Kompletny przewodnik po roślinach
Odkrywaj rośliny według trudności, sezonu i nie tylko. Znajdź idealną roślinę dla siebie.
Rośliny według miasta
🗺️ Rośliny według miastaZnaleziono 3942 roślin
Wyświetlanie 2161-2196 z 3942
Jastrun właściwy
Leucanthemum ircutianum
Leucanthemum ircutianum, powszechnie znany jako jastrun właściwy, to wieloletnia roślina zielna z rodziny astrowatych, rodzima dla obszaru Eurazji. Wytwarza charakterystyczne kwiaty o białych płatkach ze złocistożółtym środkiem, kwitnące od wiosny do jesieni. Jest to wytrzymała, niewymagająca roślina polna, niezwykle atrakcyjna dla zapylaczy, takich jak pszczoły, motyle i bzygowate.
Jastrun wspaniały
Leucanthemum maximum
Leucanthemum maximum, znany jako jastrun wspaniały lub złocień wielki, to wieloletnia roślina zielna z rodziny astrowatych, pochodząca z Pirenejów. Charakteryzuje się białymi kwiatami o promienistych płatkach otaczających złocistożółty środek. Jest jednym z gatunków rodzicielskich, które posłużyły do wyhodowania popularnego jastruna większego (margerytki Shasta). Doskonale sprawdza się na rabatach ogrodowych oraz jako kwiat cięty ze względu na swoją trwałość i prostą elegancję.
Złocień właściwy
Leucanthemum vulgare
Leucanthemum vulgare, powszechnie znany jako złocień właściwy, to wytrzymała wieloletnia roślina dziko rosnąca, pochodząca z Europy, należąca do rodziny astrowatych (Asteraceae). Wytwarza radosne białe kwiaty języczkowe z płaskim żółtym środkiem, osiągając wysokość 30–90 cm. Kwitnie od wiosny przez całe lato, przyciągając zapylacze, w tym pszczoły, motyle i bzygi. Choć prezentuje się uroczo na łąkach z dzikimi kwiatami i w ogrodach wiejskich, może szerzyć się intensywnie i jest uznawana za gatunek inwazyjny w niektórych częściach Ameryki Północnej i Australii.
Leuchtenbergia
Leuchtenbergia principis
Leuchtenbergia principis, znana jako kaktus agawowy, to wyjątkowy sukulent pochodzący z centralnego i północnego Meksyku. Jest to jedyny gatunek w swoim rodzaju, wyróżniający się długimi, trójkątnymi brodawkami o niebiesko-zielonym kolorze, które nadają mu wygląd agawy. Na ich końcach znajdują się papierowe, niegroźne ciernie. Roślina wykształca gruby korzeń palowy, a latem wytwarza duże, żółte i pachnące kwiaty.
czubajka amerykańska
Leucoagaricus americanus
Leucoagaricus americanus, powszechnie znany jako czubajka amerykańska, to grzyb saprotroficzny charakteryzujący się białym kapeluszem z czerwonobrązowymi łuskami, który po uszkodzeniu lub z wiekiem przebarwia się na żółto, a następnie na głęboką czerwień. Zazwyczaj rośnie w kępach na zrębkach drzewnych, ściółce lub w pobliżu pniaków. Choć ma efektowny wygląd, nie jest zalecany do spożycia ze względu na ryzyko wystąpienia dolegliwości żołądkowo-jelitowych oraz podobieństwo do gatunków toksycznych.
Paragwajka Doniczkowa
Leucocoprinus birnbaumii
Leucocoprinus birnbaumii to grzyb saprofityczny często spotykany w doniczkach roślin pokojowych i szklarniach. Charakteryzuje się intensywnie żółtą barwą oraz dzwonowatym kapeluszem w młodości, który z czasem rozpostarty przyjmuje płaski kształt. Nie szkodzi roślinom (odżywia się wyłącznie martwą materią organiczną w glebie), a jego obecność wskazuje na żyzne i wilgotne podłoże.
Srebrzysty krzew pustynny
Leucophyllum candidum
Leucophyllum candidum to zwarty, wiecznie zielony krzew o srebrzystych liściach, pochodzący z suchych wapiennych wzgórz pustyni Chihuahuan w Teksasie i północnym Meksyku. Ceniony za gęste, aksamitne liście i lawendowo-purpurowe kwiaty pojawiające się po deszczach, jest odpornym i łatwym w utrzymaniu wyborem do kserofitycznych i pustynnych ogrodów.
Szałwia teksańska
Leucophyllum frutescens
Szałwia teksańska (Leucophyllum frutescens) to zachwycający wiecznie zielony krzew pochodzący z suchych regionów Teksasu i północnego Meksyku. Ceniona za wyjątkową odporność na suszę oraz srebrzystoszare ulistnienie, ta roślina niewymagająca w pielęgnacji zachwyca bujnym kwitnieniem – od intensywnie fioletowych po lawendowe kwiaty, pojawiające się latem i jesienią. Powszechnie zwana „krzewem barometrycznym”, zakwita w odpowiedzi na wysoką wilgotność powietrza i spadek ciśnienia atmosferycznego – często tuż przed deszczem lub po nim. Ulubiony element ogrodów kserofitycznych i ogrodnictwa oszczędzającego wodę.
Kalocefalus Browna
Leucophyta brownii
Kalocefalus Browna (Leucophyta brownii) to zwarty, gęsty, wiecznie zielony krzew pochodzący z przybrzeżnych obszarów południowej Australii. Jest ceniony za swój uderzający srebrzystoniebieski kolor, który nadają mu drobno owłosione, łuskowate pędy i liście. Roślina tworzy okrągłe, półkoliste poduszki, zazwyczaj osiągające wysokość i szerokość 60–100 cm. Latem wytwarza drobne, kuliste kwiatostany w kolorze żółto-kremowym, które przyciągają zapylacze. Kalocefalus jest idealny do ogrodów nadmorskich, skalniaków i suchych ogrodów o niskim zapotrzebowaniu na wodę. Jest odporny na wiatr, sól morską, mróz i suszę.
Leukospermum sercolistne
Leucospermum cordifolium
Niski, kulisty, wiecznie zielony krzew pochodzący z Prowincji Przylądkowej Zachodniej w RPA, endemit formacji fynbos. Dorasta do 1,5–2 m wysokości i 1,5–2,5 m szerokości. Liście są sercowate do podłużnych, skórzaste i błyszczące. Efektowne, kuliste kwiatostany o średnicy 10–12 cm z wystającymi szyjkami słupka przypominają poduszeczkę do szpilek; kwitną na pomarańczowo, czerwono lub żółto.
Quisco
Leucostele chiloensis
Quisco (Leucostele chiloensis, wcześniej Echinopsis chiloensis) to kolumnowy, drzewiasty kaktus endemiczny dla środkowego Chile, osiągający do 8 m wysokości z licznymi żebrowanymi gałęziami wyrastającymi z podstawy. Wytwarza duże, białe, lejkowate kwiaty, które otwierają się w ciągu dnia między listopadem a styczniem, a następnie kuliste, zielone, jadalne owoce zwane guillaves. Jest niezwykle odporny na suszę i przystosowany do skalistych, słonecznych zboczy chilijskiego pasma przybrzeżnego.
Leukotoe
Leucothoe fontanesiana
Leukotoe to zimozielony krzew o łukowatym pokroju, pochodzący z Appalachów w południowo-wschodniej części Stanów Zjednoczonych. Jej lancetowate, ciemnozielone i błyszczące liście zimą przybierają odcienie brązu i wina, natomiast wiosną pojawiają się zwisające grona małych, białych kwiatów w kształcie dzwonków, podobnych do kwiatów andromedy i pierisu. Tworzy tak gęste zarośla, że myśliwi z Appalachów nazwali ją „dog-hobble” (pętacz psów), ponieważ zaplątywały się w nie ich psy gończe. Obecnie uprawiana jest jako roślina cieniolubna, żywopłotowa lub okrywowa obok rododendronów i azalii, z którymi dzieli preferencje co do kwaśnej i wilgotnej gleby.
Pereskia
Leuenbergeria
Leuenbergeria to niewielki rodzaj liściastych, drzewiastych kaktusów pochodzących z basenu Morza Karaibskiego, Ameryki Środkowej i północnej Ameryki Południowej. W przeciwieństwie do większości kaktusów, gatunki Leuenbergeria zachowują prawdziwe liście i rozwijają zdrewniałe, pokryte korą łodygi w młodym wieku, przez co na pierwszy rzut oka przypominają bardziej ciernisty krzew niż klasyczny kaktus. Rodzaj został wydzielony z szerszej grupy Pereskia w 2012 roku i obecnie tworzy własną podrodzinę, Leuenbergerioideae, uważaną za najbardziej prymitywną linię w obrębie kaktusowatych (Cactaceae). Najlepiej udokumentowany gatunek, Leuenbergeria bleo (Kaktus różany), rośnie jako ciernisty krzew lub małe drzewo do 8 metrów wysokości wzdłuż brzegów rzek i w lasach wtórnych, wytwarzając efektowne pomarańczowe do różowych kwiaty przypominające róże, po których następują jadalne żółte owoce. Liście, owoce i kora mają długą historię tradycyjnego zastosowania leczniczego w Ameryce Środkowej i Azji Południowo-Wschodniej.
Lubczyk ogrodowy
Levisticum officinale
Levisticum officinale to krzepka, wieloletnia bylina z rodziny selerowatych (Apiaceae), pochodząca z regionu Morza Śródziemnego. Roślina osiąga wysokość do 180 cm i tworzy gęste kępy o drobno rozgałęzionych, błyszczących, zielonych liściach, które zawierają olejki eteryczne o zapachu selera. Latem pojawiają się liczne żółte kwiaty zebrane w baldachy, a po nich aromatyczne nasiona. Cała roślina – liście, łodygi, korzenie i nasiona – jest jadalna i posiada silne właściwości lecznicze oraz kulinarne.
Lewizja liścieniowa
Lewisia cotyledon
Lewizja liścieniowa (Lewisia cotyledon) to wiecznie zielona bylina sukulentowa pochodząca z subalpejskich terenów skalistych południowego Oregonu i północnej Kalifornii. Tworzy zwarte rozety mięsistych liści, z których od wiosny do wczesnego lata wyrastają efektowne, wielobarwne kwiaty w odcieniach różu, pomarańczu, bieli, żółci i czerwieni. Jest to niewielka, odporna roślina, idealna do ogrodów skalnych oraz donic alpejskich.
Lewizja trwała
Lewisia rediviva
Lewisia rediviva (znana również jako bitterroot) to niewielki, wieloletni sukulent pochodzący z zachodniej części Ameryki Północnej, gdzie zasiedla suche, kamieniste i żwirowe zbocza trawiaste, zarośla oraz otwarte lasy. Z grubego, mięsistego korzenia palowego wyrasta rozeta wąskich, mięsistych liści, które często zasychają już w momencie kwitnienia. Pod koniec wiosny i na początku lata, tuż przy ziemi, na łodyżkach o długości 1–3 cm pojawiają się efektowne, duże kwiaty (ok. 5 cm) o 10–19 płatkach w kolorach od białego po głęboki róż lub lawendę. Po zawiązaniu nasion latem roślina przechodzi w stan spoczynku, a jej część nadziemna całkowicie zanika. Od 1895 roku jest kwiatem stanowym Montany; nazwa „rediviva” (odradzająca się) nawiązuje do faktu, że roślina potrafi odrosnąć z korzenia, który wydaje się martwy.
Leycesteria piękna
Leycesteria formosa
Leycesteria piękna (Leycesteria formosa), znana również jako wiciokrzew himalajski lub bażancia jagoda, to szybko rosnący krzew liściasty pochodzący z lasów i zarośli Himalajów, południowo-zachodnich Chin oraz Birmy. Wytwarza puste w środku, przypominające trzcinę pędy oraz zwisające grona małych, białych lub bladoróżowych kwiatów otoczonych efektownymi, winno-purpurowymi podsadkami. Po kwitnieniu pojawiają się miękkie, ciemnofioletowe jagody, które dojrzewają od późnego lata do jesieni. W pełni dojrzałe owoce mają łagodny karmelowy smak i są przysmakiem bażantów oraz innych ptaków, skąd pochodzi potoczna nazwa rośliny. Gdy stare pędy obumierają, wiatr świszczący w ich pustych wnętrzach wydaje niesamowity dźwięk, co zainspirowało chińską nazwę rośliny – „flet duchów”.
Wydmuchrzyca piaskowa
Leymus arenarius
Wydmuchrzyca piaskowa (Leymus arenarius) to wytrzymała, wieloletnia trawa z rodziny wiechlinowatych (Poaceae), pochodząca z wybrzeży północnej i zachodniej Europy. Jej efektowne, niebieskoszare lub stalowoniebieskie liście sprawiają, że jest popularną trawą ozdobną w ogrodach i krajobrazie. Roślina osiąga do 150 cm wysokości i tworzy rozległe dywany dzięki podziemnym rozłogom (kłączom), co szczególnie sprzyja wiązaniu piasku i rozwojowi wydm.
Liatra szorstka
Liatris aspera
Liatra szorstka to wieloletnia roślina pochodząca z północnoamerykańskich prerii, należąca do rodziny astrowatych (Asteraceae). Ceniona za gęste kłosy różowofioletowych kwiatów w kształcie guzików, które rozwijają się od góry do dołu na nierozgałęzionej łodydze. Osiąga wysokość od 60 do 120 cm, wyrasta ze zdrewniałej bulwy i najlepiej czuje się w pełnym słońcu oraz ubogiej, dobrze przepuszczalnej glebie. Jest doskonałym wyborem do ogrodów preriowych i ogrodów przyjaznych zapylaczom. Jej kwiaty przyciągają pszczoły, motyle i ćmy od połowy lata do jesieni.
Liatra kłosowa
Liatris pycnostachya
Liatra kłosowa to wysoka, bylinowa roślina zielna, pochodząca z wysokotrawiastych prerii środkowych i południowo-wschodnich Stanów Zjednoczonych. Wytwarza gęste, szczotkowate kłosy różowo-fioletowych do lawendowych kwiatów, które otwierają się od góry do dołu – cecha odróżniająca ją od większości roślin kwitnących. Rośnie z bulwiastej podstawy, z wąskimi, trawopodobnymi liśćmi tworzącymi zwartą kępę pod wysokimi, nierozgałęzionymi łodygami kwiatowymi, które mogą osiągnąć do 1,5 m wysokości. Rośnie najlepiej w pełnym słońcu i wilgotnej, dobrze przepuszczalnej glebie, będąc ulubieńcem w ogrodach dla zapylaczy i ogrodach deszczowych.
Libertia chilijska
Libertia chilensis
Libertia chilensis, znana w Chile jako calle-calle, to wieloletnia roślina zielna z rodziny irysowatych (Iridaceae), pochodząca z centralnego i południowego Chile, archipelagu Juan Fernández oraz południowej Argentyny. Tworzy gęste kępy z kłączy, z zimozielonymi, sztywnymi i skórzastymi liśćmi w kształcie miecza, o długości od 15 do 45 cm, o lekko niebieskawo-zielonym kolorze i ułożonymi wachlarzowo. Późną wiosną i wczesnym latem wypuszcza sztywne łodygi z gronami 3 do 8 białych kwiatów o średnicy około 3 cm, z trzema szerokimi płatkami i trzema małymi, zielonkawo-brązowymi działkami. Osiąga od 50 cm do 1 m wysokości i podobną szerokość. W naturze rośnie w pobliżu cieków wodnych, a według tradycji rzeka Calle-Calle w regionie Los Ríos bierze swoją nazwę od słowa Mapuche oznaczającego tę roślinę. W ogrodnictwie przez długi czas była znana jako Libertia formosa i otrzymała Nagrodę Zasługi Ogrodniczej od Brytyjskiego Królewskiego Towarzystwa Ogrodniczego.
Pau-ferro
Libidibia ferrea
Pau-ferro (Libidibia ferrea), znane również jako jucá, to drzewo rodzime dla brazylijskiego Lasu Atlantyckiego, występujące od południowego wschodu do północnego wschodu kraju i uważane za gatunek symboliczny dla biomu Caatinga. Niedawno przeklasyfikowane z dawnego rodzaju Caesalpinia, słynie z gładkiego, marmurkowego pnia, który łuszczy się w jasne i ciemne płaty, oraz z niezwykle gęstego i odpornego drewna, jednego z najcięższych w obu Amerykach. Posiada zaokrągloną koronę i podwójnie pierzaste liście, a między wiosną a latem wytwarza małe, pachnące żółte kwiaty, po których pojawiają się ciemne strąki szeroko stosowane w medycynie ludowej. Może żyć ponad 100 lat i jest powszechnie sadzone w brazylijskiej architekturze krajobrazu miejskiego.
Cedrzyniec Bidwilla
Libocedrus bidwillii
Libocedrus bidwillii, znany jako pahautea lub kaikawaka w języku maoryskim, to zimozielone drzewo iglaste będące endemitem Nowej Zelandii. Ta imponująca roślina może osiągać 25 metrów wysokości w swoim naturalnym środowisku, choć w uprawie zazwyczaj dorasta do 8–15 metrów, tworząc wąską, piramidalną koronę o szerokości od 3 do 5 metrów. Jego liście są małe, łuskowate, o błyszczącym, ciemnozielonym kolorze, ułożone w czterech rzędach na spłaszczonych gałązkach. Przystosowany do lasów górskich i subalpejskich Wyspy Północnej i Południowej Nowej Zelandii, na wysokościach od 250 do 1850 metrów n.p.m., najlepiej czuje się w chłodnym klimacie z wysokimi opadami i częstymi mgłami. Jest to jedno z najwolniej rosnących drzew iglastych w Nowej Zelandii, mogące żyć od 800 do 1000 lat. Jego drewno, o jasnoczerwonym kolorze z lekko fioletowym odcieniem po przecięciu, było cenione przez Maorysów za lekkość i odporność na gnicie.
Drzewo Oiti
Licania tomentosa
Licania tomentosa, powszechnie znana jako oiti, to wiecznie zielone drzewo pochodzące z Brazylii, należące do rodziny Chrysobalanaceae. Może osiągać do 20 metrów wysokości i jest szeroko stosowane w miejskim zagospodarowaniu zielenią ze względu na gęstą, rozłożystą koronę zapewniającą obfity cień. Drzewo wytwarza jadalne pestkowce i jest wysoko cenione za odporność na suszę oraz miejskie zanieczyszczenia.
Palma Licuala
Licuala grandis
Licuala grandis, powszechnie znana jako palma licuala lub falista palma wachlarzowa, to okazała tropikalna palma pochodząca z Vanuatu na Wyspach Pacyfiku. Jej charakterystyczne okrągłe, pofałdowane liście należą do najbardziej wyjątkowych w królestwie roślin – osiągają nawet 60 cm średnicy. Ta wolno rosnąca palma jest wysoko ceniona jako roślina ozdobna zarówno w pomieszczeniach, jak i w tropikalnych ogrodach zewnętrznych.
Palma wachlarzowa namorzynowa
Licuala spinosa
Palma wachlarzowa namorzynowa (Licuala spinosa) to tropikalna, kępiastа palma pochodząca z Azji Południowo-Wschodniej, rozpoznawalna dzięki głęboko podzielonym liściom w kształcie wachlarza oraz kolczastym ogonkom liściowym. Rośnie w nadmorskich bagnach, na brzegach rzek i skrajach namorzynów, stanowiąc efektowny okaz ozdobny w ogrodach tropikalnych i subtropikalnych.
Ligustr
Ligustrum
Ligustr (Ligustrum) to krzew lub małe drzewo z rodziny oliwkowatych (Oleaceae), szeroko uprawiany jako żywopłot, w formie topiarów oraz jako roślina ozdobna w architekturze krajobrazu. Rodzaj obejmuje ponad 50 gatunków, z których najczęściej uprawiane to L. japonicum, L. lucidum, L. sinense, L. vulgare i L. ovalifolium. Pochodzący głównie z Azji i Europy, ligustr wyróżnia się szybkim wzrostem, tolerancją na częste przycinanie i wszechstronnością w różnych warunkach glebowych i klimatycznych. Jego liście są owalne do eliptycznych, zazwyczaj ciemnozielone i błyszczące. Latem wytwarza małe, pachnące białe kwiaty, po których pojawiają się czarne owoce, toksyczne w przypadku spożycia. W niektórych regionach poza swoim naturalnym siedliskiem uważany jest za roślinę inwazyjną.
Ligustr japoński
Ligustrum japonicum
Ligustr japoński (Ligustrum japonicum) to gęsty, szybko rosnący krzew zimozielony pochodzący z Japonii, Korei i Chin. Jest to jedna z najpopularniejszych roślin stosowanych na żywopłoty i osłony w krajobrazach strefy umiarkowanej i subtropikalnej na całym świecie. Jego liście są grube, skórzaste i błyszczące, o ciemnozielonej barwie — stąd jego potoczna nazwa „ligustr woskowy”. Późną wiosną i latem wytwarza efektowne wiechy małych, białych kwiatów o słodkim zapachu, po których pojawiają się grona niebiesko-czarnych jagód utrzymujących się do zimy. Jest ceniony za wysoką tolerancję na upał, suszę, zanieczyszczenia miejskie oraz intensywne przycinanie.
Ligustr błyszczący
Ligustrum lucidum
Ligustr błyszczący (Ligustrum lucidum) to szybko rosnące wiecznie zielone drzewo pochodzące z Chin, Korei i Japonii. Powszechnie sadzony jako miejskie drzewo przydrożne i roślina ozdobna, rozpoznawany dzięki błyszczącym ciemnozielonym liściom oraz groniastym kwiatostanom drobnych, aromatycznych białych kwiatów pojawiających się latem. W wielu regionach świata uznawany jest za gatunek inwazyjny. Jego ciemnoniebieskie do czarnych jagody są TOKSYCZNE dla zwierząt domowych (psów i kotów) z powodu zawartości oleuropeiny i syrynginy, a także potencjalnie szkodliwe dla ludzi, zwłaszcza dzieci.
Ligustr jajolistny
Ligustrum ovalifolium
Ligustr jajolistny (Ligustrum ovalifolium) to szybko rosnący, półzimozielony krzew z rodziny oliwkowatych (Oleaceae), pochodzący z Japonii i szeroko uprawiany w innych regionach jako roślina żywopłotowa. Posiada błyszczące, owalne liście i wytwarza gęste grona małych, pachnących białych kwiatów na początku lata, po których jesienią pojawiają się czarne jagody. Wyjątkowo dobrze znosi przycinanie, co czyni go jednym z najpopularniejszych krzewów żywopłotowych w klimacie umiarkowanym, choć wszystkie części rośliny są toksyczne po spożyciu.
Ligustr chiński
Ligustrum sinense
Ligustrum sinense, powszechnie znany jako ligustr chiński, to żywotny, półwiecznie zielony krzew lub małe drzewo. Charakteryzuje się gęstym, rozgałęzionym pokrojem oraz małymi, owalnymi, błyszczącymi zielonymi liśćmi. Późną wiosną i wczesnym latem wytwarza grona drobnych, białych i silnie pachnących kwiatów, po których pojawiają się ciemnofioletowo-czarne jagody. Choć jest popularnym wyborem do bonsai ze względu na drobne ulistnienie i tolerancję na intensywne cięcie, w wielu regionach uznawany jest za gatunek inwazyjny z powodu szybkiego wzrostu oraz zdolności do rozprzestrzeniania się przez nasiona i odrosty korzeniowe.
Ligustr pospolity
Ligustrum vulgare
Ligustr pospolity (Ligustrum vulgare) to krzew półzimozielony lub zrzucający liście na zimę, rodzimy dla Europy, Afryki Północnej i części zachodniej Azji. Powszechnie stosowany na żywopłoty, charakteryzuje się małymi, gęstymi, ciemnozielonymi liśćmi i wytwarza grona drobnych, białych kwiatów od późnej wiosny do lata, po których jesienią pojawiają się czarne jagody. Dobrze znosi częste przycinanie, szeroki zakres rodzajów gleb oraz stanowiska od pełnego słońca po półcień, co czyni go wytrzymałym wyborem na obrzeża ogrodów i żywopłoty osłonowe. Uwaga: wszystkie części rośliny, a zwłaszcza jagody, są trujące po spożyciu.
Lilaeopsis brazylijski
Lilaeopsis brasiliensis
Lilaeopsis brasiliensis to popularna wodna roślina okrywowa z rodziny selerowatych (Apiaceae), pochodząca z wód Ameryki Południowej. Tworzy gęste, niskie dywany o drobnych, przypominających trawę liściach, osiągając maksymalną wysokość około 7 cm. Roślina rozprzestrzenia się za pomocą rozłogów (stolonów) i doskonale nadaje się do obsadzania pierwszego planu. Jest to roślina w pełni wodna, uprawiana w stałym zanurzeniu.
Lilia (rodzaj)
Lilium
Lilium to rodzaj bulwiastych roślin kwiatowych z rodziny Liliaceae, obejmujący ponad 100 gatunków występujących w strefach umiarkowanych Półkuli Północnej. Obejmuje lilie azjatyckie, orientalne i trąbkowe — należące do najpopularniejszych roślin ozdobnych ogrodów na całym świecie. Gatunki Lilium to byliny zielne, które zamierają na zimę i odradzają się z cebul każdej wiosny.
Lilia azjatycka
Lilium asiaticum
Lilia azjatycka (Lilium asiaticum) to grupa wytrzymałych hybryd cebulowych należących do rodziny liliowatych (Liliaceae), powstała w wyniku krzyżowania azjatyckich gatunków z rodzaju Lilium. Nie posiadają one wyraźnego zapachu, ale wyróżniają się szeroką gamą kolorystyczną i zazwyczaj są pierwszymi liliami kwitnącymi w ogrodzie, na przełomie wiosny i lata. Kwiaty, skierowane w górę lub na boki, osiągają średnicę od 10 do 15 cm, co czyni tę roślinę popularnym wyborem zarówno do ogrodów, jak i na kwiaty cięte. Jest łatwa w uprawie, idealna dla klimatów z mroźnymi zimami, wytrzymując temperatury do -34°C w stanie spoczynku (strefy mrozoodporności 3-9).
Lilia pomarańczowa
Lilium bulbiferum
Lilium bulbiferum, powszechnie znana jako lilia pomarańczowa lub lilia ognista, to wytrzymała, bulwiasta bylina wieloletnia pochodząca z południowo-środkowej Europy. Wytwarza duże, skierowane ku górze, intensywnie pomarańczowe kwiaty z ciemnymi plamkami, kwitnące od późnej wiosny do początku lata. Ceniona za odporność na mroźny klimat, jest popularnym wyborem ozdobnym do rabat, ogrodów wiejskich i ogrodów ciętych.
Znajdź idealną roślinę
Nasz przewodnik po roślinach pomaga znaleźć idealne gatunki odpowiednie do Twojego poziomu doświadczenia i pory roku.
Przeglądaj według Trudności, Pory Roku i Innych
Użyj poniższych filtrów, aby zawęzić ten katalog według trudności pielęgnacji, pory roku, środowiska lub wyszukaj bezpośrednio po nazwie. Każdy filtr prowadzi do listy dopasowanej do Twoich warunków uprawy.