tuinen, produceert het kleine witte stervormige bloemen met gele meeldraden en trossen bessen die van groen naar glanzend zwart rijpen. Alle groene delen en onrijpe bessen bevatten solanine, een toxisch glycoalkaloïde; rijpe bessen worden in sommige traditionele culturen met voorzichtigheid geconsumeerd.
Aalbesdragende Tomaat
Solanum pimpinellifolium
Solanum pimpinellifolium, algemeen bekend als de Aalbesdragende Tomaat of Wilde Tomaat, is de wilde voorouder van alle gekweekte tomaten. Inheems in Peru en Ecuador, produceert hij kleine, intens zoete bessen ter grootte van aalbessen. Alle groene delen van de plant bevatten solanine en zijn giftig; alleen rijpe vruchten zijn eetbaar.
Jeruzalemkers
Solanum pseudocapsicum
Solanum pseudocapsicum, algemeen bekend als Jeruzalemkers of Winterkers, is een groenblijvende sierplant afkomstig uit Zuid-Amerika (Peru en Ecuador). De plant wordt veel gekweekt vanwege haar decoratieve bessen die van groen via geel en oranje naar rood verkleuren en maandenlang aan de plant blijven zitten. ERNSTIGE WAARSCHUWING: alle bessen en bladeren zijn zwaar giftig voor mensen, katten en honden door de aanwezigheid van solanocapsine en solanine-alkaloïden.
Aardappel
Solanum tuberosum
De aardappel (Solanum tuberosum) is een zetmeelrijke knolgewas uit de Andes van Zuid-Amerika, al meer dan 7.000 jaar in cultuur. Als lid van de Solanaceae (nachtschadefamilie) behoort het nu tot de belangrijkste voedselgewassen ter wereld. De plant produceert aantrekkelijke witte, roze of paarse bloemen en voedzame ondergrondse knollen. LET OP: Alle groene delen van de plant bevatten solanine, een giftig alkaloïde — alleen de gezonde knollen zijn eetbaar.
Harige nachtschade
Solanum villosum
Solanum villosum, bekend als harige nachtschade of donkere nachtschade, is een snelgroeiende eenjarige plant uit de nachtschadefamilie (tomaat, aardappel, aubergine). Oorspronkelijk afkomstig uit Eurazië en nu genaturaliseerd in verschillende delen van de wereld, bereikt het gewoonlijk 40 tot 60 cm hoogte, met zachte, behaarde en getande bladeren, en kleine trossen stervormige witte bloemen. De bloemen maken plaats voor ronde bessen die rijpen van groen naar rood of geel. In delen van Afrika en Azië worden de jonge bladeren en scheuten gekookt en gegeten als voedzame groente, maar alle delen van de plant – vooral de onrijpe groene bessen en het rauwe blad – bevatten de giftige glycoalkaloïde solanine en mogen nooit rauw of onrijp worden geconsumeerd.
Tranen van het Baby'tje
Soleirolia soleirolii
Soleirolia soleirolii, algemeen bekend als Tranen van het Baby'tje, is een laaggroeiende, matvorming vaste plant die van nature voorkomt op de westelijke Middellandse Zee-eilanden Corsica en Sardinië. De plant vormt een dicht tapijt van kleine, ronde blaadjes op tere, draadvormige stengels, wat een weelderig, mosachtig uiterlijk geeft. De fijne witte bloempjes verschijnen in de lente en zomer. Populair als bodembedekker, terrariumplant en kamerplant; hij gedijt goed bij hoge luchtvochtigheid en constante bodemvochtigheid.
Bonte Brandnetel
Solenostemon scutellarioides
Coleus (Solenostemon scutellarioides) is een levendige tropische bladplant afkomstig uit Zuidoost-Azië, behorend tot de muntfamilie Lamiaceae. Bekend om zijn spectaculaire veelkleurige bladeren met combinaties van rood, paars, oranje, geel, groen en roze, is het een van de populairste sierplanten voor zowel binnen als buiten. Moderne cultivars zijn ontwikkeld voor zon- of schaduwtolerantie, waardoor coleus bijzonder veelzijdig is.
Guldenroede
Solidago
Solidago, in de volksmond bekend als guldenroede, is een geslacht van overblijvende kruidachtige planten uit de familie Asteraceae, voornamelijk inheems in Noord-Amerika. De plant vormt rechtopstaande pollen met stijve stengels en gouden pluimen van kleine bloemen die aan het einde van de zomer en in de herfst verschijnen, en is zeer geliefd bij bijen, vlinders en andere bestuivers.
Late Guldenroede
Solidago altissima
De Late Guldenroede (Solidago altissima) is een krachtige, wortelstokvormende overblijvende wilde bloem die inheems is in Noord-Amerika en deel uitmaakt van de composietenfamilie (Asteraceae). Van de late zomer tot in de herfst produceert de plant dichte, pluimachtige trossen kleine goudgele bloemen bovenop rechtopstaande, donzige stengels die 60-180 cm hoog worden. De plant is zeer aantrekkelijk voor bijen, vlinders en andere bestuivers en verspreidt zich gemakkelijk via kruipende wortelstokken en zelfuitzaaiing, waardoor er opvallende kolonies ontstaan in weiden, borders en verwilderde tuinen. Ondanks zijn reputatie is dit niet de boosdoener achter hooikoorts - het zware, plakkerige stuifmeel wordt door insecten verspreid en niet door de wind.
Canadese Guldenroede
Solidago canadensis
Solidago canadensis, algemeen bekend als Canadese Guldenroede, is een robuuste, inheemse Noord-Amerikaanse vaste plant uit de familie Asteraceae. De plant produceert opvallende, boogvormige pluimen van felgele bloemen van laat in de zomer tot in de herfst, wat een spectaculair schouwspel oplevert in weides, prairies en verwilderde tuinen. De soort verspreidt zich snel via rizomen en zelfzaaiing en is zeer geliefd bij bestuivers zoals bijen, vlinders en vogels.
reuzengoudroede
Solidago gigantea
Reuzengoudroede (Solidago gigantea) is een krachtige kruidachtige vaste plant uit de familie Asteraceae, afkomstig uit Noord-Amerika. De plant kan tot ruim twee meter hoog worden en produceert grote pluimen van kleine goudgele bloempjes van late zomer tot herfst. Ze wordt veel gekweekt als sierplant en gewaardeerd om haar geneeskrachtige eigenschappen, maar staat buiten haar natuurlijke verspreidingsgebied bekend als een agressieve verspreider.
Melkdistel
Sonchus
Sonchus is een geslacht van eenjarige, tweejarige en soms overblijvende kruiden uit de composietenfamilie (Asteraceae), in de volksmond bekend als melkdistels. Ze vormen een wortelrozet van zachte, diep ingesneden bladeren met stekelige randen en produceren holle stengels met melksap, bekroond door kleine gele bloemen die op paardenbloemen lijken. De melkdistel is wijdverspreid als spontane plant in tuinen en velden op alle continenten; hij is eetbaar, groeit snel en verdraagt arme gronden en verstoorde terreinen goed.
Gekroesde melkdistel
Sonchus asper
Een eenjarige of tweejarige kruidachtige plant uit de composietenfamilie (Asteraceae), oorspronkelijk afkomstig uit het Middellandse Zeegebied. Sonchus asper is een algemeen voorkomend onkruid, maar ook een waardevolle eetbare en medicinale plant. De plant heeft holle, rechtopstaande stengels die een hoogte van 30 tot 150 cm bereiken, afwisselende bladeren met stekelige randen en gele bloemen die lijken op die van de paardenbloem. De plant bevat plakkerig wit melksap. De jonge bladeren zijn rauw of gekookt eetbaar en bieden vitaminen (niacine, ascorbinezuur, thiamine, riboflavine) en mineralen (calcium, ijzer, zink, kalium, magnesium).
Gewone melkdistel
Sonchus oleraceus
De gewone melkdistel (Sonchus oleraceus) is een eenjarig kruid uit de composietenfamilie (Asteraceae), oorspronkelijk afkomstig uit Europa en West-Azië en inmiddels wereldwijd genaturaliseerd. De plant groeit snel op verstoorde gronden, langs wegbermen en in moestuinen, en kan een hoogte van 1,4 m bereiken. De gele bloemen trekken bijen en zweefvliegen aan, en de jonge bladeren zijn eetbaar en rijk aan vitamine C.
Honingboom
Sophora japonica
De Honingboom (Sophora japonica, syn. Styphnolobium japonicum) is een bladverliezende boom uit de vlinderbloemenfamilie (Fabaceae), oorspronkelijk afkomstig uit China en Korea, die in Japan al lange tijd rond tempels en keizerlijke tuinen wordt gekweekt. Hij bereikt een hoogte van 15 – 25 m, heeft een breed uitwaaierende kroon en onevengeveerde bladeren bestaande uit 7 tot 17 deelblaadjes. In de zomer (juli – augustus) bloeit hij met roomwitte, licht geurende bloemen in lange pluimen die zeer geliefd zijn bij bijen. Dankzij zijn tolerantie voor droogte, stedelijke vervuiling en vorst (zones 4a – 8b) wordt hij vaak aangeplant als straat- en parkboom. Vanwege de langzame, krachtige groei, dikke schors en het vermogen om oude, sculpturale stammen te vormen, is het een populaire soort voor bonsai.
Kōwhai
Sophora microphylla
De kōwhai (Sophora microphylla) is een groenblijvende boom die inheems is in Nieuw-Zeeland, waar hij groeit van kustgebieden tot lagere berggebieden. In cultuur bereikt hij een hoogte van 4 tot 8 meter (tot 25 meter in het wild), met geveerde bladeren bestaande uit kleine deelblaadjes en hangende takken. In het voorjaar produceert hij trossen opvallende, hangende gele bloemen, die worden beschouwd als de onofficiële nationale bloem van het land. Alle delen, vooral de zaden, zijn giftig omdat ze de alkaloïde cytisine bevatten.
Dwerg-Kowhai
Sophora prostrata
Sophora prostrata is een kleine, langzaam groeiende groenblijvende struik die inheems is in de droge heuvelgebieden van het Zuidereiland van Nieuw-Zeeland. De plant wordt gewaardeerd om zijn dichte wirwar van draadachtige, zigzagvormige takken en minuscule samengestelde blaadjes. In de late winter tot het voorjaar produceert hij trossen buisvormige, vlinderbloemige gele bloemen die het bredere kowhai-geslacht zijn Maori-naam gaven, wat "geel" betekent. Het stijve, in elkaar grijpende takkenpatroon (divaricatie) wordt beschouwd als een evolutionaire verdediging tegen begrazing door de inmiddels uitgestorven moa. Populair als solitaire struik, lage haag of bonsai-onderwerp; de plant verdraagt kustwind en arme bodems zodra hij gevestigd is, maar heeft volle zon en een uitstekende afwatering nodig om goed te gedijen.
Siberische lijsterbesspirea
Sorbaria sorbifolia
Sorbaria sorbifolia is een krachtige, uitlopervormende bladverliezende struik uit de rozenfamilie (Rosaceae), inheems in de gematigde bossen van Siberië, het Russische Verre Oosten, Noord-China, Korea en Japan. Het vormt een opgaande, meerstammige heuvel van varenachtige, geveerde bladeren die lijken op het blad van de lijsterbes, in de vroege tot middenzomer bekroond met dichte, piramidale pluimen van kleine witte bloemen die bijen en andere bestuivers aantrekken. Extreem winterhard en aanpasbaar, wordt het gewaardeerd in noordelijke tuinen voor erosiebestrijding, massabeplantingen en informele hagen, hoewel de verspreidende worteluitlopers betekenen dat het ruimte nodig heeft om te woekeren of regelmatige afsteking.
Sorbaronia
Sorbaronia fallax
× Sorbaronia fallax is een bladverliezende, winterharde intergenerieke hybride struik of kleine boom — een kruising tussen de zwarte appelbes (Aronia melanocarpa) en de wilde lijsterbes (Sorbus aucuparia). De plant wordt doorgaans 2,5 tot 4 meter hoog met een vergelijkbare breedte, en heeft bredere bladeren en merkbaar grotere vruchten dan de wilde Aronia. In het voorjaar verschijnen er trossen wit-roze bloemen, gevolgd door donkerrood-paarse tot blauwe bessen die rijpen in de nazomer tot de herfst; het blad kleurt rood, oranje en geel voordat het afvalt. De plant is tetraploïde en zelfbestuivend, waardoor een enkel exemplaar vrucht kan dragen zonder bestuivingspartner. De soort werd op grote schaal gekweekt in de voormalige Sovjet-Unie, naar verluidt voortgekomen uit veredelingswerk in het begin van de 20e eeuw door de Russische pomoloog Ivan Michurin.
Wilde lijsterbes
Sorbus aucuparia
De wilde lijsterbes is een winterharde loofboom die veel voorkomt in Europa en Nederland, en een hoogte bereikt van 5 tot 15 meter. In mei bloeit de boom met geurige, geelwitte bloemschermen, en in de herfst is de boom versierd met oranjerode bessenclusters die een belangrijke voedselbron vormen voor vogels. De lijsterbes was een heilige boom voor de oude Finnen en is de provinciale plant van Noord-Savo; hij verdraagt zowel arme als voedselrijke standplaatsen uitstekend.
Sorgo
Sorghum bicolor
Sorgo (Sorghum bicolor) is een snelgroeiend, eenjarig of meerjarig graangewas, oorspronkelijk afkomstig uit Afrika, met name de regio die Ethiopië en Soedan omvat. Het wordt al duizenden jaren verbouwd en is tegenwoordig het vijfde meest geproduceerde graan ter wereld, gebruikt als menselijk voedsel, veevoer, voor de productie van ethanol en zelfs als sierplant in sommige tuincultivars. De robuuste stengels kunnen tot 4 meter hoog worden, bekroond met een terminale pluim met zaden die variëren van wit tot roodbruin.
Johnson-gras
Sorghum halepense
Johnson-gras (Sorghum halepense) is een invasief overblijvend gras afkomstig uit het oostelijke Middellandse Zeegebied en het Midden-Oosten, dat in meer dan 50 landen is ingeburgerd. Het groeit rechtopstaand en krachtig tot een hoogte van 2,4 meter, met lancetvormige bladeren tot 60 cm lang die een kenmerkende witte middennerf hebben. In de zomer en herfst produceert het paarse of koperbruine pluimen. Het verspreidt zich agressief via dikke wortelstokken en overvloedige zaden, waarbij het inheemse vegetatie verdringt en de opbrengst van gewassen zoals maïs en soja aanzienlijk vermindert. Alle vegetatieve weefsels bevatten het cyanogene glycoside dhurrine, waardoor het ERNSTIG GIFTIG is voor vee, vooral onder stressomstandigheden.
Egelskop
Sparganium
Sparganium, algemeen bekend als egelskop, is een geslacht van overblijvende water- en moerasplanten afkomstig uit gematigde streken van het noordelijk halfrond. Het groeit uit kruipende wortelstokken, met smalle, lintvormige bladeren en stekelige, bolvormige bloeiwijzen die doen denken aan kleine egels. Het is ideaal voor vijverranden, moerastuinen en wetlandherstelprojecten, en speelt een belangrijke ecologische rol door water te filteren, oevers te stabiliseren en voedsel en onderdak te bieden aan watervogels.
De perfecte plant vinden
Onze plantengids helpt je ideale soorten te vinden voor jouw ervaringsniveau en het seizoen.
Blader op Moeilijkheid, Seizoen en Meer
Gebruik de filters hieronder om deze catalogus te verfijnen op verzorgingsniveau, seizoen, omgeving, of zoek direct op naam. Elk filter leidt naar een lijst die is afgestemd op jouw kweekomstandigheden.