1411 Łatwe Bezpieczne dla zwierząt | Przewodnik 2026 - Strona 35
Znajdź 1411 łatwy bezpieczne dla zwierząt. Kompletny przewodnik do Twojego ogrodu.
1411 Bezpieczne dla zwierząt o poziomie łatwy
Wyświetlanie 1225-1260 z 1411
Rojnik wapienny
Sempervivum calcareum
Sempervivum calcareum to wieloletni sukulent pochodzenia alpejskiego, bardzo odporny na mróz. Tworzy zwarte rozety mięsistych liści, często z czerwonawymi końcówkami. Pochodzi z wapiennych regionów południowej Europy, jest niezwykle odporny na suszę i dobrze rośnie w ubogich, dobrze przepuszczalnych glebach. Jego intensywne kolory wyróżniają się w ogrodach skalnych i suchych krajobrazach. To doskonały wybór dla początkujących.
Skalnica kaukaska
Sempervivum caucasicum
Sempervivum caucasicum to sukulentowa roślina alpejska tworząca rozetki, rodzima dla gór Kaukazu w Gruzji, Armenii i Rosji. Wytwarza gęste skupiska mięsistych, spiczastych liści ułożonych w zwarte rozety, rozrastając się za pomocą odrostów i tworząc nisko rosnące darnie. Jest niezwykle mrozoodporna – przeżywa temperatury do -34°C – i doskonale rośnie w skalistych, przepuszczalnych glebach przy minimalnej pielęgnacji.
Rojnik Kulisty
Sempervivum globiferum
Sempervivum globiferum, powszechnie znany jako Rojnik Kulisty lub Toczące Kury i Kurczęta, to urokliwy alpejski sukulent rodzimy dla gór Europy Środkowej i Wschodniej. Tworzy zwarte, kuliste rozety mięsistych, zielonych liści, które często czerwienieją pod wpływem stresu. W odróżnieniu od większości rojników, jego odrosty naturalnie odrywają się i przetaczają, zakorzeniając się samodzielnie — stąd pochodzi urocza nazwa potoczna „Toczyradła". Jako roślina monokarpiczna, każda rozeta obumiera po kwitnieniu, lecz szybko zastępowana jest przez liczne potomne rozety.
Rojnik ruski
Sempervivum ruthenicum
Sempervivum ruthenicum, znany jako rojnik ruski, to bardzo odporny sukulent bylinowy z rodziny gruboszowatych (Crassulaceae), pochodzący ze skalistych gór i kamienistych terenów Europy Wschodniej i regionu Kaukazu. Tworzy niskie, zwarte rozety mięsistych, lekko owłosionych liści o bladozielonym kolorze z różowymi końcówkami i wytwarza niezwykłe żółte kwiatostany latem. Niezwykle odporny na suszę i mróz, doskonale rośnie przy minimalnej pielęgnacji w ogrodach skalnych, alpejskich korytach i płytkich donicach.
Rojnik murowy
Sempervivum tectorum
Sempervivum tectorum to mrozoodporna, wiecznie zielona sukulentna roślina tworząca atrakcyjne rozety mięsistych, niebieskozielonych liści z czerwonofioletowymi końcówkami. Rodzimy gatunek europejskich regionów górskich, w tym Alp i Pirenejów, uprawiany od stuleci. Nazwa „Sempervivum” oznacza po łacinie „żyj wiecznie”, co nawiązuje do zdolności rośliny do wytwarzania licznych rozetek potomnych. Nazwa gatunkowa „tectorum” oznacza „dachowy”, ponieważ Rzymianie tradycyjnie sadzili tę roślinę na dachach, wierząc, że chroni budynki przed piorunami.
Sesleria modra
Sesleria caerulea
Sesleria modra to niska, kępiasta, zimozielona trawa ozdobna pochodząca z Europy, w tym z wapiennych muraw i rędzin Wielkiej Brytanii oraz Irlandii. Tworzy gęste, uporządkowane kępy wąskich, łukowato wygiętych liści, które są niebiesko-zielone z wierzchu i błyszczące, ciemnozielone od spodu, co nadaje roślinie charakterystyczny niebiesko-szary odcień. Wiosną tuż ponad liśćmi pojawiają się krótkie, purpurowe kłosy kwiatowe, które w miarę dojrzewania płowieją do barwy jasnobeżowej. Jako wytrzymała, niewymagająca trawa wapieniolubna, jest ceniona w ogrodach za swój zwarty pokrój, całoroczną strukturę oraz tolerancję na ubogie, kamieniste i zasadowe gleby.
Włośnica zielona
Setaria viridis
Setaria viridis, znana jako włośnica zielona, to szybko rosnąca trawa jednoroczna, pochodząca z Eurazji, a obecnie zadomowiona niemal na całym świecie. Tworzy kępy wąskich liści z cienkimi, łukowatymi łodygami, zwieńczonymi cylindrycznymi, miękkimi kłosami przypominającymi lisi ogon. Wyjątkowo łatwo adaptująca się roślina, dobrze rośnie na glebach przekopanych, poboczach dróg i terenach otwartych; jest uznawana za dzikiego przodka prosa. Ze względu na krótki cykl życiowy jest również wykorzystywana jako roślina modelowa w badaniach nad fotosyntezą C4 u traw bioenergetycznych.
Sida wachlarzowata
Sida sp
Sida wachlarzowata (Sida sp.) to rodzaj ziół i półkrzewów z rodziny Malvaceae, obejmujący ponad 170 gatunków rodzimych dla tropikalnych i subtropikalnych regionów obu Ameryk. Rośliny osiągają do 2 metrów wysokości, posiadają owłosione, filcowate łodygi oraz drobne pięciopłatkowe kwiaty w odcieniach żółtego, pomarańczowego lub białego. Kilka gatunków ma długą historię zastosowania w tradycyjnej medycynie Brazylii, Indii i Afryki.
Siderasis brązowy
Siderasis fuscata
Siderasis fuscata, powszechnie znana jako siderasis brązowy, to wieloletnia roślina zielna pochodząca z tropikalnych lasów deszczowych Brazylii. Charakteryzuje się szerokimi, aksamitnymi ciemnozielonymi liśćmi z wyraźnymi fioletowymi spodami, tworzącymi zwartą rozetę. Małe fioletowo-purpurowe kwiaty wyrastają bezpośrednio z liści podczas lata. Doskonała roślina doniczkowa do słabego oświetlenia dla tych, którzy szukają egzotycznego tropikalnego piękna przy minimalnej pielęgnacji.
konopnica pospolita
Silaum silaus
Konopnica pospolita (Silaum silaus) to wieloletnia roślina z rodziny selerowatych (Apiaceae), jedyny przedstawiciel rodzaju Silaum. Występuje w całej Europie aż po zachodnią Syberię, rośnie również w Polsce na wilgotnych, nieużytkowanych łąkach i pastwiskach, na glebach gliniastych, o odczynie neutralnym do lekko zasadowego. Łodyga dorasta do 100 cm wysokości, a drobne, żółtawe kwiaty zebrane są w baldachy, które kwitną od czerwca do sierpnia. Rozgniecione części rośliny wydzielają nieprzyjemny zapach siarkowodoru. Jest uważana za gatunek wskaźnikowy dla starych, tradycyjnie użytkowanych łąk.
Lepnica
Silene
Lepnica (Silene) to największy rodzaj w rodzinie goździkowatych (Caryophyllaceae), obejmujący od około 500 do 900 gatunków roślin zielnych jednorocznych, dwuletnich i wieloletnich. Pochodzą one z umiarkowanych regionów półkuli północnej i wyróżniają się delikatnymi, rurkowatymi kwiatami w odcieniach różu, czerwieni, bieli i fioletu, często z ząbkowanymi płatkami i charakterystycznym, rozdętym kielichem. Wiele gatunków przyciąga motyle i inne zapylacze, co czyni je cennymi roślinami w ogrodach naturalistycznych, na łąkach kwietnych i w ogrodach skalnych.
Rożnik
Silphium
Silfium (Rożnik) to rodzaj wytrzymałych, wieloletnich roślin preriowych z Ameryki Północnej, należących do rodziny astrowatych (Asteraceae). Rodzaj obejmuje około 17–18 gatunków, w tym dobrze znany rożnik przerośnięty (Silphium perfoliatum), roślinę kompasową (Silphium laciniatum) oraz rożnik całolistny (Silphium integrifolium). Te imponujące byliny mogą osiągać do 3 metrów wysokości i wytwarzają jasnożółte, przypominające słoneczniki kwiatostany latem i jesienią. Liście rośliny kompasowej ustawiają się w osi północ-południe, aby zminimalizować utratę wody w intensywnym południowym słońcu, podczas gdy zrośnięte parami liście rożnika przerośniętego tworzą naturalne „kubki”, które zbierają wodę deszczową dla ptaków i owadów. Gatunki Silfium są kluczowe dla bioróżnorodności prerii, przyciągając szeroką gamę zapylaczy, ptaków i owadów.
Simaruba
Simarouba glauca
Simaruba (Simarouba glauca) to szybko rosnące wiecznie zielone drzewo pochodzące z Ameryki Środkowej, Karaibów i południowej Florydy, należące do rodziny simarubowatych (Simaroubaceae). Charakteryzuje się błyszczącymi, pierzastozłożonymi liśćmi, które początkowo mają barwę czerwonopomarańczową, a z czasem stają się ciemnozielone. Wytwarza skupiska małych, żółtych lub kremowobiałych kwiatów kwitnących od późnej zimy do wiosny, po których pojawiają się ciemnofioletowe pestkowce przypominające oliwki. Jest to roślina wysoce adaptacyjna, tolerująca szeroki zakres gleb, suszę, zasolenie oraz trudne warunki po zakorzenieniu, co czyni ją popularnym drzewem cienistym i przyulicznym w ciepłym klimacie. Jej kora i liście mają długą historię zastosowań w medycynie tradycyjnej, szczególnie w leczeniu gorączki i czerwonki.
Stulicha psia
Sisymbrium
Sisymbrium to rodzaj obejmujący około 40 gatunków roślin jednorocznych i dwuletnich z rodziny kapustowatych (Brassicaceae), powszechnie znanych jako stulicha lub ziele śpiewaków. Najbardziej rozpowszechniony gatunek, stulicha psia (Sisymbrium officinale), to roślina ruderalna występująca na terenach przekształconych, przydrożach i żywopłotach, obecna w całej Europie i znaturalizowana w wielu innych regionach. Charakteryzuje się małymi, żółtymi kwiatami o czterech płatkach i cienkimi łuszczynami nasiennymi. Historycznie nazywana „zielem śpiewaków”, była stosowana w celu łagodzenia chrypki oraz ochrony głosu śpiewaków i mówców.
Kolcorośl szorstka
Smilax aspera
Smilax aspera, powszechnie znana jako kolcorośl szorstka lub sarsaparyla, to zimozielone, kolczaste pnącze pochodzące z basenu Morza Śródziemnego, południowej Europy i Afryki Północnej. Za pomocą wąsów czepnych wspina się po krzewach, murach i pergolach, osiągając od 1 do 4 metrów długości. Jej zdrewniałe, zygzakowate łodygi oraz skórzaste, sercowate liście są uzbrojone w małe kolce. Od września do listopada roślina wytwarza grona drobnych, intensywnie pachnących, zielonkawobiałych kwiatów, z których powstają czerwone jagody, czerniejące po dojrzeniu.
Argentyński Biały Kaktus Pochodni
Soehrensia candicans
Argentyński Biały Kaktus Pochodni (Soehrensia candicans) to kolumnowy kaktus pochodzący z północnej Argentyny, słynący ze spektakularnych, dużych, białych, aromatycznych kwiatów kwitnących nocą. Tworzy rozłożyste kępy o szerokości do 3 m, a poszczególne pędy osiągają 60 cm wysokości. Wytrzymały, odporny na suszę i mróz do -6°C, doskonale sprawdza się w ogrodach skalnych i ogrodach kserofitycznych.
Łzy Dziecka
Soleirolia soleirolii
Soleirolia soleirolii, powszechnie znana jako Łzy Dziecka, to nisko rosnąca, darniująca bylina pochodząca z zachodnich wysp śródziemnomorskich – Korsyki i Sardynii. Tworzy gęsty dywan drobnych, zaokrąglonych liści na delikatnych, nitkowatych łodygach, nadając roślinie bujny, mchopodobny wygląd. Wiosną i latem pojawiają się drobne białe kwiaty. Popularna jako roślina okrywowa, terrariowa i doniczkowa – najlepiej rośnie w wysokiej wilgotności i przy równomiernym nawilżeniu podłoża.
Nawłoć
Solidago
Nawłoć, znana powszechnie jako złota rózga, to rodzaj bylin z rodziny astrowatych, pochodzących głównie z Ameryki Północnej. Tworzy wzniesione kępy o sztywnych łodygach i gęstych wiechach złocistych kwiatów, które pojawiają się pod koniec lata i jesienią, przyciągając pszczoły, motyle i inne zapylacze.
Nawłoć wysoka
Solidago altissima
Nawłoć wysoka (Solidago altissima) to energiczna, kłączowa bylina, dziki kwiat pochodzący z Ameryki Północnej i członek rodziny astrowatych (Asteraceae). Od późnego lata do jesieni wytwarza gęste, pióropuszowate skupiska małych, złocistożółtych kwiatów na wzniesionych, omszonych łodygach osiągających 60-180 cm wysokości. Bardzo atrakcyjna dla pszczół, motyli i innych zapylaczy, łatwo rozprzestrzenia się przez pełzające kłącza i samosiew, tworząc okazałe kolonie na łąkach, rabatach i w ogrodach naturalistycznych. Mimo swojej reputacji, nie jest przyczyną kataru siennego – jej ciężki, lepki pyłek jest przenoszony przez owady, a nie wiatr.
Nawłoć kanadyjska
Solidago canadensis
Solidago canadensis, powszechnie znana jako nawłoć kanadyjska, to krzepka, wieloletnia roślina dzika rodzima dla Ameryki Północnej, należąca do rodziny astrowatych (Asteraceae). Od późnego lata do jesieni tworzy efektowne łukowate wiechy jasnożółtych kwiatów, stanowiąc spektakularną ozdobę łąk, prerii i ogrodów naturalistycznych. Szybko się rozprzestrzenia za pomocą kłączy i samosiewu; jest uwielbiana przez zapylacze, w tym pszczoły, motyle i ptaki.
nawłoć olbrzymia
Solidago gigantea
Nawłoć olbrzymia (Solidago gigantea) to silnie rosnąca bylina zielna z rodziny astrowatych (Asteraceae), pochodząca z Ameryki Północnej. Osiąga do 2 metrów wysokości i wytwarza duże pióropusze drobnych, złocistożółtych kwiatów od późnego lata do jesieni. Jest szeroko uprawiana jako roślina ozdobna i ceniona ze względu na właściwości lecznicze, jednak poza swoim naturalnym zasięgiem znana jest jako gatunek agresywnie się rozprzestrzeniający.
Mlecz
Sonchus
Mlecz (Sonchus) to rodzaj szybko rosnących roślin jednorocznych, dwuletnich, a niekiedy bylin z rodziny astrowatych (Asteraceae). Tworzą one przyziemną rozetę miękkich, głęboko klapowanych liści o kolczastych brzegach, z której wyrastają puste w środku łodygi wypełnione sokiem mlecznym, zwieńczone małymi, żółtymi koszyczkami kwiatowymi przypominającymi mniszek lekarski. Szeroko rozpowszechnione jako chwasty ogrodowe i polne na każdym kontynencie, mlecze są jadalne, szybko się zadomawiają i wykazują niezwykłą tolerancję na słabą glebę oraz naruszenia terenu.
Mlecz kolczasty
Sonchus asper
Jednoroczna lub dwuletnia roślina zielna z rodziny astrowatych (Asteraceae), pochodząca z regionu śródziemnomorskiego. Sonchus asper jest pospolitym chwastem, ale także cenną rośliną jadalną i leczniczą. Charakteryzuje się pustymi, wzniesionymi łodygami osiągającymi od 30 do 150 cm wysokości, skrętoległymi liśćmi o kolczastych brzegach oraz żółtymi kwiatami przypominającymi mniszka lekarskiego. Roślina zawiera lepki, biały sok mleczny. Jej młode liście są jadalne na surowo lub po ugotowaniu, dostarczając witamin (niacyny, kwasu askorbinowego, tiaminy, ryboflawiny) oraz minerałów (wapnia, żelaza, cynku, potasu, magnezu).
Mlecz zwyczajny
Sonchus oleraceus
Mlecz zwyczajny (Sonchus oleraceus) to szybko rosnąca roślina jednoroczna z rodziny astrowatych, pochodząca z Europy i Azji Zachodniej, a obecnie zadomowiona na całym świecie. Dobrze czuje się na glebach przekształconych przez człowieka, przydrożach i w ogrodach, osiągając do 1,4 m wysokości. Jego żółte kwiaty przypominające stokrotki przyciągają pszczoły i muchówki, a młode liście są jadalne i bogate w witaminę C.
Tawułowiec jarzębolistny
Sorbaria sorbifolia
Tawułowiec jarzębolistny to silnie rosnący, wytwarzający odrosty krzew liściasty z rodziny różowatych (Rosaceae), pochodzący z umiarkowanych lasów Syberii, Dalekiego Wschodu Rosji, północnych Chin, Korei i Japonii. Tworzy wzniesioną, wielopędową kępę pierzastych, złożonych liści przypominających ulistnienie jarzębiny, zwieńczoną wczesnym i środkowym latem gęstymi, piramidalnymi wiechami małych, białych kwiatów, które przyciągają pszczoły i inne zapylacze. Wyjątkowo mrozoodporny i łatwo adaptujący się, jest ceniony w ogrodach północnych za zapobieganie erozji, nasadzenia masowe i nieformalne żywopłoty, choć jego rozprzestrzeniające się odrosty korzeniowe oznaczają, że potrzebuje miejsca do wzrostu lub regularnego ograniczania.
Jarzęboaronia
Sorbaronia fallax
× Sorbaronia fallax to zrzucający liście, mrozoodporny krzew lub małe drzewo będące mieszańcem międzyrodzajowym — krzyżówką aronii czarnoowocowej (Aronia melanocarpa) i jarzębu pospolitego (Sorbus aucuparia). Zazwyczaj osiąga 2,5–4 m wysokości przy podobnej szerokości, charakteryzując się szerszymi liśćmi i wyraźnie większymi owocami niż dzika aronia. Wiosną wytwarza baldachy różowobiałych kwiatów, po których pojawiają się ciemnoczerwone, purpurowe lub niebieskawe jagody dojrzewające od późnego lata do jesieni; przed opadnięciem liście przebarwiają się na czerwono, pomarańczowo i żółto. Roślina jest tetraploidem i jest samopylna, więc pojedynczy okaz może owocować bez zapylacza. Była szeroko uprawiana w byłym Związku Radzieckim, prawdopodobnie dzięki pracom hodowlanym rosyjskiego pomologa Iwana Miczurina z początku XX wieku.
Jarząb pospolity
Sorbus aucuparia
Jarząb pospolity to wytrzymałe drzewo liściaste powszechnie występujące w Europie i Polsce, osiągające wysokość od 5 do 15 metrów. W maju kwitnie pachnącymi, żółtawobiałymi kwiatostanami, a jesienią drzewo zdobią pomarańczowoczerwone kiście owoców, które stanowią ważne źródło pożywienia dla ptaków. Jarzębina była świętym drzewem dawnych ludów fińskich i jest rośliną regionalną Sawonii Północnej; doskonale znosi zarówno ubogie, jak i żyźniejsze stanowiska.
Malwa pustynna
Sphaeralcea ambigua
Malwa pustynna (Sphaeralcea ambigua) to wieloletnia, zdrewniała bylina z rodziny ślazowatych (Malvaceae), pochodząca z pustyń południowo-zachodniej Ameryki Północnej – od Kalifornii, Nevady, Utah i Arizony po północno-zachodni Meksyk. Rośnie na pustyniach Mojave, Sonora i Wielkiej Kotliny na wysokościach od 150 do 2500 metrów. Roślina tworzy szarozielone, trójklapowe, filcowato owłosione liście i wytwarza miseczkowate, morelowo-pomarańczowe kwiaty, które w zależności od klimatu mogą pojawiać się niemal przez cały rok. Jako gatunek wyjątkowo odporny na suszę, bez trudu przetrzymuje długie okresy suszy oraz jałowe, kamieniste gleby.
Szpinak
Spinacia oleracea
Szpinak (Spinacia oleracea) to jednoroczna roślina zielna z rodziny szarłatowatych (Amaranthaceae), uprawiana ze względu na odżywcze, mięsiste, ciemnozielone liście. Jest to roślina chłodnego sezonu, znana z wysokiej gęstości składników odżywczych, w szczególności żelaza, witamin A, C i K oraz kwasu foliowego.
Tawuła van Houtte'a
Spiraea × vanhouttei
Tawuła van Houtte'a (Spiraea × vanhouttei) to liściasty krzew ozdobny z rodziny różowatych (Rosaceae). Jest to gatunek mieszańcowy, powstały ze skrzyżowania Spiraea trilobata i Spiraea cantoniensis. Krzew ma pokrój rozłożysty, a jego pędy malowniczo przewieszają się ku ziemi. Wiosną gęste, białe kwiatostany pokrywają gałęzie tak obficie, że cały krzew przypomina biały welon panny młodej. Roślina jest znana ze swojej wytrzymałości: jest odporna na mróz, suszę oraz ubogie gleby. Doskonale nadaje się na żywopłoty, do nasadzeń grupowych lub jako efektowny soliter w ogrodach.
Tawuła brzozolistna
Spiraea betulifolia
Tawuła brzozolistna (Spiraea betulifolia) to zwarty, zrzucający liście krzew z rodziny różowatych (Rosaceae), pochodzący z chłodnych lasów strefy umiarkowanej zachodniej części Ameryki Północnej oraz części Azji Wschodniej. Tworzy gęstą, zaokrągloną kępę cienkich pędów, pokrytych owalnymi, ząbkowanymi, zielonymi liśćmi przypominającymi liście brzozy. Późną wiosną i latem obficie wytwarza płaskie baldachogrona drobnych, białych kwiatów, które przyciągają pszczoły i motyle, a jesienią liście przebarwiają się na intensywne odcienie czerwieni, pomarańczu i burgundu. Jest to roślina mało wymagająca i mrozoodporna, szeroko stosowana jako krzew obwódkowy, w nasadzeniach grupowych lub na nieformowane żywopłoty.
Tawuła Billarda
Spiraea billardii
Tawuła Billarda (Spiraea × billardii) to gatunek mieszańcowy tawuł, powstały w wyniku skrzyżowania dziko rosnących gatunków Spiraea douglasii i Spiraea salicifolia. Jest to wyprostowany, gęsto rozgałęziony krzew liściasty, który może osiągnąć do 2,5 metra wysokości i niemal taką samą szerokość. W lipcu i sierpniu kwitnie obficie, tworząc podłużne, różowe kwiatostany, które przyciągają motyle i pszczoły. Roślina jest bardzo mrozoodporna i doskonale nadaje się do ogrodów północnych.
Tawuła Douglasa
Spiraea douglasii
Spiraea douglasii, znana jako tawuła Douglasa, to krzew liściasty zrzucający liście na zimę, pochodzący z wybrzeża Pacyfiku w Ameryce Północnej, od Alaski po Kalifornię. Osiąga wysokość od 90 cm do 1,8 m, charakteryzuje się aksamitnymi pędami i wytwarza gęste, stożkowate kwiatostany o intensywnie różowej barwie na początku lata. Przystosowana do brzegów rzek, bagien i terenów podmokłych, ta szybko rosnąca roślina rozprzestrzenia się za pomocą kłączy, tworząc gęste zarośla, dzięki czemu jest często wykorzystywana do kontroli erozji i rekultywacji siedlisk przyrodniczych.
Tawuła japońska
Spiraea japonica
Tawuła japońska (Spiraea japonica) to krzew liściasty należący do rodziny różowatych (Rosaceae), pochodzący z Azji Wschodniej, zwłaszcza z Japonii, Chin i Korei. Tworzy gęsty, zaokrąglony krzew i kwitnie latem obfitymi, różowymi lub białymi kwiatostanami. Jest to gatunek wytrzymały i łatwy w pielęgnacji, doskonale nadający się do nasadzeń ogrodowych i na żywopłoty.
Tawuła wierzbolistna
Spiraea salicifolia
Tawuła wierzbolistna (Spiraea salicifolia) to gęsty, szybko rosnący krzew z rodziny różowatych o wyprostowanym pokroju, znany z wąskich, lancetowatych liści przypominających liście wierzby oraz różowych lub białych kwiatostanów w formie wiech. Kwitnie obficie przez całe lato i jest wyjątkowo mrozoodporna (strefy USDA 4a–8b), dzięki czemu doskonale sprawdza się w chłodniejszym klimacie. Roślina skutecznie rozprzestrzenia się za pomocą odrostów korzeniowych, tworząc gęste zarośla, dlatego jest wykorzystywana jako roślina okrywowa oraz do zapobiegania erozji na wilgotnych zboczach.
spirodela wielokorzeniowa
Spirodela polyrhiza
Spirodela wielokorzeniowa (Spirodela polyrhiza) to niewielka, wolno pływająca roślina wodna z rodziny obrazkowatych (Araceae, podrodzina rzęsowych). Jej okrągłe lub jajowate człony pędowe (tzv. frondy) osiągają rozmiar zaledwie 2–10 mm, są soczyście zielone z wierzchu i czerwonobrązowe od spodu. W przeciwieństwie do spokrewnionych gatunków rzęs, z każdego członu wyrasta od 7 do 21 cienkich korzeni (zamiast zazwyczaj jednego), dzięki czemu łatwo unosi się na powierzchni wód stojących lub wolno płynących, tworząc gęste dywany. Rozmnaża się głównie wegetatywnie poprzez pączkowanie nowych członów z rośliny matecznej; kwitnie bardzo rzadko. Jesienią wytwarza tzw. turiony — pąki przetrwalnikowe bogate w skrobię, które opadają na dno i tam zimują, by wiosną ponownie wypłynąć i wykiełkować, gdy temperatura wody osiągnie około 15 °C. Jest to jedna z najszybciej rosnących roślin kwitnących na świecie, występująca w naturze niemal na całym globie.
Bezpieczne dla zwierząt o Łatwy pielęgnacji
Nasz wybór 1411 łatwy bezpieczne dla zwierząt łączy cechy tej kategorii ze zmniejszonymi potrzebami pielęgnacyjnymi. Idealne dla początkujących, którzy kochają tę kategorię.
Dlaczego wybrać Łatwy Bezpieczne dla zwierząt?
Łącząc piękno bezpieczne dla zwierząt z poziomem trudności łatwy, możesz cieszyć się tą kategorią bez nadmiernych trosk o konserwację. Każda roślina została wybrana, aby oferować najlepsze cechy kategorii na poziomie pielęgnacji, którego szukasz.