Kompletny przewodnik po roślinach
Odkrywaj rośliny według trudności, sezonu i nie tylko. Znajdź idealną roślinę dla siebie.
Rośliny według miasta
🗺️ Rośliny według miastaZnaleziono 3942 roślin
Wyświetlanie 2125-2160 z 3942
Lawenda
Lavandula sp
Lawenda (Lavandula sp) to wieloletni aromatyczny krzew z rodziny jasnotowatych (Lamiaceae), pochodzący z regionu śródziemnomorskiego. Ceniona za charakterystyczny zapach i żywe fioletowe kwiaty, jest szeroko uprawiana jako roślina ozdobna, lecznicza oraz do produkcji olejku eterycznego. Doskonale rośnie w gorącym i suchym klimacie, będąc jedną z najbardziej lubianych roślin aromatycznych na świecie.
Lawenda francuska
Lavandula stoechas
Lawenda francuska (Lavandula stoechas) to aromatyczny krzew śródziemnomorski znany z efektownych purpurowych podsadek w kształcie „uszu królika” wyrastających nad każdym kłosem kwiatowym. Jej srebrzyste i pachnące ulistnienie przypomina rozmaryn. Po zakorzenieniu jest bardzo odporna na suszę, co czyni ją idealną do słonecznych ogrodów i uprawy w donicach.
Lawenda pośrednia
Lavandula x intermedia
Lawenda pośrednia (Lavandula x intermedia) to sterylna hybryda lawendy wąskolistnej (L. angustifolia) i lawendy szerokolistnej (L. latifolia), szeroko uprawiana we francuskiej Prowansji do produkcji olejków eterycznych oraz jako roślina ozdobna. Tworzy aromatyczne, krzewiaste kępy o szarozielonych liściach i długich, fioletowych kwiatostanach, które przyciągają pszczoły i motyle od połowy do końca lata.
Ślaz Różowy
Lavatera trimestris
Lavatera trimestris, powszechnie znana jako ślaz różowy lub ślaz roczny, to szybko rosnąca roślina jednoroczna pochodząca z regionu śródziemnomorskiego. Przez całe lato i jesień obficie kwitnie dużymi, spodeczkowatymi kwiatami w odcieniach bieli, różu i głębokiej czerwieni. Osiągając wysokość do 90–120 cm, stanowi olśniewającą ozdobę ogrodów wiejskich i rabat.
Henna
Lawsonia inermis
Henna (Lawsonia bezbronna) to wiecznie zielony, szybko rosnący krzew pochodzący z Afryki Północnej, Bliskiego Wschodu i Azji Południowej. W swoim naturalnym środowisku może osiągać do 7 metrów wysokości, tworząc gęste gałęzie, które u starszych okazów wykształcają ciernie. Jej drobne kwiaty o zapachu przypominającym różaną herbatę kwitną wiosną i latem w odcieniach bieli, kremu i różu. Roślina jest znana na całym świecie dzięki czerwonemu barwnikowi zawartemu w liściach – lawsonowi, który od tysiącleci wykorzystuje się do ozdabiania skóry, włosów i paznokci. Oprócz ogromnej wartości kosmetycznej i kulturowej, roślina posiada dobrze udokumentowane właściwości lecznicze. Najlepiej rośnie w ciepłym klimacie, na dobrze przepuszczalnych glebach i w pełnym słońcu, a po zakorzenieniu jest bardzo odporna na suszę.
Koźlarz babka
Leccinum scabrum
Koźlarz babka (Leccinum scabrum) to szeroko rozpowszechniony i ceniony grzyb jadalny z rodziny borowikowatych. Posiada szarobrązowy do ciemnobrązowego kapelusz, który w dotyku jest lekko lepki, oraz charakterystyczny biały trzon pokryty ciemnymi łuskami. Grzyb ten rośnie w symbiozie z brzozami, tworząc z nimi mikoryzę.
Orzech Rajski
Lecythis pisonis
Lecythis pisonis, powszechnie znany jako Orzech Rajski lub Małpi Garnek, to majestatyczne tropikalne drzewo z rodziny Lecythidaceae, rodzime dla brazylijskiego Lasu Atlantyckiego i lasów deszczowych Amazonii. Słynie z charakterystycznych, urnokształtnych drewnianych owocostanów — tzw. „małpich garnków" — z których małpy wydobywają jadalne nasiona. Drzewo może osiągać nawet 40 metrów wysokości w warunkach leśnych. Jego nasiona są podobne do orzechów brazylijskich, lecz mają delikatniejszą, bardziej kremową konsystencję i łagodniejszy smak.
Ledeburia kępiasta
Ledebouria
Ledeburia (Ledebouria) to rodzaj obejmujący około 65 gatunków wieloletnich roślin cebulowych z podrodziny Scilloideae w obrębie rodziny szparagowatych (Asparagaceae). Pochodzą głównie z Afryki Subsaharyjskiej, z największą różnorodnością w RPA. Rośliny te tworzą przyziemną rozetę lancetowatych, zielonych liści ze srebrzystymi lub fioletowymi plamami, wyrastających z powierzchniowych cebul w kształcie kropli. Najczęściej uprawianym gatunkiem ozdobnym jest Ledebouria socialis (ledeburia kępiasta), ceniona za dekoracyjne ulistnienie i łatwość uprawy w doniczkach.
Ledeburia Coopera
Ledebouria cooperi
Ledebouria cooperi to uroczasta, liściogubiąca, bulwiasta bylina pochodząca z Afryki Południowej. Wytwarza wąskie, lancetowate liście ozdobione charakterystycznymi fioletowymi plamami i paskami na oliwkowozielonym tle, osiągając do 25 cm wysokości. Wiosną i latem tworzy delikatne, zwisające grona drobnych, gwiazdkowatych kwiatów w odcieniach różu i lawendy. Ta niewymagająca roślina bulwiasta tworzy gęste kolonie za pośrednictwem podziemnych rozłogów i jest ceniona zarówno jako roślina doniczkowa, jak i okaz ogrodowy.
Ledeburia kępiasta
Ledebouria socialis
Ledebouria socialis, znana powszechnie jako ledeburia kępiasta, to urocza roślina cebulowa pochodząca z Prowincji Przylądkowej Wschodniej w RPA. Jej lancetowate liście mają efektowny srebrzysty wzór z ciemnymi plamami na fioletowym spodzie, przypominający skórę lamparta. Cebule w kształcie łez są wyeksponowane nad powierzchnią podłoża, a wiosną i latem roślina wytwarza eleganckie kłosy z drobnymi, zielonkawo-różowymi kwiatami. Jest to roślina bardzo odporna i łatwa w pielęgnacji, idealna dla początkujących.
Bagno zwyczajne
Ledum palustre
Bagno zwyczajne (Ledum palustre, syn. Rhododendron tomentosum) to charakterystyczny, niski, zimozielony krzew torfowisk, bagien i borów szpilkowych półkuli północnej. Jego skórzaste liście z podwiniętymi brzegami mają od spodu gęsty, rdzawobrązowy kutner, co odróżnia go od podobnych gatunków różaneczników. Późną wiosną i wczesnym latem kwitnie drobnymi, białymi kwiatami zebranymi w baldachogrona, wydzielającymi silny, odurzający zapach. Wszystkie części rośliny zawierają trujące diterpeny (ledol) i grayanotoksyny, dlatego spożycie większych ilości może prowadzić do poważnego zatrucia, zawrotów głowy, drgawek i utraty przytomności – jako tradycyjne zioło lecznicze było stosowane jedynie w bardzo małych dawkach i zewnętrznie.
Leea gwinejska
Leea guineensis
Leea guineensis, znana powszechnie jako leea gwinejska lub leea czerwona, to bujny krzew tropikalny należący do rodziny winoroślowatych (Vitaceae), pochodzący z lasów deszczowych Afryki Zachodniej i tropikalnej Azji. Rośnie w sposób zwarty i wyprostowany, osiągając w uprawie do 3 metrów wysokości. Jej gęste i błyszczące ulistnienie często przybiera odcienie brązu, ciemnej zieleni lub głębokiego bordowego, szczególnie w odmianie 'Rubra'. W idealnych warunkach wytwarza charakterystyczne kwiatostany w kształcie parasola (baldachy) z drobnymi kwiatami o barwie od czerwonej przez pomarańczową do żółtej, po których pojawiają się kuliste owoce dojrzewające od fioletu do szkarłatnej czerwieni. Jest to roślina podszytu przystosowana do półcienia lub pełnego cienia, co czyni ją doskonałym wyborem do przestronnych wnętrz, zacienionych ogrodów tropikalnych oraz jako okaz ozdobny w donicach.
Rzęsa drobna tropikalna
Lemna aequinoctialis
Lemna aequinoctialis to jedna z najmniejszych roślin kwitnących na świecie: rzęsa wodna swobodnie unosząca się na powierzchni wód stojących. Nie posiada prawdziwych liści ani łodygi; jej ciało to spłaszczony, owalny, jasnozielony człon pędowy o wielkości od 1 do 6 mm, z trzema dyskretnymi nerwami i pojedynczym cienkim korzeniem o długości do 3 cm. Pochewka u nasady korzenia posiada dwie małe boczne klapki, co odróżnia ją od innych gatunków rzęsy. Występuje w stawach, bagnach, rowach, polach ryżowych i spokojnych strumieniach w ciepłych i tropikalnych regionach całego świata, od poziomu morza do około 1300 m n.p.m., preferując wody bogate w składniki odżywcze. Rozmnaża się niemal wyłącznie przez pączkowanie: każdy człon wytwarza nowe człony w bocznych kieszonkach, tworząc małe grupy, a następnie zielone dywany. Kwiaty są mikroskopijne, bez płatków, ukryte w kieszonce na brzegu członu. Służy jako pokarm dla kaczek i ryb, a także jest badana pod kątem oczyszczania ścieków i wykorzystania w paszach dla ryb.
Rzęsa drobna
Lemna minor
Rzęsa drobna (Lemna minor) jest jedną z najmniejszych roślin kwitnących na świecie. Swobodnie unosi się na powierzchni spokojnych lub wolno płynących zbiorników słodkowodnych, tworząc gęste zielone kobierce. Występuje kosmopolitycznie — można ją spotkać w stawach, jeziorach i akwariach na całym świecie.
Lenophyllum acutifolium
Lenophyllum acutifolium
Lenophyllum acutifolium to niewielki, wieloletni sukulent z rodziny gruboszowatych (Crassulaceae), pochodzący z północno-wschodniego Meksyku (Coahuila i Nuevo León) oraz południowego Teksasu. Tworzy zwarte rozety mięsistych, naprzeciwległych liści o ostrych zakończeniach, których barwa zmienia się od oliwkowej zieleni po miedziane odcienie przy pełnym nasłonecznieniu. Osiąga około 10–15 cm wysokości i wytwarza na szczytowych pędach małe, zielonkawo-żółte kwiaty zebrane w grona. Jest niezwykle łatwy w rozmnażaniu: naturalnie opadłe liście same zakorzeniają się w podłożu.
Soczewica jadalna
Lens culinaris
Soczewica jadalna (Lens culinaris) to jednoroczna roślina strączkowa z rodziny bobowatych (Fabaceae), dorastająca do około 45 cm wysokości, o cienkiej i rozgałęzionej łodydze. Wytwarza małe, białe, różowe lub jasnoniebieskie kwiaty, zebrane w grupy, po których następują krótkie strąki z jednym lub dwoma soczewkowatymi nasionami. Uprawiana od czasów starożytnych ze względu na jadalne nasiona bogate w białko, żelazo i błonnik, podobnie jak wszystkie rośliny strączkowe, wiąże azot atmosferyczny dzięki symbiotycznym bakteriom obecnym w brodawkach korzeniowych.
Twardziak owłosiony
Lentinus crinitus
Lentinus crinitus to saprotroficzny grzyb z rzędu żagwiowców, charakteryzujący się lejkowatym kapeluszem pokrytym sztywnymi włoskami (szczecinkami) oraz zbiegającymi blaszkami. Powszechnie występuje na martwym drewnie w regionach tropikalnych i subtropikalnych. Choć nie jest szeroko spożywany ze względu na swoją skórzastą teksturę, posiada duże znaczenie ekologiczne oraz potencjał biotechnologiczny.
Lwia grzywa
Leonotis nepetifolia
Jednoroczny lub krótkowieczny krzew z rodziny Lamiaceae, osiągający 1 do 3 m wysokości, pochodzący z tropikalnej Afryki i szeroko naturalizowany w tropikalnych regionach na całym świecie. Wyróżnia się kulistymi, kolczastymi kwiatostanami z pomarańczowymi, rurkowatymi kwiatami, które pojawiają się latem i jesienią. Rośnie na poboczach dróg i nieużytkach, może zachowywać się jak inwazyjny chwast.
Brodawnik zwyczajny
Leontodon hispidus
Leontodon hispidus, znany powszechnie jako brodawnik zwyczajny, to wieloletnia roślina zielna z rodziny astrowatych (Asteraceae), rodzima dla łąk i zboczy Europy i Azji. Wytwarza charakterystyczne żółte kwiaty od czerwca do września, które są bardzo cenione przez zapylacze, takie jak pszczoły i motyle.
Brodawnik skalny
Leontodon saxatilis
Leontodon saxatilis, powszechnie znany jako brodawnik skalny lub brodawnik mniejszy, to niskopienna wieloletnia roślina dziko rosnąca z rodziny astrowatych (Asteraceae). Tworzy przyziemną rozetę klapowanych, szorstko owłosionych liści, z których wyrastają smukłe, bezlistne łodygi zwieńczone pojedynczymi, jaskrawożółtymi koszyczkami kwiatowymi, które bardzo przypominają małego mniszka lekarskiego. Pochodzi z Europy i Afryki Północnej, najlepiej rośnie w siedliskach trawiastych na glebach piaszczystych, wapiennych lub dobrze przepuszczalnych, obficie kwitnąc od czerwca do października.
Szarotka alpejska
Leontopodium nivale
Szarotka alpejska (Leontopodium nivale) to alpejska roślina wieloletnia z rodziny astrowatych (Asteraceae), pochodząca z wysokich pasm górskich Europy — Alp, Karpat, Pirenejów, Bałkanów i Apeninów — gdzie rośnie na wapiennych skałach i piargach, na wysokościach 1800-3400 m n.p.m. Kwitnące łodygi, o wysokości 3-20 cm (do 40 cm w uprawie), niosą małe żółte kwiaty zebrane w kształt gwiazdy z 5-6 promieniami, otoczone białymi, gęsto owłosionymi podsadkami, które chronią roślinę przed zimnem, suszą i intensywnym promieniowaniem UV na dużych wysokościach. Jest gatunkiem chronionym prawnie w Rumunii od 1933 roku, uznanym za pomnik przyrody.
Serdecznik pięcioklapowy
Leonurus quinquelobatus
Leonurus quinquelobatus to wieloletnia roślina zielna z rodziny jasnotowatych (Lamiaceae), występująca na większości obszaru Eurazji, od Sachalinu po Europę Środkową i Włochy. Jest blisko spokrewniony z serdecznikiem pospolitym (Leonurus cardiaca), z którym bywa często mylony, jednak wyróżnia się charakterystycznymi, dłoniasto dzielonymi liśćmi o pięciu klapach. Roślina może dorastać do 1-1,5 metra wysokości, jej łodygi są kanciaste i omszone, a od czerwca do sierpnia w kątach liści pojawiają się bladoróżowo-fioletowe kwiaty zebrane w okółki. Najlepiej rozwija się na stanowiskach słonecznych lub półcienistych, w żyznej, dobrze przepuszczalnej glebie, i może rosnąć w jednym miejscu przez dziesięciolecia. Tradycyjnie znany jako „ziele sercowe”, gdyż jego kwitnące pędy od czasów starożytnych były stosowane w celu łagodzenia kołatania serca i wspierania organizmu kobiety.
Pieprzyce
Lepidium
Lepidium to rodzaj z rodziny kapustowatych (Brassicaceae), obejmujący około 265 gatunków rozsianych po obu Amerykach, Europie, Afryce, Azji i Australii. Są to jednoroczne lub wieloletnie zioła o pieprznych liściach i drobnych białych kwiatach zebranych w grona, po których następują małe, płaskie, łuskowate strąki, od których rodzaj wziął swoją nazwę. Najczęściej uprawianą w domu jest rzeżucha ogrodowa (L. sativum), zbierana jako kiełki w ciągu kilku dni. Rodzaj ten obejmuje również macę (L. meyenii), uprawianą dla korzenia w Andach, oraz pieprzycę szerokolistną (L. latifolium).
Pieprzyca dwunastna
Lepidium didymum
Pieprzyca dwunastna (Lepidium didymum, syn. Coronopus didymus) to jednoroczna lub dwuletnia roślina z rodziny kapustowatych (Brassicaceae), pochodząca z Ameryki Południowej (Brazylia, Argentyna, Boliwia, Chile, Paragwaj, Peru, Urugwaj i Wenezuela), a obecnie znaturalizowana na prawie całym świecie. Tworzy rozetę przyziemną, z której wyrastają płożące lub wznoszące się, silnie rozgałęzione łodygi, osiągające do 40 cm długości. Liście są naprzemianległe, pierzastodzielne o wąskich odcinkach, a cała roślina po rozgnieceniu wydziela silny, charakterystyczny zapach. Kwiaty są drobne, białawe lub niemal bezpłatkowe, zebrane w grona, dające początek dwupłatowym owocom typowym dla rodzaju Lepidium. Jest pospolita na terenach ruderalnych, przydrożach, w ogrodach, na trawnikach i polach uprawnych, gdzie zachowuje się jak energiczna, szybko rosnąca roślina spontaniczna.
Rzeżucha ogrodowa
Lepidium sativum
Rzeżucha ogrodowa (Lepidium sativum) to jednoroczna roślina zielna z rodziny kapustowatych (Brassicaceae), pochodząca z Persji i Azji Zachodniej, obecnie uprawiana na całym świecie. Rośnie bardzo szybko: nasiona kiełkują w ciągu 2 do 7 dni, a liście można zbierać po 2 lub 3 tygodniach od siewu, lub po tygodniu jako kiełki. Liście są jasnozielone i postrzępione, o pikantnym smaku przypominającym rzeżuchę wodną i musztardę. Jeśli nie zostanie ścięta, tworzy cienkie łodygi o wysokości 15 do 50 cm, a latem drobne białe lub różowe kwiaty z czterema płatkami, po których następują okrągłe, płaskie strąki. Jest bogata w witaminę C, witaminę K, żelazo i kwas foliowy.
Lepidosperma laterale
Lepidosperma laterale
Lepidosperma laterale to kępowa, wieloletnia turzyca pochodząca ze wschodniej i południowo-wschodniej Australii oraz Wyspy Północnej Nowej Zelandii. Jej sztywne, spłaszczone, błyszczące liście dorastają do 30–150 cm wysokości i mają czerwonawe nasady, tworząc gęste, wiecznie zielone kępy. Luźne, wąskie wiechy kwiatowe z brązowymi kłoskami pojawiają się głównie wiosną i latem, a po nich następują małe, jasnobrązowe orzeszki. Naturalnie występuje na glebach piaszczystych i wśród skał w lasach wrzosowiskowych, otwartych lasach i zaroślach nadrzecznych. Jest to odporna, niewymagająca roślina ceniona za kontrolę erozji, strukturę siedlisk i naturalistyczny projekt ogrodu.
Czubajeczka kasztanowata
Lepiota castanea
Lepiota castanea, znana jako czubajeczka kasztanowata, to mały grzyb saprotroficzny z rodziny pieczarkowatych (Agaricaceae). Charakteryzuje się kapeluszem pokrytym drobnymi, kasztanowobrązowymi łuskami, ułożonymi koncentrycznie na białawym tle. Mimo delikatnego wyglądu, gatunek ten jest niezwykle niebezpieczny, ponieważ zawiera amatoksyny podobne do tych występujących w muchomorze sromotnikowym.
Lepismium cruciforme
Lepismium cruciforme
Lepismium cruciforme, powszechnie znany jako Kaktus Huragan, to efektowny kaktus epifityczny pochodzący z lasów deszczowych Ameryki Południowej. W odróżnieniu od typowych kaktusów pustynnych, rośnie na drzewach i tworzy długie, członowane pędy, które często mają trójkątny lub płaski przekrój. W jasnym świetle ulistnienie może przybrać piękny czerwonawo-fioletowy odcień. Wzdłuż krawędzi pędów wyrastają drobne, delikatne kwiaty, a po nich pojawiają się ozdobne owoce przypominające jagody.
Lepisorus
Lepisorus
Lepisorus to rodzaj paproci z rodziny paprotkowatych (Polypodiaceae), obejmujący głównie epifity i litofity występujące w umiarkowanych i tropikalnych strefach Azji. Gatunki takie jak Lepisorus thunbergianus spotykane są w Japonii, na Tajwanie i Hawajach. Rośliny te tworzą niewielkie kępy skórzastych, zimozielonych liści o kształcie paska, wyrastających z płożącego kłącza, z okrągłymi zarodniami (sori) na spodniej stronie. W naturze rosną na pniach drzew, omszałych skałach i klifach, od poziomu morza po wysokie góry.
Mikrozorum oskrzydlone
Leptochilus pteropus
Epifityczna paproć pochodząca z Azji Południowo-Wschodniej, żyjąca w zanurzeniu lub częściowym zanurzeniu na skałach i korzeniach wzdłuż cieków wodnych. Rozwija się z ciemnozielonego, płożącego kłącza, z którego wyrastają lancetowate, pomarszczone liście o długości około 20 cm, osiągając całkowitą wysokość od 15 do 30 cm. Bardzo wytrzymała, jest jedną z najłatwiejszych w uprawie roślin do akwariów i paludariów.
Manuka
Leptospermum scoparium
Leptospermum scoparium, powszechnie znany jako manuka lub nowozelandzkie drzewo herbaciane, to wiecznie zielony krzew pochodzący z Nowej Zelandii i południowo-wschodniej Australii. Jest szeroko rozpoznawany dzięki delikatnym, pięciopłatkowym kwiatom oraz małym, ostro zakończonym, intensywnie aromatycznym liściom. Roślina ta jest głównym źródłem produkcji słynnego miodu manuka, cenionego na całym świecie za jego wyjątkowe właściwości antybakteryjne.
Łysiczka trująca
Leratiomyces ceres
Leratiomyces ceres, znana jako 'Chip Cherries', to uderzający gatunek grzyba rozpoznawalny po jaskrawoczerwonym lub ceglastoczerwonym kapeluszu. Często pojawia się na ściółce z rębków drzewnych w ogrodach miejskich i parkach. Choć atrakcyjna wizualnie, jest uważana za trującą i nie wolno jej spożywać.
Leukadendron laurolistne
Leucadendron laureolum
Leucadendron laureolum, znany jako leukadendron laurolistny, to wytrzymały, wiecznie zielony krzew pochodzący z formacji fynbos w południowo-zachodniej części Kraju Przylądkowego w RPA. Osiąga wysokość 1-2 m na pojedynczej zdrewniałej łodydze, wytwarzając żywe, żółto-zielone kwiatostany uformowane przez liściaste podsadki, które jaśnieją przez miesiące zimowe. Rośliny męskie i żeńskie różnią się od siebie: samce są zwarte i mają złocisty odcień, natomiast samice są luźniejsze, bardziej zielone i wykształcają zdrewniałe, odporne na ogień szyszki nasienne. Ta adaptacja pozwala roślinie przetrwać pożary buszu powszechne w jej siedlisku, uwalniając zmagazynowane nasiona w celu regeneracji krajobrazu po ustąpieniu ognia.
Leucena
Leucaena leucocephala
Leucaena leucocephala to niezwykle szybko rosnące drzewo strączkowe pochodzące z Meksyku i Ameryki Środkowej. Jest szeroko znane z delikatnego, pierzastego ulistnienia, białych kulistych kwiatostanów oraz długich strąków nasiennych. Jest cennym gatunkiem pionierskim w rekultywacji zdegradowanych gleb dzięki zdolności do wiązania azotu atmosferycznego, choć może stać się gatunkiem inwazyjnym w klimacie tropikalnym, jeśli nie jest odpowiednio kontrolowane.
Złocień Shasta
Leucanthemum
Leucanthemum to rodzaj bylin zielnych z rodziny astrowatych (Asteraceae), pochodzący z Europy i Azji. Najczęściej uprawianymi gatunkami są L. × superbum (złocień Shasta) oraz L. vulgare (złocień właściwy). Rośliny te tworzą klasyczne białe kwiaty ze złocistożółtymi środkami, kwitnące od wiosny do lata. Są wytrzymałe, łatwe w pielęgnacji i cenione zarówno w ogrodach, jak i jako kwiaty cięte.
Jastrun wspaniały
Leucanthemum × superbum
Jastrun wspaniały (Leucanthemum × superbum) to hybrydowa bylina zielna, niezwykle popularna w ogrodach wiejskich, znana z dużych, białych kwiatów z żółtym środkiem. Wyhodowana przez ogrodnika Luthera Burbanka, kwitnie obficie od późnej wiosny do wczesnej jesieni i jest stosunkowo łatwa w uprawie.
Znajdź idealną roślinę
Nasz przewodnik po roślinach pomaga znaleźć idealne gatunki odpowiednie do Twojego poziomu doświadczenia i pory roku.
Przeglądaj według Trudności, Pory Roku i Innych
Użyj poniższych filtrów, aby zawęzić ten katalog według trudności pielęgnacji, pory roku, środowiska lub wyszukaj bezpośrednio po nazwie. Każdy filtr prowadzi do listy dopasowanej do Twoich warunków uprawy.