Kompletny przewodnik po roślinach
Odkrywaj rośliny według trudności, sezonu i nie tylko. Znajdź idealną roślinę dla siebie.
Rośliny według miasta
🗺️ Rośliny według miastaZnaleziono 3464 roślin
Wyświetlanie 1225-1260 z 3464
Dzwonkówka jedwabista
Entoloma sericeum
Entoloma sericeum, w języku polskim znana jako dzwonkówka jedwabista, to niewielki gatunek grzyba występujący głównie na trawnikach, pastwiskach i w ogrodach. Jego kapelusz ma barwę ciemnobrązową lub szarobrązową, posiada jedwabisty połysk i jest higrofaniczny, co oznacza, że zmienia kolor pod wpływem wilgoci. Blaszki są początkowo szarobiałe, a wraz z dojrzewaniem zarodników przybierają różowy odcień. Należy pamiętać, że choć nie jest to grzyb śmiertelnie trujący, może powodować dolegliwości żołądkowo-jelitowe, dlatego nie nadaje się do spożycia.
Wallaba
Eperua falcata
Eperua falcata to drzewo z lasów deszczowych należące do rodziny bobowatych (Fabaceae), pochodzące z północnej części Ameryki Południowej, głównie z Gujany (Gujana Francuska, Surinam, Gujana) oraz północnej Brazylii (Amapá). Dorasta do 35 metrów wysokości, posiada szarobrązową korę oraz pierzasto złożone liście składające się z 2-4 par jajowatych listków o długości ok. 18 cm. Jego dzwonkowate kwiaty o czerwonych płatkach, zwisające w długich kwiatostanach, są wyjątkowo dekoracyjne, a dojrzewające, różowofioletowe strąki w kształcie szabli po otwarciu potrafią wystrzelić nasiona na odległość do 30 metrów. Drzewo to często tworzy czyste drzewostany na białych piaskach kwarcowych, w lasach nadrzecznych i bagiennych, aż do wysokości 700 m n.p.m. Czerwonobrązowa twardziel drewna jest niezwykle trwała i dzięki naturalnej odporności na grzyby wykorzystywana jest do budowy pali, gontów oraz słupów telegraficznych.
Orchidea Krucyfiksowa
Epidendrum
Epidendrum to jeden z największych rodzajów storczyków, obejmujący około 1500 gatunków pochodzących z neotropikalnych regionów Ameryki Środkowej i Południowej. Powszechnie nazywany orchideą krucyfiksową (zwłaszcza gatunek E. radicans), tworzy grona drobnych, gwiazdkowatych kwiatów w żywych odcieniach czerwieni, pomarańczu, żółci, różu i bieli. Jest wyjątkowo odporny i łatwy w uprawie, co czyni go idealnym wyborem dla początkujących miłośników storczyków.
Epidendrum rzęskowate
Epidendrum ciliare
Epidendrum ciliare, powszechnie znane jako epidendrum rzęskowate, to zachwycający storczyk epifityczny pochodzący z Meksyku, Ameryki Środkowej, Karaibów i północnej części Ameryki Południowej. Rośnie na drzewach i wychodniach skalnych w wilgotnych lasach na wysokościach 500–1000 metrów n.p.m. Roślina wytwarza wydłużone, cylindryczne pseudobulwy o długości 10–20 cm, zwieńczone 1–2 błyszczącymi, podłużnymi liśćmi. Jej gwieździste kwiaty słyną z drobno postrzępionej białej warżki oraz eleganckich, zielonkawo-żółtych działek kielicha i płatków, kwitnąc zazwyczaj zimą. Gatunek ten, uprawiany od dawna, jest ulubieńcem entuzjastów storczyków ze względu na efektowne, pachnące kwiaty i stosunkowo łatwą pielęgnację.
Epidendrum lśniące
Epidendrum fulgens
Epidendrum fulgens to storczyk naziemny pochodzący z formacji roślinnej restinga (nadmorskie zarośla) w południowej i południowo-wschodniej Brazylii, od Rio de Janeiro po Rio Grande do Sul. Tworzy solidne kępy wydłużonych pseudobulw w kształcie trzciny i wytwarza wzniesione kłosy kwiatowe z dziesiątkami jaskrawych, pomarańczowo-żółtych kwiatów z czerwonymi plamkami na warżce. Jest bardzo odporny na pełne słońce, silny wiatr i bryzę morską.
Epidendrum jamiesonis
Epidendrum jamiesonis
Epidendrum jamiesonis to duży storczyk o pędach typu trzcinowego (reed-stem), naziemny lub epifityczny, pochodzący z chłodnych lasów mglistych Kolumbii i Ekwadoru, gdzie rośnie na drzewach i zboczach na wysokości od 1700 do 3500 metrów n.p.m. Jego solidne, wzniesione pędy noszą wiecznie zielone liście i kończą się efektownymi kwiatostanami szczytowymi z licznymi małymi kwiatami w kształcie gwiazdy o średnicy około 2,5 cm. W przeciwieństwie do wielu storczyków o jednej porze kwitnienia, może kwitnąć niemal o każdej porze roku, jeśli otrzyma stałą wilgotność i intensywne światło. Opisany przez Reichenbacha w 1856 roku i dedykowany szkockiemu botanikowi Williamowi Jamiesonowi, który prowadził szeroko zakrojone badania w Ekwadorze, obecnie uważany jest za gatunek narażony w stanie dzikim z powodu utraty siedlisk.
Epidendrum nocne
Epidendrum nocturnum
Epidendrum nocturnum, powszechnie znany jako epidendrum nocne, to storczyk epifityczny pochodzący z Florydy, Bahamów, Indii Zachodnich oraz Ameryki Środkowej aż po północną Brazylię i Gujanę. Roślina wytwarza wysokie, ulistnione pędy przypominające trzcinę, osiągające do metra wysokości, zwieńczone gronami zielonych lub żółtobrązowych kwiatów z szeroką białą warżką. Kwiaty otwierają się z subtelnym zapachem w ciągu dnia, ale po zmroku uwalniają silną, słodką woń – często porównywaną do eukaliptusa lub anyżu – dzięki czemu gatunek ten zyskał swoją nazwę.
Epidendrum trzcinowy
Epidendrum radicans
Epidendrum radicans, powszechnie znany jako epidendrum trzcinowy lub orchidea krzyżowa, to naziemna orchidea pochodząca z Meksyku i Ameryki Środkowej. Wytwarza żywe grona czerwonych, pomarańczowych i żółtych kwiatów na szczycie wysokich, trzcinopodobnych łodyg, tworzących kształt krzyża – stąd pochodzi nazwa „orchidea krzyżowa". Jest jedną z najbardziej przystosowawczych i przyjaznych dla początkujących orchidei dostępnych na rynku.
Orchidea Krucyfiks
Epidendrum secundum
Epidendrum secundum, powszechnie znana jako Orchidea Krucyfiks, to naziemna i litofityczna orchidea pochodząca z regionów andyjskich i Brazylii. Jej małe, żywo ubarwione kwiaty kwitną w gęstych skupiskach na szczycie wyprostowanych łodyg, w kolorach od różu i czerwieni po pomarańcz, żółć i biel. Jest jedną z najbardziej odpornych i przystosowalnych orchidei w obrębie rodzaju, zdolną do kwitnienia niemal przez cały rok w odpowiednich warunkach.
Wierzbówka (rodzaj)
Epilobium
Epilobium to rodzaj roślin kwiatowych z rodziny wiesiołkowatych (Onagraceae), występujący w strefach umiarkowanych i subalpejskich na całym świecie. Gatunki obejmują zarówno wysokie wierzbówki kolonizujące tereny po pożarach, jak i delikatne rośliny porastające brzegi potoków, wytwarzające charakterystyczne różowe do fioletowych kwiaty latem i jesienią.
Wierzbownica gruczołowata
Epilobium ciliatum
Wierzbownica gruczołowata (Epilobium ciliatum) to szybko rosnąca bylina zielna z rodziny wiesiołkowatych (Onagraceae), pochodząca z Ameryki Północnej i wschodniej Azji, obecnie naturalizowana w całej Europie i innych regionach umiarkowanych. Tworzy wzniesione, często rozgałęzione łodygi pokryte drobnymi, szczeciniastymi włoskami, zakończone małymi, czteropłatkowymi kwiatami w kolorze od białego do bladoróżowego, z głęboko wciętymi płatkami i ciemnym unerwieniem. Kwitnąc od lata do jesieni, jest magnesem dla zapylaczy i łatwo kolonizuje naruszone gleby, pobocza dróg i wilgotne nieużytki.
Wierzbownica kosmata
Epilobium hirsutum
Wierzbownica kosmata to krzepka bylina o owłosionej łodydze, pochodząca z Europy, Afryki Północnej i umiarkowanej Azji. Dobrze czuje się na wilgotnych łąkach, brzegach rzek i w rowach, rozprzestrzeniając się za pomocą kłączy, tworząc gęste kępy o wysokości do 2 m. Od czerwca do września wytwarza jasnoróżowe, czteropłatkowe kwiaty z jasnym środkiem, chętnie odwiedzane przez bzygowate i inne zapylacze, po których pojawiają się długie strąki uwalniające lekkie nasiona roznoszone przez wiatr.
Wierzbownica drobnokwiatowa
Epilobium parviflorum
Epilobium parviflorum to mrozoodporna bylina pochodząca z Europy, Afryki Północnej i zachodniej Azji. Rośnie wzdłuż brzegów strumieni, na bagnach i innych wilgotnych, przekształconych terenach, tworząc kępy miękkich, omszonych łodyg zwieńczonych od lipca do sierpnia małymi, różowo-fioletowymi, czteropłatkowymi kwiatami. Obecnie znana jest przede wszystkim jako tradycyjne zioło lecznicze stosowane w europejskiej medycynie ludowej.
Wierzbownica czworoboczna
Epilobium tetragonum
Wierzbownica czworoboczna (Epilobium tetragonum) to wieloletnia, wzniesiona roślina zielna pochodząca z Europy i Azji Zachodniej. Jest łatwo rozpoznawalna dzięki nagiej łodydze z czterema wystającymi krawędziami ułożonymi w czworoboczny kształt. Osiąga od 30 do 130 cm wysokości i wytwarza małe, różowofioletowe kwiaty o ząbkowanych płatkach od lipca do września. Naturalnie występuje na wilgotnych polanach leśnych, w żywopłotach, rowach i na brzegach cieków wodnych, dobrze adaptując się do rabat ogrodowych i łąk kwietnych.
Kruszczyk
Epipactis
Epipactis to rodzaj obejmujący około 54 uznanych gatunków storczyków naziemnych, występujących w umiarkowanych i subtropikalnych regionach Europy, Azji, Afryki Północnej i Ameryki Północnej. W przeciwieństwie do tropikalnych storczyków epifitycznych spotykanych w większości kolekcji, gatunki Epipactis rosną bezpośrednio w ziemi z pełzających, mięsistych kłączy, wypuszczając co roku od wiosny do późnego lata jedną lub kilka ulistnionych łodyg. Preferują rozproszone światło widnych lasów, żywopłotów i zarośli, choć kilka gatunków – w tym północnoamerykański kruszczyk olbrzymi (Epipactis gigantea) – równie dobrze czuje się wzdłuż wilgotnych brzegów strumieni, źródeł i jezior. Cechą charakterystyczną tego rodzaju jest całkowita zależność od grzybów mikoryzowych w glebie: nasiona prawie nie posiadają zapasów energii i nie wykiełkują bez partnera grzybowego, a nawet dojrzałe rośliny polegają na tej podziemnej relacji w celu pobierania składników odżywczych. Kłosy kwiatowe niosą liczne małe, często zwisające kwiaty w odcieniach zieleni, bieli, fioletu i brudnego różu, otwierające się zazwyczaj od połowy lata do jesieni. Najbardziej znany gatunek, kruszczyk szerokolistny (Epipactis helleborine), okazał się niezwykle zdolny do adaptacji, naturalizując się daleko poza swoim rodzimym euroazjatyckim zasięgiem i pojawiając się obecnie jako pospolity, czasem wręcz ekspansywny kolonizator parków, ogrodów i miejskich chodników w Ameryce Północnej. Ze względu na zależność od grzybów, kruszczyki są uważane za specjalistyczne rośliny dzikich ogrodów i ogrodów leśnych, a nie za typowe rośliny doniczkowe.
Buławnik szerokolistny
Epipactis helleborine
Epipactis helleborine, powszechnie znany jako buławnik szerokolistny, to naziemny storczyk rodzimy dla Europy i Azji. Rośnie w środowiskach leśnych, polegając na grzybach mikoryzowych w procesie kiełkowania i przetrwania. Jego wysokie łodygi pokryte są szerokimi, żebrowanymi liśćmi oraz zwisającym gronem zielonkawo-purpurowych kwiatów kwitnących latem.
Epiphyllum
Epiphyllum
Epiphyllum (kaktus-orchidea) to rodzaj kaktusów epifitycznych pochodzących z lasów tropikalnych Ameryki Środkowej i Południowej. W przeciwieństwie do kaktusów pustynnych, rośnie na gałęziach drzew w przefiltrowanym świetle, rozwijając długie, spłaszczone i zwisające pędy. Słynie ze swoich spektakularnych kwiatów — ogromnych, pachnących i często kwitnących nocą — które trwają tylko jeden lub dwa dni, tworząc niezapomniane, ulotne widowisko.
Kaktus zygzak
Epiphyllum anguliger
Kaktus zygzak to kaktus epifityczny pochodzący z lasów tropikalnych Meksyku, gdzie rośnie przytwierdzony do pni i gałęzi drzew. Jego spłaszczone, głęboko powcinane pędy przypominają kręgosłup ryby, a dojrzałe okazy wytwarzają duże, pachnące, kwitnące nocą białe kwiaty pod koniec lata lub jesienią.
Królowa Nocy
Epiphyllum oxypetalum
Epiphyllum oxypetalum to spektakularny epifityczny kaktus pochodzący z Ameryki Środkowej, słynący z zachwycających białych kwiatów nocnych, które mogą osiągać do 30 cm średnicy. Kwiaty otwierają się tylko na jedną noc, wydzielając słodki i intensywny zapach, by zwiędnąć o świcie. Jest to roślina szybko rosnąca, mogąca osiągnąć do 3 metrów wysokości, z spłaszczonymi łodygami pełniącymi funkcję liści (kladodia) o falistych brzegach. W odróżnieniu od innych kaktusów nie posiada kolców.
Kaktus storczykowy
Epiphyllum phyllanthus
Epiphyllum phyllanthus, znany powszechnie jako kaktus storczykowy, to epifityczna roślina z rodziny kaktusowatych (Cactaceae), pochodząca z lasów tropikalnych Ameryki Środkowej i Południowej. W przeciwieństwie do kaktusów pustynnych, gatunek ten rośnie na drzewach w wilgotnym i zacienionym środowisku, wytwarzając duże, białe i pachnące kwiaty, które rozkwitają wyłącznie nocą.
Złoty Pothos / Diabelski Bluszcz (rodzaj)
Epipremnum
Epipremnum to rodzaj tropikalnych pnących aroidów z rodziny Araceae, pochodzących z Azji Południowo-Wschodniej i Pacyfiku. Obejmuje popularne gatunki roślin doniczkowych, takie jak E. pinnatum i E. aureum, cenione za bujne ulistnienie, intensywny wzrost oraz wyjątkową odporność na warunki panujące w pomieszczeniach, w tym na słabe oświetlenie.
Złoty Pothos
Epipremnum aureum
Epipremnum aureum, powszechnie znany jako Złoty Pothos lub Diabelski bluszcz, jest jedną z najpopularniejszych i najbardziej odpornych roślin doniczkowych. Pochodzące z Polinezji Francuskiej, to wiecznie zielone pnącze zachwyca sercowatymi liśćmi z efektownym złocisto-żółtym wzorem. Znany ze swoich właściwości oczyszczających powietrze, dobrze rośnie w różnych warunkach świetlnych i jest doskonałym wyborem dla początkujących.
Epipremnum Manjula
Epipremnum aureum 'Manjula'
Epipremnum Manjula (Epipremnum aureum 'Manjula') to opatentowana odmiana epipremnum, znana z sercowatych liści z kremowymi, srebrnozielonymi i białymi marmurkowymi plamami oraz delikatnie falistymi brzegami. Szybko rosnące, łatwe w pielęgnacji pnącze, pięknie zwisa z wiszących koszy lub wspina się po paliku kokosowym, co czyni je jedną z najpopularniejszych pstrych roślin doniczkowych.
Epipremnum złociste 'Marble Queen'
Epipremnum aureum 'Marble Queen'
Epipremnum złociste 'Marble Queen' (Epipremnum aureum 'Marble Queen') to popularna odmiana o pstrych liściach, ceniona za kremowo-białe, marmurkowe liście w kształcie serca. To pnącze pochodzące z regionów tropikalnych jest powszechnie uprawiane w pomieszczeniach w wiszących koszach lub prowadzone na palikach kokosowych, cenione za łatwość w pielęgnacji i efektowny wzór na liściach.
Epipremnum złociste 'N'Joy'
Epipremnum aureum 'N'Joy'
Epipremnum złociste 'N'Joy' (Epipremnum aureum 'N'Joy') to kompaktowa odmiana klasycznego epipremnum, ceniona za mniejsze, zaokrąglone liście ozdobione wyraźną, biało-zieloną wariegacją. W przeciwieństwie do niektórych innych odmian pstrych, 'N'Joy' dość stabilnie utrzymuje swój wzór nawet przy przeciętnym oświetleniu, choć jasne światło rozproszone pozwala uzyskać najbielsze wybarwienie. Rośnie w tempie wolnym do umiarkowanego, dzięki czemu idealnie nadaje się do wiszących makram, na półki lub jako zwarta roślina nablatowa.
Epipremnum złociste 'Neon'
Epipremnum aureum 'Neon'
Epipremnum aureum 'Neon' to efektowna odmiana epipremnum złocistego, ceniona za jaskrawe, jednolicie limonkowe liście, które z czasem lub w słabszym świetle mogą nieco ciemnieć. Jest to szybko rosnące, niewymagające pnącze, które prezentuje się zjawiskowo zarówno zwisając z makramy, jak i wspinając się po paliku kokosowym.
Epipremnum 'Pearls and Jade'
Epipremnum aureum 'Pearls and Jade'
Pstry, kompaktowy kultywar epipremnum złocistego, ceniony za małe, sercowate liście marmurkowe w kolorach białym, szarozielonym i jadeitowo-zielonym, czasem z różowym odcieniem na młodych liściach. Jego wolniejszy i bardziej zwarty wzrost sprawia, że jest idealny na półki i do wiszących doniczek.
Roślina Smoczego Ogona
Epipremnum pinnatum
Epipremnum pinnatum to bujnie rosnący, wspinający się aroid pochodzący z Azji Południowo-Wschodniej i Wysp Pacyfiku. Słynie z dramatycznego dymorfizmu liści: młodociane liście są małe i całobrzegie, podczas gdy dojrzałe stają się duże, błyszczące i głęboko pierzasto wcinane. Spokrewniony, lecz odrębny od E. aureum (złotego potosa), jest szybkorosnącą, łatwo adaptującą się rośliną doniczkową oraz wytrzymałą pnączem ogrodową w tropikalnych klimatach.
Episcia aksamitna
Episcia cupreata
Episcia cupreata to tropikalna, płożąca roślina pochodząca z Kolumbii, należąca do rodziny Gesneriaceae. Wyróżnia się aksamitnymi liśćmi o zachwycających metalicznych wzorach w odcieniach miedzi, srebra i zieleni, a także rurkowatymi kwiatami w kolorze czerwonym lub pomarańczowym, kwitnącymi przez cały rok. Jest bardzo ceniona jako roślina doniczkowa ze względu na ozdobne ulistnienie oraz zwisający, rozłogowy pokrój.
Episcia płożąca
Episcia reptans
Episcia reptans, znana powszechnie jako episcia płożąca, to tropikalna roślina płożąca z rodziny ostrojowatych (Gesneriaceae), pochodząca z wilgotnych lasów deszczowych brazylijskiej Amazonii i Kolumbii. Jej aksamitne, ciemnozielone liście ze srebrzystymi plamami oraz intensywnie czerwone, rurkowate kwiaty sprawiają, że jest jedną z najbardziej egzotycznych i urokliwych roślin ozdobnych do uprawy wewnątrz pomieszczeń. Rośnie poprzez rozłogi, które elegancko się rozprzestrzeniają, tworząc żywy i kolorowy dywan.
Skrzyp polny
Equisetum arvense
Skrzyp polny (Equisetum arvense) to wieloletnia roślina zarodnikowa należąca do rodziny skrzypowatych – jednej z najstarszych grup roślin na Ziemi, istniejącej jeszcze przed dinozaurami. Wytwarza dwa rodzaje pędów: pędy zarodnionośne (płodne), jasne i nierozgałęzione, które pojawiają się wczesną wiosną, oraz pędy płonne (jałowe), zielone i rozgałęzione, które utrzymują się przez całe lato. Bogate w krzemionkę, jego puste i członowane łodygi były tradycyjnie używane do polerowania metali. Jest to silnie rosnąca roślina kłączowa o głębokich korzeniach, uważana za uciążliwy chwast w ogrodach i uprawach, ale ceniona również jako tradycyjna roślina lecznicza.
Skrzyp zimowy
Equisetum hyemale
Equisetum hyemale, znany powszechnie jako skrzyp zimowy, to wieloletnia, zimozielona i niekwitnąca roślina należąca do starożytnej rodziny skrzypowatych (Equisetaceae). Jego puste w środku, członowane pędy o wyglądzie bambusa rosną pionowo na wysokość od 1 do 1,8 m, zachowując efektowny ciemnozielony kolor przez cały rok, z węzłami o czarno-beżowym prążkowaniu. Jako pteridofit wytwarzający zarodniki, nigdy nie produkuje kwiatów ani nasion; zamiast tego na szczytach pędów tworzą się małe struktury w kształcie szyszek (strobile), które uwalniają zarodniki. Gatunek ten rozprzestrzenia się energicznie za pomocą podziemnych, rozgałęzionych kłączy, tworząc gęste kolonie, co czyni go doskonałym elementem architektonicznym do obszarów wilgotnych, bagiennych lub ograniczonych zbiorników wodnych, choć jego agresywna ekspansja oznacza, że prawie zawsze powinien być uprawiany w donicach lub za barierą korzeniową.
Skrzyp błotny
Equisetum palustre
Equisetum palustre, znany jako skrzyp błotny, to prymitywna roślina naczyniowa z rodziny skrzypowatych (Equisetaceae) — linii ewolucyjnej liczącej ponad 300 milionów lat. Występuje naturalnie w chłodnych i wilgotnych regionach Eurazji i Ameryki Północnej, rozwijając się na bagnach, torfowiskach, brzegach strumieni i terenach podmokłych. Jego członowane, przypominające trzcinę pędy dorastają do 10–60 cm i posiadają okółki cienkich gałązek. UWAGA: Wszystkie części rośliny są toksyczne dla zwierząt gospodarskich, zwłaszcza koni i bydła, ze względu na zawartość tiaminazy oraz alkaloidu palustryny, które niszczą witaminę B1.
Skrzyp
Equisetum spp
Skrzyp (Equisetum spp) jest jednym z najstarszych rodzajów roślin na Ziemi — zapisy kopalne sięgają ponad 300 milionów lat wstecz. To prymitywna roślina naczyniowa rozmnażająca się za pomocą zarodników, a nie nasion, należąca do rodziny skrzypowatych (Equisetaceae). Jej najbardziej charakterystyczną cechą są członowane, puste w środku, zielone łodygi bogate w krzemionkę. Roślina o zasięgu kosmopolitycznym — naturalnie zasiedla wilgotne gleby, brzegi rzek i tereny podmokłe niemal na każdym kontynencie. Powszechnie stosowana w tradycyjnej medycynie, a także coraz popularniejsza w ogrodnictwie ozdobnym.
Miłka mniejsza
Eragrostis minor
Eragrostis minor, powszechnie znana jako miłka mniejsza, to jednoroczna trawa o metabolizmie C4, pochodząca z Europy, która obecnie rozprzestrzeniła się na całym świecie jako roślina ruderalna. Często spotykana na glebach przekształconych, piaszczystych lub żwirowych, przydrożach, nasypach kolejowych i nieużytkach. Roślina osiąga 15-60 cm wysokości, tworząc luźne kępy. Kwiatostan w formie wiechy ma 5-20 cm długości, ze spłaszczonymi kłoskami o barwie od szarozielonej do fioletowoczerwonej, które po dojrzeniu płowieją do koloru słomkowego. Kwitnie od połowy lata do wczesnej jesieni, a nasiona dojrzewają od września do końca listopada.
Szałwia Błękitna
Eranthemum pulchellum
Szałwia Błękitna (Eranthemum pulchellum) to tropikalny wiecznie zielony krzew pochodzący z Indii, Himalajów i zachodnich Chin, należący do rodziny Acanthaceae. Roślina jest ceniona za zachwycające, głęboko niebieskie kwiaty, które zakwitają zimą i wiosną – to rzadka cecha wśród kwitnących krzewów. Charakteryzuje się gęstymi, owalnymi, ciemnozielonymi liśćmi z wyraźnymi nerwami i lekko ząbkowanymi brzegami. Szałwia Błękitna osiąga od 0,5 do 1,5 metra wysokości i dobrze rośnie w ciepłym, wilgotnym klimacie tropikalnym i subtropikalnym.
Znajdź idealną roślinę
Nasz przewodnik po roślinach pomaga znaleźć idealne gatunki odpowiednie do Twojego poziomu doświadczenia i pory roku.
Przeglądaj według Trudności, Pory Roku i Innych
Użyj poniższych filtrów, aby zawęzić ten katalog według trudności pielęgnacji, pory roku, środowiska lub wyszukaj bezpośrednio po nazwie. Każdy filtr prowadzi do listy dopasowanej do Twoich warunków uprawy.