Aloe vera

Morfologie

Cristiano, Murillo-Amador & De Lucia (2016). Propagation Techniques and Agronomic Requirements for the Cultivation of Barbados Aloe (Aloe vera (L.) Burm. F.) — A Review. Frontiers in Plant Science 7:1410, Frontiers Media · doi.org/10.3389/fpls.2016.01410 · 2026-09-01

Overblijvende vetplant die een basale bladrozet vormt. De nieuwe bladeren ontspringen uit het midden van het rozet naar boven. In commerciële teelt meten de geoogste volgroeide bladeren 60 tot 80 cm in lengte en ongeveer 8 tot 10 cm in breedte aan de basis. De bloemstengel komt uit het midden van de basale bladeren en draagt gele bloemen. De vrucht is driehoekig van vorm en bevat meerdere zaden.

Voortplanting en vermeerdering

Cristiano, Murillo-Amador & De Lucia (2016). Propagation Techniques and Agronomic Requirements for the Cultivation of Barbados Aloe (Aloe vera (L.) Burm. F.) — A Review. Frontiers in Plant Science 7:1410, Frontiers Media · doi.org/10.3389/fpls.2016.01410 · 2026-09-01

De soort is over het algemeen zelfincompatibel: de zaden zijn alleen vruchtbaar wanneer ze het resultaat zijn van kruisbestuiving, wat een hoge heterogeniteit oplevert in uit zaad verkregen populaties. Daarom gebruikt de traditionele vermeerdering zijscheuten en wortelstokstekken; elke moederplant produceert drie tot vier zijscheuten per groeiseizoen. Uit zaad verkregen planten hebben twee tot vier jaar nodig om oogstgrootte te bereiken, en de levensduur van de plant is ongeveer 12 jaar.

Ecofysiologie

Cristiano, Murillo-Amador & De Lucia (2016). Propagation Techniques and Agronomic Requirements for the Cultivation of Barbados Aloe (Aloe vera (L.) Burm. F.) — A Review. Frontiers in Plant Science 7:1410, Frontiers Media · doi.org/10.3389/fpls.2016.01410 · 2026-09-01

Ze vertoont crassulaceenzuurmetabolisme (CAM), succulentie en droogteresistentie, kenmerken die teelt in aride en semi-aride gebieden mogelijk maken. Ze wordt beschouwd als een subtropische soort die niet bestand is tegen lage temperaturen. In een experiment op de Golanhoogten in 1995 bereikten de planten commerciële grootte bij een absoluut minimum van −3 °C en tot twee maanden met een temperatuur van 4 °C of lager (Saks en Ish-Shalom-Gordon, 1995, aangehaald in het overzichtsartikel).

Reactie op irradiantie

Páez, Gebre, González & Tschaplinski (2000). Growth, soluble carbohydrates, and aloin concentration of Aloe vera plants exposed to three irradiance levels. Environmental and Experimental Botany 44(2):133–139, Elsevier · doi.org/10.1016/S0098-8472(00)00062-9 · 2026-09-01

In een experiment met vegetatief vermeerderde planten die 12 tot 18 maanden onder drie irradiantieniveaus werden geteeld (volle zon, 30% en 10% van het volle licht), produceerden de planten in volle zon talrijkere en grotere okselscheuten, met het dubbele van de totale droge massa van de planten in halfschaduw. Halfschaduw verhoogde het aantal en de lengte van de bladeren van de hoofdscheut, maar de droge bladmassa bleef op 66% van die in volle zon. In diepe schaduw bedroeg de totale droge massa 8,6% van die in volle zon, en de droge wortelmassa daalde tot 13%.

Samenstelling van de gel en gebruik

Cristiano, Murillo-Amador & De Lucia (2016). Propagation Techniques and Agronomic Requirements for the Cultivation of Barbados Aloe (Aloe vera (L.) Burm. F.) — A Review. Frontiers in Plant Science 7:1410, Frontiers Media · doi.org/10.3389/fpls.2016.01410 · 2026-09-01

Het bladmesofyl, bekend als aloëgel, wordt industrieel verwerkt om derivaten te verkrijgen. Tot de meest representatieve biomoleculen behoren oplosbare suikers, anthrachinonen, β-polysachariden, aminozuren, vitaminen, glycoproteïnen en enzymen. De bladextracten worden gebruikt in farmaceutische, cosmetische en voedingsbereidingen, en ook als vers voedsel. Het overzichtsartikel schat de jaarlijkse markt voor het succulente bladweefsel op 13 miljard dollar (Grace et al., 2015), waarbij de Verenigde Staten 65% en India en China elk 10% voor hun rekening nemen.

Gelijkende soorten

PlantZAfrica — Aloe arborescens, South African National Biodiversity Institute (SANBI) · pza.sanbi.org/aloe-arborescens · 2026-09-01

Aloe arborescens, de "krantz aloe" van Zuid-Afrika, verschilt van Aloe vera in habitus: ze vormt een meerkoppige struik van 2 tot 3 m hoog, met grijsgroene bladeren in rozetten en randen bezet met opvallende bleke tanden. De bloeiwijzen, over het algemeen onvertakt, verschijnen in overvloed in de koude wintermaanden (mei tot juli op het zuidelijk halfrond), met overwegend donkeroranje bloemen, waarbij gele vormen voorkomen.