Kompletny przewodnik po roślinach
Odkrywaj rośliny według trudności, sezonu i nie tylko. Znajdź idealną roślinę dla siebie.
Rośliny według miasta
🗺️ Rośliny według miastaZnaleziono 3941 roślin
Wyświetlanie 1261-1296 z 3941
Dracena
Dracaena guianensis
Dracaena guianensis to wolno rosnąca, wiecznie zielona roślina pochodząca z tropikalnego podszytu północnej części Ameryki Południowej. Charakteryzuje się ciemnozielonymi, błyszczącymi liśćmi w kształcie wstążek, osadzonymi na smukłych, wzniesionych pędach. Uprawiana jako łatwa w pielęgnacji roślina doniczkowa, nadaje wnętrzom bujny wygląd i pomaga oczyszczać powietrze.
Sansewieria Ehrenberga
Dracaena hanningtonii
Dracaena hanningtonii, wciąż powszechnie sprzedawana pod nazwą Sansevieria ehrenbergii, to kłączowy sukulent z rodziny szparagowatych (Asparagaceae). Pochodzi z północno-wschodniej i wschodniej Afryki tropikalnej (od Sudanu i Etiopii po Kenię i Tanzanię) oraz z Półwyspu Arabskiego (Oman, Jemen, Arabia Saudyjska). Rośnie na skalistym podłożu od poziomu morza do około 1900 m n.p.m., często w cieniu zarośli. Jej sztywne, ciemno- lub niebieskawo-zielone liście są okrągłe w przekroju poprzecznym z rowkiem wzdłuż wewnętrznej strony i wyrastają w dwóch przeciwległych rzędach, tworząc wachlarz. W naturze osiągają od 50 cm do 1,5 m; karłowata odmiana 'Samurai' dorasta do 10-15 cm wysokości. Roślina rozprzestrzenia się za pomocą kłączy, tworząc gęste kępy. Kwiaty, rzadko spotykane w uprawie domowej, są szarobiałe lub szarozielone z fioletowym odcieniem; otwierają się nocą wiosną na długich, rozgałęzionych pędach.
Afrykańska Dzika Dracena
Dracaena hyacinthoides
Dracaena hyacinthoides, dawniej znana jako Sansevieria hyacinthoides, to wytrzymały sukulent pochodzący z Republiki Południowej Afryki. Reklasyfikowana z rodzaju Sansevieria do Dracaena w 2017 roku, ta kserofityczna roślina tworzy rozety sztywnych, ciemnozielonych liści w kształcie lancetu z jasnozielonym marmurkowym wzorem. Wyjątkowo odporna na suszę, dobrze rośnie przy minimalnej pielęgnacji i jest ceniona za właściwości oczyszczania powietrza.
Drzewo Smoków
Dracaena marginata
Dracaena marginata, powszechnie znana jako Drzewo Smoków, to elegancka roślina doniczkowa o długich, smukłych liściach w odcieniach zieleni z charakterystycznymi czerwonymi lub fioletowymi obrzeżami. Pochodzi z Madagaskaru i jest ceniona za rzeźbiarską formę oraz niskie wymagania pielęgnacyjne. Przy odpowiedniej opiece może żyć ponad 15–20 lat w pomieszczeniach i doskonale oczyszcza powietrze.
Sansewieria Masona
Dracaena masoniana
Dracaena masoniana (synonim Sansevieria masoniana), z rodziny Asparagaceae, to sukulentowata roślina liściasta pochodząca z Afryki, pierwotnie zebrana w Demokratycznej Republice Konga. Jest uprawiana ze względu na swój uderzający, szeroki, sztywny liść w kształcie płetwy wieloryba, często pojedynczy duży liść w doniczce.
Pieśń Indii
Dracaena reflexa
Dracaena reflexa, powszechnie znana jako Pieśń Indii, to wolno rosnący wiecznie zielony krzew pochodzący z Madagaskaru i wysp Oceanu Indyjskiego. Ceniona za eleganckie, spiralnie ułożone rozety błyszczących, lancetowatych liści, doskonale sprawdza się jako roślina doniczkowa, a przy tym oczyszcza powietrze, pochłaniając formaldehyd i inne lotne związki organiczne.
Dracena obrzeżona
Dracaena reflexa var. angustifolia
Dracaena reflexa var. angustifolia to wąskolistna odmiana popularnej draceny, będąca tropikalnym, wiecznie zielonym krzewem pochodzącym z Madagaskaru i pobliskich wysp Oceanu Indyjskiego. Charakteryzuje się smukłymi, mieczowatymi liśćmi o błyszczącej, ciemnozielonej barwie, które gęsto wyrastają spiralnie wzdłuż pionowych, trzcinowatych łodyg. Uprawiana zarówno jako efektowna roślina doniczkowa, jak i krzew ogrodowy w ciepłym klimacie, jest ceniona za swoją architektoniczną formę, łatwość w pielęgnacji oraz właściwości oczyszczające powietrze.
Bambus Szczęścia
Dracaena sanderiana
Bambus Szczęścia (Dracaena sanderiana) to popularna roślina doniczkowa pochodząca z Afryki Środkowej, mimo że kojarzony jest z kulturą azjatycką i Feng Shui. W rzeczywistości nie jest bambusem, lecz należy do rodziny szparagowatych (Asparagaceae). Ceniony za odporność i eleganckie, skręcone łodygi, może rosnąć zarówno w wodzie, jak i w glebie. Roślina jest szczególnie pożądana ze względu na właściwości oczyszczania powietrza – usuwa benzen i inne toksyny z powietrza w pomieszczeniach.
Sansewieria Stucky'ego
Dracaena stuckyi
Dracaena stuckyi, dawniej klasyfikowana jako Sansevieria stuckyi, to drzewiasty sukulent pochodzący z suchych lasów Afryki Wschodniej i Południowej (Kenia, Mozambik, Zimbabwe i RPA). W przeciwieństwie do wachlarzowatych rozet popularnych wężownic, wytwarza wysokie, cylindryczne, szarozielone liście, które wyrastają bezpośrednio z grubego kłącza niczym włócznie lub ciosy, osiągając ostatecznie do 2 metrów wysokości. Przeklasyfikowana do rodzaju Dracaena w 2017 roku po badaniach molekularnych, jest ceniona jako efektowna, niewymagająca roślina doniczkowa o architektonicznym pokroju.
Dracena Złoty Pył
Dracaena surculosa
Dracaena surculosa, powszechnie znana jako Dracena Złoty Pył, to wolno rosnący wiecznie zielony krzew pochodzący z tropikalnych lasów deszczowych Afryki Zachodniej. Jej błyszczące, ciemnozielone liście są elegancko nakrapiane kremowo-żółtymi plamkami, przypominającymi posypanie złotym pyłem — stąd popularna nazwa rośliny. Ta zwarta, tolerująca cień roślina doniczkowa jest ceniona za efektowne ulistnienie i zdolność adaptacji do wnętrz o słabym oświetleniu.
Florida Beauty
Dracaena surculosa 'Florida Beauty'
Dracaena surculosa 'Florida Beauty' to zwarta odmiana uprawna Złotej Draceny pochodzącej z Afryki Zachodniej, ceniona za ciemnozielone liście obficie nakrapiane kremowymi i złocistożółtymi plamkami. Wolno rosnąca roślina doniczkowa o niskich wymaganiach pielęgnacyjnych, która najlepiej rozwija się w jasnym rozproszonym świetle.
Sanseweria
Dracaena trifasciata
Dracaena trifasciata, powszechnie znana jako sanseweria lub język teściowej, to wiecznie zielona sukulentowa bylina pochodząca z tropikalnej Afryki Zachodniej, od Nigerii po Kongo. Dawniej klasyfikowana jako Sansevieria trifasciata, w 2017 roku — na podstawie analiz molekularnych — przeniesiona do rodzaju Dracaena. Roślina ta jest ceniona na całym świecie za architektoniczne, wyprostowane liście z charakterystycznym szaro-zielonym poprzecznym prążkowaniem oraz jaskrawożółtymi brzegami w pstrokatych odmianach, takich jak 'Laurentii'. To jedna z najbardziej wytrzymałych roślin doniczkowych na świecie — doskonale znosi zaniedbanie i jest idealnym wyborem dla początkujących, do biur oraz pomieszczeń o słabym oświetleniu.
Sansewieria 'Moonshine'
Dracaena trifasciata 'Moonshine'
Wieloletni sukulent z rodziny szparagowatych o szerokich, wzniesionych liściach o barwie od jasnego srebra do miętowej zieleni z minimalnym prążkowaniem. Wyróżnia się świetlistym, srebrzystym odcieniem i cienką, ciemniejszą krawędzią, co czyni go bardziej efektownym od standardowych odmian Dracaena trifasciata. Przed reklasyfikacją rodzaju znany jako Sansevieria trifasciata 'Moonshine'.
Sansewiera Cejlońska
Dracaena zeylanica
Dracaena zeylanica, powszechnie znana jako sansewiera cejlońska, to sukulent pochodzący ze Sri Lanki i Indii. Wcześniej klasyfikowana jako Sansevieria zeylanica, posiada długie, wyprostowane, lekko wyginające się liście z charakterystycznym falistym wzorem prążków w jasnej i ciemnej zieleni. Często mylona z pospolitą sansewieria trójpasmową (Sansevieria trifasciata), różni się węższymi, bardziej pofalowanymi liśćmi. Historycznie jej włókniste liście były wykorzystywane do wyrobu cięciw łuków i lin. Jest toksyczna dla kotów i psów ze względu na zawartość saponin.
Pszczelnik mołdawski
Dracocephalum moldavica
Pszczelnik mołdawski (Dracocephalum moldavica) to jednoroczna roślina przyprawowa i lecznicza z rodziny jasnotowatych o wyraźnym cytrynowym zapachu. Zazwyczaj osiąga wysokość 30-60 cm, a latem (od lipca do sierpnia) wytwarza niebieskofioletowe kwiaty, które są chętnie odwiedzane przez owady zapylające. Pochodzi z umiarkowanych stref Azji, ale w wielu miejscach Eurazji występuje jako roślina zdziczała. Jego liście i kwiaty są silnie aromatyczne, a zawarty w nich olejek eteryczny jest bogaty w cytral, przez co roślina ta bywa często mylona z melisą.
Lilia Smoków
Dracunculus vulgaris
Dracunculus vulgaris, powszechnie znany jako Lilia Smoków lub Lilia Voodoo, to okazała roślina bulwiasta pochodząca z Bałkanów i wschodniego regionu Morza Śródziemnego. Jej fioletowo nakrapiane łodygi podtrzymują efektowną, ciemnokasztanową pochwę kwiatostanu (spatę) o długości do 50 cm, otaczającą niemal czarny kolbiasty kwiatostan (spadiks). Podczas kwitnienia roślina wydziela intensywny zapach gnijącego mięsa, który wabi muchy i chrząszcze będące jej zapylaczami. Wszystkie części rośliny zawierają kryształy szczawianu wapnia i są toksyczne dla ludzi, kotów oraz psów.
Cebula morska
Drimia maritima
Cebula morska (Drimia maritima) to okazała roślina cebulowa pochodząca z regionu Morza Śródziemnego, która gorące i suche lato spędza w stanie spoczynku pod ziemią. Jesienią wypuszcza spektakularny pęd kwiatowy o wysokości do 2 m, pokryty małymi, białymi, gwiaździstymi kwiatami; następnie zimą i wiosną pojawia się rozeta szerokich, zielonych liści. Ogromna cebula może ważyć około kilograma. Cała roślina jest silnie trująca – stanowi źródło scylirozydy, substancji stosowanej jako trutka na szczury.
Małe Białe Żołnierzyki
Drimiopsis maculata
Drimiopsis maculata to mała roślina cebulkowa pochodząca ze wschodniej Afryki Południowej, ceniona za owalne liście ozdobione ciemnymi plamkami. Jest jedną z najbardziej odpornych i przystosowalnych roślin doniczkowych, z łatwością znoszącą słabe oświetlenie oraz krótkie okresy suszy.
Drimys Wintera
Drimys winteri
Drimys winteri, znana jako drimys Wintera, canelo lub foye, to wiecznie zielone drzewo z rodziny winterowatych – starożytnej rodziny spokrewnionej z magnoliami. Pochodzi z Chile (od rzeki Limarí po Przylądek Horn) oraz z andyjskiej części Patagonii w Argentynie aż po Ziemię Ognistą. Rośnie od poziomu morza do około 1700 m n.p.m., często nad brzegami strumieni, jezior i na terenach podmokłych. W ogrodach zazwyczaj formuje drzewo lub wielopniowy krzew o wysokości około 7-8 m, podczas gdy dziko rosnące okazy osiągają 15-20 m. Skórzaste, błyszczące, zielone liście mają 6-20 cm długości, są białawe od spodu i po rozgnieceniu wydzielają pieprzowy zapach. Aromatyczna kora ma czerwonobrązowy kolor. Grona pachnących, przypominających jaśmin, kremowobiałych kwiatów z czerwonymi działkami kielicha rozwijają się głównie późną wiosną i wczesnym latem, a po nich pojawiają się małe, niebieskawe lub fioletowoczarne jagody.
Lodowiec r��żany
Drosanthemum floribundum
Drosanthemum floribundum to szybko rosnąca południowoafrykańska sukulentowa roślina okrywowa, pokryta mieniącymi się, przypominającymi stokrotki różowo-fioletowymi kwiatami wiosną i latem. Jej niskie, pełzające łodygi tworzą gęsty dywan idealny na skarpy, rabaty i do zapobiegania erozji w suchych ogrodach.
Rosiczka (rodzaj)
Drosera
Drosera, powszechnie znana jako rosiczki, jest jednym z największych rodzajów roślin mięsożernych, obejmującym ponad 190 gatunków występujących na każdym kontynencie z wyjątkiem Antarktydy. Chwytają owady za pomocą lepkich, lśniących czułków zakończonych śluzowatymi gruczołami, które w świetle słonecznym przypominają krople rosy.
Rosiczka Alicji
Drosera aliciae
Mała roślina owadożerna pochodząca z regionu Przylądkowego w RPA, będąca jedną z najczęściej uprawianych rosiczek. Tworzy niską rozetę o średnicy około 5 cm, złożoną z liści w kształcie łyżeczek pokrytych czerwonymi włoskami z lepką kropelką na końcu. Krople te chwytają komary i inne owady, które liść następnie trawi. Im więcej światła, tym roślina staje się bardziej czerwona. Latem wypuszcza cienkie pędy o długości od 30 do 40 cm z różowymi kwiatami, umieszczone z dala od liści, aby nie chwytać owadów zapylających.
Rosiczka dwudzielna
Drosera binata
Drosera binata, znana jako rosiczka dwudzielna, to wieloletnia roślina mięsożerna z rodziny Droseraceae, pochodząca z bagien i mokradeł południowo-wschodniej Australii i Nowej Zelandii. Jej wąskie liście wielokrotnie dzielą się na segmenty w kształcie litery Y lub widelca, pokryte czerwonymi, gruczołowymi włoskami, które wydzielają lepką, błyszczącą substancję śluzową do chwytania i trawienia małych owadów. Wiosną i latem wytwarza długie łodygi kwiatowe z małymi białymi kwiatami, utrzymywanymi wysoko nad lepkimi liśćmi, aby nie szkodzić zapylaczom.
Rosiczka przylądkowa
Drosera capensis
Drosera capensis, czyli rosiczka przylądkowa, to mięsożerna bylina pochodząca z mokradeł formacji fynbos w Prowincji Przylądkowej Zachodniej w RPA. Jej wąskie, podłużne liście pokryte są czerwonawymi włoskami gruczołowymi zakończonymi lśniącym, lepkim śluzem, który wabi, chwyta i trawi małe owady, dostarczając roślinie azotu i fosforu, których brakuje w jej ubogim naturalnym podłożu. Ceniona przez początkujących za odporność i szybki wzrost, wytwarza małe, różowe, samopylne kwiaty na wysokich pędach i łatwo się rozsiewa, często pojawiając się jako „przyjazny chwast” w doniczkach z innymi roślinami owadożernymi.
Rosiczka łyżeczkowata
Drosera spatulata
Drosera spatulata, powszechnie znana jako rosiczka łyżeczkowata, to niewielka roślina owadożerna pochodząca z Australii, Nowej Zelandii, Tasmanii i Azji Południowo-Wschodniej. Tworzy zwartą rozetę łyżeczkowatych liści pokrytych czerwonymi czułkami z kropelkami cieczy, które lśnią, aby wabić, chwytać i trawić małe owady, takie jak muszki owocówki i ziemiórki. Jest powszechnie uważana za jedną z najłatwiejszych w uprawie rosiczek, co czyni ją ulubioną rośliną dla osób rozpoczynających przygodę z roślinami mięsożernymi.
Drymoanthus adversus
Drymoanthus adversus
Drymoanthus adversus, znany również jako zielony mięsisty storczyk nadrzewny, to miniaturowy storczyk epifityczny będący endemitem Nowej Zelandii. Rośnie przytwierdzony do pni i gałęzi drzew w lasach od przybrzeżnych po górskie, tworząc zwarte kępy ciemnozielonych, mięsistych liści, które bywają nakrapiane na fioletowo. Wiosną i wczesnym latem wytwarza małe grona zielonkawobiałych kwiatów z czerwonymi plamkami.
Paproć leśna
Dryopteris
Dryopteris to rodzaj silnych i eleganckich paproci, powszechnie znanych jako paprocie leśne. Charakteryzują się podwójnie pierzastymi liśćmi rosnącymi w układzie przypominającym koronę, co nadaje im bujny i architektoniczny wygląd. Rodzime dla stref umiarkowanych i tropikalnych, doskonale nadają się do ogrodów cienistych lub jako rośliny doniczkowe w środowiskach o wysokiej wilgotności powietrza.
Nerecznica samcza
Dryopteris filix-mas
Nerecznica samcza (Dryopteris filix-mas) to krzepka paproć o liściach sezonowych, pochodząca z umiarkowanych regionów Europy i Ameryki Północnej. Tworzy wzniesione kępy w kształcie pióropusza, z długimi, lancetowatymi i podwójnie pierzastymi liśćmi o średniozielonej barwie. Jest to jedna z najłatwiejszych w uprawie paproci ogrodowych, tolerująca głęboki cień i ubogie gleby.
Dudleja
Dudleya
Dudleja to rodzaj sukulentów tworzących rozety, pochodzących z nadmorskich urwisk, klifów i skalistych wychodni Kalifornii, Arizony, Dolnej Kalifornii oraz wyspy Guadalupe. Często nazywane „wiecznie żywymi” ze względu na ich niezwykłą długowieczność, około 70 gatunków i niezliczone odmiany posiadają wspólną, uderzającą cechę: pudrowy, biały nalot woskowy (farina), który pokrywa liście niczym naturalny filtr przeciwsłoneczny, chroniąc roślinę przed intensywnym słońcem i ograniczając utratę wody. Gatunki takie jak D. brittonii i D. pulverulenta tworzą efektowne, srebrzystobiałe rozety o średnicy do 30–50 cm, niekiedy osadzone na krótkich, zdrewniałych łodygach. W przeciwieństwie do wielu innych sukulentów, Dudleja nie może być rozmnażana z pojedynczego liścia; rośliny wyrastają z odrostów, przez podział lub z nasion. Ich najbardziej charakterystyczną cechą jest letni spoczynek: w rodzimym klimacie śródziemnomorskim Dudleja rośnie aktywnie podczas chłodnej, wilgotnej zimy i wiosny, a następnie odpoczywa podczas gorącego, suchego lata, kiedy to powinna otrzymywać znikomą ilość wody lub nie być podlewana wcale. Dotykanie liści trwale usuwa nalot woskowy, pozostawiając nieestetyczne ślady i narażając tkankę na poparzenia słoneczne, dlatego rośliny te najlepiej podziwiać bez dotykania.
Dudleya jadalna
Dudleya edulis
Dudleya edulis, powszechnie nazywana paluszkami lub sałatą misyjną, to zwarty sukulent pochodzący z nadmorskich zarośli szałwiowych, piaskowcowych klifów morskich i skalistych kanionów Południowej Kalifornii oraz północnej Baja California. Jej jasnozielone, palczaste liście rosną pionowo w zwartych, kępiastych rozetach, często pokryte kredowobiałą powłoką zwaną fariną, która odbija intensywne słońce wybrzeża i zmniejsza utratę wody. Późną wiosną i latem wysokie, rozgałęzione łodygi wznoszą się znacznie ponad liście, niosąc skupiska małych, białych do kremowych kwiatów. Zgodnie z nazwą gatunkową – edulis, czyli jadalna – jej delikatne młode liście i łodygi kwiatowe były tradycyjnie zbierane i spożywane na surowo przez lud Kumeyaay. To wytrzymały, niewymagający sukulent, który dobrze rośnie w pełnym słońcu na wybrzeżu do lekkiego cienia w głębi lądu i potrzebuje bardzo mało wody po ukorzenieniu, wchodząc w stan półspoczynku podczas najgorętszej i najbardziej suchej części lata.
Rozchodnik Greene'a
Dudleya greenei
Dudleya greenei, powszechnie znana jako Rozchodnik Greene'a lub Dudleja Greene'a, to rzadka sukulentna roślina endemiczna dla Wysp Normandzkich u wybrzeży Kalifornii. Tworzy efektowne srebrzystobiałe, pudrowe rozety rosnące blisko podłoża, co przysporzyło jej przydomek „kredowa sałata". Ten wolno rosnący wiecznie zielony gatunek jest zagrożony w naturze z powodu utraty siedlisk i nielegalnego zbioru, dlatego podlega ochronie gatunkowej. Jego mięsiste, sinozielone liście pokryte są naturalnym białym nalotem (fariną), który odbija intensywne promieniowanie słoneczne i pomaga zatrzymywać wilgoć.
Dudleja oprószona
Dudleya pulverulenta
Dudleja oprószona (Dudleya pulverulenta) to niezwykle efektowny sukulent tworzący rozety, pochodzący z południowej Kalifornii i Dolnej Kalifornii. Jej szerokie, srebrzystobiałe liście pokryte są mączystym nalotem woskowym, który odbija intensywne promienie słoneczne. Wiosną z rośliny wyrastają łukowate, czerwonawe pędy z rurkowatymi kwiatami o barwie od czerwonej do żółtej, które przyciągają kolibry. Rozety mogą osiągać ponad 30 cm średnicy.
Złota Rosa
Duranta erecta
Złota Rosa (Duranta erecta) to szybko rosnący tropikalny krzew z rodziny Verbenaceae, pochodzący z tropikalnej Ameryki. Ceniony za opadające grona niebieskich, lawendowych lub białych kwiatów oraz ozdobne złote jagody, jest szeroko stosowany w ogrodach tropikalnych, żywopłotach i aranżacjach krajobrazowych. Może osiągać do 6 metrów wysokości i doskonale rośnie w ciepłym, słonecznym klimacie.
Złota Duranta
Duranta erecta aurea
Duranta erecta aurea to efektowny tropikalny krzew o złocisto-żółtym ulistnieniu, pochodzący z tropikalnej Ameryki. Wytwarza drobne liliowe lub białe kwiaty zebrane w zwisające grona, po których pojawiają się ozdobne pomarańczowo-żółte jagody. Złocisto-żółte liście rozświetlają tropikalne i subtropikalne ogrody przez cały rok, dzięki czemu roślina jest chętnie sadzona jako żywopłot, roślina obrzeżowa lub ozdobny okaz w pojemniku.
Durian
Durio zibethinus
Durio zibethinus, czyli durian, to masywne, wiecznie zielone drzewo pochodzące z lasów deszczowych Borneo i Sumatry, obecnie uprawiane w całej Azji Południowo-Wschodniej. Nazywany „Królem Owoców”, wytwarza duży, pokryty kolcami owoc o słynnym, ostrym aromacie i bogatym, kremowym miąższu. Drzewo może osiągnąć 25-40 m wysokości i potrzebuje dekady lub więcej przed pierwszymi zbiorami. Durian jest notorycznie wrażliwy na Phytophthora palmivora, która powoduje raka pnia, zgniliznę korzeni i zgniliznę owoców, co sprawia, że drenaż i higiena sadu są kluczowe. Folklor ostrzega przed jedzeniem durianu z alkoholem; badania laboratoryjne wykazały, że ekstrakt z durianu hamuje dehydrogenazę aldehydową, co nadaje pewną wiarygodność staremu przekonaniu.
Dyckia
Dyckia
Dyckia to rodzaj obejmujący około 160 gatunków naziemnych bromelii, pochodzących ze słonecznych i skalistych terenów Ameryki Południowej. W przeciwieństwie do swoich epifitycznych krewnych rosnących na drzewach, dyckie rosną w ziemi lub między skałami, tworząc zwarte i kolczaste rozety przypominające sukulenty, o sztywnych i skórzastych liściach. Są bardzo cenione w ogrodnictwie kserofitycznym za swoją efektowną formę architektoniczną oraz ekstremalną odporność na suszę.
Znajdź idealną roślinę
Nasz przewodnik po roślinach pomaga znaleźć idealne gatunki odpowiednie do Twojego poziomu doświadczenia i pory roku.
Przeglądaj według Trudności, Pory Roku i Innych
Użyj poniższych filtrów, aby zawęzić ten katalog według trudności pielęgnacji, pory roku, środowiska lub wyszukaj bezpośrednio po nazwie. Każdy filtr prowadzi do listy dopasowanej do Twoich warunków uprawy.