2332 Łatwe rośliny | Przewodnik 2026 - Strona 24
Odkryj 2332 łatwe rośliny do swojego ogrodu. Kompletny przewodnik pielęgnacyjny.
2332 Łatwe rośliny
Wyświetlanie 829-864 z 2332
Lak pospolity
Erysimum × cheiri
Erysimum × cheiri, znany jako lak pospolity, to pachnący półkrzew z rodziny kapustowatych (Brassicaceae), pochodzący z regionu Morza Egejskiego w Grecji i szeroko rozpowszechniony w całej Europie. Zazwyczaj uprawiany jako roślina dwuletnia, w pierwszym roku tworzy zwarte rozety wąskich, lancetowatych, szarozielonych liści, a od wiosny do wczesnego lata wytwarza obfite grona czteropłatkowych kwiatów w odcieniach żółci, pomarańczu, czerwieni, bordowego i fioletu. Kwiaty wydzielają bogaty, słodki i korzenny zapach, który intensyfikuje się wieczorem, co czyni laka klasycznym elementem ogrodów wiejskich. Roślina najlepiej rośnie na dobrze przepuszczalnych, lekko zasadowych glebach i toleruje suche, kamieniste warunki – historycznie często zasiedlała stare mury i szczeliny w murach, skąd pochodzi jej angielska nazwa (wallflower). Wszystkie części rośliny zawierają cheirantynę, glikozyd nasercowy, i są toksyczne w przypadku spożycia w większych ilościach.
Koralowiec Indyjski
Erythrina variegata
Erythrina variegata, powszechnie znana jako Koralowiec Indyjski lub Pazur Tygrysa, to duże tropikalne drzewo z rodziny bobowatych (Fabaceae). Rodzime dla tropikalnej Azji i Pacyfiku, słynie z efektownych groniastych kwiatostanów w szkarłatno-czerwonej barwie, które pojawiają się przed rozwojem nowych liści lub równocześnie z nimi. Szybko rosnące, zdolne osiągnąć 27 metrów wysokości, jest powszechnie sadzone jako ozdobne drzewo cieniodajne, żywy płot oraz w systemach agroleśniczych. Drzewo posiada również duże znaczenie w tradycyjnej medycynie kultur Azji Południowej i Południowo-Wschodniej.
Mak kalifornijski
Eschscholzia californica
Eschscholzia californica, powszechnie znana jako mak kalifornijski, to jednoroczna lub wieloletnia roślina dziko rosnąca, pochodząca z zachodnich Stanów Zjednoczonych i Meksyku. Wydaje żywe kwiaty w odcieniach pomarańczu, żółci, czerwieni i bieli od wiosny do lata. Jako oficjalny kwiat stanowy Kalifornii, jest ceniona za tolerancję na suszę, niskie wymagania pielęgnacyjne oraz zachwycający efekt wizualny w ogrodach i nasadzeniach naturalistycznych.
Eukaliptus górski
Eucalyptus gunnii
Eucalyptus gunnii, znany jako eukaliptus górski lub eukaliptus Gunna, to szybko rosnące wiecznie zielone drzewo pochodzące z Tasmanii w Australii. Jego zaokrąglone, srebrzystoniebieskie młodociane liście sprawiają, że jest bardzo ceniony w kompozycjach florystycznych i architekturze krajobrazu. Jest to jeden z najbardziej mrozoodpornych gatunków eukaliptusa, wytrzymujący temperatury do -18°C.
Eugenia karłowata
Eugenia mattosii
Eugenia mattosii, powszechnie znana jako eugenia karłowata, to wiecznie zielony krzew pochodzący z Brazylii, należący do rodziny mirtowatych (Myrtaceae). Charakteryzuje się gęstym, zwartym ulistnieniem z małymi, owalnymi, błyszczącymi liśćmi, które w młodości przybierają czerwonawe odcienie, a w miarę dojrzewania ciemnieją do głębokiej zieleni. Wiosną i latem roślina wydaje delikatne białe kwiaty, z których wyrastają małe, kuliste, ciemnoczerwone owoce. Owoce są jadalne, mają lekko kwaśny smak i są bardzo atrakcyjne dla ptaków. Ze względu na kontrolowany wzrost i małe liście jest jednym z najcenniejszych gatunków stosowanych w sztuce bonsai oraz w zagospodarowaniu małych przestrzeni.
Syzygium wiechowate
Eugenia myrtifolia
Wiecznie zielony krzew o brązowym, zielonym i czerwonym ulistnieniu, który wiosną i latem wytwarza delikatne białe kwiaty, a następnie jadalne, purpurowo-czerwone owoce. W uprawie osiąga wysokość 4-6 metrów. Pochodzi z wilgotnych obszarów wschodniej Australii. Bardzo ceniony jako drzewo ozdobne, żywopłot oraz do formowania topiarów. Nietoksyczny dla zwierząt domowych i ludzi.
Wiśnia surinamska
Eugenia uniflora
Wiśnia surinamska (Eugenia uniflora) to wiecznie zielone drzewo owocowe pochodzące z Lasu Atlantyckiego Ameryki Południowej, rosnące na terenie Brazylii, Argentyny, Urugwaju i Paragwaju. Słynie z charakterystycznych małych owoców – głęboko żebrowanych, zmieniających barwę od zielonej przez pomarańczową aż po głęboką czerwień lub niemal czerń w pełnej dojrzałości – o słodko-kwaśnym, żywicznym smaku. Drzewo wydaje grona pachnących białych kwiatów wiosną i jesienią, a jego błyszczące liście wydzielają korzenny, żywiczny aromat po roztarciu. Zarówno owoce, jak i liście mają istotne właściwości lecznicze uznawane przez medycynę tradycyjną i współczesną naukę.
Eulychnia castanea
Eulychnia castanea
Pochodząca z suchych wybrzeży północnego i środkowego Chile, między Los Molles a pasmem górskim Talinay, Eulychnia castanea to wolno rosnący kaktus kolumnowy, który w swoim naturalnym siedlisku na pustyni nadmorskiej tworzy płożące kępy o średnicy kilku metrów, przetrwając dzięki mgłom morskim (camanchaca) w jednym z najsuchszych regionów planety. Szarozielone łodygi z 6 do 8 żebrami i cierniami o barwie od brązowej do żółtawej, latem wydają pachnące białe kwiaty oraz żółto-zielone owoce o śluzowatym miąższu i lekko kwaśnym smaku. Odmiana 'Varispiralis', o spiralnych lub grzebieniastych pędach, jest niezwykle ceniona przez kolekcjonerów.
Trzmielina
Euonymus
Trzmielina (Euonymus) to zróżnicowany rodzaj obejmujący ponad 130 gatunków krzewów, małych drzew i pnączy z rodziny Celastraceae, rodzimy dla umiarkowanych stref klimatycznych Azji, Europy i Ameryki Północnej. Te wytrzymałe rośliny ozdobne są cenione za dekoracyjność przez cały rok: gatunki zimozielone, jak trzmielina japońska, tworzą gęste żywopłoty i efektowne, pstrolistne ulistnienie; formy okrywowe, jak trzmielina Fortune'a, chętnie rozprzestrzeniają się na skarpach i rabatach, natomiast liściasty gatunek Euonymus alatus (płonący krzew) zachwyca spektakularnym szkarłatnym kolorem jesiennym. Uwaga: wszystkie części rośliny są umiarkowanie toksyczne po spożyciu.
Trzmielina oskrzydlona
Euonymus alatus
Trzmielina oskrzydlona (Euonymus alatus) to krzew liściasty pochodzący z Syberii, Chin, Japonii i Korei, ceniony za korkowe „skrzydełka” biegnące wzdłuż jego pędów oraz za liście, które każdej jesieni przybierają jaskrawy szkarłatno-czerwony kolor. Dorasta do zaokrąglonego, średnio zwartego krzewu o wysokości i szerokości 4,5-6 m w pełnej dojrzałości, z niepozornymi zielonkawo-żółtymi kwiatami późną wiosną, po których następują małe czerwono-pomarańczowe torebki nasienne, pękające jesienią. Jest wytrzymała, łatwo adaptuje się do wielu gleb i dobrze znosi warunki miejskie, co uczyniło ją podstawą krajobrazu – choć obecnie jest uważana za gatunek inwazyjny w niektórych częściach wschodnich i centralnych Stanów Zjednoczonych, dlatego ogrodnicy w tych regionach powinni sprawdzić lokalne wytyczne przed sadzeniem.
Trzmielina Fortune'a
Euonymus fortunei
Euonymus fortunei, powszechnie znana jako trzmielina Fortune'a, to wiecznie zielona, drzewiasta liana i roślina okrywowa pochodząca ze wschodniej Azji (Chin, Korei i Japonii). Jest niezwykle adaptacyjna – może wspinać się po ścianach i drzewach na wysokość do 10 metrów lub tworzyć gęste, niskie dywany roślinne. Jej skórzaste, błyszczące liście zachowują zieloną barwę przez cały rok; dostępnych jest wiele popularnych odmian o pstrych liściach. OSTRZEŻENIE: Wszystkie części tej rośliny są toksyczne dla ludzi, kotów i psów – spożycie może powodować problemy sercowo-naczyniowe i żołądkowo-jelitowe.
Sadziec
Eupatorium
Sadziec (Eupatorium) to zróżnicowany rodzaj wieloletnich roślin zielnych z rodziny astrowatych, obejmujący tak znane gatunki jak sadziec konopiasty (Eupatorium cannabinum), rodzimy dla Europy i Azji, oraz sadziec przerośnięty (Eupatorium perfoliatum), pochodzący z Ameryki Północnej. Te dorodne rośliny wytwarzają gęste, płaskie baldachogrona drobnych, puszystych kwiatów w kolorze białym, różowym i fioletowym, które są niezwykle atrakcyjne dla motyli, pszczół i innych zapylaczy. Osiągając zazwyczaj 1–1,5 metra wysokości, sadziec najlepiej czuje się w wilgotnych, bogatych w próchnicę glebach i toleruje podmokłe tereny, co czyni go idealnym wyborem do ogrodów deszczowych, na obrzeża stawów oraz do naturalistycznych rabat. Rodzaj ten ma bogatą historię etnobotaniczną: sadziec przerośnięty był szeroko stosowany przez rdzennych Amerykanów i kolonialnych lekarzy w leczeniu gorączki i grypy, podczas gdy sadziec konopiasty od wieków gości w europejskim ziołolecznictwie.
Wilczomlecz olbrzymi
Euphorbia × lomii
Euphorbia × lomii to hybryda wilczomlecza lśniącego, będąca krzyżówką Euphorbia milii i Euphorbia lophogona. Jest ceniona za swoje grube, kolczaste łodygi, duże liście oraz barwne podsadki o rozmiarach większych niż przeciętne. Rośnie jako rzeźbiarski krzew sukulentowy odporny na suszę, najlepiej czuje się w nasłonecznionych miejscach, odwdzięczając się za dobre oświetlenie kwitnieniem niemal przez cały rok.
Pustynna Świeca
Euphorbia abyssinica
Euphorbia abyssinica, powszechnie znana jako Pustynna Świeca, to okazałe kolumnowe sukulentowe drzewo pochodzące z suchych wyżyn Etiopii i Erytrei, rosnące na wysokościach od 840 do 2400 metrów n.p.m. Może osiągać do 9 metrów wysokości i jest często mylona z kaktusem. Roślina wytwarza silnie toksyczny biały sok mleczny, który powoduje poważne podrażnienia skóry oraz ryzyko utraty wzroku w przypadku kontaktu z oczami. Idealna do ogrodów kserofitycznych i suchych założeń ogrodowych.
Patyczak
Euphorbia bicompacta
Euphorbia bicompacta, popularnie znana jako Patyczak, to krzewiasta sukulent pochodząca ze wschodniej Afryki, naturalnie występująca w Tanzanii, Rwandzie i Kenii. Należąca do rodziny wilczomleczowatych (Euphorbiaceae), gatunek ten może osiągnąć do 7 metrów wysokości w swoim naturalnym środowisku, choć w uprawie domowej rzadko przekracza 1 do 2 metrów. Jej wyprostowane, mięsiste łodygi o jasnozielonym kolorze nadają jej geometryczny i elegancki wygląd. Odmiana rubra (Euphorbia bicompacta var. rubra), bardzo popularna jako roślina doniczkowa w Europie i USA, ma łodygi i liście w czerwonawych odcieniach, co czyni ją jeszcze bardziej ozdobną. Mleczny lateks wydzielany przez roślinę jest toksyczny i żrący — zawsze należy używać rękawiczek podczas jej pielęgnacji. W swoim kraju pochodzenia lateks jest tradycyjnie stosowany w medycynie do zwalczania kleszczy u bydła.
Głowa Meduzy
Euphorbia caput-medusae
Głowa Meduzy (Euphorbia caput-medusae) to niezwykła sukulentna roślina pochodząca z Przylądka Zachodniego w Południowej Afryce. Charakteryzuje się krótkim, przysadzistym pędem centralnym, z którego promieniście rozchodzą się liczne, wężowate gałęzie — ściśle przypominające serpentynowe loki mitologicznej Meduzy. Należąc do rodziny wilczomleczowatych (Euphorbiaceae), jest ceniona jako wyjątkowa roślina ozdobna w ogródkach skalnych, pojemnikach i kolekcjach sukulentów na całym świecie.
Wilczomlecz śródziemnomorski
Euphorbia characias
Wilczomlecz śródziemnomorski (Euphorbia characias) to wytrzymała, zimozielona półkrzewinka pochodząca ze skalistych, nasłonecznionych zboczy basenu Morza Śródziemnego. Tworzy gęste kępy wzniesionych łodyg pokrytych wąskimi, niebieskozielonymi liśćmi, zwieńczonych późną zimą i wczesną wiosną efektownymi, limonkowozielonymi kwiatostanami. Każda część rośliny wydziela mleczny lateks po przecięciu, który jest substancją drażniącą skórę i oczy, dlatego należy ją obsługiwać w rękawiczkach. Ceniona przez ogrodników za tolerancję na suszę i architektoniczną obecność, po zadomowieniu doskonale radzi sobie bez specjalnej pielęgnacji.
Euforbia Karaibska
Euphorbia cotinifolia
Euphorbia cotinifolia, powszechnie znana jako Euforbia Karaibska lub Tropikalny Dymowiec, to efektowny krzew ozdobny pochodzący z Meksyku oraz Ameryki Środkowej i Południowej. Ceniona za głęboko bordowo-czerwone ulistnienie, należy do rodziny Euphorbiaceae i może osiągać do 4,5 m wysokości jako krzew lub do 9 m jako drzewo w optymalnych warunkach. Mleczny biały sok jest wysoce toksyczny i wymaga stosowania rękawic ochronnych podczas pracy z rośliną. Jest szeroko uprawiana w ogrodach tropikalnych i subtropikalnych ze względu na swój wyrazisty efekt wizualny.
Wilczomlecz różnobarwny
Euphorbia cyathophora
Euphorbia cyathophora, powszechnie nazywana wilczomleczem różnobarwnym lub wilczomleczem pstrym, to roślina zielna z rodziny wilczomleczowatych, bliski krewny klasycznej gwiazdy betlejemskiej. Jej górne liście rozwijają żywe czerwone plamy u nasady, które imitują kolorowe przylistki, podczas gdy prawdziwe kwiaty to drobne zielone struktury zwane cyathiami. Pochodząca z obu Ameryk, jest to wytrzymała, szybko rosnąca roślina dobrze nadająca się do słonecznych ogrodów i obrzeży. Wszystkie części rośliny wydzielają mleczny sok lateksowy po przecięciu, który jest toksyczny i może podrażniać skórę i oczy.
Wilczomlecz Davida
Euphorbia davidii
Wilczomlecz Davida (Euphorbia davidii) to jednoroczne ziele z rodziny wilczomleczowatych (Euphorbiaceae), rodzime dla południowo-środkowych Stanów Zjednoczonych i Meksyku, obecnie zadomowione w Europie, Ameryce Południowej i Australii. Osiąga do 61 cm wysokości, rosnąc w pełnym słońcu i przepuszczalnej glebie. Jak wszystkie wilczomlecze, wytwarza mlecznobiały lateks, który jest silnie toksyczny i drażniący dla skóry, oczu oraz błon śluzowych ludzi, kotów i psów.
Wilczomlecz Decarya'ego
Euphorbia decaryi
Euphorbia decaryi to rzadki, zwarty sukulent kaudeksowy endemiczny dla Madagaskaru. Należy do rodziny Euphorbiaceae i wytwarza zgrubiałą podstawę (kaudeks) magazynującą wodę, faliste łodygi oraz teksturowane szarozielone liście. Rośnie wyjątkowo wolno i jest wysoko ceniony przez kolekcjonerów sukulentów i roślin madagaskarskich na całym świecie.
Wilczomlecz ząbkowany
Euphorbia dentata
Euphorbia dentata, znana jako wilczomlecz ząbkowany, wilczomlecz pajęczy lub mlecznik, to jednoroczna roślina letnia z rodziny wilczomleczowatych (Euphorbiaceae), pochodząca z centralnych i wschodnich Stanów Zjednoczonych, aż po północno-wschodni Meksyk i Gwatemalę. Rośnie na łąkach, poboczach dróg i terenach zmienionych przez człowieka. Charakteryzuje się lancetowatymi liśćmi z ząbkowanymi brzegami oraz mlecznym lateksem, który wydziela się po złamaniu łodygi. Kontakt z sokiem może podrażniać skórę i oczy, dlatego zaleca się używanie rękawiczek podczas manipulacji rośliną.
Głowa Meduzy
Euphorbia flanaganii
Euphorbia flanaganii, znana powszechnie jako głowa Meduzy, to południowoafrykański sukulent z rodziny wilczomleczowatych (Euphorbiaceae). Tworzy niską rozetę szarozielonych, cylindrycznych „macek” wyrastających z grubego centralnego pędu, co przypomina wężowe włosy mitologicznej Meduzy. Jest to roślina wolno rosnąca, uprawiana głównie jako roślina ozdobna w doniczkach. Od późnej zimy do wiosny wytwarza małe, żółte kwiaty (cyjacja). Cała roślina zawiera toksyczny i drażniący sok mleczny (lateks), który wymaga ostrożności podczas pielęgnacji.
Wilczomlecz trawiasty
Euphorbia graminea
Euphorbia graminea, znana powszechnie jako wilczomlecz trawiasty, to roślina zielna lub półkrzew z rodziny wilczomleczowatych (Euphorbiaceae), pochodząca z Meksyku, Ameryki Środkowej oraz części Ameryki Południowej i Karaibów. Osiąga od 10 do 50 cm wysokości, a w dobrych warunkach może dorastać do 1 metra. Jej cienkie i rozgałęzione łodygi podtrzymują naprzeciwległe liście o długości do 4 cm oraz małe kwiatostany (cyjacja) otoczone białymi podsadkami, które tworzą efekt chmury drobnych kwiatów, przypominający gipsówkę. Jest to gatunek dziki, od którego wywodzi się popularna odmiana ozdobna 'Diamond Frost', ceniona za niemal ciągłe kwitnienie. Jak wszystkie wilczomlecze, wytwarza mleczny sok (lateks), który może podrażniać skórę i oczy oraz jest toksyczny w przypadku spożycia.
Synadenium Granta
Euphorbia grantii
Janauba (Euphorbia grantii, synonim Synadenium grantii) to sukulentny krzew z rodziny wilczomleczowatych (Euphorbiaceae), pochodzący z Afryki Wschodniej (Tanzania, Uganda, Rwanda, Burundi i Demokratyczna Republika Konga). Jest szeroko uprawiana jako roślina ozdobna i żywopłotowa ze względu na swój solidny pokrój, mięsiste liście o barwie od zielonej do fioletowej oraz szybki wzrost w ciepłym klimacie. Cała roślina po nacięciu wydziela obfity mleczny lateks, co nadaje jej wiele nazw zwyczajowych i wymaga ostrożności przy pielęgnacji, ponieważ jest on toksyczny i może silnie podrażniać skórę, oczy oraz błony śluzowe.
Wilczomlecz różnolistny
Euphorbia heterophylla
Euphorbia heterophylla, znana powszechnie jako wilczomlecz różnolistny lub dzika poinsecja, to roślina zielna z rodziny wilczomleczowatych (Euphorbiaceae), pochodząca z tropikalnych i subtropikalnych regionów obu Ameryk. Osiąga wysokość od 30 do 100 cm, charakteryzuje się liśćmi o zmiennym kształcie oraz górnymi podsadkami, które przebarwiają się na czerwono, nadając jej walory ozdobne. Wytwarza biały sok mleczny (lateks), który działa drażniąco na skórę i jest toksyczny po spożyciu. Szeroko rozpowszechniona w tropikach, w wielu regionach jest uważana za inwazyjny chwast w uprawach rolniczych.
Roślina astmatyczna
Euphorbia hirta
Euphorbia hirta, powszechnie znana jako roślina astmatyczna, to pantropikalny jednoroczny zioło. Charakteryzuje się owłosionymi, czerwonawymi łodygami oraz naprzeciwległymi, eliptycznymi liśćmi o ząbkowanych brzegach. Roślina zawiera mlecznobiały lateks typowy dla rodzaju Euphorbia. Jest szeroko znana ze swojego zastosowania w tradycyjnej medycynie, szczególnie w leczeniu dolegliwości układu oddechowego i pokarmowego, choć w środowiskach rolniczych jest często uważana za chwast.
Wilczomlecz Diamentowy Szron
Euphorbia hypericifolia
Wilczomlecz Diamentowy Szron (Euphorbia hypericifolia) to delikatna ozdobna roślina jednoroczna, ceniona za subtelne białe przylistki tworzące zwiewny, chmurkowaty efekt. Pochodzi z tropikalnych rejonów Ameryki, od Meksyku po Amerykę Południową, i należy do rodziny Euphorbiaceae. Mleczny sok rośliny jest toksyczny i może podrażniać skórę, oczy oraz błony śluzowe. Szeroko stosowana w donicach, koszach wiszących i rabatach ogrodowych dzięki nieprzerwanemu kwitnieniu od wiosny aż do pierwszych przymrozków.
Drzewo Kandelabr
Euphorbia ingens
Euphorbia ingens, powszechnie znana jako Drzewo Kandelabr, to okazałe sukulentowe drzewo pochodzące z południowej Afryki. W naturalnym środowisku może osiągać ponad 12 metrów wysokości, tworząc wyprostowane, zielone, kolumnowe gałęzie ułożone niczym gigantyczny kandelabr. Jest szeroko uprawiana jako roślina ozdobna w ogrodach tropikalnych i subtropikalnych, a jej popularność jako okazały egzemplarz do wnętrz stale rośnie. OSTRZEŻENIE: mlecznobiały sok jest silnie toksyczny dla ludzi, kotów i psów — zawsze należy obchodzić się z nią w grubych rękawicach i okularach ochronnych.
Wilczomlecz cętkowany
Euphorbia lactea
Euphorbia lactea to sukulentny krzew pochodzący z Indii i Azji Południowo-Wschodniej. Jego kanciaste, kandelabrowe łodygi zdobią charakterystyczne srebrzysto-białe zygzakowate wzory, co czyni go wyjątkowo efektowną rośliną ozdobną. Wydziela mlecznobiały lateks, który jest silnie toksyczny przy kontakcie ze skórą.
Wilczomlecz groszkowy
Euphorbia lathyris
Wilczomlecz groszkowy (Euphorbia lathyris) to dwuletnia roślina z rodziny wilczomleczowatych (Euphorbiaceae), pochodząca z Azji i szeroko naturalizowana w regionach umiarkowanych. W pierwszym roku tworzy rozetę, a w drugim łodygę o wysokości do 1,5 m, pokrytą niebieskozielonymi, lancetowatymi liśćmi ułożonymi w schludne, naprzeciwległe rzędy z bladym nerwem środkowym. Małe, zielone do żółtozielonych kwiaty bez płatków pojawiają się od wiosny do wczesnego lata, po których następują zaokrąglone torebki nasienne przypominające kapary. Jest rośliną architektoniczną i toleruje ubogie, suche gleby, ale każda jej część, zwłaszcza mleczny lateks, jest toksyczna i drażniąca. Uważa się, że odstrasza krety, choć nie jest to udowodnione. Swobodnie się rozsiewa i może stać się chwastem.
Wilczomlecz Madagaskarski
Euphorbia lophogona
Euphorbia lophogona to sukulentowy krzew pochodzący z Madagaskaru. Wyróżnia się wyprostowanymi, kolczastymi łodygami i wytwarza drobne żółtawe kwiaty z białymi lub różowymi przykwiatkami latem. Po nacięciu wydziela silnie toksyczny, mleczny lateks, dlatego wymaga ostrożnego obchodzenia się z rośliną.
Wilczomlecz plamisty
Euphorbia maculata
Euphorbia maculata to płożąca się, tworząca gęste dywany roślina jednoroczna, pochodząca z Ameryki Północnej, a obecnie zadomowiona w wielu częściach świata. Jej małe, naprzeciwległe liście posiadają charakterystyczną, czerwonofioletową plamkę w centralnej części, a czerwonawe, płożące łodygi po przełamaniu wydzielają drażniący, mleczny sok (lateks). Małe, kubeczkowate kwiaty o barwie od zielonkawobiałej do różowej pojawiają się od lata do wczesnej jesieni, a po nich następują owłosione torebki nasienne, które umożliwiają szybki samosiew.
Wilczomlecz mauretański
Euphorbia mauritanica
Euphorbia mauritanica to bezkolcowy, silnie rozgałęziony krzew sukulentowy pochodzący z regionu Karru w RPA i Namibii, gdzie jest jednym z najbardziej rozpowszechnionych wilczomleczy krzewiastych. Jego cylindryczne, cienkie jak ołówki pędy o żółto-zielonym kolorze rosną pionowo z drewniejącej podstawy i mogą osiągać do 1,5 m wysokości. Małe skupiska jaskrawożółtych kwiatów (cyjacjów) pojawiają się na końcach gałęzi od późnej zimy do wiosny. Wszystkie części rośliny zawierają mleczny lateks, który jest drażniący i toksyczny w przypadku kontaktu ze skórą, oczami lub po połknięciu.
Korona Cierniowa
Euphorbia milii
Euphorbia milii to okazały, ciernisty krzew sukulentowy pochodzący z Madagaskaru, ceniony za kolorowe przysadki kwitnące niemal przez cały rok. Pomimo groźnych kolców jest jedną z najłatwiejszych w uprawie kwitnących roślin doniczkowych – doskonale rośnie w jasnym świetle i przy minimalnym podlewaniu. Efektowne przysadki w kolorach czerwonym, różowym, białym lub żółtym otaczają drobne właściwe kwiaty, tworząc żywy spektakl nawet w najbardziej suchych warunkach.
Wilczomlecz neriolistny
Euphorbia neriifolia
Euphorbia neriifolia, powszechnie znana jako wilczomlecz indyjski, to duży, sukulentowy krzew przypominający kaktusa lub małe drzewo, pochodzący z Indii i naturalizowany w Azji Południowo-Wschodniej. Jego grube, pięciokątne, kolczaste gałęzie magazynują wodę przez długie okresy suszy, podczas gdy jego mleczny lateks, historycznie używany w medycynie tradycyjnej, jest toksyczny i drażniący w kontakcie. Wytwarza małe skupiska żółto-zielonych kwiatów z jaskrawoczerwonymi przylistkami i jest popularnie uprawiany jako ozdobny żywopłot lub żywe ogrodzenie.
Czym są Łatwe rośliny?
Łatwe rośliny są idealne dla początkujących lub osób z niewielką ilością czasu na pielęgnację. Te gatunki tolerują błędy przy podlewaniu, zmiany oświetlenia i nie wymagają stałej uwagi. Idealne dla tych, którzy dopiero zaczynają przygodę z roślinami.
Wskazówki dotyczące uprawy Łatwe rośliny
Aby odnieść sukces z łatwe rośliny, pamiętaj: mniej znaczy więcej. Unikaj nadmiernego podlewania, wybierz miejsce z odpowiednim oświetleniem i pozwól glebie wyschnąć między podlewaniami. Większość tych roślin woli być czasem 'zapomniana'.